The Fighter (2010)

Viet ietwat tegen. Misschien ook, omdat er al zo verschrikkelijk veel films rond het boksen bestaan met alle bijpassende drama dat het me misschien wat begint te vervelen. Bale heeft flink moeten afvallen voor deze rol en dat is hem prima gelukt. Hij steelt met zijn rol dan ook de show. De rest hangt er een beetje bij. Die hele familie en dan vooral de zusters irriteerden me mateloos. Wel 1 voor 1 echte achterstandswijk-gezichten waardoor het authentiek overkwam.

Wahlberg is uitermate geschikt voor actiefilms, maar in een drama als dit lijkt hij verdwaald.

Had na het zien van de score hier een veel betere film verwacht. Voor mij niet meer dan een eenmalig tussendoortje.

Na Rocky wat mij betreft de beste film over boksen! *4.0

Een aardige film, maar niet zo goed als verwacht. Vond het wat chaotisch en rommelig overkomen, waardoor ik niet altijd even geboeid werd. Met name dat hele gedoe met die zeven zussen en Dicky en Micky's moeder is wat overbodig. De vechtscenes zijn dan weer aardig, evenals het acteerwerk. Goede rollen van Bale en Wahlberg, waarbij de credits met name naar Bale gaan, die met verve de rol van boksveteraan/junkie vervult. Een voldoende, 3*

Fraaie biografie van Mickey Ward, met fantastische acteurs oa. Christian Bale en Mark Wahlberg

Het ''gestoorde'' acteerwerk van Bale was gewoon daadwerkelijk fantastisch om te zien en je verwacht ook niks anders van Wahlberg. Een verhaal over broederschap en passie voor boksen. Soms zag ik een paar overbodige scenes, dit is echter te langdradig en je wacht totdat er iets gebeurde. Zo wordt je dusdanig geforceerd om verder te kijken, omdat je terug wilt naar het moraal van de film. Elders een heel meeslepende, af en toe emotionele dramafilm. Een topper van een boksfilm! Een aanrader.

3,0 ster voor deze heerlijke meeslepende, motiverende en inspirerende film, wat soms iets te traag was. Een film dat niet per se op boksen focust, maar meer op broederschap.

Hetzelfde liedje zoals bij elke Russell. Geweldig acteerwerk (hoe kan het ook anders met een kern van Bale, Adams en Leo) maar weinig aangrijpende personages die echt dicht tegen het randje van karikaturen zitten. Wil een drama als dit echt aangrijpend heb je toch wat meer down to earthy personages nodig.

De regie van Russell is heel solide, en weet toch het wat voorspelbare script toch een eigen identiteit mee te geven. Aangename soundtrack met toch wat fijne keuzes en ook de boksscenes zijn best aardig in beeld gebracht. Een punt waarveel tegenhangers toch de mist in gingen. Het is weer zeer degelijk maar The Fighters weet de middelmatigheid toch niet van zich af te slaan waardoor het gewoon oerdegelijk is, meer niet.

Origineel zijn dit soort verhalen al lang niet meer (ondanks waargebeurd), maar de hoofdpersonages worden wel zeer geloofwaardig vertolkt en de film heeft niet het grote bombastische gehalte waar 99% van de Hollywoodfilms tegenwoordig van bulkt. Daarom een meer dan terechte 3.5*

Ik ben hier duidelijk de uitzondering, maar de film is me niet echt bevallen. Bale heeft al meer laten zien wat hij in zijn mars heeft, maar ik zag hem liever in pakweg American Psycho en The Machinist. Maar dat is kwestie van smaak, hij acteert wel goed. Wahlberg kan daar niet tegen op en het duo klikt dan ook niet meteen. Boksfilms zijn er al zoveel gemaakt en mijn keuze gaat naar andere films in het genre. De film is niet helemaal boeiend, al was ik wel blij dat het standaard rise & fall niet werd gevolgd en stilaan ook de kant van de familie meespeelde. Darren Aranofsky zat mee achter de schermen, en ik had liever gezien dat hij zelf de film had geregisseerd. The fighter is een groot verschil met zijn andere films. Nu is de film vooral bekend vanwege Christian Bale (niet te vergeten dat ook Mellisa Leo een Oscar won en er nog wel meer prijzen waren) maar dat redt de film niet helemaal. Een middenmoot...

