R U There (2010)

Zijn vorige twee waren niet over erg goed, maar ik blijf hopen op een goed werk van deze regisseur. Leuk dat componist Lim Giong (Qianxi Manbo, Shijji) de score schreef voor deze film.

Filmfestival Cannes selecteert R U There van David Verbeek

De film R U There van regisseur David Verbeek en scenarist Rogier de Blok is geselecteerd voor het prestigieuze programma Un Certain Regard op het komende Filmfestival van Cannes (12 tot 23 mei 2010).

News | eye Film Institute Netherlands - eyefilm.nl

Poster geplaatst...

Deed ie ook al voor Shanghai Trance.

Nederlands beste Aziatische film, ooit. Ik voorspel een succes. Raakt de tijdsgeest op een perfect moment. 4.5* Het team rond David Verbeek is enorm creatief en vernieuwend. Vergelijkingen met Wong Kar-Wai, Eric Rohmer en Ming-liang Tsai dringen zich op.

Variety over R U There:

R U There? – Variety

Mooi dat ze Hillege even apart uitlichten, nauwelijks bekend in eigen land, maar een uitstekend cameraman.

Hillege niet bekend? Dat valt wel mee volgens mij.

Voor KEVBDD kende vrijwel niemand hem. Maar goed, welke cameraman is wel bekend (hier) ...

Jan de Bont....

Als je de straat op gaat en mensen vraagt een cameraman te noemen ben ik bang dat je zelfs Jan de Bont van niemand zult horen.

Maar in filmland zelf is Hillege toch geen grote onbekende.

Mierzoet, kinderachtig drama over een jongen die met zijn gameteam naar China gaat voor een wedstrijd en daar een chinees meisje ontmoet. De hoofdrolspeler: Stijn Koomen als Jitze, overtuigde geen minuut, heel de film stond hij erbij of alles om hem heen hem niets interesseerde, geen emotie viel van zijn gezicht af te lezen. Daarbij kwam hij ook echt niet over als een gameverslaafde, een lange knappe gespierde jongen die graag op zijn gezondheid let. Zodra hij een chinees meisje ontmoet wordt hij verliefd en er ontstaat een romance via second life vervolgens betaalt hij haar geld om mee te gaan naar haar familie, waar hij een beetje rondhangt en dan vervolgens terugkeert naar zijn team om terug naar Nederland te gaan. Verbeek probeerde waarschijnlijk de zoektocht van Jitze naar zichzelf te verfilmen maar uiteindelijk ziet hij er gewoon uit als een verdwaalde Nederlander in china... Slechtste film die ik gezien heb in Cannes hoewel het merendeel van de zaal, die de film een groots applaus gaf, het waarschijnlijk niet met me eens was.

De film kon mij niet goed boeien, langdradig en saai...

in eerste instantie toen de film begon had ik goede hoop voor deze film maar toen deze afgelopen was hield ik er een lichte kater aan over...niet voor herhaling vatbaar in ieders geval.

Dit is juist een goed beeld van een pro gamer. Die zitten 60 a 80 uur per week te gamen dag in dag uit, jaar in jaar uit en daar word je behoorlijk emotieloos van.

Het leven bestaat alleen maar uit gamen dus je hebt weinig gemeen met andere mensen en daardoor interesseren andere dingen je niet.

Je gaat juist meer op je gezondheid letten omdat je echt een ongezonde leefstijl hebt.

Sterke en krachtige film van Verbeek, die met de film beter wordt. Waar hij in eerdere films nog wel een klinische afstandelijkheid valt te verwijten weet hij hier de kijker vrij snel vast te grijpen en niet meer los te laten. Prachtig gedraaid ook door Hillege. De film kent nu al één van de meest memorabele scènes van het jaar als Jitze voor het eerst écht buiten komt en de camera heel langzaam met Jitze inrijdt en meegaat.

Voorlopig 4*, omdat ik een digibeta versie zag.

Voorzichtig durf ik te stellen op dat Verbeek hier eindelijk zijn 'talent' en 'belofte' status waarmaakt. Tijdens het kijken was ik er zelfs zeker van, maar ik blijf toch even voorzichtig - je wete niet hoe het morgen is.

Ik vond Stijn Koomen ten eerste goed gecast en daarnaast ook zeer overtuigend in zijn mimiek en motoriek. Hoewel ik wel een beetje denk dat ik gek ben, omdat in zo'n gratis krantje (ik meen de Sp!ts) stond dat het een zeer langzaam geheel zou zijn en volkomen emotieloos en ongeloofwaardig. Ik vond het een redelijk vlot vertelde (wellicht te vlot) film met een grote invoelbaarheid. En met veel overtuiging in beeld en ritme verteld.

