Trust (2010)

Zeker in het begin een erg herkenbare film maar gaande weg begon de ongelooflijk domme vader erg irritant te worden. Zoveel domheid in een ouder is bijna niet voor te stellen maar toch. Liana Liberato stal echt de show waardoor de film toch nog drie sterren van mij kreeg. Het einde was wel mooi om te zien.

Wat een heftig drama zeg (thriller kan weggehaald worden). En dat geregisseerd door David Schwimmer, mijn complimenten! Heel mooi het moment dat Liana tot het besef komt dat ze daadwerkelijk verkacht is, en Charlie helemaal niet verliefd op haar was. Zij speelt sowieso de sterren van de hemel, net als de overige cast overigens. Ik vond het einde erg sterk, geen hollywood eind, maar juist het onrechtvaardige dat je die klootzak rond ziet lopen met z'n familie..

4*

Een goede drama/thriller film...

Prima verhaal...

Wat een drama over haar leven...

Zou maar nooit doen over haar mobiel/internet chatten...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteur Clive Owen speelt zeer goed...

Prima achtergrond geluid (Dolby Digital)...

Prachtig mooi HD kwaliteit...

Sterk drama.

En dat is in grote mate te danken aan de geweldige performance van de kleine Liana Liberato die de gekwelde, puberende tiener Annie voortreffelijk gestalte geeft. Zeer gevaarlijk thema maar het wordt met de nodige reserve en zin voor realiteit in beeld gebracht.

De transformatie van de kleine Annie van verontwaardigde tiener naar slachtoffer is aangrijpend. Ook als ouder moet dit een erg moeilijke situatie zijn. Misschien dat Owens personage hier en daar wat overdrijft maar uiteindelijk is zijn reactie wel menselijk. Wie zou er nou niet de verkrachter van z'n dochter willen vermoorden?

Onder de indruk.

Verdienstelijke film die in de eerste plaats waarschuwt voor de gevaren die jongeren kunnen bedreigen op het internet, met de dan toch onthutsende slotbemerking dat het gevaar overal schuilt gaat, tot bij personen waar ge geen enkel kwaad opzet zoudt vermoeden.

Wat treft in deze film zijn de uitstekende acts en het is vooral de jonge Liana Liberato die uitstekend de rol van de verliefde, naieve maar hardnekkige puber knap neerzet.

Aanrader eigenlijke, deze film die gepast het dramatische van dergelijke voorvallen schetst en die, gelukkig, op het einde uit de greep van de meligheid blijft.

Hoe het meisje met de situatie omgaat vormt een interessante invalshoek, Liberato speelt het uitstekend en de manier waarop het daderaspect wordt afgerond mag er ook wel zijn. Toch is de film bij lange na niet stevig genoeg om een gefundeerd drama op poten te zetten. Het gezinnetje wordt eigenlijk al te idyllisch voorgesteld en tijdens de ontmoeting biedt Schwimmer te weinig houvast om het besluit van Annie te rechtvaardigen. Dat neemt niet weg dat de scène in de hotelkamer een ongemakkelijke is en het vervolg nog even kan teren op die gebeurtenis.

Echt problematisch wordt het wanneer de focus deels wordt verlegd naar de vader. Een onbeholpen uitgewerkte, storende rol die geen moment serieus te nemen valt. Neem alleen al de manier waarop zijn schuldgevoel wordt getoond tijdens een feestje. Verre van subtiel. Enkele obligate praatscènes die elkaar opvolgen doen het natuurlijk ook geen goed, maar vooral Owen's aanwezigheid zorgt er voor dat de laatste dramatische (en ook plotselinge) climax weinig impact meer kent. Voor een betrekkelijk kort filmpje neemt het te veel hooi op de vork om nog effectief en krachtig te zijn.

