Mother and Child (2009)

Nou Naomi Watts, ik kan je deze film echt aanraden.

Mother and Child was nummertje 1 op het PAC festival en ze begonnen gelijk met een bijzonder serieuze film.

De film begint echter bijzonder luchtig en meerdere malen ging de lachsalvo door de zaal heen. Veel leuke personages en her en der droge opmerkingen. Vooral de dialogen tussen Bening en Smits aan het begin ware om van te smullen. Heerlijk die sneren over en weer.

Daarbij komt dat het verhaal gaat over 3 verschillende situaties, waarvan de situatie van Bening en Wats toch de meeste empathie oplevert. Deze twee actrices zijn echt het schijnende middelpunt van de film en leveren echt een topprestatie. Wat mij betreft zijn ze ook op hun best binnen dit genre. Dan is het wat mij betreft een klein beetje jammer dat er relatief gezien weinig aandacht wordt geschonken aan het koppeltje Washington+Ramsey.

Na het luchtige eerste gedeelte van de film draait de film aardig, het wordt allemaal behoorlijk serieus en de personages krijgen een boel te verduren. Erg indrukwekkend en de samensmelting van het verhaal levert op het einde ontroerende momenten op. Ook krijgt het eerdere genoemde, redelijk oppervlakkige verhaallijn van Washington+Ramsey toch nog een passende staart.

Verder wil ik nog even de rest van de cast vermelden, er komen veel bekende gezichten langs. Iets wat je niet verwacht in een film als dit. Gelukkig blijven ze allemaal ingetogen en voelt niemand zich te groot voor hun rol. Mother and Child is wat mij betreft ook een film die gedragen wordt door de sublieme acteurs.

Mooie opening van het PAC Festival in ieder geval!

4*

Mooi gerealiseerd, subtiel aangrijpend drama vol sterke vrouwenrollen en prachtige dialogen. Net als de meeste films van regisseur Garcia zit ook dit verhaal als een mozaïek in elkaar, maar de puzzelachtige structuur overheerst gelukkig niet en komt niet geforceerd over. Eersteklas akteerwerk van vooral Bening en Watts. Zelfs de bijrolletjes (oa David Morse en Amy Brenneman) zijn tot in de puntjes verzorgd.

Wat een actrice, die Annette Bening. Ook Naomi Watts is fantastisch. Deze twee vrouwen dragen de film.

Heel mooi, heeft me de hele avond nog beziggehouden. Wel een beetje een vrouwenfilm en misschien ook wel wat traag voor sommigen, maar heb van elk moment genoten. En de hele tijd benieuwd hoe het af gaat lopen...

Misschien dat ik hem na herziening nog wel verhoog naar 4*. Vooralsnog 3,5*.

Aardig drama wat totaal geen emoties bij me los maakte, dat heb ik trouwens meer met de films van Rodrigo García.

Uitstekend drama dat drijft op het uitstekende acteerwerk. Want werkelijk iedere acteur en actrice (Extra aandacht verdienen Annette Benning en de geweldige Naomi Watts) in Mother en Child overtuigt. Dat levert een drama op waarin de verhalen over moeders en kinderen en relaties in het algemeen op prachtige wijze in elkaar worden verweven. Dat de film daarnaast ook nog een prachtige balans weet te vinden tussen aan de ene kant humor en aan de andere kant heftig drama maakt van Mother en Child één van de betere films die ik de laatste tijd gezien heb.

Leuk drama

Naomi Watts heeft mj geraakt met haar goede rol als "de vrouw met een eigen mening, die precies weet wat ze wil"

Annette Bening wist mij in het begin van deze film niet te overuigen (ik vond het eerst meer zo'n standaard saaie woensdag-avond drama) maar dat beeld veranderde naarmate de film het einde naderde

Deze twee acteurs zijn duidelijk de hoofdrolspelers van de film.

Kerry Washington heeft voor mijn gevoel een semi-hoofdrol. Daarnaast nog een leuke bijrol van Denzel Washingon zoals we hem niet vaak zien in een film.

Leuk bedacht hoe deze losstaande levens met elkaar verbonden zijn, samen met nog een aantal overige terugkerende personages. Wel een aanrader, maar geen topper.

