The Rainmaker (1997)

Prima film van Coppola. Matt Damon doet het uitstekend en ook de bijrollen worden prima vertolkt. Het is inderdaad - zoals eerder aangegeven - aardig voorspelbaar en cliché, maar dat stoorde me niet echt. Deze film heeft me van het begin tot het eind vermaakt, kent een paar sterke scénes, de spanning blijft er redelijk in en het wat mij betreft heeft Coppola het romantische zijplotje prima in het verhaal toegepast. De film komt eigenlijk niet echt tot een écht hoogtepunt, zelfs niet op het eind, maar toch wist de film met constant te boeien. Dikke voldoende voor deze film.

Een uitstekende film weer van Coppola met prachtrollen van de nog jonge Matt Damon als advocaat in opleiding en Danny deVito als de opleider van Matt en een heel aangrijpend verhaaltje over het vechten voor de waarheid. In het begin tot het middelstuk zit je je wel af te vragen wat er nou precies aan de hand is want soms lijkt het wel alle kanten op te gaan. Maar aan het einde krijg je te maken met een van de ultieme waarheiden: over die man die kans had om leukemie te verminderen maar door het gemakzucht van de rechtzaak enz is het te laat. En al deze zaken is voor een beginnend advocaat toch veelste veel.

Snap niet echt wat mensen hier zo slecht aan vinden. Want dit is toch wel een hele goede boeiende film met een boodschap.

4,0*

Prima John Grisham verfilming met uitstekend acteerwerk. Wel een verhaal dat nergens echt verrast en de vaste lijntjes volgt.

3,5 ster

Eerder langs de zwakke kant voor zo'n filmmaker. Zat weinig lijn en ook weinig overtuiging in . Heb al meerdere boeiender processen in film gezien.

Verdienste van de film is dat hij laat zien wat er mogelijks achter de schermen van de verzekeringswereld en ook de advokatenjob kan roeren, maar zoals gezegd, echt aanspreken doet het allemaal niet.

Solide rechtbankthriller, waarin het met name de fijne chemie tussen streetwise Danny DeVito en groentje Matt Damon is die de film leuk maakt, Hun onorthodoxe methodes zijn lachwekkend. Het is tamelijk karikaturaal in hoe het goed en slecht neerzet. Grote bedrijven zijn evil. Burgerrechtactivisten zijn goed. Het gewone volk bestaat uit makke schaapjes die harteloos geëxploiteerd kunnen worden omdat ze toch geen geld voor een verweer hebben. Het gebrek aan nuance maakt het eendimensionaal, soms op het irritante af.

Naar een roman van Grisham, dus garantie voor veel verwikkelingen voordat een eventueel doel bereikt kan worden. Ook is er wat romantiek in de film verwerkt.

Goed geacteerd, er is veel dialoog te beluisteren. Muziek is vaak saai, maar geschikt voor de sfeer. Soms zijn echter interessante stukken te horen.

Ik vond het een prima uitgewerkt advocaten verhaal met een detective touch.

Wat mij betreft een goede film. Ik moet er wel bij zeggen dat ik het boek nooit gelezen heb en dus niet kan beoordelen of het boek ook goed benaderd word. Maar los gezien daarvan heeft de film mij zeker geboeid. Normaal ben ik niet zo'n fan van films die zich voornamelijk in de rechtszaal afspelen. Ik vind ze namelijk best snel saai worden. Daar heb ik in dit geval totaal geen last van gehad.

Er zat een lekker tempo in en het verhaal werd op een boeiende manier neergezet. De manier waarop hij zich vast beet in de zaak van de leukemiepatiënt was heel sterk weergegeven. Je zag de vastberadenheid van hem afdruipen en dat vond ik erg knap gedaan van Damon. Maar niet alleen Matt Damon was erg sterk. Ook Claire Danes vond ik heel erg sterk als bang en geknakt vogeltje door alle mishandelingen.

Ik had wel het idee dat ze wel een beetje erg snel door dit verhaal heen gingen. Het gedeelte waarin Rudy de moord begaat op haar mishandelende echtgenoot, zij vervolgens de schuld op zich neemt en uiteindelijk vrij word gesproken vanwege zelfbescherming vond ik wel erg luchtig weergegeven. Alsof het maar bijzaak was maar ik vond dit eigenlijk wel een heel interessant item. Ik weet niet of dit in het boek ook zo was ?

