The Experiment (2010)

“Memo to Adolf, the uniform isn't real.”

The Experiment is een film met een interessant uitgangspunt en sterke acteerprestaties. Maar het is ook een film waarin je een hoge mate van ‘suspension of disbelief’ moet hebben. Als je de film niet al te serieus neemt kun je jezelf wel vermaken met personages die om het minste of geringste elkaar in de haren vliegen, en binnen een dag al over elkaar heen staan te plassen. Het gevangenisexperiment faalt ook aan alle kanten, maar de personages krijgen toch allemaal hun geld. En de kijker krijgt een film met een Brody, Whitaker en Collins Jr. op hun best. Ook niet verkeerd.

Slap aftreksel van het originele Das Experiment

Origineel nog niet gezien.

Het Duitse origineel nog niet gezien, ik weet dat ik daar eigenlijk mee had moeten beginnen, maar ik gaf toch maar de remake die op Netflix staat maar even de voorkeur. Uiteindelijk ben ik er best zeker van dat dit weer een softere versie is van het origineel.

Al begon het best verontrustend, maar dat komt ook omdat er echte beelden van bijvoorbeeld dierenslachtingen worden laten zien. Dat botst dan vervolgens met de rest van de film, want de rest van de film blijft erg soft op het gebied van geweld.

Ik geloofde de film ook niet echt. Het zou te maken moeten hebben met de "menselijke natuur" maar ik vond het personage van Whitaker gewoon zo bizar dat ik meer dacht dat het door zijn gekte kwam dat het uiteindelijk zo ver is gekomen.

De meeste personages zijn ook "types". Je ziet al snel wie er bewaker gaat worden en wie er gevangenen gaat worden. Ik ken niemand die zich zo vreemd gedraagt, ook al buiten het experiment. Whitaker daarbij volop, want ondanks dat hij niet onaardig speelt, past zijn personage hier gewoon niet in.

Voor de rest laat de cinematografie het ook afweten. De hardheid en smerigheid voel je simpelweg gewoon niet en het voelt meer aan als een realityserie. Iets wat je je wel kan voorstellen hierin, maar het gaat vervolgens ten koste van de hardheid van de film.

Voor de rest prima acteerwerk, dat wel, maar geen charme en geen impact. De film kijkt wel lekker weg, maar ik zag dit meer als een film die vermaakt inplaats van als een film die moet choqueren en realiseren. En dat moet je als regisseur dus eigenlijk juist voorkomen.

Niet bijster goed deze remake. Daar waar het Duitse origineel van mij 4* krijgt is dit Adrien Brody vehikel wat mij betreft maar de helft waard.

De man loop er de hele tijd versuft en ongeïnteresseerd bij.

Hierbij komt mij het overteerbare "detachment" voor de geest. Niet door te komen die film. "wrecked" vond ik dan weer wel geslaagd.

Forest Whitaker overtuigde evenmin als de psycho bewaker.

Wie het Duitse origineel niet heeft gezien zal deze wellicht hoger beoordelen. Mij blijft hij echter niet bij. Met enige moeite toch uitgekeken.

Het is alweer een hele poos geleden dat ik de Duitse versie nog zag. Verschilt toch wel hier en daar met deze Amerikaanse remake. De originele was toch sterker, maar naar het einde toe wat zwakker wanneer de slinger te veel doorsloeg naar een slasher-niveau.

Het Stanford-experiment is berucht en stemt tot nadenken wanneer iemand macht krijgt over ondergeschikten. Steeds interessant om conclusies aan te verbinden. Om optimale resultaten te krijgen moeten wel alle factoren en parameters juist zitten. Jammer genoeg is dit hier niet het geval. De factor "geld" is te sterk aanwezig en beïnvloed te veel het denken van de deelnemers. De gedachte dat een gebroken regel of het feit dat iemand opgeeft de (opgebouwde!) vergoeding voor iedereen (!) geannuleerd wordt, is te beïnvloedbaar om spontaan nog te kunnen handelen. En dat zie je ook duidelijk naar voren komen in de film.

Ook de omschakeling naar het plasincident is vrij abrupt en komt niet waarheidsgetrouw over, idem trouwens met de diabetespatiënt. Aan de andere kant zie je wel dat de grenzen steeds verlegd worden. Eén leider die gevolgd wordt, één persoon die zich éindelijk gewaardeerd voelt en zich als leider opwerpt, want zijn leven is anders maar mislukt. De bewakers nemen hun rol serieus en stoppen zich weg achter de regels, de gevangenen maken er een spelletje van en hebben te laat door dat er geen weg meer terug is. Waar zat trouwens het medische team?

Toch wel wat minpuntjes natuurlijk die ik in de Duitse versie (dacht ik) beter uitgewerkt zag. Desalniettemin een interessant experiment die tot nadenken zet hoe de mens in elkaar (kan) zit(ten).

Onmogelijk saaie - en overbodige - re-make van her zeer spannende Duitse origineel.

1,0*

Mwah... die Whitaker kan toch altijd van die ontzettende onsympathieke klootzakken neerzetten ik haat die man altijd hahahaha dus wat betreft acteerwerk niets op aan te merken. Brody doet z'n ding in een film met een toch best wel apart einde. Net iets boven middelmaat maar niks bijzonders.

