Beeswax (2009)

Erg mooie mumblecore dit. Subtiliteit/tederheid van Wendy and Lucy of menig klein Japans drama, dat zich niet zozeer in het narratief uit, maar eerder tussen de regels door. Aan de omgang is goed te merken dat de twee zusjes in het echt ook tweeling zijn.

Op de to see-list daarmee.

Hier ook

Ik sluit me helemaal aan bij danuz. Erg gevoelig, erg indringend en wat een weergaloos personage wordt hier weer neergezet met Jeannie, ontzettend goed gespeeld door Tilly Hatcher. De emoties en gevoelens zijn zo mooi tussen de regels doorgelezen en alle personages zijn zo authentiek en uit het leven gegrepen. Beeswax kan dan ook zich dan ook zo meten in het illustere rijtje met In Search of a Midnight Kiss en Wendy and Lucy. Wat een blik talent hebben ze daar zeg in Amerika. En 4,5* strooi ik niet zo vaak, maar sinds september 2010 is dit dus bij deze dus de tweede keer in zeven dagen.

Graag nog veel meer van dit soort films.

Pff, ik zet bijna nooit een film af, maar mijn god, waar gaat dit heen?

Na Knispers vergelijking met 'In search of a midnight kiss' ben ik bijna direct gaan kijken.

Flinke tegenvaller. Mijn inziens slaapverwekkend. Sorry Knis.

Kan gebeuren, helaas. Er zit inderdaad maar een hele beperkte spanningsboog in deze film.

Sluit me aan bij de positieve reacties hier. Mumblecore op z'n best, dit. Geloofwaardige, complexe personages in een authentieke setting. Aandoenlijke menselijke interactie, gespeend van enige vorm van sentimentaliteit. Grappige momenten zonder dat het ook maar enigszins geforceerd aanvoelt. En inderdaad Knisper... een prachtig personage, die Jeannie.

4*

Beeswax was een tikkeltje anders dan ik verwachte, maar beviel onlangs een ander soort voor gevoel toch nog erg goed.

Je moet er maar van houden, Beeswax is letterlijk uit het leven gegrepen met levendige realistische en warme personages die de film een hoop inhoud mee gaven.

Als je van plotwendingen houd of in ieder geval een spannende verhaal lijn kan je Beeswax het beste maar over slaan, als je daar in tegen naar een warme film wilt kijken waar bij je gegrepen wordt door de personages zou ik deze film zeker een kans gunnen.

De zusters Hatcher hadden eigenlijk al gelijk mijn aandacht, wat een leuke spontane karakters zetten ze neer in deze film zeg, zou er bijna verliefd op worden!

Vraag me af hoe deze 2 zusters in het echt zijn? al vind ik het wel raar dat dit hun enige film is waar ze in speelde? Ik hoop zeker op meer films van deze 2 in de toekomst

Beeswax is een vrij simpel filmpje en draait eigenlijk grotendeels om de mooie personages, ik kan hier in ieder geval zeker van genieten.

4 sterren*

Kom op mensen, dit filmpje verdiend veel meer stemmen!

Wow, wat een prachtige, subtiele, menselijke film!

Een zo naturel geschreven en geacteerde film kom je niet vaak tegen. Vooral het meisje in de rolstoel blies me van mijn stoel, wat een schit-ter-rende, eerlijke, natuurlijke rol zet zij neer. Ik heb zelden zoiets gezien. De warme pellicule-feel, de close camera en de minimalistische montage dragen perfect bij aan de intimiteit.

Ik heb nog niet zo lang geleden kennis gemaakt met die stroom aan kleine, karakter-gedreven indiefilms die de laatste jaren uit Amerika toestromen, maar heb nu al een paar toppers gezien... Met deze als absolute favoriet.

Mogen we het onderhand een (modern) MEESTERWERK noemen? _0_

Ok, dat mag best (maar dat neem je maar voor je eigen rekening). Weet ik in ieder geval wat ik vanavond moet kijken.

Edit: Prettig tempo, naturel acteerwerk, schattig filmpje wel. Maar ik zal mijn lof over de film vooralsnog niet van de daken schreeuwen.

Oh, dat is jammer om te horen.

Maar ik zie nu dat ik Mutual Appreciation en Beeswax door elkaar heb gehaald. Dacht dat Beeswax veel eerder was gemaakt ...

Dessalnietemin gaat de DVD van Mutual Appreciation nog dit weekend in de BR-speler.

Fijn verhaal, naturel acteerwerk, zeer overtuigend.

Waren alle films maar zo echt...

De film speelt zich zo'n beetje af op het moment in je leven dat je verhoudingen tot anderen veranderen omdat je je andere kanten op ontwikkeld. En is vooral een subtiele observatie hoe verschillende prachtig geschetste karakters daarmee omgaan en vooral ook met elkaar natuurlijk. Veel geprezen is Jeannie hier, maar ik wil ook even Merrill noemen als een fraai gelaagd en genuanceerd personage. Drama op de vierkante centimeter, komedie vooral als relativering. Meer karakter- dan plotgedreven. Zag lang geleden Mutual Appriciation. Deze voelt tegelijk scherper als ook gevoeliger dan hoe ik me die film herinner.

Je krijgt al snel het gevoel dat deze film vrijwel volledig uit improvisaties ontstaat. Dat levert prachtige momenten op in de scènes waarin tweelingzussen Jeannie en Lauren [Tilly en Maggie Hatcher] samen zijn, maar zorgt er ook voor dat veel scènes wat rommelig en traag verlopen en dat het toch al vrij magere verhaal te vaak stokt.