Barb Wire (1996)

Acteerwerk is belabberd (met een kleine uitzondering van Temuera Morrison en Xander Berkeley), verhaal is niet boeiend, camerawerk is knudde, regie is waardeloos en de muziek is ook kut. Toch niet zo slecht voor een #8 in de flop 100, eerder #9 of zo. 2* maar voor Pramela doe ik er graag een 0,5* van af.

C-film op het hoogtepunt van Anderson's carriere heeft niks te bieden behalve Pam zelf. Da's misschien genoeg voor haar fanbase, maar Barb Wire is verder een complete mislukking: niet leuk, niet spannend, niet verrassend.

1*.

Heb 'm vandaag bij Mediamarkt voor nog geen 6 Eurie gekocht, want die kon ik toch voor dat geld niet laten liggen!

Staat nu op en kijk er met een half oog naar.

Actie scene's zijn goed tot zeer mooi in beeld gebracht maar verhaaltje kan me totaal niet boeien.

Naast onze Pam bestaat de cast louter uit B-acteurs (op Kier na uiteraard!), die overigens wel hun best doen.

Maar alleen de extended openings scene met een lekkere Pam maakt de 6 Euro al meer dan de moeite waard!

2 sterren!

Niet al te boeiend film dit, het enige lichtpuntje is Anderson die het van haar uiterlijk moet hebben in deze film. Ik heb ergens gelezen dat ze al haar tekst van een bord heeft afgelezen tijdens het opnemen van deze film, dat zegt wel wat over haar acteerprestatie.

Ik geef 1, 0 sterren.

Tja wat zal ik zeggen. Van een film met Pamela Anderson in de hoofdrol verwacht je niet bepaald geweldig acteerwerk. Het lijkt logisch dat ze vooral voor haar uiterlijk is gekozen voor deze film, maar dat alles in de film verder zo slecht zou zijn, was pas echt een tegenvaller.

Regisseur David Hogan laat Anderson in deze film, die zich in de toekomst in het jaar 2017 afspeelt, een soort van actieheldin spelen, alleen komt alles totaal niet uit de verf. Goed de strakke leren outfit waarin ze rondloopt is voor de liefhebbers niet verkeerd, maar zodra de actie begint en ze begint te praten vraag je jezelf af waar je in hemelsnaam naar zit te kijken. Het verhaal is matig, het acteerwerk is om te janken en ook de actie is af en toe te lachwekkend voor woorden. Ook de humor die de film wel pretendeert te hebben komt totaal niet over en verder heeft de film een totaal gebrek aan originaliteit, en ben je als kijker blij als de aftiteling eindelijk over het scherm loopt.

Pamela ziet er aardig uit, en daarmee zijn alle positieve elementen gelijk genoemd. Een echter baggerfilm dus dit prutswerkje.

0,5*

Ik denk dat iedereen (ook ik) deze film alleen heeft gekeken voor Pamela Anderson. Ze was in die tijd (vanwege Baywatch) zeer hot en bekend. Het verhaal was gewoon bijzaak in deze film en de film draaide alleen maar om Pamela Anderson.

2,5 punt voor Pamela Anderson en 0 punten voor de film. Gemiddeld dus 1,25 wat ik dankzij Pamela Anderson afrond tot een 1,5.

Met uitzondering van Anderson's sexy uiterlijk heeft deze belachelijke film helemaal niets te bieden. Slecht met een hoofdletter S.

In het hoogtepunt van haar loopbaan kwam Pamela Anderson met deze film aanzetten. De grootste trekpleister is dan ook haar grote boezem in een immer glanzend latex-pakje. Wat de makers nog meer toe wilden voegen is me een raadsel, want voor de rest mislukt het in alle andere dingen die het zou moeten bieden. Je zou kunnen zeggen dat je het niet zo serieus moet nemen, maar dan ga je voorbij aan dat het gewoon niet leuk, grappig, intens of actievol is. Dit is voornamelijk erg vervelend als zouteloze pulp met erg slechte special effects en een van de flauwste plotlijnen denkbaar ( iets met contactlenzen....) . Daar doen zelfs de toen nog imposante tieten van Pamela niet zoveel meer aan.

Zeker niet een van de slechtste films die ik gezien heb. Al met al is ie best vermakelijk maar hij krijgt toch geen goed cijfer omdat de film zichzelf serieus neemt, volgens mij. Situaties waarin het acteerwerk van Pamela zo lachwekkend was, even als het camerawerk moeten blijkbaar heel spannend zijn. Echt belachelijk dit, maar toch wel grappig.

