House on Haunted Hill (1999)

Niet meer zo geweldig als ik me kon herinneren, maar nog steeds een erg vlotte en goedgemaakte horrorfilm. Vooral de sfeervolle special-effects en de griezelige decors (met kunstwerken van Günther von Hagens?) deden het bij mij nog steeds. En natuurlijk de geweldige scène waarin Melissa Marr door haar videocamera de gruwelpraktijken van Dr. Vanacutt ziet.

3 sterren.

Ik vond er, zoals de meeste horrors, geen ene reet aan. Totaal niet eng. 1,5* voor het aardige begin en Geoffrey Rush.

Vrij zwakke spookfilm waarin alleen Famke de moeite waard is.

Zeker niet heel slecht te noemen. Deze House on Haunted Hill. Eerder zag ik Thir13een Ghosts, deze vond ik nét iets beter. Waar er meer aandacht besteed is aan het verhaaltje, en alles wat daarbij kwam kijken.

Doch keek deze versie van het verhaal evengoed lekker weg. Ik heb mij geen moment verveeld, en die 90 minuten vliegen voorbij.

Enkele irritante personages zoals de excentrieke miljonair en zijn vrouw, ook de eigenaar van het spookhuis zit op het randje. Maar de 'groep' doet het als geheel prima, en dat is dan toch de prioriteit.

Echt eng wordt het helaas nergens, toch vind je in deze film één érg briljante scène. De scène waar de miljonair in een of andere centrifuge rondgedraaid wordt, en we de meest vage shit te zien krijgen. Heerlijk stuk. Halve ster erbij.

Dan toch trekt de film zich naar het belachelijke toe met het einde, waar een groot spook iedereen opslokt. Erg slechte effects helaas, wat mij de film niet meer serieus doet nemen. Helaas. Sterretje eraf, en zo kom ik neer op 2 sterren. Zeker geen straf om eens op te zetten.

Lachwekkende film, die zo slecht is, dat de film daardoor soms wel weer leuk wordt.

Het verhaaltje stelt weinig voor, evenals de horror en spanning, die beiden totaal niet aanwezig lijken te zijn. Je er worden wel wat pogingen gedaan, maar die komen nooit volledig uit de verf. De groep mensen bestaat uit stereotiepe personages, waarbij sommige licht vervelend zijn. In dit soort films is dat op zich niet erg, want zulke mensen gun ik hun vreselijke einde. De special effects zijn verder ook matig en soms zelf ronduit slecht te noemen.

Ondanks de slechte uitvoering, de slechte effecten en het totale gebrek aan spanning vermaakt het wel. Het verveeld geen seconde en dat is op zich ook nog wel wat waard. Ik bellon de film daarom met anderhalve ster, voor het lachwekkende vermaak. Meer kan ik er echt niet voor geven, want daarvoor is de film gewoon veel te slecht.

1,5*

Dit is een popcornfilm met een gekend verhaaltje van een gevarieerde cast in een spookhuis en dan de vraag natuurlijk wie er eerst aan gaat. Het is allemaal nogal luchtig en de effecten zijn soms wel wat achterhaalt. Maar anderzijds werkt het toch nog wel. Het simpele gegeven van een spookhuis is hier aanwezig. Wat enge geluidjes, flauwe humor en hier en daar schrikmomenten. Maar meer dan een gemiddelde krijgt het niet. Daarvoor is het allemaal weer TE luchtig.

Trash, maar echt absoluut beter dan het gaapfestijn van het origineel. Geoffrey Rush en Famke Janssen zetten heerlijke maniakale rollen neer, terwijl de film bij vlagen fijne, creepy scenes heeft. Een typisch voorbeeld is een moment waarop een jongedame met camera door een verlaten kamer loopt en op haar camera beelden opvangt van een dokter die in een patient aan het snijden is op de operatietafel, maar die we buiten deze camerabeelden niet zieen. In dat opzicht is het hele uitgangspunt van deze film waar het kwaad wel echt in het huis zit toch een stuk intrigerender dan het origineel.

Verder bij vlagen zeer lelijke CGI-effecten en een aantal vervelende personages, maar binnen de richtlijnen van spookhuizen b-films heb ik nog steeds erg genoten.

