Beneath Hill 60 (2010)

Positieve reacties, ga het een poging wagen!

ik zag deze film gisteren ter nagedachtenis aan de australische soldaten in de kerk "als vlaamse premiere" van passendale! echt een mooie film , mooi verhaal , goed uitgewerkt, en ik kon ze op geen enkel foutje betrappen wat betreft de correctheid van feiten en zo! het liefdesverhaal was wel wat magertjes maar dat hoeeft ook niet echt in zo'n film!!

ik heb me hartelijk vermaakt bij het kijken van de film! 't is een aanrader!

@Minotaurus. Niets meer aan toe te voegen. Mooie review.

Beneath Hill 60 vertelt het waargebeurde verhaal over een groep Aussies die tijdens WOI naar het Westerse front worden geroepen om de loopgraven oorlog te beslissen door middel van tunnels te graven en zo de vijand te verrassen.

De film begint nogal stroef en als kijker voelde ik me weinig betrokken. Er is niet echt een doel, en het plotje in het thuisland Australië pakte me totaal niet. Er leek geen sprake van een duidelijke verhaallijn wat er voor zorgde dat de film een beetje op de achtergrond doorkabbelde.

Gelukkig veranderde dit nadat de groep naar België werd verplaatst om daar te vechten op de infameuze Hill 60. Dit is waar de film echt de goede richting in gaat!

Het laatste uur is dan ook zeker een fantastisch uurtje. Het is echt spannend aangezien de hoofdpersonages nu ook een doel hebben. Daarnaast vond ik het erg sterk dat de regisseur de vijand nu ook een gezicht gaf door ook de Duitse linies te belichten. Dit resulteerde in een spannend schaakspel van afluisteren en afgeluisterd worden. Het was dan ook tijdens dit uurtje dat ik de film echt op waarde kon schatten. Het acteerwerk is fantastisch, de muziek is echt heel goed en de decors en kostuums zijn veel redelijk authentiek niveau, wat de geloofwaardigheid en beleving onwijs ten goede komt.

Deze film is daarom zeker aan te raden, vooral als je fan bent van het genre. Het verplichte romantische plotje moet je dan maar even voor lief nemen, maar gelukkig neemt dat amper ruimte in.

Een tikkeltje langdradig maar tegelijk toch spannend.

Goede oorlogsfilm, naar een waar gebeurd verhaal, dat zich afspeelt op de Belgische slagvelden tijdens WO 1.

Prima vertolkingen ook en puike locaties en decors, het zijn vooral de decors die indrukwekkend zijn en de sfeer van de oorlog in de loopgraven duidelijk weergeven.

Een aanrader toch voor de liefhebbers van dit genre films al is ie een beetje langdradig vooral in de eerste helft.

Een integere, menselijke film. Geen bombastisch WOI-epos, maar de – bekende – grimmigheid van de loopgraven en de deplorabele omstandigheden, met ter contrast wat blikken op het zonnige thuisfront. Goed.

Uitstekende film over Australische mijnwerkers die tunnels graven ten tijde van WOI. Komt wat moeizaam op gang en de flashbacks vormen meer een onderbreking van het eigenlijke verhaal. Maar als eenmaal het karwei onder heuvel 60 is begonnen, wordt het geheel wat spannender. De film ziet er goed uit en heeft zeker zijn momenten. Een ruime 3.5 sterren voor dit stukje WOI-geschiedenis.

Ben zo te zien een van de weinigen die deze film niet zo leuk vind. Het hoofdpersonage en de andere karakters waren nauwelijks uitgediept of interessant. Het verhaal aan de Duitse kant voegt nauwelijks wat toe en is ook niet goed geacteerd.

Mwuah.

Sterke oorlogsfilm, op ware gebeurtenissen gesteund en ons een bijzonder aspect van de strijd aan de Ijzer tijdens WO I bijbrengend.

Film is eigenlijk ondergewaard, vermoedelijk omwille van het niet vooraf gegaan zijn door barnumreclames waarvan Amerikaanse producties doorgaans van genieten.

Hoe dan ook, een indringend werk, menselijk en niet latend de onzin van de oorlog in zijn besluit te onderlijnen.

Goede acts. De flashbacks naar het thuisland verzachten de opeenvolging van de gruwel en geweld van de oorlogsvoering.

Tuurlijk gruwlijk in beeld gebracht van de WO1 vanaf onder de madeliefjes maar ik miste wel wat bezieling in de film en de spanningopbouw vond ik ook maar matig.

Als het een verfilming is puur op de feiten van een waargebeurd verhaal dan prima maar dan is het niet aan mij besteed.

Een totaalverhaal van een vrij rustige, zelfs nietstorende langdradige, WO I waarin de aandacht vooral ging naar de loopgrachten en graven van de tunnels.

De sfeer tussen de soldaten van jong tot oud werd mooi opgebouwd.

Ook ging de aandacht naar de familie, tegenstand Frits-Duitsers, kledij...

Het plot geeft het dramatische weer van oorlogvoeren, waarin vooral de broederschap tussen de soldaten van jong tot oud, soldaat tot lagere officier worden belicht.

