Death at a Funeral (2010)

Death at a Funeral

Doorsnee komedie filmpje met hier en daar wat leuke grappen en scenes. De cast kent ook aardig wat bekende namen en gezichten. Helaas vond ik Tracy Morgan, hoe grappig ik hem ook vond in Cop Out, in deze film aardig tegenvallen en tegen het irritante aan. James Marsden, speelt Oscar die per ongeluk wat drugs inneemt, vond ik daarentegen een erg leuke rol spelen. Zijn scenes, vooral die met de bewegende doodskist, waren erg grappig.

Doorsnee met wat echt grappige scenes.

3,0*

Leuke cast en flink wat geslaagde grappen, maar een grote reeks flauwe en geforceerde momenten doen afbreuk aan het geheel. Iets minder theater-van-de-lach achtige toestanden en een iets meer subtiele aanpak was welkom geweest. Het verzamelde talent weet er gelukkig nog wel iets van te maken en door het hoge tempo heb ik me niet verveeld.

Redelijk slecht...

Zoals verwacht erg veel flauwe onoriginele grappen. Maar door de rijke cast is het toch nog wel genietbaar. Het kan allemaal niet gek genoeg zijn in deze komedie. Maar what the heck.

In HD gekeken en dat was ook wel een pleziertje als de film zelf wat minder is.

De cast houdt deze film enigzins staande. 2*

Ondanks het meespelen van veel zogenaamde komedianten (Martin Lawrence, Chris Rock en Tracy Morgan) viel er weinig om te lachen (alleen de poep scene was wel grappig). Het verhaal was ook nog eens zo flauw als maar wat en dat ik de HD uitvoering ervan had maakte weinig uit. Het enige voordeel van de HD uitvoering was dat Zoe Saldana (mooie vrouw) er nog beter in uitzag.

Dat gedoe met de valium en de lilliputter, dwerg, midget of wat het ook was (ook nog eens vreselijk gespeeld door Peter Dinklage) waren zeer flauw en niet grappig. Helaas teerde de film daar bijna 90 minuten op.

Danny Glover

Voor de rest was het verhaal aardig rommelig en de grappen waren vaak minder. Gelukkig speelden sommige acteurs hun personage leuk.

Filmpje voor een keer kijken en snel vergeten.

Redelijke komedie die los van een aantal aardige scenes, van clichés aan elkaar hangt.

De film is een exacte kopie van de gelijknamige film uit 2007, met als enig verschil dat de personages donker van huidskleur zijn. Voor de rollen hebben ze gelukkig wel de moeite genomen om een aantal komische acteurs als Martin Lawrence, Chris Rock en Danny Glover te vragen. Dinklage als liliputter en James Marsden spelen beide ook een prima rol.

Een simpel verhaal met een grote dosis absurde en komische situaties zorgen dat dit een gemakkelijk weg te kijken film is. Niet alles is even leuk en het eind is behoorlijk vermoeid maar op zich nog net te doen.

2,5*

Leuke komedie, met een toch wel sterke cast (voor een komedie althans). Het verhaal is enorm amusant en bovendien zitten er toch een aantal grappige scènes in de film (bijvoorbeeld de WC-scène met Danny Glover). Uiteraard zijn niet alle komische stukjes even geslaagd, maar dat is nu eenmaal altijd het geval bij een komedie.

Ik vond het allemaal nog redelijk te doen, al komt dat misschien ook omdat ik het origineel niet gezien heb.

Een opvallend verschil in niveau ook bij de acteurs. Martin Lawrence en Chris Rock zijn nooit echt grappig, terwijl Danny Glover dat wel is. het is echter James Marsden die de show steelt, door onder invloed van drugs, de meest vreemde gedragingen te vertonen, wat bij vlagen behoorlijk grappig is.

Verder is het allemaal vrij voorspelbaar en standaard, maar door de twee genoemde acteurs, is het allemaal nog behoorlijk goed te doen dus.