Het stuk buiten Taipei is zelfs zeer goed. Het stuk ervoor ook redelijk trefzeker. Grootste manco blijven de dialogen, vooral die met zijn mede-gamers en dan vooral hun coach (een zwakke rol (of vooral slecht gescripte) van De Hoog).

De computer visuals zijn eerde aandoenlijk dan overuigend, maar zijn in elk geval geschikt voor de rol die ze in het verhaal moeten vervullen. Ik snap overigens niet dat er in veel stukken opduikt dat Jitze verliefd wordt of dat het zelfs wederzijds zou zijn. Volgens mij hebben die lieden er geen bal van begrepen, wel erg simplistisch gedacht. Het Koomen personage is na het ongeluk toch echt wel wat dieper uitgewerkt (gelukkig) dan een kalverliefde. Het ongeluk zelf vond ik trouwens behoorlijk heftig.

O ja nog een klein puntje van kritiek. Hoewel er mooie muziek in de film zat had een mooier en verontrustender sound-design de film heel veel goed gedaan denk ik.

Er zit een shot in R U There dat op zichzelf al een scene is. Een scene die je regelmatig ziet terugkomen in de Wereldcinema.

Waar hebben we dat eerder gezien?

1. Denk aan de beroemde eindscene uit The Searchers (1956).

2. De koning van de citaten en verwijzingen. Ik heb het over Quentin Tarantino. Hij doet dat beroemde shot uit The Searchers dunnetjes over in het eerste hoofdstuk van Inglourious Basterds.

3. En een derde voorbeeld komt uit Kaos (1984) van Paolo en Vittorio Taviani. Zie hier.

David Verbeek is een groot liefhebber van de cinema van Hou Hsiao-hsien en Tsai Ming-Liang. Maar die verwijzingen zijn al tig keer besproken. Ik wou juist dit shot eruit halen.

Ik moest bij die scène met name denken aan Antonioni (slot van Professione Reporter) maar zijn liefde voor Tsai (en minder mate Hou) zijn overduidelijk. Daarom is het zo jammer dat de eerste films nogal mislukt waren.

Waarom juist het slot van Professione Reporter? Hoewel ik de film gezien heb ben je de eerste die erover begint.

Een rijder door een deur heen. Lijkt me voor de hand liggend.

Gejat of niet. Het werk als een tiet. Eén van de scènes die de film groots maakt.

Neen, de positieve berichten ten spijt, deze film kon mij toch niet helemaal bekoren en dat ligt voor het grootste gedeelte aan het acteren van die Stijn Koomen in de rol van Jitze. Het uitgangspunt - reality vs virtuallity - mag dan wel goed zijn, maar ik kon mij niet in het minst inleven met de hoofdpersoon Jitze. Zo lachwekkend vond ik het hoe hij achter die vrouw Min Min aanliep. 20.000 huppel de pup als hij met Min Min mee mag. De gedachte dat ik zoiets zou doen doen mij al de handen voor mijn gezicht slaan van schaamte. Dat engels van die Jitze vond ik trouwens ook niet om aan te horen.

Blijft over de fotografie en de animaties die ik zonder meer wel geslaagd vond. Ook de gamer-scènes oogden best mooi. Zij konden voor mij echter de film niet redden, die ik in zijn geheel genomen maar matig vond.

btw Wat het einde moet voorstellen begrijp ik eigenlijk niet zo goed.

2,0*

Verbeek laat nu al vier films zien dat hij erg goed de camera kan regisseren en sfeer kan creëren, maar dude, probeer voor de verandering eens een rauwe jaren '80 actiefilm. Of een gezapige romcom. Of een historisch drama. Of wat dan ook, in plaats van weer een langzaam uiteengezette moodpic met nauwelijks dialoog.

Op zich is daar niet eens iets mis mee, maar je merkt dat dit iemand is die de hele tijd in z'n comfort zone zit. Het daagt niet uit. Het durft niet. Het dwaalt maar wat.

5 Gouden Kalf-nominaties! Voor regie, scenario, camera, geluid en montage.

Hoop dat Lennert Hillege (cameraman) eindelijk een Kalf krijgt, verdient ie al langer.

Hillige, Verbeek en De Blok verdienen er alle drie één.

Mooi gedraaid. Maar verder niets dan pretentieuze leegte. Misschien is dat de tijdsgeest?

Vrij saaie langdradige film met stille shots. De film deed mij weinig, er gebeurde te weinig, allemaal vrij monotoon en emotieloos.