2*

Geen al te best filmpje mag ik wel stellen. belachelijk verhaal, gruwelijk acteerwerk en erg veel clichéuitspraken. Vorral het Dont call me babe was belachelijk. Maarja....ligt er maar net aan wat je verwacht bij een film met Pamela Anderson als superbadass-tegen-dr-zin-in-held.

Hoewel de film vrij tegenviel, waren de actiescenes en de intro wel te pruimen. Vooral de intro, want die was niet misselijk xD

1.5*--> 0.5 voor de actie die andere 2* 0.5 spreken voor zich

Slechte film die er niet in slaagt een interessant en uitgewerkt verhaal voor te leggen, ondanks de twee troeven van Pamela Anderson.

Het acteerwerk is enorm kwakkelig. Anderson is kennelijk niet bang van het begrip overacting, want ongeveer alles wat ze zegt en doet moet spectaculair overkomen. Elke zin die uit haar mond komt rollen lijkt een oneliner voor te stellen. Samen met een batman-achtige intonatie lult ze zich doorheen de prent. Ze stelt hier in werkelijk echter niet veel meer voor dan een overschatte sexbom die het ene uitdagende pakje na het andere aantrekt.

De rest loopt er bij alsof ze uit karton gesneden zijn. Het lukt hen bij lange niet hun personages wat meer diepgang te geven. Vooral die blinde man, die sommige obstakels wel erg makkelijk weet te omzeilen, komt helemaal niet passend over.

Het verhaal is een mengeling tussen een Terminator en Casablanca. Erg jammer dat ik hier twee goede titels voor moet gebruiken, want wat ze hier bedacht hebben komt nog niet eens tot aan de enkels van deze meesterwerken.

De toekomst is hier namelijk totaal niet afdoende vorm gegeven. Veel meer dan de nachtclub en wat brandende vuilnisbakken krijg je niet te zien. Moet dit dan het beruchte 'Steel Harbor' voorstellen? Povertjes en weinig creatief.

Alles komt ook zo ontzettend traag op gang. Het duurt bijna een vol uur voordat Barb de vrouwelijke professor ontmoet en die hele affaire rondom de contactlenzen van start gaat. Alles wat binnen het eerste uur aangehaald wordt is irrelevant en absoluut niet boeiend.

En waar is in hemelsnaam de humor te vinden? Zelfs geen enkele poging hiertoe werd gewaagd. Zo wordt het op den duur wel erg vervelend. Een film als deze die zichzelf serieus neemt zorgt op die manier zelf voor de doodsteek.

De hele rotzooi is tevens ontzettend eentonig weergegeven. Van de heel lelijke intro tot aan het vergezochte eindgevecht. De regisseur slaagt er op geen enkel moment in iets op een mooie of aparte manier in beeld te brengen. Het gebrek aan fantasie en animo is opmerkelijk.

Barb Wire valt vanaf de eerste minuut al door de mand en zakt steeds dieper en dieper weg. Het is onbegrijpelijk hoe de makers dit prul op de markt konden brengen. Misschien de volgende keer toch beter eerst een oogscan laten uitvoeren.

Terechte flop.

Weer zo'n flauwe flop 100 notering. Ik snap die noteringen dan soms ook echt niet. Er zijn films die erg hoog staan in deze flop 100, en er zijn zelfs gedrochten die niet eens in de flop 100 lijst staan. Alleen bij Baby Geniuses en Plump Fiction zie ik de notering wel zitten.

Ikzelf vond deze film een heerlijke maar ook foute film. De film had ook heerlijke momenten zoals Pamela op een motor en leuke schiet gevechten, die lekker fout overkwamen. Het acteerwerk is alleen niet al te best maar ach. Ook het begin zag er goed uit met Pamela in al dat water gespetter. Pamela ziet er ook leuk uit in zo'n strak zwart pakje en dan vecht ze er ook nog eens bij, heerlijk.

3,5 voor een heerlijk vermakelijk filmpje.

Tja, diep en diep triest eigenlijk. Dan heb ik het niet over de film maar eerder over de score bij deze film. Verre van een meesterwerk maar in de top 10 van de flop 100? Get real! Barb Wire heb ik altijd een leuke comic gevonden vanuit the Dark Horse stal. Heerlijk over the top, Barbara is een heerlijke anti-heldin en Pam vult dat gewoon meer dan aardig in. Pam neemt zichzelf niet serieus, de film neemt zichzelf niet serieus en omdat Barb Wire de pretentie heeft campy vermaak te zijn is deze film behoorlijk geslaagd. De post-apocalyptische setting is meer dan aardig voor de mid nineties, leuke cast met Berkeley, Kier en Anderson en ook de actiescenes zitten zeer aardig in elkaar.

