R U There (2010)

Mierzoet, kinderachtig drama over een jongen die met zijn gameteam naar China gaat voor een wedstrijd en daar een chinees meisje ontmoet. De hoofdrolspeler: Stijn Koomen als Jitze, overtuigde geen minuut, heel de film stond hij erbij of alles om hem heen hem niets interesseerde, geen emotie viel van zijn gezicht af te lezen. Daarbij kwam hij ook echt niet over als een gameverslaafde, een lange knappe gespierde jongen die graag op zijn gezondheid let. Zodra hij een chinees meisje ontmoet wordt hij verliefd en er ontstaat een romance via second life vervolgens betaalt hij haar geld om mee te gaan naar haar familie, waar hij een beetje rondhangt en dan vervolgens terugkeert naar zijn team om terug naar Nederland te gaan. Verbeek probeerde waarschijnlijk de zoektocht van Jitze naar zichzelf te verfilmen maar uiteindelijk ziet hij er gewoon uit als een verdwaalde Nederlander in china... Slechtste film die ik gezien heb in Cannes hoewel het merendeel van de zaal, die de film een groots applaus gaf, het waarschijnlijk niet met me eens was.

Sterke en krachtige film van Verbeek, die met de film beter wordt. Waar hij in eerdere films nog wel een klinische afstandelijkheid valt te verwijten weet hij hier de kijker vrij snel vast te grijpen en niet meer los te laten. Prachtig gedraaid ook door Hillege. De film kent nu al één van de meest memorabele scènes van het jaar als Jitze voor het eerst écht buiten komt en de camera heel langzaam met Jitze inrijdt en meegaat.

Voorlopig 4*, omdat ik een digibeta versie zag.

Neen, de positieve berichten ten spijt, deze film kon mij toch niet helemaal bekoren en dat ligt voor het grootste gedeelte aan het acteren van die Stijn Koomen in de rol van Jitze. Het uitgangspunt - reality vs virtuallity - mag dan wel goed zijn, maar ik kon mij niet in het minst inleven met de hoofdpersoon Jitze. Zo lachwekkend vond ik het hoe hij achter die vrouw Min Min aanliep. 20.000 huppel de pup als hij met Min Min mee mag. De gedachte dat ik zoiets zou doen doen mij al de handen voor mijn gezicht slaan van schaamte. Dat engels van die Jitze vond ik trouwens ook niet om aan te horen.

Blijft over de fotografie en de animaties die ik zonder meer wel geslaagd vond. Ook de gamer-scènes oogden best mooi. Zij konden voor mij echter de film niet redden, die ik in zijn geheel genomen maar matig vond.

btw Wat het einde moet voorstellen begrijp ik eigenlijk niet zo goed.

2,0*

Sterk.

Een film die mij kan boeien met stukjes van Second Life erin is sowieso al geslaagd. Dat had ik nou nooit kunnen bedenken alhoewel ik nog nooit zo'n mooie beelden van dat digitaal wereldje heb gezien. Stijn Koomen heeft nou niet bepaald een moeilijke rol in deze film maar hij past precies in het plaatje van introverte apathische pro gamer.

Een postmoderne film van Nederlandse bodem. Ja, echt waar en meteen mijn favoriete film van Nederlandse bodem. Een subtiel filmpje waar je zelf nog het een en ander moet invullen over de protagonist want het wordt zeker niet hapklaar voor je geserveerd. Een film die het moet hebben van het camerawerk en sounddesign en de leegte die het uitstraalt. Het camerawerk is erg goed, zitten een paar erg mooie shots in. Sounddesign is goed en ben er content mee maar zoals eerder is gezegd was het nog beter geweest als er meer verontrustende soundtracks inzaten. Deze film legt de hedendaagse tijd ook erg goed vast op een erg originele manier ook.

David Verbeek ga ik in de gaten houden, lijkt mij iemand die in al zijn films een bepaalde stijl hanteert en daarbij een boodschap heeft en zodoende bij mij iig een indruk achterlaat.

*4

Goed.

Nu ben ik niet zo'n gamer, en ken ik bv. het spel Second Life niet, ik vond dit dan wel een goede film en kan begrijpen dat het gamen enorm veel spanning en eenzaamheid kan veroorzaken. Stijn is wellicht de perfecte Jitze, precies het type qua uiterlijk die je als non-gamer voor je ziet.

