Indivisibili (2016)

Ik voelde mij bij het zien van deze film toch een beetje een voyeur, omdat ik met name benieuwd was hoe dat zou gaan met het acteren van een Siamese tweeling. Dat is mij op zich niet tegengevallen. De film als geheel wel. Er gebeurt eigenlijk vrij weinig en de paar momenten dat dat wel het geval is, komen niet erg geloofwaardig over (het gerotzooi met de playboy, de bijna verdrinking). Het einde is ronduit zwak: de film dooft uit als de spreekwoordelijke nachtkaars, want wat m.i. hét dramatische hoogtepunt had moeten zijn, wordt er schier achteloos achteraan geplakt.

Tweelingzussen Angela en Marianna Fontana zijn zeer overtuigend als tweelingzussen Daisy en Viola, die aan de heup met elkaar vergroeid zijn en door hun ouders geëxploiteerd worden als een soort freakshow in de vorm van een zangduo genaamd 'Indivisibili'. Wanneer ze kort na hun 18e verjaardag een Zwitserse chirurg horen zeggen dat ze van elkaar gescheiden kunnen worden (en dat de ouders dat eigenlijk bij al na de geboorte hadden kunnen laten doen], wil Viola graag van dei behandeling gebruik maken. Viola heeft echter zeer grote bedenkingen, evenals haar beide ouders, die hun bron van inkomsten dreigen te verliezen.

In de opening zien we hoe een masturberende Viola en een kreunde Daisy. Dat is één manier om duidelijk te maken van dat de twee niet alleen lichamelijk aan elkaar zijn verbonden, maar het is er wel ééntje die sterk doet vermoeden dat we hier te maken hebben met het Italiaanse antwoord op "Stuck On You". Er zijn zeker meer humoristische elementen, met Antonia Truppo als de onverzorgde, blowende moeder als meest opzichtige hint, maar ergens halverwege belandt Indivisibili in een identiteitscrisis en begint het zichzelf serieus te nemen, om zelfs te eindigen in onvervalst (religieus) en ietwat smakeloos melodrama. De zusjes Fontana redden de film van de afgrond.

In het echte leven zijn de twee actrices wel een tweeling, maar niet Siamees. Boeiend is dat de twee personages een verschillend karakter hebben. Dasy droomt van onafhankelijkheid en Los Angeles. Violet is veel aanhankelijker en bang van verandering. Hun voornamen zijn afgeleid van Daisy en Violet Hilton, de actrices in Freaks (1932), maar dat was echt een Siamese tweeling.

Ook hier worden de zussen in een soort freakshow uitgebuit. Ze zingen en dansen voor een publiek dat toch vooral de rariteit wil zien. Het speelt zich af in de omgeving van Napels. De liedjes van onder anderen Lorenzo Avitabile zijn in het Napolitaanse dialect. Hun ouders buiten hen uit en jagen het geld erdoor. Dan is er ook nog een soort sekteleider die beweert dat ze geluk brengen. De vraag is of ze aan hun lot kunnen en willen ontsnappen.