Maar over het geheel gezien is dit echt wel een hele goede film die over de gehele linie blijft boeien.

Degelijk rechtbankdrama, gebaseerd op een boek van Grisham. Het acteerwerk is zeer aardig, een goede cast ook, vooral Matt Damon en Claire Danes steken er bovenuit. Het kijkt allemaal lekker weg en verveelt geen moment. Verrassend is het plot echter nauwelijks, waardoor de film niet echt boven het gemiddelde rechtbankdrama uitkomt...

Rainmaker wordt aanzien als één van de beste Grisham verfilmingen en eigenlijk is dat ook mijn opinie. De rechtszaak van een groentje tegen een bedrieglijk mega-bedrijf boeit tot het einde : zowel Damon en Voight vormen een solide acteerduo die tegenover elkaar staan in de rechtbank, met Danny Glover op de rechtersstoel. Eigenlijk is de volledige cast om van te smullen (Rourke, Scheider, Danes etc).

De Vito zorgt voor luchtigheid en een komische noot. Ik vind niet dat deze film nood had aan komische noten maar het werkt wel en maakt de rechtbankfilm ook makkelijk te verteren. Het verhaal met het mishandelde meisje Kelly vond ik een totaal overbodige toevoeging die trouwens ook maar 20% van de film uitmaakt. Dat lijkt er enkel bij gesleept voor de geforceerde romance.

Het is inmiddels al een tijdje geleden dat we deze film hebben gezien en wat mij betreft hoort hij in het rijtje "klassiekers" en voor boeklezers van goede detectives en spannende verhalen is het boek van Grisham verplichte kost. Althans is onze mening. Het is een pracht van een film met nu en dan zelfs komische situaties in het verder serieuze verhaal over een patiënt die botweg door de verzekeringsmaatschappij aan de kant wordt gezet als hij probeert zijn recht te halen. De regisseur (F.F. Coppola maakt gebruik van de komische kanten van een door mij bewonderde D. DeVito die regelmatig in de films waarin hij speelt, voor de nodige kwinkslagen en dus lachende kijkers zorgt.

Ook in deze film levert hij de nodige gezichtsverrekkingen op!

Mooie film! Goed voor 8 punten.

Toch minder door gegrepen dan toen ik hem indertijd voor het eerst zag, vooral omdat de plotlijnen niet erg spannend of opwindend zijn, maar de star-spotting in deze film blijft leuk (jammer dat Virginia Madsen maar zo'n klein rolletje heeft), met Damon adekwaat, Voight en Rourke smakelijk, en DeVito die de film steelt.

“How do you know when a lawyer is lying? His lips are moving.”

Degelijke John Grisham boekverfilming. Dit is mijn favoriete Grisham boek, en op zich weet de film alle karakter- en plotontwikkelingen goed te vertalen naar het witte doek. Coppola heeft er wel een zeer lange film van gemaakt, en op sommige momenten is het ook wat saai. Dat komt ook omdat sommige subplotjes en personages niet interessant zijn en matig zijn uitgewerkt. De rol van Claire Danes bijvoorbeeld, en het liefdesverhaaltje tussen haar en Damon. De rechtbankscènes zijn wel sterk, en Voight heeft een heerlijke rol. The Rainmaker had een betere film verdient, maar een slechte verfilming is nou ook weer niet.

Sterke film, goeie casting

Mooie rattenrol voor Jon Voight. En als kers op de taart een rolletje voor Mickey Rourke, die met z'n grijze ringbaardje zijn herkenbaarheid iets verminderde

Ik heb vroeger wel wat boeken van John Grisham gelezen. En ik moet zeggen dat veel van zijn verfilmingen het wel goed doen. Nooit heel groots, maar ze blijven wel dicht bij de boeken en willen op de eerste plaats een boekverfilming doen. Ook zo bij The Rainmaker dat vooral gedragen wordt door een sterk verhaal. We zijn nu al aan de 6e Grisham-verfilming, en na het succes van vorige films doen ook nu bekende namen mee. Die kunnen het verhaal goed brengen. De makers gaan nooit gedurfd aan het werk, maar wie houdt van een goed verhaal zal hier zeker van genieten.