Leuke intro met dat attractiepark, en het over-the-top spelen van Rush en Famke Janssen bevalt me ook goed, maar na halverwege wordt de film flink minder. Het lijkt erop alsof niet gekozen kon worden tussen een spookhuisfilm en een who-dunnit-script, en dan nog dat miljoenenspel erbij; het loopt allemaal in elkaar over waardoor het rommelig wordt. Verder is het in veel opzichten matig maar heb ik me op een of andere manier toch wel vermaakt, zelfs met dat belabberde einde.

Ali Larter vind ik echt slecht acteren in deze film, dit verhindert voor mij de mogelijkheid van inleven. Heel jammer, want in andere producties heeft zij (mij) bewezen betere prestaties te kunnen neerzetten. Famke Jansen vond ik ook totaal niet overtuigend overkomen, erg gemaakt.

(volgens RuudC hoort het blijkbaar zo )

Geoffrey Rush en Taye Diggs vond ik daarentegen wél goed acteren.

Een heel aantal filmtruks en effecten vind ik leuk, mooi en interessant, een aantal ideeën op het horrorgebied ook. Belichtingen en suggesties, zoals met de ouderwetse projector vind ik tevens creatief en mooi gedaan, zo ook bepaalde visuele vondsten tegen het eind van de film.

Dit kan echter de film niet redden, het belabberd acteren van de dames blijft overheersen.

Tegenvallende film waarin vijf vreemdelingen een uitnodiging krijgen om de nacht door te brengen in een huis met een luguber verleden. Een mager verhaal en het komt allemaal te gemaakt over en daardoor niet eng of spannend. Ook is er geen humor aanwezig, waardoor het geheel eerder lachwekkend wordt. De special effects zijn verder van hetzelfde niveau als de film.

Best een aardige film.

Een sfeervolle film, die het grotendeels van de spanning moet hebben. Ook is de gore in deze film goed, ondanks dat het niet heel erg veel bevat. En buiten dat vond ik het ook redelijk spannend.

Geoffrey Rush is degene van de cast die er het meest uit sprong. Heerlijk om te zien hoe hij zijn rol neerzet en kwaadaardig overkomt.

Een productie waar meer in had gezeten, mits er een beter scenario was geschreven. Aanvankelijk vond ik het wel iets hebben: het stereotype groepje inclusief de Afro-Amerikaan die in een afgelegen villa hun onderkomen veilig moeten stellen. Spookhuizen en doolhoven hebben altijd al mijn interesse gewekt. Ik vond het jammer dat de focus vooral op Mr. & Mrs. Price kwam te liggen en de vraag in het midden kwam te staan van 'wat is er nu echt gaande'. Iets meer griezel en beklemming was welkom geweest. Verder viel het me trouwens op dat er aan het begin overdreven veel 'fucking' werd gezegd waaronder de opmerking: ''Well, that's enter - fucking - tainment''. Famke Janssen deed het prima en gelukkig is de speelduur niet verontrustend lang.

Vroeger had deze blijkbaar een goede indruk op me gemaakt, maar bij een herziening is het allemaal nogal teleurstellend.

House on Haunted Hill begint nochtans best goed met een flashback naar de ontsnapte psychopaten. Ook de opener in het pretpark met de lift is erg vermakelijk, lijkt me een erg toffe ervaring. Maar zodra de genodigden het huis betreden wordt het een rommeltje. De villa is nogal sfeerloos en ik heb na het zien van de film eigenlijk geen idee hoe het er nu precies uitziet. Zoals eerder gezegd heeft het meer weg van losstaande kamers zonder dat het een geheel vormt.

De cast is eigenlijk nog het leukst. Geoffrey Rush speelt geinig, al had ik niet zo'n zin in 'geinig' in deze spookhuisfilm. Teveel flauwe oneliners en gekibbel met Mrs. Price, gespeeld door Famke Janssen, altijd goed. Tevens lijkt Rush nogal veel op Vincent Price (naam, maar ook uiterlijk), de hoofdrolspeler in het origineel. Onbedoeld nog wel. Leuke cameo van Jeffrey Combs als de gestoorde professor en Ali Larter is hier best knap.