3 sterren

*spoilers alert* *spoilers* alert*
Film die bestaat uit een stelletje vrouwen die voornamelijk omgaan met hun ongelukkig zijn door de boel te controleren - eentje die van zichzelf doorheeft hoezeer ze in het verleden leeft en hoe bitter ze is geworden, en zichzelf daarom haat, prachtig gespeeld door Bening ('I have nothing to give'). De ander (Watts) die het heft in handen houdt voornamelijk door seks en verleiding en denkt dat het geen consequenties heeft omdat ze al jong - vanwege haar eigen adoptieverleden, begrijp je al snel - voorzorgsmaatregelen heeft genomen maar overvallen wordt door zwangerschap. Een ander die al zwanger is en precies maar dan ook precies wil weten aan wat voor vrouw ze haar ongewilde kind toevertrouwt en daarmee de toekomstige adoptiemoeder in een onmogelijke en ongemakkelijke positie brengt. Kleine maar mooie rol van Washington trouwens als adoptiemoeder die ook duidelijk maakt hoe sterk moedergevoelens kunnen zijn bij adoptiemoeders en met de altijd krachtige Epatha Masterson als háár moeder, met de meest hilarische scène in de film dat als ze net met haar vriend ligt te vrijen (die haar later verlaat omdat hij toch een biologische vader wil worden) die moeder belt en het antwoordapparaat maar blíjft inspreken.

Het drama ontvouwt zich vrij kabbelend, en geeft Spoorloos-achtige associaties, maar er zijn ook wel momenten die raken: Bening die ziet dat er van haar gehouden wordt ook al vindt ze dat ze dat helemaal niet verdient; Washington die haar kindje verliest omdat de moeder het uiteindelijk toch houdt; Jackson die tegen Watts zegt dat hij, als het kindje waar ze zwanger van is, van hem is, er voor haar zal zijn door dik en dun; Bening die breekt omdat haar bloedeigen moeder essentiële dingen niet tegen haar heeft gezegd maar wel tegen de schoonmaakster, en waarvan ik het gevoel kreeg dat ze haar moeder ook haatte; zij was waarschijnlijk degene die haar op het hart drukte afstand te doen van haar kindje destijds. Het enige nadeel hiervan is dat de meeste scènes bestaan uit woorden. Er wordt hier bar weinig duidelijk gemaakt in beelden en dat maakt het o.a. tot een vrij magere film die misschien aardig op tv is of illegaal gedownload op de computer, maar waarvoor ik geen geld zou willen neertellen in de bioscoop. Het is toch een beetje een 2 uur durende soap, er is geen avontuur, geen werkelijke spanningsboog.

Ook de bijrollen van Smiths en Jackson daar schort het aan, en dat komt niet door het acteren maar door het materiaal waarmee de voortreffelijke acteurs moeten acteren. Van Jackson geloof ik geen moment dat hij werkelijk hotel de botel raakt van Watts. Ja, ze is aantrekkelijk en intelligent, maar als je ziet wat voor warme man en hij is en hoe levendig zijn familie is, geloof je toch geen moment dat hij gaat voor een vrouw die zelfs wil controleren hoe er geneukt wordt en constant op de vlucht is voor zichzelf en de wereld? En Smiths wordt het onmogelijk gemaakt door Bening, maar blijft maar terugkomen als een beer tot honing. Hoewel dit iets veelgeschakeerder overkomt, vind ik het toch vrij moeilijk te geloven, hoewel het natuurlijk wel een aantrekkelijk idee is, van die warme, ondersteunende mannen die van hun vrouwen blijven houden, hoe controlerend, problematisch en traumatisch die hun leven ook leven.
Iemand op IMDb verwoordde het wel mooi: "the men are all shadowy figures with no interior life or existence as anything but agents of emotional response in the women (There is one exception to this, which I'll come to in a moment. (hij bedoelt Joseph)) The male viewer must imaginatively inhabit the minds of the female characters and experience the events that transpire from their point of view. I don't think we men are entirely hopeless at this. At any rate my objections are ones a female viewer might also make." En dat klopt natuurlijk. Deze persoon zegt dat hij als man zich moet verplaatsen in de vrouwen, maar ja, dat moet je als vrouw natuurlijk ook. Je kijkt immer naar hetzelfde.
Ik moet ook toegeven dat ik het weleens grappig vind om een film te zien waarin de mannelijke bijfiguren zo volstrekt onbetekenend blijven qua wat hun drijft. Hoe vaak we dat andersom niet moeten verduren, in al die ventjesfilms, maar geen haan die er dan naar kraait!
En wat doet dat blinde meisje op het dak? De rol van Teiresias overnemen? Beetje doorzichtig.