Maar even terug naar Pam. Ook al wordt ze hier een beetje afgeschilderd als een no talent bimbo draagt ze deze film wel. Met haar heerlijk cartooneske performance, haar gepronk met haar prachtige boezem en haar verpletterende uitstraling is ze de katalysator van deze film. Haar enthousiasme is aanstekelijk en dat zie je aan deze prent af. Ze heeft toch wel wat leuke deliveries (Do you see a badge? ). Ook leuk zijn de vele pop culture references en de grootste is natuurlijk Casablanca, waar het plot als twee druppels water op lijkt. Bewust natuurlijk en dit is een grote fuck you naar al die zogenaamde moviebuffs. En terecht. Al heeft Hogan wel veel respect voor het meesterwerk van Curtiz, en ook dat is terecht. Hij gaat respectvol om met het bronmateriaal. Heerlijk om al die scenes vertolkt te zien worden naar dit Barb Wire universum.

Erg genoten van deze film, erg zonde dat ik die pas 14 jaar na release pas zie. Al kan ik dit wel een beter waarderen nu ik de goede slechte films van de slechte slechte films kan onderscheiden. Dankzij mijn al rijke campy verleden ofcourse. De uitstraling en sex-appeal van Pamela waren ongekend, en dit was Pam in haar hoogtij dagen, toch fijn dat Barb Wire de registratie is van dit feit waardoor het fenomeen Anderson nooit verloren zou gaan. Een perfecte rol voor haar en ze voert het ook met verve uit. Gewoon een heerlijke 'foute' actiefilm met een meer dan degelijke seksbom en wat mij betreft de perfecte belichaming voor de Barb uit de comics.

Na enkel twijfelachtige hoge scores (2.5-3) wou ik toch zelf zien hoe het zat met deze 'flopfilm'. Of Pamela er als sterke vrouw toch nog iets van zou kunnen maken. Of de actie er rond toch nog voldoende was om er een aangename popcornfilm van te maken.

Voor regisseur David Hogan is dit duidelijk z'n debuut en ik veronderstel dat hij als debutant zich heeft laten domineren door de ster van de cast: Pamela Anderson die evengoed weinig van films kent. Haar grootste rol is die van mooi wezen in de badpakkenreeks Baywatch. Als ze echt moet acteren in een film valt ze meteen door de mand. Maar kom, in dit soort films moet je niet per se groot acteertalent hebben. Actie dan? Helaas, er gebeurt wel wat maar het blijft clichématig. Humor? Als je met een playboymodel in de hoofdrol zit, weet je zo waar de onderwerpen en dubbele bodems over gaan.

Barb Wire had zeker iets kunnen worden, maar de fout werd gemaakt om een film te maken rond de hype Pamela Anderson, in plaats van een andere kant van Pamela Anderson te laten zien zodat ze ook nog andere troeven zou blijken te hebben dan haar hmm twee troeven op de eerste rij. Terecht in de flop 100 en waarschijnlijk enkel voor Pamelafans nog leuk om te zien.

Gewoon een prima filmpje.

Ik ging uit van het slechtste maar viel allemaal reuze mee. Sterker nog ik heb me zeer goed vermaakt.

Anderson zal nooit een oscar winnen, maar ze draagt de film wel. En dat doet ze goed. Een lekker wijf, goeie actie en een eenvoudig verhaal zorgt voor simpel vermaak. Dat is ook duidelijk het doel van de film en daar slaagt ie in.

Vind het jammer dat Pammie niet meer van zulke soort filmpjes heeft gemaakt.

Ja leuke film 3.5

Acteerwerk-slecht

Camerawerk-niet mijn ding

Verhaal-boring

Pamela's figuur-enige pluspunt.

Had er niets van verwacht, maar net gekeken en vind het een hele leuke film. Mooi gefilmd, weinig verhaal, veel actie. En Pamela Anderson is gewoon een waanzinnige vamp. Mooi mens, en ze acteerde beter dan ik verwacht had..

Kleine Dukeje heeft erg genoten van dat schouwspel... en grote Duke ook! Een leuke pulpfilm met een mooie Pamela Anderson.

"Don't call me babe!"

Een flop 100 film met op de laatste pagina louter positieve verhalen. Geinig. Ik ben het er helemaal mee eens. Barb Wire is vermakelijke pulp, met een Pamela Anderson die op knappen staat (serieus, hoe haalt ze adem in die pakjes?) en zeer vermakelijke performances; wat te denken van Clint Howard en Udo Kier? Toffe namen! De neo-noir achtige setting met een Mad Max / punk-ish vervallen wereld geven het een fijne sfeer. Ondergewaardeerde no-nonsense film... het is écht zo slecht nog niet.