“All we ever wanted for you was to be world champion.”

Lekkere boksfilm. Ik kan mezelf wel een fan noemen van het werk van regisseur David O. Russell en ook The Fighter heeft weer een aantal heerlijke Russell elementen. De film heeft een heerlijk tempo, sterke acteerprestaties, kleurrijke personages, knetterende dialogen en passende muziek. De film heeft flair en alhoewel het cinematografisch gezien zeker niet het beste werk van Russell is, maakt hij wel indruk op andere gebieden.

Bij een boksfilm ontkom je er niet aan dat het bekende rise and fall verhaal weer uit de oude doos komt en The Fighter ontwijkt dat cliché zeker niet. En waarom ook, want het zorgt meestal voor een enerverende film en als je dan ook nog acteurs als Christian Bale, Amy Adams, Melissa Leo en Mark Wahlberg tot je beschikking hebt, kan er weinig fout gaan. De familieleden van Micky (Wahlberg) zijn weer een aparte verzameling karakters met de zussen, de moeder en natuurlijk broer Dicky (Bale). Bale gaat helemaal los en het is geweldig om hem te zien acteren. Adams heeft ook een leuke rol als vriendin van Micky die niets wil weten van zijn krankzinnige familieleden. Haar scènes met de moeder, zussen en Dicky zijn hilarisch en hoogtepunten in de film. In het begin oogt de film nog wat rommelig en ik had wat moeite om echt in de film te komen maar door de vlotte regie en de acteerprestaties zat ik al snel geboeid te kijken. The Fighter heeft drama en humor en combineert die elementen moeiteloos. En als je dan ook nog naar zulke sterke acteurs zit te kijken, is het genieten geblazen.

Films over comebacks of doorbraken in de bokssport heb ik al dikwijls gezien en hebben doorgaans nogal wat vergelijkingspunten en durven dan ook wel wat voorspelbaar zijn.

Veel hangt dan af wat de film dan toch in bonus heeft en hier is dat zeker het belang dat gehecht wordt aan het sociaal aspect van het gebeuren.

Daarnaast staat het viertal Wahlberg-Bale-Adams-Leo wel in voor degelijk acteerwerk.

Geen slechte film, zeker niet, maar echt raken deed hij nu ook niet.

Prima boksfilm.

Zoals velen hier al vermelden zijn er genoeg boksfilms en ik kan wel zeggen dat ik fan ben. Het verhaal van "Irish" Mickey Ward vind ik wat minder interessant. Ik denk niet dat er überhaupt een film over gemaakt zou zijn als hij geen verslaafde broer had die ooit als groot talent te boek stond. De film moet het vooral van het acteerwerk hebben. Heerlijke rol weer van Christian Bale, maar ook de overige cast doet het erg goed.

3,5*

Boksfilm?

De film is zo sterk dat ik een beetje teleurgesteld was als er weer eens een gevecht aankwam. ISport in een film is altijd wel met een korreltje zout te nemen (zeker met knullig gefilmde comebacks en scores in de aller-, aller-, allerlaatste seconde) en écht realistisch was het net niet, maar toen die laatse bokser op zijn benen wankelde, leek hij wel echt uitgeteld. Enfin… bijzaak!

Want wat hoezeer stalen Christian Bale en Melissa Leo hier de show zeg. Leo speelt een harde tante (dat kapsel!) waar je geen greintje sympathie voor voelt. Een mens waar je gek van wordt. Subliem. Wahlberg doet het niet slecht, maar hij heeft wel het soort doorsnee all-American boy smoelwerk dat uit dezelfde fabriek komt als Matt Damon en daar heb ik niet zoveel mee.

Schitterend ook hoe je bij de aftiteling héél even de ware Dicky te zien krijgt en je beseft dat Bale zijn rol geen greintje aangedikt heeft. Aangename verrassing.