Ik ben van mening dat deze film puur en alleen gemaakt is om tieners te waarschuwen. Dit in combinatie met een vleugje 'je hebt toch niets te verbergen' dus die controle van camera's*, al je verzonden/ontvangen bytes enzovoorts is oké, ja toch? Tenslotte kun je hiermee deze proleten pakken. Dit aan het einde nog even extra benadrukken doordat het iedereen kan zijn, ook die betrouwbaar ogende leraar met een gezin.

Politieke prietpraat, als ik dat wil zien kijk ik wel naar het NOS journaal..

*Overigens vreemd dat hij, in de vier bekende zaken, nergens op camera is vastgelegd

Goede film, realistisch. Maar dan het eind... Totaal overbodig en nutteloos angstzaaien.

Me eens aan deze gewaagd en 'k vond het wel een geslaagde film. Het kwam allemaal wel overtuigend over en gelukkig ook niet over gedramatiseerd. De cast deed het ook goed, het kwam naturel over. Verder zat het verhaal goed, net als de speelduur trouwens. Er zaten ook niet direct saaie of overbodige stukken in.

'k heb me er eigenlijk wel mee vermaakt. Een prima film met een prima einde.

Ik vind dit psycho-sociaal drama erg geslaagd en ook meeslepend. Het aangesneden onderwerp heeft een goede dynamiek en komt overtuigend uit de hoek. Het omgaan met de gebeurtenis krijgt veel meer belang dan de gebeurtenis zelf wat ik een pluspunt vind. De film gaat voor drama en niet voor thriller.

Liberato (tot vandaag mij onbekend) is een plezier om te zien spelen. Het leventje van een gezin wordt emotioneel lelijk in de war gestuurd na de verkrachting van de 14-jarige dochter door een veel oudere man . Het onbegrip van Annie die niet lijkt door te hebben wat haar is overkomen en de vader die de situatie het hoofd niet kan bieden zorgen voor schrijnend maar doeltreffend drama. Het voelt zeker in het begin ongemakkelijk aan. Op het einde wordt het één en ander vlug afgerond zoals de verstandhouding met haar broer en haar vriendin, de FBI-enquête hoor je ook niks meer van ... maar mijn punten gaan vooral naar het goed beheerste onderwerp en het sterke scenario dat hier achter steekt.

Erg realistisch.

Trust zit erg mooi in elkaar. De film heeft een erg goed en realistisch verhaal. Goed dat David Schwimmer voor dit genre heeft gekozen. Het acteerwerk is erg goed. Vooral van dat meisje. De boodschap ligt er duidelijk weer op. 3*

Sterke film,die de nachtmerrie van iedere ouder goed in beeld brengt.

Liana Liberato speelt fantastisch.

Veel kritiek hierboven vind ik niet terecht. Dit is absoluut geen "voorlichtingsfilm"al zou je hem daar wel goed voor kunnen gebruiken, daarvoor is de film veels te subtiel.

De film zit gewoon heel goed in elkaar. De ouders weten zelfs gewoon van het bestaan van Charlie, die vader grapt nog als hij vraagt; "Wat doen zijn ouders...?" dat dat wel erg ideaal klinkt, daar kunnen zij niet aan tippen. o.i.d..

Ook zie je goed hoe geslepen en geduldig zo'n Charlie te werk gaat. Stap voor stap wordt ze er ingeluisd. Maar wel zo dat je snapt dat zij er helemaal in meegaat, ook al twijfelt ze wel degelijk En dat ze hem zelfs verdedigd nadien. Bij elk klein stapje kan ze nee zeggen, maar ze doet het niet.

Ook het einde vond ik juist sterk. De dader is geen gewone engerd, maar een schijnbaar supersociale familie-man en sportleraar bovendien, daardoor heeft hij de skills om haar vertropuwen te winnen.

Hetzelfde kun je zeggen van Annie, geen getroubleerde tiener, maar iemand met een warm gezin, die haar menselijke puberale wensen van liefde en begrepen willen worden alleen op de verkeerde persoon projecteerd.