De film bevat enge beelden, maar zijn in de uitvoering gewoon matig. De machine waarin Price wordt opgesloten is het hoogtepuntje, maar de rest is een pure CGI-rommel die doet denken aan die andere beroerde remake van The Haunting. De film is vooral rommelig, onlogisch, niet genoeg gefocust op de background en vooral niet eng genoeg.

Deze viel mij ook ietwat tegen. De originele film vond ik hier en daar flink gedateerd, dus wat dat betreft was het geen slecht idee om hier een "moderne versie" van te maken. Helaas word dit ook niet bepaald goed gedaan.
In het begin doet men wat ingewikkelde dingen met onderlinge verhoudingen tussen de personages van Geoffrey Rush, Famke Janssen en Peter Gallagher om ervoor te zorgen dat het "net lijkt of er echte mensen achter zitten". Jammer, want wat mij betreft had men best wat meer met het bovennatuurlijke kunnen doen.
Daarnaast vind ik dat men wel erg weinig doet met de zieke, psychische experimenten die men uit had gevoerd in het huis. Goed, we hebben een scene waarin Janssen een flinke shocktherapie krijgt, maar de effectiviteit daarvan gaat ook weer teniet wanneer je als kijker erachter komt dat dit in scene was gezet door de personages van Janssen en Gallagher.
Ook gaat men wel erg snel langs het feit van de hoofdloze computer nerd en de met een operatiezaag rondlopende geest van de psychiater/dokter. Hierdoor kreeg Jeffrey Combs haast wel een microrol en ik vond hem er toch best gaaf en redelijk spooky uitzien in zijn outfit.
Als laatste maakt men het einde nog best rommelig. Het hele gedoe met de zwarte geestenmassa vond ik gewoon niet eng en weinig toevoegend. Daarnaast miste ik op het einde de clue even. Was het de zogezegde voorvader van Diggs' personage die het luik weer voor hem opende?
Afijn, Rush speelt zijn rol nog wel met een leuke, aanstekelijke gedrevenheid. Best een knappe acteerprestatie in wat volgens mij zo'n beetje zijn enige rol ooit in een horrorfilm uit zijn carrière is. Hij heeft niet de charme van Vincent Price, maar qua charisma komt hij er toch aardig dichtbij.
Verder is de hallucinatie scene met hem ook best goed en had ik graag meer van dergelijke rarigheden gezien.
Een wat magere remake waar men met wat aanpassingen nog best een redelijke horror hadden kunnen maken. Helaas kozen de makers voor een aantal paden die ik persoonlijk niet gekozen zou hebben. Hier had meer in kunnen zitten.

Ook weer niet zó slecht. Eentje die je met opgeblazen karakters probeert aan te haken. Janssen is bitchy met Rush als sparring partner, terwijl Kattan meteen al staat te bibberen. En dat werkt. Aan de rest heb je niet zoveel. Ook aan Combs niet, maar die zit wel in de griezelige flashbacks. Misschien wel het beste wat deze remake te bieden heeft, alhoewel het onderweg nog wel uitpakt met electroshock therapy (die scène gaat maar door) en iets in een kamer waar het behoorlijk geflipt tekeer gaat. Dan heb je het beste wel zo'n beetje gehad. Waardeloze muziek die maar blijft tetteren, de ene draai na de andere en als het dan eindelijk bij de duisternis aankomt, krijg je een behoorlijk gezapige, in povere CGI verzopen finale, voor de kiezen. Met een teleurstellende einde. Toch, dat eerste uurtje is best oké.

Dit is fantastisch nieuws! Er komt eindelijk een Bluray Collector's Edition aan van deze House on Haunted Hill!

Scream Factory Announces 1999’s ‘House on Haunted Hill’ for Collector’s Edition Blu-ray! : Scream Factory Announces 1999's 'House on Haunted Hill' for Collector's Edition Blu-ray! - Bloody Disgusting - bloody-disgusting.com

Ik weet niet of ik dit als een "guilty pleasure" kan beschouwen: het is natuurlijk geen topfilm, maar ik vind 'm toch iedere keer heerlijk om te zien: heeft 'n hele aangename mysterieuze sfeer, leuke spelers, en 'n paar hele vette akelige scènes en goeie FX.