Mooie waargebeurde boksfilm met een uitstekende cast. Ik heb mij geen moment verveeld, het bleef mij boeien tot het einde. Christian Bale was dan toch wel de absolute uitblinker. Heb vaak om hem moeten lachen in de film, bijvoorbeeld wanneer hij uit het raam springt. De film bevat ook een toffe soundtrack waar ik absoluut van heb genoten. Wanneer je bij de credits de echte Dicky Eklund komt te zien in een video zie je gewoon dat Christian Bale zijn rol gewoon fenomenaal heeft neergezet.

Gebaseerd op een waargebeurd verhaal van een broer en halfbroer binnen de bokswereld. Wat me vooral bijblijft zijn de zeer sterke acteerprestaties van in de eerste plaats Christian Bale en Melissa Leo. Ook Amy Adams is zoals steeds goed en voegt kwaliteit toe aan de film. Mark Wahlberg is niet bepaald mijn favoriete acteur. Kan me zelden overtuigen (behoudens in The departed en Boogie nights). Doet het hier zeker niet onaardig als introverte sullige jongen, maar hij zal binnenkort uit het geheugen verdwijnen vrees ik.

Het verhaal zelf vond ik vrij gewoontjes en niet bovengemiddeld. Opmerkelijk dat deze film maar liefst 7 oscarnominaties in de wacht sleepte, de gewonnen beeldjes waren overigens meer dan terecht, maar meer zat er volgens mij niet in.

Boksen als vlucht voor de rauwe grijze werkelijkheid. Het doet wat denken aan de Rocky-saga. Een film ook over loyaliteit en opkomen voor zichzelf. Willen doorgaan met het leven/je carrière zonder je familie, maar het emotioneel niet kunnen. Het is het centrale idee van de film. De bokskampen zien er meer dan redelijk uit, maar zijn ondergeschikt aan het verhaal. The fighter verdient best zijn plaatsje tussen de betere boksfilms. Geen 10 aller boksfilms, maar toch in de buurt. 3,5*!

Een nogal standaard en weinig onderscheidende boksfilm, waarvan de afloop zich al snel laat raden. De focus ligt hier, naast het boksen zelf, ook voor een behoorlijk deel op familieperikelen. Die perikelen zijn boeiender dan de wat tegenvallende boksscènes zelf. Gedegen acteerwerk van Bale en Wahlberg, maar ook niet meer dan dat. Het mag dan wel op een waargebeurd verhaal zijn gebaseerd, maar meeslepend wordt het nergens.

Kostelijk en subtiel beeld van teloorgang en vooral hoe iemand het zonder door te hebben keihard met de realiteit geconfronteerd wordt maar het allemaal niet door heeft. En dan is er nog het verhaal rond Micky wat we bijna zouden vergeten, want in de film lijkt dat ook maar achtergrond.

Hele goed biopic, dramafilm over bokser Micky Ward die na de nodige tegenslag en tegenwerking toch zijn moment of fame kende. Micky's ambitie zijn in de beginfase, vooral ondergeschikt aan zijn ronduit verschrikkelijke familie van jankballen, profiteurs en de aan lager wal geraakte halfbroer Dicky Eklund die vooral veel in hogere sferen verkeerd, en het aldoor heeft over zijn moment of fame. Als boksfilm is The Fighter eigenlijk helemaal niet bijzonder en zijn de bokscenes zelfs soms matig te noemen, zoals tegen Sanchez, het sterke moment van de film, en waar het vooral omdraait, is het aandoenlijke en schaamtevolle beeld van Micky die wel anders wil maar niet durft, en de daar op volgende strijd, en de ontkenning van de realiteit door voornamelijk Dicky en altijd maar randzaken, randzaken en egoïsme bij de rest, zoals mams. Een bizarre tegenstrijdigheid is in die zin te vinden in de nog lopende carrière van Ward en de negatieve aandacht die de rest trekt en dan vooral om dat ene moment van Dicky. Vooral met de invloed van Amy Adams lijkt er een andere wind te gaan waaien.