Good call .


Helaas heeft het lang moeten duren tot dat ik de Bluray op de kop heb weten te tikken maar beter laat dan nooit.


Werkelijk prachtig mooi. Erg lang geleden dat een film en personage mij weer zo diep in mijn ziel wist te raken. De laatste keer was trouwens Cristina Peck in 21 Grams, en die werd gespeeld door? Juist ja. Eindelijk weer zo'n prachtrol van haar, die ontroert, intrigeert, aantrekt, soms afstoot en in wie je je best moet te doen om een goede inschatting van haar karakter te maken. Mooie transformatie van zelfvernietigend naar acceptatie naar sereen. Erg sterk. Ook bewijst ze weer dat haar gevoel voor seksueel geladen scenes spot on is.


Het is altijd wel een hit or miss met verschillende verhaallijnen die later samen komen in een drama integreren, het is dan ook bijna een subgenre op zich geworden maar op zijn tijd komt er zo'n uitzondering boven drijven. Zo ook deze Mother and Child. De thematiek heeft sowieso veel potentie om tot een goed drama te komen. De rest moet vooral komen van het script, de regie maar vooral de cast. Met Bening en Watts heb je dan zonder meer één van de betere drama actrices die er op dit moment te vinden zijn.


Regie is niet helemaal flawless, het per scene switchen naar een andere storyline is soms lastig (al de verhaallijnen kunnen appreciëren is een must) en ook lijken er wat overbodige scenes in te zitten. Ik zeg lijken want overbodig zijn ze allerminst. Erg sterk hoe je een idee over een personage te hebben maar hun gedragspatroon totaal logisch is voor wat ze hebben meegemaakt en de development van begin tot eind is weergaloos.


Genoten van alle drie de storylines maar die van Elizabeth steekt er toch bovenuit. Wat een intrigerend personage die echt een enorme development doormaakt en mij echt in mijn ziel wist te raken. De performance van mijn all time favorite heeft daar ook veel mee te maken. Ongelofelijk hoe zij een personage eigen kan maken, weet te pakken en je nooit meer los weet te laten. Grandioos, daarom ben ik fan. Bening is ook werkelijk in topvorm en in Jackson, Washington en Smits heb je een hele sterke backup. Leuk om Smits weer eens terug te zien na Dexter. Ook weer een aandoenlijk rolletje voor de schattigste actrice die hollywood kent; Britt Robertson.


De manier waarop de verhalen samenkomen is erg mooi en met deze thematiek en vooral de timing en uitwerking maken is prachtig mooi. Mooi slotstuk waar je nog eens getrakteerd wordt op een poëtisch samenspel van beeld en muziek. Erg machtig mooi. Prachtige film en was nog veel meer dan ik verwacht had, niet verwacht dat ik weer zo'n in de zielsnijdende performance van Naomi Watts zou aanschouwen. Weer gehuild als een baby. Yeah, i said it. Aanrader.

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Samuel L. Jackson...

Mooi achtergrond muziek (Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Het is wel moeite waard...

Zeer intrigerende film die wel even warm moest worden. Wat ik heel apart vind aan deze film is dat je in het begin naar best wel onsympathieke hoofdpersonen zit te kijken. Dat vond ik het intrigerende eraan. Gaandeweg leer je ze beter kennen en snap je bepaalde gedragingen maar je zit eerst toch te kijken naar de moeder die een behoorlijke kenau is en die op hele onbegrijpelijke manieren kan reageren op haar omgeving, de dochter die heel zakelijk, hard en een meester is in het manipuleren van haar omgeving en haar hand niet omdraait om het leven van mensen om te gooien (het slipje in de la), de moeder van de moeder die heel lief is naar de rest van de wereld behalve naar haar dochter die ze al zoveel pijn heeft gedaan en dan de vader die totaal geen interesse heeft in het kind dat hij ter wereld heeft gebracht of de moeder maar wel nog even heel ongeintereseerd een wippie in een hotelkamer wilt.

