R U There (2010)

Aardig zeer onhollands filmpje. Lekker sfeervol en prachtig geschoten. Ook het uitgangspunt vond ik best sterk, soort digitale lost in translation. Helaas was het op dramatisch vlak allemaal wat slapjes, had toch wel wat meer mee gedaan moeten worden. Ook ontbreekt het aan een 'killer scene' die je nog lang bijblijft. Jammer, gemiste kans. Nu keek het redelijk weg en duurde het gelukkig niet te lang. Visueel dik in orde (vooral dat shot achter de scooters aan was prachtig), maar uiteindelijk beklijft het nergens.

3,5*

Sterk.

Een film die mij kan boeien met stukjes van Second Life erin is sowieso al geslaagd. Dat had ik nou nooit kunnen bedenken alhoewel ik nog nooit zo'n mooie beelden van dat digitaal wereldje heb gezien. Stijn Koomen heeft nou niet bepaald een moeilijke rol in deze film maar hij past precies in het plaatje van introverte apathische pro gamer.

Een postmoderne film van Nederlandse bodem. Ja, echt waar en meteen mijn favoriete film van Nederlandse bodem. Een subtiel filmpje waar je zelf nog het een en ander moet invullen over de protagonist want het wordt zeker niet hapklaar voor je geserveerd. Een film die het moet hebben van het camerawerk en sounddesign en de leegte die het uitstraalt. Het camerawerk is erg goed, zitten een paar erg mooie shots in. Sounddesign is goed en ben er content mee maar zoals eerder is gezegd was het nog beter geweest als er meer verontrustende soundtracks inzaten. Deze film legt de hedendaagse tijd ook erg goed vast op een erg originele manier ook.

David Verbeek ga ik in de gaten houden, lijkt mij iemand die in al zijn films een bepaalde stijl hanteert en daarbij een boodschap heeft en zodoende bij mij iig een indruk achterlaat.

*4

Interviewtje Verbeek.

Goede vragen en goede antwoorden.

Hij spreekt op het einde over zijn nieuwe film die ook weer erg interessant gaat worden.

Goed.

Nu ben ik niet zo'n gamer, en ken ik bv. het spel Second Life niet, ik vond dit dan wel een goede film en kan begrijpen dat het gamen enorm veel spanning en eenzaamheid kan veroorzaken. Stijn is wellicht de perfecte Jitze, precies het type qua uiterlijk die je als non-gamer voor je ziet.

Film doet het opvallend goed en is in zekere zin ook vernieuwend en origineel. Doordat het niet een alledaags thema bevat en het in Taiwan afspeelt voelt het inderdaad niet echt Nederlands aan, maar zou ik het ook niet in een ander land willen plaatsen. Misschien dat het dan inderdaad een Second Life is... Hoewel de film eigenlijk helemaal niet over de game-wereld gaat, maar meer over Jitze en zijn manier om ''liefde'' te vinden, of in ieder geval een leuke vriendin, blijft het gamen toch wel op de voorgrond waardoor ik me als kijker daar wel veel op ging richten.

Visueel ziet het er goed uit met af en toe een paar mooie schilderijtjes. Stijn en Huan-Ru doen het meer dan goed en mogen dan ook echt trots op zichzelf zijn. De personages zijn alles behalve doorslaggevend op het gebied van dialogen en handelingen waardoor de acteurs de rol echt een eigen leven moesten geven. Echter is dit ook het minpunt van de film, ik vond hem vooral het eerste halfuur/uurtje erg onpersoonlijk en ''de verandering'' in zijn leven leek nergens zichtbaar te zijn. Ik kon dat eerst wel waarderen aangezien het meer dan logisch is om zoiets voor jezelf te houden. Alleen had ik er geen voldaan gevoel bij toen de film was afgelopen, ik had wat meer emotie wellicht willen zien.

De kracht van de film is dan waarschijnlijk ook het niet laten zien wat er wel is.

Film waar NL trots op mag zijn, zeker de moeite waard. 3,5 ster

Nederlands drama over een gamer in Thaiwan, in zijn eenzame digitale droomwereld. Het verhaal had wel iets waardoor je bleef kijken maar uiteindelijk gebeurde er niet zo veel. Toch puur gespeeld en eenvoudig gebracht, zonder veel poespas. Voldoende.

Hoewel het verhaal niet heel sterk is en je zit te wachten op iets wat er uiteindelijk niet komt, een passionele relatie of een keiharde afwijzing, heeft deze film mij in verschillende opzichten toch positief verrast. Het laat een duidelijk beeld zien hoe eenzaamheid ervaren kan worden en hoe een toevlucht gezocht wordt in de digitale wereld om aan de verlangens te voldoen.