En kijk dat prachtige coverdesign. Dit zou best wel eens mijn #1 favoriete horrorfilm-huis kunnen zijn.

Niet bijzonder.

Origineel nog niet gezien, maar ik kan haast al raden dat dit het origineel niet haalt. Het begon nog wel hoopvol met een erg interessant verhaal, maar het is allemaal nogal saai en niet erg sfeervol of effectief uitgewerkt daarna.

Rush is wel leuk als de miljonair, maar al snel kantelt de boel een beetje als de "spanning" moet beginnen. Er ontbreekt namelijk iets, het is niet spannend. Daar helpen een aantal geesten en spoken ook niet bepaald bij, maar aan het huis zijn wel veel details besteed.

Onvoorspelbaar is het zeker, met hier en daar een originele insteek maar het was niet echt genoeg. Dit had veel enger en effectiever moeten zijn, want het eindresultaat is gewoon niet uitdagend, spannend of sfeervol genoeg. Daar helpt de vrij bekende cast ook niet aan mij helaas.

Toch wel extra puntjes voor het acteerwerk en het lekker mooie en creatieve huis.

Jammer voor ons vijftal, ze dachten gemakkelijk en snel rijk te worden. Helaas voor hen overnachten ze niet in een huis als het onze maar in een spookhuis, dat hermetisch was afgesloten en dat ook bleef tot de zonsopkomst de andere ochtend. Dus i.p.v. een nachtje slapen, werd het een nacht rondhollen van het ene afgrijselijke avontuur in een andere griezelige situatie. En maar hopend dat ze de andere dag nog levend zouden meemaken. En dat gold ook zeer zeker voor onze Nederlandse Famke Janssen.

Een redelijke griezelfilm met een mooie speeltijd van ruim anderhalf uur! Wel een aardige film voor een avond door de week.

Een mooie 6,5.

Deze 'huis op de spookheuvel' is een remake van de spookfilm uit 1959 met Vincent Price in de hoofdrol. Die film was warmbloedige camp met zwevende spoken en aanverwant sympathieke schrikeffecten. Deze nieuwe versie speelt zich af in een misplaatst art deco krankzinnigengesticht. De film is geregisseerd door William Malone. Niet bepaald een ster van het genre. Dezelfde kwaliteit halen doet de film dus niet maar incidenteel is er zeker kijkgenot.

De film volgt regelmatig het oorspronkelijke plot; zoals bv. de "feestartikelen" (geladen pistolen) die aan de gasten worden gegeven. Ook de verbale schermutselingen tussen de miljonair en zijn vrouw zijn gebleven. Dit bekvechten tussen Vincent Price en Carol Ohmart waren een hoogtepunt in de oude versie en zijn hier even vermakelijk. Geoffrey Rush ,die de miljonair speelt, heet hier Stephen Price en levert daarmee hommage aan de oude Price in uiterlijk en naam. Famke Janssen is best fijn als zijn bitchy vrouw. En de kwaadaardige Dr. Vannacutt werd gespeeld door niemand minder dan Jeffrey Combs (Re-Animator) De rest van de cast deed stukken minder, was inwisselbaar en saai

Gelukkig wijkt de film er soms ook vanaf en toont een prima portie met bloed doordrenkte momenten. Best opvallend voor een film die stamt uit een periode waarin horrorfilms behoorlijk droog waren met hun bloed. De beelden van de visioenen van Price in de verzadigingskamer behoorde samen met de flashbacks van 1931 tot de beste van de film. Helaas waren de meeste CGI-beelden dan weer teleurstellend. En dan nog even dit; bij de opening van de nieuwe attractie, 'Terror Incognita', vraagt een verslaggever ​​aan Price: 'Wat is de gimmick?' Dit is een verwijzing naar William Castle, de regisseur van de oude versie en één van de favoriete filmmakers van Robert Zemeckis Die eveneens medeoprichter is van Dark Castle Entertainment, het filmproductielabel waar deze film door is gemaakt.