2,5*

Laat ik eerlijk zijn. Ik had veel minder verwacht van de Amerikaanse versie van de gelijknamige Britse film. Hoewel ik normaal de Afro-Amerikaanse komedie (en, laten we eerlijk zijn, buiten het feit dat dit kaliber film zich richt op Afro-Amerikanen, is het met hun, naar mijn mening, platte humor, ook daadwerkelijk een genre op zich) misschien wel het slechtste komische sub-genre in de cinema vind, was deze film nog niet eens zo verschrikkelijk. Dit komt hoogstwaarschijnlijk puur en alleen omdat het script van Frank Oz is. Maar je ziet meteen wat een regisseur kan veranderen aan exact hetzelfde verhaal. De film was in eens platter en flauwer. De zwarte humor (niet de huidskleur , maar de vorm van humor) was volledige verdwenen in deze 'cover'. En hoewel ik me dus daadwerkelijk heb geamuseerd hier en daar, kan ik niet meer dan een 2 geven. Want het verhaal, dat erg goed in elkaar steekt, ga ik niet meenemen naar mijn beoordeling. Die was niet van hen en die hebben ze in geen enkele vorm beter gemaakt. Wanneer je dat script weghaalt en puur naar acteerwerk, regie en toegevoegde ideetjes kijkt is de film ontzettend mager. Grootste minpunt, los van het brutaal na-apen (al zal Oz er een goede hand geld voor gekregen hebben), was de absoluut prut-acteerprestaties van Chris Rock. Enige echte pluspunt was de muziek in de film; geweldige soul en R&B. En het beginfilmpje, tot m'n grootste verassing. De animatie van de reis naar het huis van de familie werd eerder gebruikt in de geweldige Britse komedie, maar was hier eigenlijk veel leuker gedaan. Om een lang verhaal kort te maken: Alsjeblieft, Amerika. Jullie maken al genoeg rommel en ook geslaagde films. Waarom dan een Europees pareltje ruïneren. Bah, bah.

Als coveren van films dan blijkbaar toch toegestaan is, had ik meteen zelf een leuk idee. Had ik het geld en de brutaliteit, dan zou ik graag een Griekstalige film hier van willen maken. Met de overemotionele en chaotische cultuur van de Grieken en de opgejaagde Griekse muziek erbij zou het nog eens een aardige remake kunnen worden ook. Maak de man die per ongeluk drugs krijgt voorgeschoteld een Duitse verloofde (want die hebben al sinds de crisis een pijnlijk politieke relatie met de Grieken) en maak de lilliputter nota bene een Turk (dat maakt het allemaal nog erger. Los van het feit dat de vader een homoseksuele relatie had met een lilliputter, bleek die ook nog eens een burger te zijn van de natie die al eeuwen lang bekend staat als de grote vijand van Griekenland). Als kerst op de taart noem je de film "My Big Fat Greek Funeral". En klaar is kees. Wacht nu nog even tien jaar, dan is het 'grote ros' de film vergeten. Laat de miljoenen maar komen!

Matige film waarin een begrafenis niet geheel volgens de planning verloopt. Een in mijn ogen onnodige remake van de slechts 3 jaar eerder gelijknamige verschenen komedie. Ondanks dat de grappen hier minder goed uit de verf komen, is het geheel nog redelijk vermakelijk. Net geen 3.0 sterren.

Een heerlijke epische black expect the unexpected comedy.

Laat me eerst even mijn woordje doen over de magische cast met Chris Rock en Martin Lawrence in de hoofdrollen.. and don't forget about Miss. Saldana

Deze film is naar mijn mening episch, omdat het altijd zo een onverwachte wending heeft. Je weet niet wat mis is en kan gaan. Het heeft een soort onverwachte domino-effect, dat in deze film een goeie spreiding heeft. Wat lijkt het me toch moeilijk om de stoel van de regisseur (die ik vooraf niet kende) te zitten, met zijn wel heel rijke fantasie, dat zich werpt in een chaos van een familie en zich uit tot een niet-normale begrafenis. De cast bestaat uit mannen, die filmacteurs zijn geworden door bijvoorbeeld een hoofdpersonage in een serie te spelen: The masters of comedy Je houdt van ze of je hebt een hekel aan hun manier van cabaret. Top-cast!

Wat heel erg tegenvalt in deze film zijn de grappen. Het is niet echt een film waar je in een deuk van het lachen zit. De uitspraken van de opa vond ik zelf hilarisch. Ik moest ook steeds lachen, toen hij in beeld kwam.

Een film, die een prima spin-off is van een film met dezelfde titel. Ik vond hem zelf beter uitgevoerd. Heerlijke kettingreactie-momentjes en genoeg om een hele avond mee te vullen

3*

Alhoewel ik het een magere comedy vond met name in het begin, was het uiteindelijk redelijk weg te kijken. Er zaten nogal wat 'gaten' in de film waardoor het niet heel humoristisch overkwam allemaal.