Matig.

Inhoudelijk een eentonig en slaapverwekkend werkje. Acteerwerk is ook al niet al te geloofwaardig. Visueel is het (naar het geringe budget) prima aangepakt, al vind ik de (game)animaties niet mooi. Grootste minpunt is dat de film een interessant of pakkend verhaal mist. 4/10*

Grote tegenvaller. De kern van het verhaal - toevlucht in digitale wereld - kwam niet over. Het hele gebeuren tussen de jongen en het meisje voelde erg gekunsteld aan. Verwijzingen naar andere filmmakers (Antonioni, Anh Hung Tran, Kar Wai) meende ik wel te zien, maar ik geloof dat je daar heel voorzichtig mee moet omgaan, en vooral origineel.

Het acteren kon echt niet. ZOOP in China.

2* voor de prima intenties.

Magische film die gelukkig de valkuil van de al te makkelijke dichotomie realiteit versus virtualiteit behendig weet te ontwijken. De film is veeleer existentialistisch van aard: hoe kun je je leven zin/vormgeven in een complexe sociale realiteit (virtueel of fysiek)? Geen eenduidige antwoorden natuurlijk, want het is een kwestie van persoonlijke keuzes. Vriendschap lijkt een redelijke optie te zijn.

Cinematografisch en narratief is dit existentialistische thema uitgewerkt door focalisatie vanuit het perspectief van de protagonist. Wat ik interessant vind, is de illustratieve functie van de first person shooter: het perspectief en de controle van de speler staan centraal. Ook is er bijvoorbeeld een scene waarin Jitze muziek op heeft via zijn oordopjes; ook hier zit hij in zijn eigen controleerbare wereld. Hier tegenover staan een tweetal scenes die bevrijdend aanvoelen: een scene in Second Life waarin de avatars van de hoofdpersonen vrijelijk door de virtuele wereld zweven en de door Verhoeven aangehaalde scene waarin Jitze in de context van de natuurlijke omgeving wordt geplaatst.

Ik dacht aan Videodrome vs Lost in translation met een sausje van Formosa! Niet slecht, had alleen beter uit gewerkt moeten worden. Zoals hierboven al genoemd wordt, het mist een "killer scene" verontrustende soundtracks en het betere acteerwerk.

-Mooie film, mooie shots en heerlijk langzaam op de goede momenten. Je kan de hoofdpersonen bijna horen denken soms, wat echt vakwerk is.

-Verhaal kwam niet helemaal over.

-Trailer geeft beetje suggestie van een actiefilm terwijl het dat niet is.

-Heb het gevoel dat het ergens naar toe werkt wat maar niet komt.

-Ben zelf veel op SL geweest en heb daar ook wat gefilmd, er hadden meer scenes daar geschoten kunnen worden en gebruikt om het verhaal wat adequater te ondersteunen.

-Op de een of andere manier is er genoeg op deze film aan te merken maar feit is dat ik er toch enorm door gegrepen ben en hem nooit zal vergeten.

Rustgevend, misschien wel iets te rustgevend...

De film deed me erg veel denken aan Lost in Translation, alleen dan meer in digitale vorm met het Second Life gebeuren erbij.

Qua cinematografie zit het prima in elkaar, veel mooie lange shots, interessante settingen en geslaagde animatie.

Alleen het verhaal deed me niet al teveel moet ik zeggen, het werd niet goed uitgewerkt. De wisselwerking tussen de digitale - en de echte wereld kwam niet helemaal goed uit de verf en het verhaal gaat naar mijn mening ook nergens naartoe.

Het acteerwerk zelf was op sommige momenten ook vrij matig te noemen.

2,5 Sterren voor de mooie beelden.

Fijne film van Verbeek. Het existentialistische concept plaatsen in de wereld van pro gaming is zeer intrigerend, ook erg treffend geschoten en Verbeek weet erg subtiel de juiste nuances te leggen. Zoals de esthetische functie die hij geeft aan de FPS en Second Life en die twee lijnrecht tegenover elkaar zet.

Koomen vind ik uitstekend gecast als Jitze. Zwaar afgesloten, introvert en socially awkward. De lift scene vind ik dan nog misschien wel het best aantoonbare scene. Dit had zo van Ishikawa kunnen komen. Erg sterk. Ik ben er toch wel erg verheugd mee dat we cineasten hebben als Verbeek. Nederlandse viosionairen zijn schaars maar zijn er gelukkig wel.

''dat hem confronteert met zijn eigen sterfelijkheid en hem doet nadenken over de zekerheden van het bestaan''

Ok dat zal dan wel, niet opgevallen in de film iig .