Ondanks de rommelige opbouw weet de film met hoogten en laagten de aandacht vast te houden en dat is vooral te danken aan de acteerprestaties van Rush en Famke. Famke is toch wel een actrice waarop een pover filmland als Nederland best trots mag op zijn. Weinig actrices in Hollywood kunnen met dergelijk gemak een femme fatale of bitch neerzetten als Famke. Het had allemaal wat enger, spannender en minder rommelig gemogen maar deze film en het herbekijken ervan is toch wel de moeite waard in zijn genre. 3,5 sterren

Vrij vermakelijk standaard formulewerk.

Ik ben niet zo van de haunted house filmpjes, en ook in House on Haunted Hill stelt de daadwerkelijke 'horror' vrij weinig voor. Wellicht spannend als je 12 bent. Maar wat de film vermakelijk houdt is het prettige sfeertje en karakters en diens (constant veranderende) verhoudingen. Geoffrey Rush steelt de show en vooral zijn interacties met Famke Janssen zijn erg leuk.

Vrij basic, morgen weer vergeten, maar wel oke voor een avond.

Wat een lelijke film is dit toch.

Dark Castle's eerste poging tot het remaken van klassiekers is een erg valse start. House on Haunted Hill is niet interessant, laat staan prettig om naar te kijken. Geen enkel personage is überhaupt leuk en je hoopt dat de meesten maar snel het loodje leggen. De verschillende twists in de derde akte kunnen niet verhullen dat het allemaal maar povertjes is uitgevoerd.

De enige reden om dit te kijken is Geoffrey Rush's capaciteit om in een drol as dit toch een op zijn minst leuke rol neer te zetten.

1,5*

Misschien wel een 13 in dozijn horrorfilmpje, maar het verhaal wordt wel leuk gebracht dankzij Rush en Famke Janssen die een onderlinge vete uitvechten over liefde en geld. Rush neemt de naam van Price over die de hoofdrol speelde in de originele oude film. Beide films hebben wel overeenkomsten, maar de uitwerking is toch anders. Uiteraard is hier in deze film alles moderner aangepakt vol met nieuw snufjes t.o.v. het origineel, maar ondertussen is deze ook al wat verouderd gezien de hedendaagse technieken. Dit is vooral te zien wanneer het kwade kan ontsnappen. Nu heeft dit ook al een zeer matige uitwerking. Maar ach, er valt genoeg te beleven. In begin lijkt alles gewoon een spel van Rush en nadien volgt een onverwachte wending die gepland wordt door Famke Janssen die dan zelf later twee keer verrast wordt. Enerzijds door haar man en anderzijds de aanwezigheid van het kwade. Helaas voor haar met fatale afloop. Het slot kent echter een wat matige uitwerking. 6/10

"You don't... get it... do you? This house is pissed. It has no morals, 'cause it's a fucking *house*!"

Nee, totaal niet bijzonder. Maar echt slecht wil ik dit ook niet noemen. Duidelijk wel dat het allemaal heel amateuristisch is, en het verbaasd me oprecht dat een film als dit zoveel bekijks heeft, er zijn er genoeg in het genre die beter zijn en eigenlijk ondergesneeuwd zijn geraakt. Ik haat het als films een intense warboel zijn, en dat maak je hier min of meer ook weer gewoon mee. Het origineel ken ik persoonlijk nog niet, maar die staat wel op de planning om eens te kijken, dus voor mij is dit echt een kennismaking met dit script, al was ook dat niet zo héél bijzonder. Je hebt hedendaags wel meer van dit soort type filmpjes, waar men opgesloten raken voor prijsgeld.

De film kent echt wel wat lekkere gore momenten, wat de film weet te sieren, daar moet de film het dan ook wel weer echt van hebben, want de rest is nogal slappe hap. De film komt echt maar moeilijk op gang, en zeker op het begin wist ik gewoon niet waar men heen wou met deze film. Naar maten we het einde naderen blijft het toch een soort leuk kat- en muisspelletje die gespeeld word, en hoewel de film alles behalve echt goed is, is het wel gewoon een leuk avondvermaak, maar wel eentje die ik niet snel meer op zou zetten en die ik morgenochtend ook weer rustig ben vergeten!