Als je zelf te jonge meisjes wilt verleiden via internet, dan is deze film een goede handleiding. Wat al genoeg zegt over de kwaliteiten van deze film.

Puur drama. Hier is niet veel 'thrillers' aan. De dosis spanning is ook veel te laag om dit te kunnen bestempelen als een thriller.

Zoals Orbit een aantal berichten onder mij al aangaf kent deze film een hoog RTL4 gehalte. Van die waargebeurde drama's die ze altijd op de woensdagavond uitzonden. Je moet er maar van houden...

Deze film kon ook zo bij maatschappijleer tentoongesteld worden ter bewustwording voor het jonge grut, over dat je niet iedereen zomaar moet vertrouwen op het internet bla, bla...

Wel goed acteerwerk, maar het belerende vingertje zat mij niet echt lekker. Het drama wordt ook te braaf & veilig voorgeschoteld. Door het gebrek aan echte spanning was het ook een vrij lange zit.

2,5*

Wat mooi dat Schwimmer na Friends nu ook naam maakt als regiseur door (o.a.?) deze film. Hij geeft hier een realistische versie van wat voor veel meisjes helaas ook realiteit is. Over het verhaal dus niets dan goeds. Hij geeft genoeg tijd om stap voor stap het plot te laten ontwikkelen. Ik vraag me af of het voor iemand triggerend genoeg is om niet meer te slapen. Misschien wel als ze nog aan het begin van hun proces staan. De film had bij mij een 5 opgeleverd als het een complete nachtmerrie was geweest. Dat bereikt de film (helaas?) net niet.
Ook ben ik blij met de tijd die is geven aan de ontwikkelingen die haar ouders doormaken. Hoe zij in hun onmacht hun dochter proberen te helpen.
Het einde, dat ze hem 'laten lopen' en op deze wijze. Ik ben blij dat deze keuze is gemaakt.

Geloofwaardigheid ook alom bij de acteurs. Van Liberato zou je bijna verwachten dat zij in haar verleden iets soortgelijks meegemaakt heeft.
Owen wordt weleens vaker gecast als 'beschermengel' en dat is omdat hij daar ook zo op zijn plaats is. Ik ben dol op Owen. En hij is nog knap ook.
Keener en Davis zijn ook zeer geloofwaardig als moeder en psycholoog/maatschappelijk werkster.

Dus nogmaals niets dan goeds over deze film, die vast nog wel even blijft hangen. 4,5*

Steengoede film. De toon gaat al vrij snel van luchtig met onderhuidse gevoelens naar naargeestig - en ook dat onderhuidse blijft stabiel aanwezig, iets waar de muziek goed aan bijdraagt. Wat 'rustigere' stukken wisselen zich af met momenten waar het losbarst, zonder daarbij fragmentarisch aan te voelen. Het feit dat Megan verliefd raakt/blijft op de man maakt het een heel interessant geheel en we krijgen ook een goed karakterinzicht in elk van de ouders. Gooi daar ijzersterk acteerwerk bij en je hebt een topdrama.

Enige kleine puntjes weerhouden me van 5* - en mogelijk een top 10 notering -, de overgang van verliefd naar het gevoel hebben verkracht te zijn mocht wat inventiever, had graag meer van 'Charlie' gezien in het latere gedeelte - al deed dat naargeestige eindmoment wat het moest doen en het stukje voor dat eindmoment was me net iets te rustig. Desalniettemin érg sterk!

4,5*

Uitstekende film waarin een jong meisje afspreekt met een vriend die ze online heeft leren kennen. Een drama met wat lichte thriller-elementen die op een geloofwaardige manier de gevolgen op het hele gezin laat zien (vooral de vader en het meisje zelf). Een aantal sterke en soms ook aangrijpende scenes. Goed acteerwerk vooral ook van de jonge Liana Liberato die hier niet alleen het slachtoffer speelt.

