Su Qi-Er (2010)

Yuen terug van weggeweest.

Na een goeie 15 jaar filmloos te zijn een sterke comeback. Heb het al eerder gezegd, maar HK grijpt weer terug naar hun martial arts hoogdagen. Deze film is daar het perfecte voorbeeld van.

Lekkere wire-fu, upgrade van sound effects en visuele effecten en een wat modernere vertelstructuur, maar verder had deze film zo uit 1993 kunnen komen.

Absolute aanrader voor de fans, Yuen mag best weer een reeksje neerzetten.

4.0* en een uitgebreide review.

Heerlijke film. Ik wist niet helemaal wat ik moest verwachten (wat meer rechttoe-rechtaan zoals Ip Man, of wat zweveriger a la Hero), maar werd blij verrast. De film heeft best een paar gebreken, maar aangezien hij zo propvol zit met heerlijke actie-scenes kan ik daar niet echt over vallen.

Vreemd is het echter wel dat de film zo'n beetje uit twee helften bestaat; ik dacht bijna dat 'ie was afgelopen na het 'eind'-gevecht met Yuan. Maar nee, opeens krijgen we er nóg een gehaast verhaaltje bij geschoteld waar Su in de goot is beland en zich uiteindelijk nóg een keer bewijst. Hierdoor was de opbouw dus wat vreemd qua gevechten, maar dat mag de pret niet drukken.

Verder zag de CGI-omgeving er redelijk lelijk uit, maar toen ik daar eenmaal over heen was kon ik wel degelijk genieten van de 'train'-scenes.

Maar de film heeft me wel uitzonderlijk vermaakt, snel opzoek naar meer van dit soort film, te beginnen met Tracing Shadow, en daarna de titels die Onderhond opnoemde, waarvoor bedankt.

Ook wel opvallende cameo van David Carradine op het laatst; zal wel een van z'n laatste rollen zijn geweest.

Gaaf filmpje.

Begint meteen heftig met genoeg actie, en houdt daarna het niveau ook aardig aan met wat mooie plaatjes, leuke gevechten en toepasselijke muziek en geluiden.

Wel wat dingen waar ik over struikel: zo is het soms te donker (bijv. het begingevecht), staat het zweven/vliegen me nog steeds niet helemaal aan en is de opbouw niet geheel gebruikelijk waardoor het eerste gedeelte en het laatste half uur eerder als 2 losse fragmenten dan als een geheel aanvoelen.

Gaat in het laatste half uur helemaal los en bereikt dan even een topniveau.

Eerste gedeelte krappe 4*, laatste half uur 5*. Voor nu even 4,5* met kans op halfje verlaging.

Qua verhaal nogal simplistisch, rommelig en onevenwichtig, maar goed, wie komt er bij dit soort films voor het verhaal? Precies, niemand. De aktiescenes zijn dik in orde, al wordt het groots opgezette, zeer spectaculaire eerste half uur de rest van de film niet meer geëvenaard. Halverwege zakt het geheel flink in, maar gelukkig is de climax weer van niveau. Bizarre, verrassende cameo overigens tegen het einde.

Een groot filmmoment uit China... . Voornamelijk martial arts met een vleug fantasy en wat familiale tragedie... zoals in veel van die films. Er is heel veel actie, bijna nonstop van begin tot eind... dus je moet er inderdaad van houden. Wat je te zien krijgt is van een hoog niveau. Heel veel goede momenten zoals dat gevecht in die slangenkuil . De locaties waren echt prachtig en ook de gevechtscènes waren hoogst genietbaar.

Een minpunt vond ik die eindscène in de arena, die sterk gekopieerd is uit Fearless en vrij zwak afstak tegen enkele andere fights. Dit finale hoofdstuk waar Su zwerver is vond ik ook het minste. Het verhaal is niks nieuws, en veel hoogdravende proza moet je niet verwachten. Laat de film gewoon zijn ding doen. Prachtig in beeld gebracht, al vallen de digitale beelden iets te sterk op soms zoals die roofvogel naar het einde toe...

Ach het zijn allemaal details. Ik vond het prachtig.

True Legend begon zeer belovend; maar het 2e deel past echt niet bij de rest van de film.
Ik had liever gezien dat de laatste ~20 minuten vervangen waren door een kort einde dat wel overeen kwam met de stijl. Bijv. Su die met zijn zoontje ergens woont en een rustig leven leidt. Al was het natuurlijk een mooier eind geweest als Su zijn vrouw net nog op tijd had weten te redden
Als het tweede deel (dus wanneer Su met zijn zoontje een bedelaarsbestaan leiden) nu verder was uitgewerkt; was het beter tot zijn recht gekomen. Nu kloppen de tijdsverhoudingen niet, waardoor het (tweede) einde misplaatst is.