Russell slaagt er in een perfecte balans te vinden tussen een treurige toestand, maar wel vermakelijk en kolderiek vertelt. Het gekibbel in die familie, moeders die op stiefpa boos is, dat ze Dicky bij dat crackpand weg halen, hoe hij iedere keer daar uit het raam springt, het is tegelijk treurig als kostelijk met Ward\Whalberg als rustige middelpunt die zichzelf het liefst ondergeschikt maakt. Halverwege de docu dringt bij Dicky toch eindelijk de situatie door en komt er een stukje rehabilitatie voor Dicky Eklund. Clean en al. lijkt er toch een tacticus en goede analist in hem te zitten, een onmisbare factor zo blijkt later. Het moment dat Whalberg op de rug gezien wordt in London tijdens een training vlak voor de persconferentie vind ik altijd weer een imposant gezicht. Niet alleen de gespierde rug valt op maar tevens de afgetraindheid.

Al met al is The Fighter een meer dan prima drama met de focus op alle besognes buiten de ring, met een fenomenale rol van Bale als de geflipte drugskikker Eklund, die blik alleen al, en er terecht een oscar voor kreeg, overigens net als Melissa Leo als moeder die daar ook een Oscar voor kreeg. Adams en Whalberg ook prima en echt hele fijne muziek met Whitesnake, Aerosmith, Led Zeppelin en RHCP. En verder wat mij betreft een perfect einde met de echte koppen van beide mannen en in die zin het bewijs hoe die Dicky is. Beste film, echt een heel goede film.

The Fighter is een echte diesel. Het duurt lang vooraleer het hoogtepunt er komt, maar die laatste boksscene vond ik wel erg geslaagd.

De familie lijkt behoorlijk marginaal en eigenlijk versmachten ze Micky. Het is tijd voor verandering als hij echt iets wil bereiken. Christian Bale heeft ongetwijfeld ook voor deze rol een lichamelijke transformatie ondergaan. Hij is een klasse apart, maar Wahlberg doet zijn best. Soundtrack is ook passend. Film lijkt op The Wrestler. Alle twee degelijk maar een herziening zal er niet snel komen.

Prima boksfilm gebaseerd op een waargebeurd verhaal over Mickey Ward en zijn half broer ,voormalig bokser Dicky Eklund (Christian Bale) die opgroeien in een marginale familie waar de moeder (Melissa Leo) de scepter zwaait en samen met Dicky alles regelen voor Mickey i.v.m. het boksen. Eén groot nadeel is wel het egoïsme van beiden en de drugsverslaving van Dicky die nog steeds meent dat hij een comeback kan maken. Ondertussen laat hij een film over zijn triestig leven maken en stelt hij Mickey vaak teleur door het te laat komen op trainingen of verkeerde regelingen van boksmatchen. Uiteraard is de drugs de boosdoener. Wanneer Mickey Charlene leert kennen, begint er stilaan veranderingen te komen in zijn leven en ziet hij stapsgewijs in dat zijn familie egocentrisch denken.

De boksmatchen zien er realistisch uit en de gevechten worden goed in beeld gebracht. Het acteerwerk is sterk, vooral Christian Bale en Melissa Leo zijn op dreef en kregen voor hun prestaties beide een verdiende Oscar voor beste mannelijke en vrouwelijke bijrol. Amy Adams weet ook een overtuigende rol neer te zetten , net zoals Wahlberg. 7,5/10

Ex-bokser en crackverslaafde Dicky Edlund [Christian Bale] is een lokale legende omdat hij tijdens een wedstrijd in 1978 bokslegende Sugar Ray Leonard tegen de grond wist te werken. 15 jaar later maakt HBO een documentaire over hem en traint hij zijn broer Micky [Mark Wahlberg]. Micky is een uitstekende bokser, maar blijft constant in de schaduw van zijn broer. Pas wanneer hij een relatie krijgt met barvrouw Charlene [Amy Adams] durft Micky op te komen voor zijn eigen belangen. Maar dat gaat (inkoppertje!) niet zonder slag of stoot. Bale en Melissa Leo (als de moeder) wonnen Oscars, maar Mark Wahlberg (die als producent ook de drijvende kracht was achter het project) is het kloppende hart van de film en zette zijn ego opzij om Bale de film te laten stelen. Micky’s echte trainer Mickey O’Keefe speelt zichzelf en de echte Micky en Dicky zijn kort te zien aan het begin van de aftiteling.

Voor als je wat inspiratie in je leven nodig hebt. Juweel van een film. Prachtig geacteerd.

Het geeft je kracht. Ontroerend en soms grappig maar altijd oprecht.