Film doet het opvallend goed en is in zekere zin ook vernieuwend en origineel. Doordat het niet een alledaags thema bevat en het in Taiwan afspeelt voelt het inderdaad niet echt Nederlands aan, maar zou ik het ook niet in een ander land willen plaatsen. Misschien dat het dan inderdaad een Second Life is... Hoewel de film eigenlijk helemaal niet over de game-wereld gaat, maar meer over Jitze en zijn manier om ''liefde'' te vinden, of in ieder geval een leuke vriendin, blijft het gamen toch wel op de voorgrond waardoor ik me als kijker daar wel veel op ging richten.

Visueel ziet het er goed uit met af en toe een paar mooie schilderijtjes. Stijn en Huan-Ru doen het meer dan goed en mogen dan ook echt trots op zichzelf zijn. De personages zijn alles behalve doorslaggevend op het gebied van dialogen en handelingen waardoor de acteurs de rol echt een eigen leven moesten geven. Echter is dit ook het minpunt van de film, ik vond hem vooral het eerste halfuur/uurtje erg onpersoonlijk en ''de verandering'' in zijn leven leek nergens zichtbaar te zijn. Ik kon dat eerst wel waarderen aangezien het meer dan logisch is om zoiets voor jezelf te houden. Alleen had ik er geen voldaan gevoel bij toen de film was afgelopen, ik had wat meer emotie wellicht willen zien.

De kracht van de film is dan waarschijnlijk ook het niet laten zien wat er wel is.

Film waar NL trots op mag zijn, zeker de moeite waard. 3,5 ster

Nederlands drama over een gamer in Thaiwan, in zijn eenzame digitale droomwereld. Het verhaal had wel iets waardoor je bleef kijken maar uiteindelijk gebeurde er niet zo veel. Toch puur gespeeld en eenvoudig gebracht, zonder veel poespas. Voldoende.

Hoewel het verhaal niet heel sterk is en je zit te wachten op iets wat er uiteindelijk niet komt, een passionele relatie of een keiharde afwijzing, heeft deze film mij in verschillende opzichten toch positief verrast. Het laat een duidelijk beeld zien hoe eenzaamheid ervaren kan worden en hoe een toevlucht gezocht wordt in de digitale wereld om aan de verlangens te voldoen.

Matig.

Inhoudelijk een eentonig en slaapverwekkend werkje. Acteerwerk is ook al niet al te geloofwaardig. Visueel is het (naar het geringe budget) prima aangepakt, al vind ik de (game)animaties niet mooi. Grootste minpunt is dat de film een interessant of pakkend verhaal mist. 4/10*

Rustgevend, misschien wel iets te rustgevend...

De film deed me erg veel denken aan Lost in Translation, alleen dan meer in digitale vorm met het Second Life gebeuren erbij.

Qua cinematografie zit het prima in elkaar, veel mooie lange shots, interessante settingen en geslaagde animatie.

Alleen het verhaal deed me niet al teveel moet ik zeggen, het werd niet goed uitgewerkt. De wisselwerking tussen de digitale - en de echte wereld kwam niet helemaal goed uit de verf en het verhaal gaat naar mijn mening ook nergens naartoe.

Het acteerwerk zelf was op sommige momenten ook vrij matig te noemen.

2,5 Sterren voor de mooie beelden.

Fijne film van Verbeek. Het existentialistische concept plaatsen in de wereld van pro gaming is zeer intrigerend, ook erg treffend geschoten en Verbeek weet erg subtiel de juiste nuances te leggen. Zoals de esthetische functie die hij geeft aan de FPS en Second Life en die twee lijnrecht tegenover elkaar zet.

Koomen vind ik uitstekend gecast als Jitze. Zwaar afgesloten, introvert en socially awkward. De lift scene vind ik dan nog misschien wel het best aantoonbare scene. Dit had zo van Ishikawa kunnen komen. Erg sterk. Ik ben er toch wel erg verheugd mee dat we cineasten hebben als Verbeek. Nederlandse viosionairen zijn schaars maar zijn er gelukkig wel.