Gelukkig was de rol van Marsden goed vertolkt en moest ik daar zeker wel om lachen. Dit maakt het de film naar mijn mening toch nog een 2,5 sterren.

Ja! Dit was echt even lachen, zeker in het eerste deel. Nu ik me toch iets beter begin te voelen en mijn gedachten weer wat normaler beginnen te werken moest ik stiekem toch nog wel eens lachen in deze film, zeker om de leuke en domme momenten van Oscar. Maar toch voelt het allemaal nog te opgezet en dat is jammer waardoor de tweede helft minder interessant begon te worden. Ik heb nog nooit ‘Death at a Funeral’ uit ‘2007’ gezien maar na de informatie die ik heb opgezocht kunnen we bijne wel concluderen dat deze film eigenlijk een ‘rip-off’ is van die film. Naja, ik maak me daar dan niet zo druk om want ik vond hem geinig.

We volgen een afro-Amerikaanse familie waar de vader van Aaron en Ryan is overleden. Echter bij de uitvaart loopt van alles mis. Zo heeft Oscar een pil gekregen van zijn vriendin maar dit leek drugs te zijn. Wat heb ik gelachen om dit soort taferelen, daar kan ik echt van genieten. Lekker dom. Maar ook komt er een man langs die verteld dat hun vader homo is en deze wil foto’s verspreiden van hem en hun vader samen in een bed. Ze drogeren deze man en hopen zo de man kwijt te raken waarna de foto’s later toch nog verspreiden, het maakte allemaal niks uit en de uitvaart ging plechtig en netjes door en zo werd deze ook afgerond.

Geinig, met een leuke cast. Ik heb me zeker vermaakt en kan dat altijd wel om dit soort films. Het zijn geen toppertjes of hij word nergens echt hoogstaand goed maar vermakelijk genoeg om te zien!

3.0*

Best aardig.

Ik had er niet zoveel van verwacht - en het schijnt een remake te zijn, dus geloof ik best dat het origineel beter is -, maar uiteindelijk heb ik mij hier redelijk mee kunnen vermaken. Sowieso duurt het allemaal niet te lang en is er voldoende afwisseling tussen het hoge aantal personages, waardoor er nog een zekere vlotheid in de film zit. Het verhaaltje is best absurd en dus was ik blij dat zowaar Peter Dinklage opdook als spilfiguur. Die casting maakt het toch nog net iets interessanter.

3

Suf.

Typisch voorbeeld van een film die een monstercast in de spotlights zet maar er niets mee kan doen. Het geeft zeker wat aardig geacteerde rollen aan de film vanuit acteurs die er duidelijk wat mee aan kunnen vangen, maar er lopen ook genoeg karakters rond die helemaal niets met diens rollen kunnen doen.

Het jammere aan de film is dat het voor 90 minuten erg weinig richting heeft. Er zit in zekere mate wel een verhaal in, maar dit is nauwelijks genoeg om een film van 45 minuten mee op te vullen, laat staan een film van 90 minuten. Al vroeg in de film komt er op die manier nogal een vermoeiend dingetje mee los die ondanks een relatief korte duur erg lang aanvoelt.

Visueel is het allemaal helder en scherp, maar ook erg saai. Ze hebben de camera in een enkele locatie geplant en daar wat mee geschoten, maar het voelt nooit aan als een normaal gestructureerde film. Meer een film die ze ter plekke hebben verzonnen, want het voelt constant aan alsof er geen enkele voorbereiding naartoe is gegaan, maar wel duur materiaal om het mee op te nemen.

Acteerwerk vanuit enkele rollen is nog wel aardig, maar in principe spelen de meeste namen een personage die ze goed kunnen spelen. Saldana en Hall zijn erg vervelend, maar de rollen van Morgan en Lawrence voelen bekend aan. Hart en Rock vallen tegen. Spelen erg duidelijk waar ze goed in moeten zijn, maar weten nooit echt grappig te zijn.

Het is aardig voor een avondje vermaak, maar inhoudelijk gezien vond ik het allemaal maar een rommelige en lege indruk maken. Als ook de grappen niet bijzonder goed aanslaan heb je al snel een film voor de kiezen die je hoogstwaarschijnlijk niet gaat liggen. Dat is het geval bij mij. Film die nog wel vermaakt maar verder niets met me heeft gedaan.