Flickan Som Lekte med Elden (2009)

'k vond hem toch ook minder. Het kwam allemaal wat trager op gang en zo vloog de film niet voorbij als nr één.

De film is zeker niet slecht en gelukkig is het een totaal ander verhaal geworden. De cast is weer dezelfde en speelde opnieuw overtuigend. Misschien was het levend begraven er wel wat over, maar soit.

Zeker geen slecht tweede deel en op naar nr 3.

Ook hiervan weer de extended version gezien.

Toch een pak minder dan het eerste deel, mede omdat de plot niet helemaal goed pakt, de film eigenlijk de eerste helft erg stil staat en heeft veel te maken met de erg rommelige regie. Het bronmateriaal is zeer interessant maar het maximale wordt er niet uitgehaald. Waar het eerste deel bij het detective gedeelte nog aardig interessant was wil dat bij dit deel niet echt vlotten.

De tv look werkt ook niet mee, ook omdat ik nu inmiddels Fincher's verfilming heb gezien is het toch erg lastig om de visuele poverheid te omarmen, ook mis ik Mara al is Rapace gewoon weer goed. Na een povere twee uur, met een lesbisch onderonsje uitgezonderd is het allemaal weinig enerverend. Tot in het derde en laatste uur waar het allemaal op gang komt. Als eenmaal Blomkvist en Salander elkaar gevonden hebben weet de striden iet meer verloren te gaan. Een wat onevenwichtige verfilming van uitstekend bronmateriaal. De verfilming uit de VS maar afwachten dan, wel vermaakt maar er is meer uit te halen.

Ik vind het nog steeds geen topreeks. Deel 1 was best onderhoudend en best boeiend, deel 2 weet toch minder te overtuigen. Het plot weet me gewoon nooit echt te pakken. Het is allemaal wat onrealistisch, zo makkelijk vinden ze elkaar en zo makkelijk lossen ze problemen op. En vergeet ook niet dat belachelijke stuk met Lisbeth die een paar keer neergeschoten wordt, begraven wordt en uren later uit de dichtgegooide kuil kruipt en haar wraak neemt. Enig realisme is de film dan vreemd. Het voelt allemaal wat als een goedkope productie aan.

Het acteerwerk is buiten de hoofdrolspelers ook niet denderend. Zeker die grote reus die niet te verslaan is was lachwekkend. Hij deed me erg denken aan de grote blonde Duitser uit de James Bond film For Your Eyes Only (1981) .Lisbeth blijf ik wel een boeiend karakter vinden. Die lesbische scene was ook nog best leuk, maar het weet de film niet te redden. Haar verleden geeft de film nog wel een beetje diepgang mee gelukkig. Maar het is allemaal wel karig, zeker omdat de films toch allemaal redelijk lang duren.

Kleine voldoende dan maar. Benieuwd of deel 3 de serie een beetje waardig zal afsluiten.

3*

Heb deze film voor een tweede keer bekeken, dit keer de extended version, de langere duur geeft deze film toch een meerwaarde, daarom is mijn score iets hoger dan voorheen.

Eerst het boek gelezen en in tegenstelling tot de eerste film, wordt in deze verfilming van het tweede Millenniumrelaas het oorspronkelijk verhaal opvallend goed aangehouden. Zelfs het merk en kleur auto (de witte Volvo) komen overeen, wel jammer van de rode boerderij Natuurlijk zijn sommige details weggelaten én zijn er wel een paar kleine wendingen anders aangepakt, maar deze keer maakt het juist het verhaal sterker. Zo vind ik de ontmoeting tussen Lisbeth en Miriam in het ziekenhuis prima geslaagd. Rapace speelt weer ijzersterk! Kortom, prima vervolg van Mannen Die Vrouwen Haten. Op naar het laatste deel in de trilogie.

Afgelopen week op het puntje van mijn strandstoel gezeten toen ik Stieg Larssons tweede topper uit de reeks las. Daarna moest ik natuurlijk zo snel mogelijk de film zien. Het boek was net zo spannend als het eerste deel en aangezien die film uitstekende beviel (4*) kon dit ook niet misgaan. Toch wel.

Misschien heeft het iets te maken met het feit dat het verhaal eigenlijk te gecompliceerd is om te verfilmen. In ieder geval in de 130 minuten die de bioscoopversie kreeg. Hierdoor moet er hier en daar worden afgeweken van de originele verhaallijn en dat doet de film geen goed.