Het is dus een behoorlijk interessant verhaal. Verder is de melancholische sfeer heel sterk wat ook aantrekkelijk maakt om naar te kijken. Je ziet ook een aantal hele sterke scènes die je zelf aan het denken zetten. De scène bijvoorbeeld waarin die ene vrouw het kind adopteert van de dochter die is overleden en ze zit er helemaal doorheen maar ze reageert op een hele egoistische manier. De manier waarop de door haar moeder even op haar nummer gezet word was heel sterk.

Dit is echt wel een film waar je nog even over blijft nadenken.

Uitstekend drama welke ook nog eens best realistisch oogt. Het verhaal draait om drie vrouwen (gespeeld door Annette Bening, Naomi Watts en Kerry Washington) die allemaal opzoek zijn naar geluk maar tevens ook allemaal hun eigen problemen hebben. Het verhaal zit zeer mooi in elkaar (visueel trouwens ook) en is ook best interessant en eigenlijk ook wel ontroerend. De drie vrouwen kennen elkaar niet maar uiteindelijk hebben ze allemaal een band met elkaar. Het einde van de film was trouwens zeer mooi maar eigenlijk ook wel tragisch.

De drie hoofdrol spelers doen het uitstekend en dan vooral Annette Bening (speelt een verbitterde veeleisende vrouw en op haar 14e heeft ze haar kind afgestaan voor adoptie) en de verleidelijke Naomi Watts (is wees, heeft een doel in haar leven en zoekt geregeld genegenheid bij mannen). De laatste zag er ook nog eens wonderschoon uit en de balkonscène was gewoon Kerry Washington (speelt een vrouw die een kind wil adopteren omdat ze zelf geen kinderen kan krijgen) speelde trouwens ook gewoon goed. Dit mag dan misschien een vrouwenfilm zijn maar als man zijnde vond ik het prachtig om te zien en heb ik ervan genoten. Ik had het soms ook een beetje moeilijk om het droog te houden (en dan doel ik niet op de balkonscène)

Buiten de drie hoofdrolspelers doet de rest van de cast het ook uitstekend en het is best een zeer indrukwekkende cast met o.a. Samuel L. Jackson (speelde zeer sterk) en Jimmy Smits (eveneens een sterke rol). Ook leuk om Elizabeth Peña weer eens terug te zien (weliswaar maar een hele kleine rol).

Mooie film met een knap geconstrueerd scenario van de hand van regisseur García. Toch hadden van mij de dramatische wendingen op het eind wel een tandje minder mogen zijn.

Sterk geacteerd door Annette Bening, Naomi Watts en Samuel L. Jackson. Die zie ik het liefst in dit soort rollen, maar dat gebeurt helaas te weinig.

Film is het zeker waard om meerdere malen bekeken te worden.

Ik vond het een leuke film om te zien, en onder het kijken van de film vlogen de minuten voorbij! De beelden waren erg mooi, en er werd erg goed geacteerd! Toch zijn er wel dingen waar ik me een beetje aan stoorde.

Zo vond ik het verhaal van het donkere stel niet boeiend, en kwam het verhaal in het algemeen niet altijd realistisch over. Soms had ik echt het gevoel dat ik naar een fictief verhaal aan het kijken was (wat het volgens mij ook is, maar een film moet als echt aanvoelen natuurlijk).

Ook de mooie beelden hadden zo hun nadelen. De beelden oogden erg mooi doordat er gebruik werd gemaakt van weinig scherptediepte en een constante voor en achtergrond om het effect duidelijk naar voren te laten komen. Maar doordat er gebruik werd gemaakt van een telelens leek alles erg plat, en gaf het -samen met de constante voor en achtergrond- een soort van kijkdoos effect.

Het is een film die erg makkelijk te volgen is, en dat in combinatie met de mooie beelden en een 'leuk' verhaal maakt het een film die erg makkelijk weg kijkt! 3,5ster! (cijfer: 7,5)

Prachtig drama over drie verschillende vrouwen. De drie verhalen over moederschap en adoptie werken op een rustige en geloofwaardige manier naar elkaar toe. Goeie dialogen en de film weet op sommige momenten verdiend te ontroeren. Mooie, boeiende en sterke personages ingevuld door een bijzonder goeie cast, die louter uit bekende namen bestaat.

Dubbel.

Het eerste uur is erg sterk: wat gebeurt is interessant en werkt. Het vele geswitch tussen de verschillende plotlijnen is dan nog niet erg.