Acteerwerk was meer dan prima en de locaties waren prachtig. De natuur uit het eerste deel steekt erg af tegen de grauwe stadsdecors; reden te meer (voor mij) om het tweede deel snel te vergeten.

Het eerste deel: 3,5-4*
Het tweede deel: 3,0*

Vette spectaculaire turbo-Wu Shu film. Niet echt mijn genre, goed gemaakt. Visueel prachtig en met mooie geluidseffecten.

Wel is het weer het standaard wraakverhaal. Met dezelfde soort personages, die altijd een beetje flets blijven, waardoor je niet echt met ze mee kunt leven.

Beetje omgekeerd Rambo-gehalte, de blanken krijgen er van langs in een mooi eindgevecht.

Verder hapert het tempo hier en daar, Zo wordt de slechterik, mooi demonisch gemaakt, wel erg snel verslagen bij de terugkomst van de protagonist. En is er een abrupte overgang naar deel 2, alsof het 2 verschillende films betreft.

Vincent Zhao, de hoofdpersoon staat gek genoeg niet eens op de Nederlandse hoes, en niet in bovenstaand begeleidend stukje, waarvan de tekst sowieso nergens op slaat.

Heerlijke whoopass

Yuen levert weer 2uur lang kontgeschop van hoog niveau. Adembenemend touwwerk, geniale choreografie en perfecte regie zorgen voor enkele momenten waar fans van kunnen gaan schuimbekken.

Visueel echt een lust voor het oog, m'n eerste blu-ray ervaring is me alleszins goed bevallen. Zoals het hoort, zit er weer een verhaal in waar je je reet nog niet mee af wilt vegen. Een doos vol clichés is weer opengebroken om True Legend zo te voorzien van al de herkenbare en voorspelbare momenten, waar ik zeer vaak van heb zitten genieten!

Qua structuur is het een nogal opvallend filmpje. Na anderhalf uur denk je het einde bereikt te hebben, echter komt het nu aanzetten met de 'Drunken Monkey' style...waarmee eigenlijk een soort van 'nieuwe film' lijkt te beginnen. Het sluit qua personages nog aan op het voorgaande, maar het verhaal en vooral de vechtstijl worden compleet omgegooid. Ik kon er wel van genieten, heerlijke gevechten met nog een extra dosis clichés (westerse krachtpatsers) vullen moeiteloos de rest van het 2 uur durende festijn.

Zwaar genoten, heerlijk geknok, behoord tot de betere in het genre!

Aparte film. Vooral vanwege de laatste dertig minuten, die een soort (mislukte) toegift zijn. Het valt op eens erg uit de toon van het 'epische' (standaard) verhaal.

Ik zal wel nooit fan worden van die dynastie verhaaltjes, hoewel het er vaak wel aardig uit ziet en de gevechten wel redelijk de moeite waard zijn, zijn het films die over het algemeen hooguit de helft van de speelduur boeiend zijn. Of de gevechten vallen in herhaling, of er wordt teveel nadruk gelegd op het verhaal, er is altijd wel wat. Het was maar goed dat er uiteindelijk niet al te veel met het 'zweef'-vechten werd gedaan, vind dat op een of andere manier niet boeiend of spectaculair om te zien. Was ook één van de redenen dat ik Hero niks vond.

Wel aardig dat uiteindelijk zijn vrouw het niet overleefd + they live happily ever after. Maar zoals ik eerder al liet doorschemeren, vond ik dit ook maar een mislukt einde. Soms is de film ook net een tikje te sentimenteel, echt verveeld heb ik me niet, maar dit soort films hebben altijd tal van minpunten voor mij.

2.5*

Ik vond een uitstekend actiefilm...

Zeker uitstekend meesterwerk...

Uitstekend verhaal...

Prima vechtscenes...

Uitstekend acteerwerk...

Zeker aanrader...

Viva HD!

Ondanks dat het verhaal allesbehalve sterk is en eigenlijk alles wel eens eerder is vertoond, blijft de film enigszins onderhouden. De gevechten variëren van slap tot magistraal, maar de draadjes blijven immer aanwezig. Gelukkig gaat een en ander dusdanig over de top, dat de kijker bijna niets anders kan dan genieten. De film doet regelmatig denken aan de oude belachelijke Kungfu-flix op VHS, maar dan nu eens fatsoenlijker uitgevoerd. En dat niet alleen per pixel.

Goed.