Een thriller? Spannend is deze film geen moment. Een drama is het wel met alleen maar good guys en bad guys; grijstinten zijn er niet. Coppola reduceert de toch niet misselijke cast tot pionnetjes die het plot gaande moeten houden. Eigenlijk allemaal heel matig dus. Gelukkig is het plot redelijk onderhoudend en zitten er wel een paar geslaagde scènes in. Een aanrader is dit echter bij lange na niet. Zelfs voor een Grisham is dit niet denderend.

In het begin wist ik niet helemaal wat ik moest verwachten, maar vanaf het moment dat Rudy Baylor eenmaal aan de zaak begint, was mijn interesse gewekt. Wat volgt is een vrij boeiend rechtbankdrama, waarbij het met name leuk is dat Rudy zo'n ontzettend groentje is en dus geregeld tegen de lamp loopt. Vanzelfsprekend hoop je als kijker van harte dat hij het wint van de de meer ervaren, onbetrouwbare tegenstanders. Het sub-plotje omtrent Kelly en haar echtgenoot met losse handjes had van mij niet gehoeven. Voelde overbodig, maar het was daarnaast ook het speelduur ten goede gekomen. Verder heb ik eigenlijk niks hierop aan te merken. Claire Danes, Danny DeVito en Jon Voight doen het allen prima, maar met name Matt Damon vond ik uitstekend. Erg fijne uitstraling en de rol zit hem als gegoten. De film keek bijzonder prettig weg.

3,5*

Onderhoudende misdaad/dramafilm van Coppola, maar tegelijk weinig verrassend en iets teveel een boekverfilming, zichtbaar bijvoorbeeld in enkele minimaal uitgewerkte verhaallijnen. Coppola laat opnieuw zijn cynische kant zien over recht en rechtvaardigheid in de wereld (of specifiek in Amerika), en dit scenario van Grisham leent zich daar natuurlijk uitstekend voor. Verder leunt de prent nogal sterk op grote namen (O'Rourke, DeVito), maar Matt Damon en de prachtige Claire Danes schitteren hier natuurlijk in voor beiden één van hun eerste grote films.

De film lijdt vooral onder een zwak script, met een makke regie en weinig geweldig acteerwerk. Veel zijplotjes zijn overbodig en halen het niveau en tempo eruit, vooral dat plotje met die love interest slaat nergens op. De regie verder is degelijk met opvallend vaak shots van iets van onderaf, maar totaal niet verheffend. Als geheel is dit een mak beestje. En de acteurs weten er weinig van te maken. Damon mist hier de kracht voor een leidende rol en Voigt en DeVito lopen vooral te veel over te acteren en zijn daarmee ook niet echt geloofwaardig. Sommige stukjes in de rechtbank zijn nog wel aardig en de film kijkt nog net aan wel weg, maar dat is het dan ook. 2,0*.

Saai.

Francis Ford Coppola, toch verantwoordelijk voor een paar van mijn favoriete films ooit, is dus ook verantwoordelijk voor saaie films zoals deze. Het valt bijna niet te vatten. The Rainmaker doet echt inspiratieloos aan, zonder echte focus en zonder enige spanning. De advocaten halen zelfs het bloed niet van onder je nagels.

Een jonge Matt Damon probeert zich uit de slag te trekken en doet an sich niet echt veel mis. Dat kan ook van zijn collega's gezegd worden. Danny Glover is bij uitstek het voorbeeld van een karakterkop die er voor spek en bonen bijloopt. Ik kan me bijna niet inbeelden dat dit te bedoeling was. Men zou bijna denken dat Coppola even zijn eigen rechtbankdrama wilde maken, in navolging van films als A Few Good Men en Philadelphia. Gewoon om er ook eentje gemaakt te hebben.