Daarnaast voelt het ook allemaal wat goedkoop aan. Behalve dat er keihard op de acteurs lijkt te zijn bezuinigd is de gehele look van de film eigenlijk wat flauw. Het lijkt een beetje een middelmatige tv-detective op deze manier.

Waar de grote kracht van het boek toch vooral de constant aanwezige spanning is, is die in de film ver te zoeken. Zeker de blonde reus, die je in het boek de rillingen over je rug deed lopen, is hier maar een suffe clown.

Keiharde tegenvaller. Gelukkig hebben we het boek nog.

1,5*

Dit tweede deel uit de Stieg Larsson-cyclus vind ik achteraf gezien het minste. Dat komt met name omdat het weliswaar spannende, maar toch wat gekunstelde slot een beetje afbreuk doet aan de geloofwaardigheid van het verhaal, daar waar de delen een en drie van de serie juist heel sterk eindigen. Maar daar heb je pas achteraf “last” van als de film afgelopen is, want voor de rest is het een opmerkelijk enerverende thriller, die nauwelijks onderdoet voor de andere delen van de serie. Noomi Rapace steelt opnieuw de show. Een geweldige actrice en een ware openbaring voor mij.

Beduidend minder dan de eerste film. Sterker nog, dit is gewoon erg slecht.

Het voelt vanaf het begin al aan als een plichtmatige doorgeschreven vervolg. Personages uit het eerste deel worden aan het plot geknoopt zodat we een wel erg idioot geheel krijgen. Lisbeth's notaris is via via via verbonden met een mensenhandel-netwerk waar precies net Blomkvist's blad onderzoek naar aan het doen is. De bewuste rookie-journalist en zijn gepromoveerde vriendin worden dan vermoord met weer net hetzelfde pistool dat Lisbeth even daarvoor bij haar notaris had gebruikt om hem te bedreigen, en is logischerwijs de hoofdverdachte. Dan is de leider van die groep ook nog precies weer de vader van Lisbeth, en als klap op de vuurpijl is de Arische gigant ook nog weer haar broer... What are the odds. In ieder geval had ik geen moment het gevoel naar een enigzins op de waarheid gebaseerd verhaal te zitten kijken. Nu was het eerste deel ook al niet altijd even sterk, maar dat boeide nog wel. Hier is het toch vooral erg slap allemaal.

Het helpt ook niet dat het ene hoofdpersonage (Blomkvist) ook in dit deel een karakterloze zak aardappelen is. Ze hebben nog geprobeerd hem een soort ruige, koppige, eigenwijze eenzaat te maken aan de hand van zijn leren jasje, maar buiten eigenwijsheid heeft hij totaal geen karaktereigenschappen. Het blijft elk moment duidelijk een boekpersonage, zonder menselijkheid. Daar staat Lisbeth tegenover, die weliswaar wat meer uitgediept is, maar waarbij haar jeugdtrauma's erg lachwekkend worden afgeschilderd. Zo'n scene ergens halverwege dat ze als tiener is opgesloten in die inrichting is te genant voor woorden. Zo'n arts die je dan zo stoicijns over de gang ziet lopen, en even aan haar haar ziet voelen terwijl ze geketend aan een bed ligt... Hoe kun je zulke aangedikte flauwekul uberhaupt nog serieus nemen?

Dan zitten er verder nog een hoop ongure types (bikers, enorme giganten) in de film om maar duidelijk te maken dat ze toch echt wel niet deugen, die de meest willekeurige acties uitvoeren... (Waarom wilde die gigant die vriendin van Lisbeth en die bokser vermoorden door die schuur in de fik te zetten?!) Lisbeth die dan nog even de nacht levend begraven overbrugt, en zich dan toch omhoog schept terwijl het van pikdonker naar ochtendgloren is gegaan (allerslechtste moment van de hele film en dat zegt wat). Bovendien worden de ontwikkelingen je in hapklare brokken aangeleverd, op zo'n manier dat een personage ineens vanalles begint te vertellen voor de kijkers.

Nee hier werd ik niet blij van. Geen idee wat deel 3 gaat brengen, maar ik ben bang voor meer van dit.