Qua beelden en decors zag het er allemaal indrukwekkend uit en de gevechtsscènes zagen er ook goed uit maar het verhaal is zeer pover en weet nergens te boeien of te overtuigen. Wel leuk om David Carradine nog eens te zien in waarschijnlijk één van zijn laatste rollen. Maar al met al kijkt deze film zich wel lekker weg en neem je het povere verhaal op de kop toe.

Yuen heeft na 15 jaar maar weer eens besloten om in de regisseursstoel plaats te nemen. Wat hij vervolgens op het scherm tovert is best aardig, maar komt overal een klein beetje tekort om indruk te maken. Zo maakt hij verhaaltechnisch een paar twijfelachtige keuzes en is het visueel lang niet altijd succesvol.

De film begint vrij spectaculair met een groots gevecht en de introductie van een bekwame Chiu. De gevechten zijn goed gechoreografeerd en niet voor de kijkers die niets hebben met touwwerk. Want er wordt meer dan eens een loopje met de realiteit genomen wanneer personen door de lucht zweven of over struiken lopen. Toch is er een redelijke balans tussen harde gevechten en deze fantasierijke manoeuvres.

Het verhaal is vaak verwaarloosbaar, maar hier stoorde het eigenlijk een beetje. Ik vond het een vreemde keus om het tweede deel van de film een totaal andere wending te geven. Het gevecht met de goed gecaste On had het eindgevecht moeten zijn. In plaats daarvan krijg je op het eind een behoorlijk slap gevecht tegen een paar nobody's. Ook wordt er af en toe wat te gemakkelijk met de tijd omgesprongen. Zo skipt de film van het ene op het andere moment naar jaren later of worden er scenes geknipt waardoor de boel onlogisch en gemakzuchtig aan voelt. Bijvoorbeeld wanneer Yuan Su uit het water haalt. Het moment daarop zit hij vastgebonden op een draagbaar plateau. Hoe komt zij daar aan? Of het moment waarop Yuan doodgaat in haar kist. Het volgende moment is ze gered zonder dat Su die kist heeft aangeraakt. Zhou is weer erg leuk om naar te kijken, erg lieve uitstraling. En Yeoh is natuurlijk een heldin die helaas een erg klein rolletje heeft.

Het intro gaf het al aan; we gaan een film zien die bol staat van de CGI. Een slow-mo in de film toepassen is ok, maar wanneer zelfs slachtoffers niet meer echt het diepe invallen of er een computerboot voorbij komt varen is dat de druppel. Bij de scene met de God of Wushu was het nog een aardige keus omdat dat het dromerige waanbeeld van Su versterkte. Maar tot aan de steentjes toe komt allemaal uit de computer gerold en sommige effecten zoals de slow-mo worden wel erg veel toegepast. Of de versnelling tijdens de breakdance. Op een gegeven moment ging ik zelfs denken dat ze er eigenlijk niks van konden en dat die effecten het wilden verbloemen. Een duidelijke overdaad waardoor de gevechten nauwelijks imponeerde.

Ik vind True Legend ook niet van veel durf getuigen. Het is allemaal op de automatische piloot en er hadden best wat meer ledematen mogen vliegen. Een afgehakte arm tonen, maar dan snel de camera wegdraaien wanneer de tijger aanvalt. Ik heb me verder best vermaakt, omdat wuxia mij altijd wel kan bekoren. Ik denk alleen dat er veel meer in had gezeten.

Mooi!

Net als je denkt dat het verhaal afgelopen is, gaat het verhaal gewoon vrolijk door. Ik kon er gelukkig wel mee leven omdat het slotgevecht een mooie toegift was op een verder ook wel boeiende film. De gevechten zijn ronduit spectaculair dankzij meerdere gevechtstechnieken. Vooral de toevoeging van Wire Fu doet de film een hoop goeds. Het camerawerk was fijn dynamisch, goed om te zien dat de camera om de gevechten heen bleef zweven. De film duurt wel tè lang. Een martial arts film is bij mij toch het beste af, mits hij na 90 minuten aanstalte gaat maken om af te ronden. Een 3,5*

Schitterend!

Ik had deze uitstekende actie film nog niet eerder gezien en ik vond het helemaal geweldig.

Een schitterende film met spectaculaire gevechten.

Visueel erg aantrekkelijk,onderhoudend en een mooi verhaal.

Eindelijk weer eens een goede kungfu film waarbij ik me geen moment heb verveeld.

Dikke 4*

Het verhaal stelt niet zo veel voor...

Maar het vlotte verloop en de strakke vechtscenes maken veel goed.