Geen slechte film van Schwimmer. Sickening om de scenes te zien met de man die Annie groomt in het hebben van intiem contact. Zeker omdat je ook snel scheef kan gaan met zo'n precair onderwerp. Doet me beseffen wat voor rampspoed social media kan brengen, en wat bijv. de Canadese Amanda Todd is overkomen. Doet je afvragen of met meer persoonlijke aandacht (did you hug your kid today?) van de ouders zoiets voorkomen kan worden. Heb het niet uitgekeken omdat ik naar NOS journaal overschakelde... Hebben ze die Charlie nog kunnen traceren en vangen?

Mierzoet, maar daardoor niet minder fijn om naar te kijken. Vooral het eerste uur is sterk met nog een zekere spanning maar vooral een mooi beeld dat wordt geschetst van een gelukkig gezinnetje in een Amerikaanse buitenwijk. Je wordt als kijker helemaal meegenomen in hun levens. De laatste drie kwartier gaat het meer om het drama en dat wordt er mijns inziens wel veel te nadrukkelijk op gelegd maar door het sterke acteerwerk wel geloofwaardig gebracht. Niettemin had het wel iets subtieler gemogen. Nu 3,5*.

Op papier klinken dit soort films altijd leuk en spannend, maar in de praktijk moeten ze ervoor waken niet over te komen als een wat belerende tienerfilm die kinderen verplicht moeten kijken bij maatschappijleer. En dat is bij deze film helaas zeker het geval. Ik vond het vrijwel nergens daadwerkelijk spannend of boeiend worden. Alles wat er gebeurt kun je zo afstrepen volgens het boekje.

Daarnaast is het ook wat B-film achtig geschoten. In ieder geval filmisch allemaal niet heel flitsend (en misschien stom detail maar die letters in beeld waren echt een oerlelijk font).

Het hele thema is ook alweer wat gedateerd, of in ieder geval is er de afgelopen jaren genoeg aandacht voor geweest, dus voelt het ook een beetje 'seen it all before' aan.

Begrijp de hoge beoordelingen niet zo. Het feit dat het een heftig thema behandelt wil nog niet zeggen dat het dus ook een goede film is. Echt te suf en te zwak gedaan wat mij betreft.

2*

Als acteur in Friends vond ik Schwimmer altijd een aangename speler, en ook als regisseur mogen zijn werkjes er zeker wezen. Het is natuurlijk moeilijk om dit niet aangrijpend te vinden. Het meisje is behoorlijk naïef en de vader pakt het helemaal verkeerd aan, maar dit lijken me de normale reacties die iemand zou kunnen hebben. Erg aangrijpend en realistisch met sterk acteerwerk.

Oeh, deze kwam rauwer op mijn dak vallen dan ik dacht. Vooral dat moment dat ze erachter komt en beseft wat haar nou eigenlijk is overkomen en dat het meer meisjes overkwam. En dan dat einde, dat die pedo dus gewoon een gezin heeft en leraar is..

Ben er even stil van geweest. Er bestaan meer films over dit soort onderwerpen en had dus verwacht dat het wat lafjes zou zijn. Maar heeft me toch gegrepen.

“People get hurt. There's only so much we can do to protect ourselves, our children. The only thing we can do is be there for each other when we do fall down to pick each other up.”

Angstaanjagend. Trust is een nachtmerrie voor iedere ouder, en vooral het gemak waarmee een pedofiel zich in het leven van een minderjarig meisje kan opdringen is huiveringwekkend om te zien. Chat rooms, het winnen van haar vertrouwen, het verleggen van grenzen etc. Pijnlijk om te zien.

De enige kritiekpunt die je zou kunnen hebben is dat Trust precies zo verloopt zoals je van te voren had verwacht. De focus op de vader is wat vreemd, maar het verdriet en de woede wordt wel invoelbaar gemaakt door Clive Owen. En de jonge Liberato heeft een moeilijke rol, maar ze weet het allemaal geloofwaardig te spelen. Ze haalt soms het bloed onder je nagels vandaan, maar dat is ook wel weer realistisch.