Vermakelijke film. De postapocalyptische sfeer is fijn neergezet. De combi van steampunk en 80’s Sunset Strip rockoutfits werkt goed. Het verhaal is weinig bijzonder, maar de film bevat voldoende vaart om het boeiend te houden tot het eind. Popcornvermaak, en camp, maar ik kon er van genieten.

3*

Deze had ik dus nog nooit gezien. Waarom? Misschien omdat ik in de war was met Fair Game (1995), en daar was ik niet zo kapot van. Maarja, Cindy is toch niet helemaal hetzelfde als Pam, hoor ik je dan denken.

En inderdaad - Pam was toen al een ervaren actrice. Als je even in het midden laat of het nou om talent of ervaring gaat, dan is er zoiets als de theorie van de 10.000 uren. Daar zat Pam denk ik toen al echt wel aan, met weet-ik-hoeveel jaren Baywatch en nog wat ander gruis. Toch nogal een voorsprong, zou je denken.

Nog eens een andere vergelijking - John Carpenter's Escape films, die qua narratief, beeldzetting en tijdperk (zowel fictief als verschijningsdatum) wel aardig overeenkomen. Daar zou ik toch wel eens een hoorcollege op de filmacademie aan willen wijden - waarom vinden we de ene dan cult, en de andere prut. Leg me het uit, want ik wil het gewoon echt heel graag snappen.

Als ik maar even een flauwe voorzet doe zelf? Barb Wire verliest het vooral door een gebrek aan geloof in zichzelf. Geen geschikte regisseur voor weten te strikken - nog even los van Carpenter, denk ik dan, wat had bijvoorbeeld een Michael Mann ervan kunnen maken. Of een Zack Snyder. Maar nee, Hogan maakt er helemaal niks van, en dat was ook wel te verwachten, want al zijn films scoren niet zo best. Je zou haast denken dat het misschien gewoon aan hem ligt.

Want, aan Pam ligt het niet, dat is toch wel overduidelijk. Wie de openingsscenes gezien heeft op een echt bioscoopscherm moet beamen dat ze zowel de inhoud als de diepte heeft om elke denkbare film te laten groeien tot een kijkfeest in meerdere dimensies. En ze speelt ook nog eens best behoorlijk. Wat ik al noemde, die 10.000 uur of zo, en om nou meteen weer te zeggen dat ze geen 'talent' heeft, pfah. Say it to her face. Maar geen woorden als 'babe' gebruiken, want dat valt kennelijk niet zo goed.

Echt slecht is de film vanzelf ook echt niet. Er is best wel een poging gedaan om iets van een narratief bij elkaar te harken, al is het niet het meest geniale concept ooit. De cast doet het ook wel redelijk, al moet het misschien wel vooral van Barb komen. De actie is ook wel aardig - het klopt in het concept, en het werkt om Pam haar 'assets' naar volle omvang in te zetten. En wellicht nog het beste wat de film objectief goed doet: de locaties kloppen prima, helemaal in de goede stijl met wat wellicht toch het grote voorbeeld was.

Misschien ligt het dan, by association, wel aan Udo Kier. Niet dat hij hier nou echt slecht is met zijn kleine bijrolletje, maar films waarin hij speelt zijn dat bovengemiddeld vaak wel. Een beetje hetzelfde punt als het gebrek aan lef in de productie - als je Udo Kier in de cast hebt, dan zet je daarmee toch ook wel een limiet aan je ambitie. Ik dacht zelfs even Eric Roberts te herkennen, daar is dat nog een heel stuk erger mee.

Even terug naar mijn idee van een hoorcollege op de filmacademie. Er zijn talloze films als voorbeeld te bedenken met veel minder script, veel minder acteurs, en veel minder budget die wél iets hebben veroorzaakt - succes, een cult following, winst, whatever. Maar deze film is vergeten. Noem me drie redenen waarom - maar zonder de naam Pamela Anderson.

Goh ja.

Eigenlijk perfect wat ik ervan verwacht had: fout, banaal, niet echt spannend, maar al bij al aan de vermakelijke kant. Hoogtepunt is eigenlijk al de openingsscène. Niet voor die plastic tieten van Pamela Anderson - ik ben eerder natuurliefhebber. Maar het zet wel de toon. Anderson weet goed genoeg waarom ze gecast is. Dat wordt nogal prominent uitgespeeld, maar past wel in de dystopische comic book-beleving. Verhalend zou het een doorslag zijn van de klassieker Casablanca - nog nooit gezien. Barb Wire zal in zekere zin ook wel een klassieker zijn. Op andere manieren dan wel.

2,5