1.5*

Deze filmreeks leek me een mooi alternatief voor de boeken, en een beetje onverwacht ben ik toch in de ban geraakt van Lisbeth Salander. Natuurlijk zie ik ook wel de negatieve punten die door velen naar voren worden gebracht: de clichés, ongeloofwaardigheid, een wat overladen plot enzovoorts (zie de bovenstaande recensie van Montorsi, waar ik eigenlijk geen woord tegenin kan brengen). Maar de grote troef van de reeks is gewoon het personage van Salander. Alleen al de naam is goed gekozen; het degelijke Lisbeth markeert het lieve, kleine, bruinogige meisje dat zoveel ellende te verduren heeft gekregen, terwijl het mysterieuze Salander kracht uitstraalt, controle en vasthoudendheid. Daarnaast vind ik het journalistenwerk altijd wel leuk om te zien in een serie (zie ook Borgen, en de boeken van Liza Marklund).

Deel 2, De vrouw die met vuur speelde, vond ik misschien nog wel wat spannender dan deel 1, er gebeurt ook meer. Of het daarmee ook beter is, is weer een andere vraag. Waar ik me het meest aan stoorde is het stuk antipsychiatrie, dat je daar anno 2009 nog mee aan durft te komen. Niet alleen slaat datgene wat we zien inhoudelijk nergens op, daarnaast is het stigmatiserend ten opzichte van de psychiatrie en de patiënten die dergelijke, zeer effectieve behandelingen (altijd vrijwillig!) ondergaan, en tenslotte is het ook gewoon teveel uitgemolken als thema.

Maar goed, dat laat onverlet dat ik me ook met deel 3 wel weer zal vermaken; een lekker avondje op de bank supporteren voor Lisbeth, laat maar komen!

Oke deel 1 wist me meer te boeien, maar ook deel 2 was mooi.

Hoewel ik van deel 1 vond dat je hem echt gezien moest hebben weet ik niet of ik dag ban dit deel ook vind...

Niet zo best. Het is lang geleden dat ik het eerste deel heb gezien, weet niet of dat echt veel uit heeft gemaakt. Heb wel het plot weer even gelezen vooraf.
Ik betrapte mezelf erop dat ik al vrij snel in de film begon te gapen. Ruim na de helft besefte ik dat het gewoon niet spannend wilde worden en ik er gewoon niet in kon komen. Waarom? Misschien omdat ik het verhaal niet goed kon volgen, omdat de karakters nergens echt boeiend worden of omdat het aanvoelt als een gemiddelde detective. Feit is dat ik me gaandeweg steeds meer stoorde aan de hoofdpersoon en haar gedragingen. Het is een nét iets té stoer meisje.
Alle onlogischheden werken natuurlijk ook niet mee. Toppunt is uiteraard dat die meid 3 kogels in haar lijf krijgt, begraven wordt in aarde en na een tijdje gewoon weer ten tonele verschijnt. Dramatisch.
Qua beeldvorming zit het aardig in elkaar, maar daar heeft het het landschap ook aan te danken. Het idee lijkt aardig, maar komt gewoon niet uit de verf. Ik heb het boek niet gelezen, dus oordeel puur op de verfilming. Wellicht dat dat hier simpel niet goed gelukt is. Ga nu wel twijfelen of ik het derde deel nog ga bekijken...

Flickan Som Lekte med Elden

Vakkundig gemaakt tweede deel. Het verhaal van het boek wordt getrouw gevolgd, met alle positieve en negatieve gevolgen die dat met zich meebrengt. De personages Blomkvist en Salander blijven erg interessant om te volgen en regisseur Alfredson maakt er een sfeervol geheel van.

Het verhaal is wel rommelig en komt soms wat gekunsteld over. Ook worden er te veel personages geïntroduceerd en ze zijn niet allemaal even interessant. Dat was in het boek ook al zo en het is bewonerswaardig dat Alfredson het toch nog overzichtelijk weet te houden. En Nyqvist en Rapace zijn weer ijzersterk. Prima film.

Beduidend minder dan het eerste deel. Een nieuwe regisseur en of het daaraan ligt, maar aan alles voel je nu naar een tv-film te kijken. Simpele beeldvoering en een vrij goedkope look. Die sfeer uit het eerste deel is ook weg. Wel is het verhaal wat evenwichtiger met een grotere rol voor Rapace die duidelijk de troef is van de hele serie. Nyqvist doet verder zijn ding, maar heeft een weinig bijzondere rol. Een journalist van een blaadje die zich veel meer voelt dan hij eigenlijk is. Het verhaal is ook niet heel bijzonder en er zijn iets te veel ongeloofwaardigeheden. Wel kijkt de film nog vrij makkelijk weg, echt vervelen doe je je niet. 2,5*.