Degelijk.

Niet heel erg bijzonder uiteindelijk, maar de boodschap dringt vaak wel goed door, en dat is waarschijnlijk ook het element dat het meeste telt. Ik denk dat ik gewoon te veel eromheen kijk. De boodschap is er zeker, maar heel veel impact vond ik het niet hebben.

In ieder geval wel vermakelijk. Een paar opvallend expliciete scenes (op het vlak van minderjarige in verleidende kleding dan) en een redelijk tempo dat erin zit. Veel thriller kent de film echter niet en heel spannend is het daarna ook nergens meer, maar het drama werkt soms wel.

Alleen wel iets te weinig. Hier en daar heeft het confronterende momenten maar het zijn er toch te weinig om echt indruk te maken. Er heerst geen gevoel van hulpeloosheid in dit soort onderwerpen en niks komt echt met veel impact binnen. Het voelt iets te regulier aan daarvoor.

Acteerwerk is wel degelijk. Liberato doet het erg goed en Owen ook best redelijk. Keener blijf ik echter niet mogen en ook hier vond ik haar weinig bijzonder. Voor de rest volgt de film redelijk braaf (en iets te veel) standaard dramalijntjes en clichés die niet altijd even kundig benaderd worden.

Ik voelde nergens echt sympathie voor de karakters en enkele problemen waren ook wat te geforceerd. Voor de rest is het wel vermakelijk en laat het wel goed zien wat voor gevaren er op het internet schuilen. Al was Liberato wel heel erg naïef. Maarja, dat zal wel aan mij liggen.

Degelijke film, maar iets te braaf en het wow-gevoel ontbreekt toch wel een beetje. Einde is dan nog wel redelijk impactvol net als de scene aan tafel. Redelijk standaardgebeuren, maar er is slechter gemaakt van dit soort dramas.

Ik ben zelf 14 en ik vond het een hele goeie film,

mijn ouders hebben me altijd verteld dat als je in zo'n situatie zit je er altijd over kan praten.

deze film heeft mij echt heel vaak laten huilen.

ik vond de acteurs en actrices ook heel sterk overkomen wat de film nog intenser maakte.

Ik zou hem zeker aanraden om te kijken met tieners!

De 14-jarige Annie [Liana Liberato] leert via de chat de 15-jarige Charlie kennen. Bij hun eerste fysieke ontmoeting blijkt Charlie 35 jaar oud te zijn, maar hij weet Annie zo te manipuleren dat ze seks met hem heeft. Annies beste vriendin [Zoe Levin] heeft als enige door wat er is gebeurd en meldt dit op school. Het onderzoek onder leiding van FBI-agent Doug Tate [Jason Clarke] wordt bemoeilijkt doordat Annie volhardt in het idee dat Charlie haar vriend is en dat ze niet is verkracht, tot frustratie van haar ouders Will [Clive Owen] en Lynn [Catherine Keener] die niet goed weten hoe ze hun dochter het beste kunnen helpen. De 14-jarige Liberato maakt indruk, ook al maakt het scenario onvoldoende duidelijk hoe Charlie haar online heeft gemanipuleerd en waarom ze hem blijft beschermen. In plaats daarvan gaat de aandacht al snel uit naar de ouders en verzandt het in oppervlakkig melodrama.

Op zich best een mooie film, op een paar minpuntjes na: de film gaat als in een flits aan je voorbij, qua momenten wat er gebeurt. Hierdoor is het moeilijk je te blijven concentreren op het vreselijke verhaal van de 14-jarige dochter die verkracht wordt. Moet gezegd worden dat de hoofdrolspelers best goed acteren, niet super geweldig, maar zeker goed genoeg acteren. Wat ik een beetje jammer vond is dat de film zo ineens afgelopen is, terwijl vader en dochter in de tuin elkaar trachten terug te vinden. Maar ja, ik klaag niet, drie sterren, op IMDb heb ik hem een 7 gegeven.