Ik heb het origineel niet gezien en dat is jammer. Maar ook daardoor zag ik dit verhaal voor het eerst. Niet onaardig qua script en het acteerwerk is ook dik in orde. Al met al een aangename kijk ervaring. 3,5*

You still think we're higher on the evolutionaire chain than monkeys?

Vooral geprobeerd omdat de Duitse versie me wel beviel, en hoewel de film een behoorlijk duo treft in Brody en Whitaker, en de film een redelijke eindfase heeft, is deze remake toch redelijk overbodig en wordt het niveau van de Duitse versie nergens bereikt.

Waar Brody in het begin aan de fletse kant is verbeterd hij zich sterk richting de climax, Whitaker is sowieso geweldig te noemen als man die niet met macht om kan gaan en last heeft van projectie vermoed ik. Over macht gesproken, irritatie en pesterijen zijn waar de mens zijn, daar is geen macht voor nodig. Qua spanning is het vooral de tweede helft waar echt de degens gekruist worden door de personages en de zaken uit de hand begint te lopen terwijl het begin juist flauwtjes aanvoelt. Bovendien wordt dit in Duitse versie iets meer geraamte gegeven met een hoofdpersoon dieverslaggever is en naar ik meen iemand anders een undercover politieagent.

Apart is het A Clockwork Orange momentje waar Piet Paulusma in voor lijkt te komen, fraai de aanwezigheid van de prachtige Maggie Grace, minder het karakter van Brody dat als leider aangewezen wordt door de bewakers, de boel naar het einde op gang zet maar eigenlijk nergens als leider overkomt. Ronduit dom is de suikerpatiënt die denkt zonder insuline te kunnen, sure!

Het maakt The Experiment tot een niet echt bijzondere en vooral overbodige film, ware het niet dat de climax het nog redelijk doet en de film enigszins redt. Maar genoeg voor een goed cijfer is het niet.

Dikke 3.5, in een ruk uitgekeken nergens verveeld. Alleen het einde. . had meer gezien wie zat er achter dit expiritment en waarom? En waarom kreeg iedereen alsnog uitbetaald? Dat was niet de regel.

Een matige, snel in elkaar gezette film.

Een soep zonder zout en peper.

Wel jammer, ik had een betere verwachting van de film.

Film voldeed niet aan mijn verwachtingen. Had meer diepgang verwacht. Ging allemaal wel heel snel

WAARSCHUWING: aangebrachte spoilers van toepassing op zowel Das Experiment (2001) als deze remake.

De Duitse zag ik destijds in de bioscoop en nadien nog al enkele malen en krijgt een 4,5 van me. Deze is beduidend minder. Maar wel nog steeds een aardige film, die ik dan ook nog wel 3,5 geven wil.

Wat me meest stoort (en ook meteen het grootste verschil is) aan deze remake:

Afgezien van het begin tot aan het branden van de rode lamp krijg je niet 1x de mensen te zien die het experiment uitvoeren. Misschien met als idee dat je je als kijker zo al snel in een echte gevangenis gaat wanen? Toch vind ik dat een foute keuze.

Waarom wordt bv. het experiment niet stopgezet wanneer Benjy een harde klap van de matrak krijgt waaraan hij uiteindelijk overlijdt? Ik meen dat in de originele film de bewakers tegen dan (was ook andere situatie, met tape op de mond en een bloedneus) de wetenschappers al hebben opgesloten, nadat deze aan het twijfelen waren gegaan of het niet aan het ontsporen was, maar net niet tijdig ingrepen. Dus logisch dat het dan niet wordt stopgezet. Maar in deze besluiten de wetenschappers dus verder te blijven toekijken en gaan ze dus tegen hun eigen vooraf uitgesproken hoofdregels in? Dat maakt het wel al meteen een stap erger.

De partner van het hoofdpersonage in deze film dient enkel voor wat aankleding en wat bevreemdende flashbacks, daar waar deze in de originele film een meer actieve rol heeft, doordat deze hem probeert te vinden.

Ik zie Shadowed spreken dat hij er zeker van is dat dit een softere versie zal zijn. Geen idee vanwaar die gedachte, want als Hollywood nu voor één ding bekend staat, is het wel net meer actie en geweld. Voor een stuk is de actie hierin dan ook brutaler. Zij het dat de originele psychologisch zwaarder aanvoelt. Dus dat is wat dubbel.

Er zijn duidelijk voor nog enkele heel andere invalshoeken gekozen o.a. ook nog een hippie/pacifist ipv een journalist als hoofdfiguur bij de gevangenen / een homoseksuele i.p.v. heteroseksuele verkrachter, maar afgezien al van het feit dat deze een remake van is, draagt de manier van uitwerken van de eerste film mijn voorkeur weg. Die blies me destijds gewoonweg omver, daar waar deze eerder een interessant kijkstuk is zonder meer. Forest Whitaker droeg hier wel de film.

Dit soort film behoeft dan ook wel een wat langere speelduur. De originele tikt de 2u aan, deze gaat maar net boven 1,5u. En dat laat zich wel gevoelen.