Spannend. Vond deze al even goed als Girl With The Dragon Tattoo (enkel Finchers film gezien). Atypische personages, neerslachtige sfeer, mysterieus intrige en een sterke opbouw. De climax was misschien redelijk vergezocht maar de hele weg ernaar toe bleef me in de ban houden. Een drie uur durende versie hoeft voor mij niet, ik vond de gewone goed genoeg en vrees dat extended ten koste zal komen van het tempo. Aanvankelijk had ik mijn twijfels over de films, maar ze blijken toch van een hoog niveau te zijn. Nog eentje te gaan.

Jammer dat ik niet de vergelijking met de boeken kan maken. Misschien moet ik dat toch eens overwegen zodat ik de echte waarde van het plot en de personages kan inschatten. Desalniettemin geen slecht tweede deel dat voor mij op dezelfde hoogte staat als deel 1. Wederom niet omver geblazen, maar gewoon erg degelijk.

Lisbeth Salander is hét personage van de reeks, ook nu weer. Met haar mysterieuze persoonlijkheid, die tegelijkertijd fragiliteit en kracht uitstraalt, draagt ze de film moeiteloos en houdt ze de film op een bepaald niveau. Grote pluspunt was de verdere uitdieping van het personage Lisbeth. Verder een onderhoudend verhaal met de nodige spanning. Op het einde wel wat overdreven, zeker de Kill Bill scène uit het graf.

Nu zes uur achter de rug, nog drie te gaan, toch wel een serieuze investering. No way back, al moet ik het ook niet te dramatisch voorstellen, integendeel.

Meestal nooit zo'n fan van vervolgen, het is altijd een kwestie van uitmelken en een kwaliteit die er vervolgens ook naar is. Maar Millennium blijkt met deel 2 een uitstekend vervolg te hebben.

Na de 'moordzaak' van deel 1 ligt is het onderwerp dit keer mensenhandel en het daarbij behorende sexcircuit. Moord en een nieuwe zaak biedt zich aan voor het tweetal die door omstandigheden afzonderlijk van elkaar hun onderzoek pleegt. Hoewel Salander zich andermaal van haar vindingrijkste kant laat zien boert Blomqvist ook een aardig potje met. Vooral hoe hij vermeend smeerlap Bjork in de val lokt en confronteerd met zijn uitspattingen is heerlijk. Tevens hier ook weer een drietal verhaallijnen met Blomqvist, Salander en het politieonderzoeksteam van Bublanski, net als heel veel personages met Niedermann, Poalo Roberto, Wu en veel andere voorbijgangers. Andermaal net als in deel 3 gaat het niet ten koste van het verhaal noch de duidelijkheid.

Wel opvallend is de sfeer die aanmerkelijk minder duister is dan deel 1 terwijl het onderwerp, gedwongen prostitutie, niet mals is. Meer en meer ontrafeld zich hiernaast de achtergrond van Salander die nog al wat oude tegenstanders tegen komt en volk waar ze nog een appeltje mee te schillen heeft. Tevens begint de zaak ook meer en meer te stinken op een wel erg hoog niveau. Het vinden van de oorsprong van de meeste ellende gaat gepaard met een prima opgebouwde climax en natuurlijk ruimte voor deel 3.

Deel 2 valt net als de eerste op als een uitstekende thriller, weliswaar met een iets andere toon en een iets gezochte verhaal om in een mooie trilogie uit te komen. Desondanks is dit ook weer een prima film met powerhouse Rapace op volle toeren. Niets mis mee. 4,5 is overigens niet helemaal terecht, een 4 is echter te laag. Een 4,3 zou mooi geweest zijn.

Qua verhaal en sfeer iets minder goed dan het eerste deel. Dit vervolg sluit goed aan bij het eerste deel. De kijker krijgt hier meer en meer informatie over de achtergronden en verleden van Salander. Er passeren weer heel wat personages, dus aandacht vereist. Het verhaal is wat vergezocht. Ook sommige handelingen of actiescènes zijn niet zo geslaagd zoals de ontmoeting tussen Salander en haar vader en bv. wanneer Salander zwaar gewond begraven wordt en paar uur later gewoon uit de grond kan komen. Maar dit vervolg weet wel voldoende te vermaken en Noomi Rapace is echt goed op dreef. 7/10