Helaas gaat het langzamerhand steeds moeizamer. Het verhaal is mij net iets te veel goed - slecht - goed - slecht - ... Er wordt nogal veel rond de pot gedraaid en wat krampachtig naar een slot toegewerkt. Soit, het einde is wat ik ervan verwacht had, maar had m.i. een twintigtal minuutjes eerder gekund.

Twintig minuten meer of minder is geen drama, zeker niet gezien het niveau van de cast, waarvan Naomi Watts absoluut top is en met enig gemak andere krachtpatsers zoals Annette Bening en Samuel L. Jackson - in dergelijke gevoelsrollen tig keer beter dan als schreeuwaap - achter zich laat. Zelfs Kerry Washington slaagt er voor een keertje in te acteren.

Rodrigo García - mij onbekend - teert wat mij betreft wel een beetje te veel op de cast - uiteraard niet geheel ten onrechte. Lange tijd kan hij echter een eerlijk drama voorschotelen, maar naar het einde toe gaat de charme er wat vanaf en dreigt het nogal de kleffe kant op te gaan. Ik prefereer ook langere scènes/ meer tijd per verhaallijn vooraleer over te schakelen naar een andere scène/ verhaallijn.

3

Prachtige film met prima acteerwerk. Vooral mooi hoe de verhaallijnen uiteindelijk samen komen. Al zag je van mijlenver aankomen dat de geadopteerde vrouw en de vrouw die haar dochter af heeft gestaan moeder en dochter zijn.

Komt inderdaad traag op gang, maar ik heb me 2 uur lang uitstekend vermaakt en ook een traantje gelaten.

3,5*

Gevoelig onderwerp maar de melodramtiek ligt er te dik op.

Langzaam verloop en voor een stuk voorspelbaar.

Vertolkers doen hun best maar het geheel komt niet boven de middelmaat.

Een adoptiefilm probeert altijd wat de gevoelige snaar te raken. Dat is hier niet anders. Anders dan in bvb Juno (2007) blijft het komische aspect wat achterwege, maar is het wel de draagmoeder die in één van de plots de touwtjes in handen houdt. Eerst wist ik niet goed waar het verhaal heen ging, maar op het einde valt alles toch bijeen.

Veel sentiment, veel dramatiek in de film. Net niet over het randje, maar het zijn vooral Watts en Benning die ervoor zorgen dat het boeiend, oprecht en realistisch blijft. Een film ook die niet zomaar de geijkte paden volgt en zelfs een schrijnende twist bevat. Sterke dialogen, een mooi aaneengeschreven verhaal met drie verhaallijnen. Boeiend genoeg om het twee uur uit te zingen.

Mooie sterke rol trouwens van Benning die met verve een verbitterde vrouw speelt en tegen wil en dank uiteindelijk toch wat kleur en loefde vindt in haar leven. Haar relatie met haar moeder was dubbel en dat valt best te begrijpen. Blij deze prent gezien te hebben!

Mooi om een bekende ensemble cast te zien in een film met weinig opsmuk. Vooral Bening steelt de show, zeker in het begin met haar ongemakkelijke maar toch zeer geloofwaardige scènes.

Ik vond het ook leuk om Tatyana Ali (Ashley uit Fresh Prince of Bel Air) weer eens te zien opduiken.

Ergens op de helft komt de klad er een beetje in en lijkt het een soort conventionele waardenfilm te worden voor de Modern Family generatie.

Een veertienjarig meisje is ongewenst zwanger. Bij de geboorte staat ze haar kind gelijk af ter adoptie. We zien de film vele jaren later vanuit het oogpunt van de moeder en tegelijk vanuit de dochter terwijl beiden elkaar niet kennen.

Knap aan de film is dat hij onderhuids heel mooi opbouwt en toch niet zo voorspelbaar is als je bij dit verhaal zou verwachten. Later wordt het verhaal nog wat ingewikkelder gemaakt en dat is jammer. Er gaat gegoocheld worden met andere moeders en adoptie en ook met een adoptie tussenpersoon. En dat gaat ten koste van de kracht van het oorspronkelijke verhaal. Dat is erg jammer. Ook wordt er tegen het einde veel meer op het sentiment ingespeeld. En zo zakt de film voor mij van een aanvankelijk mogelijk vier sterren naar een uiteindelijk drie sterren. Nog altijd wel een voldoende dat wel. Maar er had zeker meer in gezeten.