1,5

In de jaren 90 kon je niet om John Grisham heen. Niet alleen werden zijn romans veelvuldig gekocht (en gelezen, vermoed ik), ook waren er de talloze verfilmingen van de romans die draaiden om de rechtsgang en juridische gevechten. The Rainmaker is de vijfde verfilming van een Grishamboek. De film was niet erg succesvol in de bioscopen en doet wel wat denken aan het succesvolle The Firm (1993), die de eerste filmadaptie was. Evenals in The Firm staat in The Rainmaker een advocaat centraal die nog aan het begin van zijn carrière staat. En evenals in The Firm moet de onervaren advocaat een juridische strijd voeren tegen een machtige tegenstander en moet hij er natuurlijk voor zorgen dat het recht zegeviert.

The Rainmaker is een heuse crowdpleaser. Als een arm gezin met een tragisch verlies wordt geconfronteerd en samen met een jonge, onervaren en empatisch ingestelde advocaat de strijd aanbindt tegen een grote verzekeringsmaatschappij, dan is het wel duidelijk waar de sympathie van de kijker ligt. Mocht de kijker nog twijfels hebben over de partij aan wie hij zijn sympathie toebedeelt, dan zal de weerzinwekkend optredende Jon Voigt die de verzekeringsmaatschappij vertegenwoordigt, de kijker definitief naar de kant van de jonge advocaat en het arme gezin duwen.

Het verhaal is vrij simpele en houdt zich bezig met de aloude strijd tussen goed en kwaad. Voor enige diepgang is geen plaats in deze film. Hoewel er wat lichte aanzetjes zijn die er even op duiden. Even worden er vraagtekens geplaatst bij de legaliteit van de middelen die beide advocaten toepassen. Het is slechts even. Geen zorg. Het thema blijft verder onaangeroerd. Het doel heiligt blijkbaar altijd de middelen als je een sympathieke jongeling bent die door Voigt met valse trucs wordt bestookt. Ok. Dan weten we dat ook weer. Hou het simpel. Een schemergebied bestaat in deze film niet. Goed is soms wel erg goed. Twijfelachtige omgang met de rechtsgang is in handen van de goede partij een goed middel. In handen van de slechte partij niet. En tenslotte is alles dat de slechte partij onderneemt altijd heel slecht.

Ondanks de wat simpele verhaallijn en de wat simpele belijning van de personages is The Rainman een hele vermakelijke film. Regisseur Francis Ford Coppola zet het verhaal zodanig neer dat je als kijker betrokken raakt en wil weten of en hoe de valse Voigt van zijn voetstuk wordt gestoten. En dat is knap van Coppola. Het antwoord is vanaf de eerste minuut immers al duidelijk. Prima cast ook. De invulling van de rollen wordt gewoon goed uitgespeeld. Matt Damon is een overtuigende idealist waarvoor je wel sympathie moet koesteren. Danny DeVito zorgt voor de luchtigheid. En aan de gladde Jon Voigt heb je meteen een hekel. Lekker simpel en overzichtelijk.

The Rainmaker vertelt een simpel en voorspelbaar verhaal en doet dat met uitgesleten karakters. En toch is de conclusie dat The Rainmaker een spannende en zeer vermakelijke film is. Hier spreekt de klasse van Coppola zullen we maar zeggen.

Er was een tijd dat John Grisham erg in de mode was., Elke letter die hij schreef werd bijna verfilmd zodra hij het opschreef en op een gegeven moment werd het zelfs een vluchtheuvel voor New hollywood regisseurs in de jaren '90 Sydney Pollack, Alan J. Pakula, Robert Altman en Francis Ford Coppola maakten er allemaal eentje en er werden in zo'n 10 jaar 11 van die dingen gemaakt. Toen ze echt niet meer succesvolmwaren en ook de boeken minder gingen lopen was het ook klaar.

Ik heb er lang geleden films van gezien en ook wat gelezen. Ze zijn nogal formule-achtig. Legal thrillers werden ze genoemd en meestal is er een oprechte advocaat die vecht tegen foute advocaten en iemand vertegenwoordigd die je oprecht sympathiek moet vinden.

Dit is daar een duidelijk voorbeeld van. Het is wellicht Coppola te danken dat deze film nogal formuleachtig, maar heel goed kijkhaar is. De film heeft een prettige vrij trage pace en varieert de gerechtsscxenes goed met andere scenes. Goed gemaakte formulefilm zonder al te veel identiteit.