Vooral de actieve planwerkers op het terrein tegenover de theoretische denkers aan de top vormen een sterk contrast.

Het acteren liet wat te wensen over, het geluid soms overdreven.

Maar toch een aanrader van een gebeuren dat je zelden terugvind in de filmwereld: WO I.

Voor mij zeker een 4,5plus waard.

Erg goede oorlogsfilm. Met name de opbouw is erg knap aan deze film. Bijna vanaf het begin zit je al gelijk in de spannende actie. Maar er wordt ook genoeg aandacht besteed aan de psychologische opbouw van de hoofdpersoon. Zodat je je als kijker ook goed kunt inleven. En verder zit er veel afwisseling in het oorlogsgeweld. Er zijn harde en spannende acties in en buiten de loopgraven. Maar er is ook een spannend gedeelte ondergronds, die hetzelfde knappe claustrofobische gevoel weet op te brengen als in de film "Das Boot". Mooie actie en indrukwekkend geluid van de explosies. Ik moest tegen het einde toch mijn versterker maar wat zachter zetten, want dit was niet goed voor mijn boxen.

Indrukwekkende film met mooi in beeld gebrachte ellende van deze oorlog. Goed spel van Brendan Cowell.

Indrukwekkend dat het waargebeurd is, maar ik werd niet echt in de film gezogen, vond het allemaal wat te oppervlakkig...

sluit ik mij bij aan

Een prachtig waargebeurd verhaal over soldaten (van zichzelf zijn ze mijnwerkers) tiidens de 1e Wereldoorlog. Een groot genot voor liefhebbers van oorlogsfilms met een verhaal.

Voor een oorlogsfilm spelend in de jaren '10 van de vorige eeuw, vond ik dit naderhand een geweldige film in zijn genre. 120 minuten prima verhaal en in een keer uitgekeken! Een 7 1/2 als waardering!

Goed gespeeld, prima muziek, spannend en ontroerend verhaal en een prima regie!

Aardige australische oorlogsfilm, over de weinig bekende bijdrage van een groep australische tunnel-experts aan WOI. Visueel degelijk maar niet heel bijzonder; de film is duidelijk gemaakt met een klein budget maar weet dat aardig te verbloemen. Prima cast in ieder geval, met personages die je nu eens voor de verandering makkelijk uit elkaar kunt houden. Vlot gemaakt, spannend en overtuigend.

Mooie film gebaseerd op ware gebeurtenissen één van de betere wo.1 films vele malen beter dan de overhypte 1917 film.

Behoorlijk sentimenteel in regie, plot en muziek. En daarom ook af en toe tenenkrommend dicht bij klassiekers als Het Bombardement.

Twee pluspuntjes: de hoofdrolspeler en het belichten van beide fronten. Maar dat is niet genoeg om de film te redden.

Dat je deze film bijna wil vergelijken met de inderdaad zeer slechte bombardement is nergens uit op te maken. Dat blijkt ook uit de ranking 1,5 tegen over ruim 3,5.

Eerste Wereldoorlog films zijn dun bezaaid, maar de laatste tijd komen er toch weer een paar bij. De klassieker aller tijde is natuurlijk Alle Quiet on the Western Front 1930, Paths of Glory 1957 in mindere mate Lawrence of Arabia 1962, Glory 1989, deze Beneath Hill 60 uit 2010 en de laatste 1917 van 2019. Van dit rijtje mogen Beneath Hill 60 in de top 3 zetten. Prachtig neergezet, technisch goed in elkaar verweven en dan heb ik het nog geen eens over het beeld (daarover later meer) maar de technieken die gebruikt werden vond ik boeiend om te zien. Wat deze film ook interessant maakt is dat we naast de bekende loopgraven ook de tunnels mooi in beeld krijgen. De film wekt niet dezelfde claustrofobische gedachten op als in Die Untergang of Das Boot, maar benaderd hem wel. Dat komt misschien, omdat de makers er enige luchtigheid aan wilde geven om zo nu en dan wat flashbacks te laten zien voordat "Woody" naar het front ging. Een goede keuze? Misschien niet, maar om het verhaal rond te krijgen (tenslotte is het een verhaal op true events) zal er denk ik voor gekozen zijn. Leuk , maar het voegt niks toe.

Zoals gezegd vond ik de technieken die er in de film gebruikt worden boeiend om te zien. De berekeningen de kleisoort blauw of ander kleurig. Het luisteren naar geluidjes (kloppende dan weer piepend) maakt de film heel interessant. Ook een dikke pluspunt is het gebruik van Duitsers die er lekker Duits uitzien en Duits spreken. Zoals Kenneth Spiteri (geboren in Melbourne, maar van Maltese ouders) . Zag er allemaal sterk uit!