4 sterren

Een oude Yuen verliest zijn stijl niet

Ik moet zeggen dat ik eigenlijk wel benieuwd was naar wat een recente Woo-Ping Yuen film ging brengen. Ik ken de man namelijk alleen maar van zijn ouder werk (als regisseur bij onder andere Snake in the Eagle's Shadow en Drunken Master en als action choreographer bij onder andere de Once Upon a Time in China films) en dat kan me in ieder geval erg bekoren. Ik was zelfs zo benieuwd dat ik de film 2x heb aangeschaft (ik was alweer vergeten dat ik de film had gekocht) dus als er iemand een steelcase of een gewone DVD wilt overkopen...

Soit, gedaan met het verkoopspraatje en over naar True Legend. Het is in ieder geval fijn om te zien dat Yuen zijn stijl nog niet is kwijtgeraakt in de loop der jaren. De gevechten zien er nog altijd erg indrukwekkend uit, maar het is zonde dat de regisseur zich soms laat vangen aan wel erg lelijke CGI. Alle scènes met de Wushu God bijvoorbeeld zien er echt niet uit. Het hapert, het oogt lelijk en het haalt de vaart uit de film. Zonde, want ik denk automatisch aan dat geweldige gevecht uit Once Upon a Time in China II als ik de combinatie goden en Yuen hoor. Op narratief vlak maakt Yuen ook wel een vreemde keuze door het slotstuk zo lang te laten doorgaan. Al vond ik het nog wel een vrij interessant segment omdat ik wel fan ben van het drunk boxing. In ieder geval een film met wat kleine mankementen, maar het is een vlot geheel dat erg lekker wegkijkt.

En Wenzhuo Zhao is enorm indrukwekkend als Su-Can. Ik ben hem blijkbaar ook al tegen gekomen in The Legend met Jet Li, maar hier maakt hij wel een veel betere indruk. De film is ruwweg onder te verdelen in 3 stukken (het leger, de wederopstanding en het drunk boxing) en Zhao is sterk in alledrie. Een goede acteur en een nog betere vechter. Tof ook om Michelle Yeoh nog eens in iets recent tegen te komen. Ze moet het niet meer hebben van de vechtscènes zoals in het hoogtepunt van haar carrière, maar dit soort rollen gaat haar ook goed af. Met Andy On heeft Yuen ook een goede bad-guy te pakken en naar het einde komt er zelfs nog een leuke bijrol van David Carradine aan te pas.

Het is een nipte 4* vanwege de erg lelijke CGI en de wat vreemde onderverdeling qua verhaal, maar het plezier spat er vanaf. Hopelijk komt Yuen weer eens terug op de proppen met een nieuwe film, want deze is toch ook alweer een serieuze tijd geleden.

4*

Deze film had ik al eens gezien dus blijkt het een rewatch te zijn. Ach dat was geen straf! Meester van martial arts-choreografie Yuen Woo-Ping levert een waar jaren '90 spektakel af. Dat ondertussen ook deed denken aan een stel kungfu-klassiekers. Ook zien we oudgediende Gordon Liu (“The 36th Chamber of Shaolin”) en Bryan Leung Ka-Yan (“Five Shaolin Masters“)

Zoals vele kungfu-films draait ook 'True Legend' om een verhaal van wraak en redding. Su Can (Vincent Zhao) en zijn geadopteerde broer Yuan (Andy On) krijgen daarom ook mot met elkaar. Echter Yuan bezit de dodelijke 'Five Venom Fist' en is geen partij voor Su Can. Deze moet dus zijn vechttechnieken beter maken en leert dit van God van Wushu. Hier zien we Michelle Yeoh in een cameo verschijnen.

Opvallende van de film is dat het na een semi-overwinning het nog niet is afgelopen en dat er nog een ander gedeelte komt. Waarbij we Su Can zien als dronkaard met lang onverzorgd haar en baard, gescheurde vodden als kleding en zijn zoon dwingt om om geld te bedelen. Echter in een dronken bui, leert hij de “drunken fist” stijl en begint een gevecht tegen buitenlandse spierbundels op verhoogde, stervormige arena omringd door tijgers. Te midden van deze actie is daar ook David Carradine te vinden.

Na de eerste aftiteling volgt er dan een soort verklaring. Er wordt namelijk onthult dat Su, Beggar Su is geworden. En dat was de giechelende kungfu-meester met een rode neus die de “drunken fist” stijl leert aan Wong Fei-hung, in de film Zui Quan (1978) waarmee Jackie Chan bekend werd. Die rol werd gespeeld door Woo-ping’s vader, het werd tevens zijn laatste rol. Dus met "True Legend" laat de regisseur tevens zijn eigen vader herleven. Als dat geen mooi eerbetoon was?