Op het eind zagen we het hele gebeuren nog eens voorbij komen. Het hele bombardement was de grootste menselijke bom ooit gemaakt. Tot in Londen en Dublin voelbaar. Alsof het hier om een atoombom ging. De acteurs spelen over het algemeen goed. Sommigen met een iets te grote smile en te mooie witte tanden, maar goed. Om een idee te krijgen hoe het er daar aan toe ging, maar eens dit filmpje nog eens gezien.

https://www.bing.com/videos/search?q=eerste+wereldoorlog+in+kleur&cvid=b239010cc2264584ad0565be770500cd&PC=DCTE&ru=%2fsearch%3fq%3deerste%2bwereldoorlog%2bin%2bkleur%26cvid%3db239010cc2264584ad0565be770500cd%26FORM%3dANAB01%26PC%3dDCTE&view=detail&mmscn=vwrc&mid=21F6BFF5829704A683A121F6BFF5829704A683A1&FORM=WRVORC

Dat zijn toch hele mooie plaatjes en veel vrolijker, dan je zou verwachten.

Dan het beeld en geluid. Geluid komt prima door ook de kleine geluidjes zijn prima hoorbaar. Maar het beeld heeft twee kanten. An sich is het beeld prima. Mooie heldere kleuren al zien we hier en daar soms hele kleine stipjes voorbij komen. Dat is niet zo erg als de macroblocking in deze film. Twee lichte kleine blokjes (ja we spreken over een blu ray schijfje!!), maar ook een hele grote gekleurde blokken in beeld. Zover ik heb begrepen is deze film de te lang voor de MPEG en had deze film een VC-1 code moeten hebben om deze blokvorming te voorkomen. Helaas een smet in deze verder goede film.

Film 4.0

Beeld 4.5/2.0

Geluid 4.0

Ik gaf 2,5 voor deze, voor Het Bombardement ongetwijfeld minder. Ik wilde het kort houden, maar bijvoorbeeld het moment waarin de hoofdpersoon zijn liefje de eerste kus geeft wordt begeleid door aanzwellende zoete violen. En een vader en zoon bij elkaar aan het front, dan weet je al dat re iets gaat gebeuren. Het zal ongetwijfeld voorgekomen zijn in de Eerste Wereldoorlog, maar het komt over als een anekdote die erin gezet is voor effectbejag. Niks mis met effectbejag, maar sentimenteel is te wel.

Dezelfde indruk had ik bij het Bombardement. Los van Jan Smit was dat vooral een film met een slechte verhaallijn en anekdotes die misschien wel waar gebeurd zijn maar er vooral in gepropt zijn voor effectbejag.

Dezelfde Snuf de Hond-benadering als hier. (Oké, die is niet helemaal fair, maar de vergelijking is te leuk om te laten liggen).

Ja het thuisgebeuren had voor mij ook weg gelaten mogen worden. Kennelijk waren ze bang dat het te bedrukkend zou worden en moest je vriendin ook nog lekker meekijken. Vader zoon lijkt me ook onwaarschijnlijk zeker in het leger, al waren dit lang niet allemaal soldaten zoals je gezien hebt.

Hier en daar wel wat langdradig, de flashbacks hadden ze er wel uit kunnen laten, verder leuk om naar te kijken.

Op 7 juni 1917 om 3u.10 ontploffen 19 mijnen tussen Hill 60 en Ploegsteertbos. Deze mijnen (springladingen aan de uiteinden van tunnels) werden gedurende anderhalf jaar aangelegd door Britse "Tunnelers -compagnieën" onder de Duitse stellingen op de Wijtschateboog. Voor de mijnen Hill 60 en Caterpillar kregen ze in een later stadium hulp van de 1ste Australische Tunnelers -compagnie.

De film volgt wel vrij trouw de bekende elementen; het theatrale achtergrondverhaaltje over Woodwards geliefde een ethisch dilemma, het moeilijke leven van soldaten, en de onderlinge kameraadschap. Echter nieuw was dat de film het harde bestaan onder de grond toont. Het leven in de nauwe gangen van de mijnen, waar het even onveilig was als het bestaan in de loopgraven. Waarbij het camerawerk goed de claustrofobie overbrengt door erg dicht op de huid te zitten van de acteurs.

Daarbij heeft de film wel een ruime speeltijd en zodoende bereiken de mannen de titulaire Hill 60 niet voor minstens de 50 minuten. De cinematografie is tv-film degelijk en vooral de decors voelen redelijk authentiek aan. Ook spreken de Duitsers gewoon hun eigen taal, wat uiteraard de film ten goede komt! Technisch gezien was er een 'happy end' en was de strijd inderdaad één van de grootste overwinningen van de geallieerden. Al voelt dit erg dubbel door de tienduizenden Duitsers die sneuvelden. Tijdens de aftiteling was de film dan ook opgedragen aan zowel de geallieerden als de Duitsers.

De ondergrondse mijn-slagen van WO I werden (volgen mij) nog niet eerder verfilmd, en dat maakt deze boeiende film alleen al het kijken de moeite waard.

Ik had hier meer van verwacht. 12 in een dozijn filmpje, ondanks dat het een interessante geschiedenis is.

Lovelyboy schreef:

(quote)

. Prima review, morgen zal ik hem zelf zien. Maar wat alle titels betreft die je in het kader van de Eerste Wereldoorlog noemt, Glory gaat over de Amerikaanse Burgeroorlog

Klopt die hoort er niet in thuis.....