The Ninth Gate (1999)

Was een prima niemendalletje van Polanski met weer een buitengewone rol van Depp, die hier kwa uiterlijk best wel lijkt op zijn personage uit Secret Window. Met een satanisch verhaaltje en natuurlijk een beetje een Chinatown achtige stijl. Het sfeertje was wel ok maar leek toch hier en daar wat verouderd te zijn. Locaties waren wel mooi en ook de vele puzzeltochten konden pakkend zijn.

Ik moet wel zeggen dat deze dan weer niet echt de niveau haalt van The Pianist of Chinatown en dat het nogal vaak karig en suf uitpakt en het niet vaak spannend word. Het is daarom voor mij niet echt meer dan een vermakelijk filmpje.

Niet echt een klassieker in mijn optiek, maar wel vermakelijk. Toch heeft Polanski wel beter spul geleverd.

3,0*

Ziet er uit als ongeïnspireerd broddelwerk.

De film slaagt er daarom niet zozeer in zijn occulte boodschap eh.. occult te houden, maar weet wel zeer goed te verbergen dat dat ook een boeiende boodschap is.

Wie weet is dat ook de bedoeling. Oningewijden buiten de deur houden. Wat mij betreft missie geslaagd. Met een variatie op een bekende wijsheid: de grootste truc van de duivel is de mensen te laten geloven dat hij een volslagen oninteressant kereltje is.

Helemaal eens met het bericht van Karl van H.: na en vrij intrigerend begin raakt The ninth gate sluipenderwijs steeds verder van het rechte pad, om compleet stupide te eindigen. Het plot bevat zoveel gaten dat je hiermee volgens mij de titel al kan verklaren, maar het zijn niet alleen deze gaten, het meest jammerlijke is dat het gewoon nergens op slaat (met als prangendste vraag toch wel waar Depp vanuit het perspectief van Balkan überhaupt voor nodig was?). Polanski weet blijkbaar ook niet helemaal of hij nu een spannende thriller wil maken of een klucht, en blijft er ergens tussenin hangen (personages die gedurende de hele film sigaretten roken boven boeken van onschatbare waarde, dat soort werk). Lichtpuntjes zijn er ook, namelijk de cameravoering (de opening!), het personage van Seigner (ik dacht eerlijk gezegd dat zij LCF was) en de muziek. Overigens bedenk ik me dat ik, voor zover me te binnen schiet, nog nimmer een echt interessante kunstuiting ben tegengekomen over het occulte of iets met een complottheorie, al komt Eyes wide shut redelijk in de buurt. The ninth gate schaart zich daarmee derhalve in een sinister rijtje.

Een goede thriller/mysterie film...

Prima verhaal...

Minder spannend...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Johnny Depp en

Frank Langella...

Redelijk mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Redelijk achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Had hoge verwachtingen van deze thriller en zeker in het begin vond ik het een spannend en mysterieus verhaal. Helaas vond ik uiteindelijk sommige stukken toch wat aan de langdradige kant en kon de film me niet helemaal blijven boeien. Wel prima acteerprestaties en ook het camerawerk wist een bepaalde spanning op te wekken met mooie beelden. Het einde viel me tegen en bleef voor mijn gevoel open. Mijn waardering: 3 sterren.

De film begint erg spannend en de zoektocht is dan ook erg mysterieus en het smaakt naar meer. Naarmate de film vordert ebt het wat weg, wordt de film traag en eindigt de film helaas met een climax die veel te ver over de top gaat in vergelijking met de rest van de film.

Zeker niet de beste Polanski die ik gezien heb.

3,0*

Film vond ik in zijn geheel een boeiend en een meestal goed lopend geheel maar zoals meerdere kijkers al hebben geconcludeerd; er waren stukken die uit de pas liepen qua lengte en een climax enigszins over de top. Had beter gekund maar uiteindelijk toch na wikken en wegen 3,5*.

Leuk, een van de weinige Polanski’s die ik nog niet gezien had. Visueel zeer oké, vele leuke bijrollen en steeds weer van de aangename ontmoetingen, moorden en andere kleurrijke situaties die gewoonweg erg vermakelijk zijn. Het geheel wordt luchtig en licht komisch gebracht, terwijl de spanning hem zit in het ‘feit’ dat het verhaal pakt. Veel van de symboliek en verwijzingen vond ik nogal opdringerigals Balkan het over heksen heeft komt Seigner in beeld, de rode auto, het overal verschijnen, het neerdalen etc., hoewel ik vast niet alles zal mee hebben gekregen, hadden veel van dit soort zaken subtieler of in mindere mate gemogen van mij. Het mystieke gaat juist wat verloren dan. Leuk voor de puzzelaars, maar vond dit nu niet het interessantst om mee bezig te zijn. Dat zit hem veel meer in de setting van stoffige bibliotheken en boekhandels in New York en een aantal Europese steden. De sfeer vond ik derhalve dan ook belangrijker.

In de tweede helft van de film verliest Polanski de grip over het verhaal wat, waar hij zelf steeds meer nadruk op legt. Dat overkwam hem ook al met een Frantic en later weer met the Ghost Writer, films die een zelfde soort raamwerk hanteren. Het komt de sfeer en de film in zijn geheel uiteraard niet ten goede. Toch verpest dat de film niet en is het resultaat een bovengemiddeld vermakelijke film. Jammer, want een echt hoge beoordeling zat er in.

3,5 sterren.

Ondergewaardeerd.

Tenminste, dat denk ik zo even terug te lezen hier, en ik herinner me ook dat ik het zelf niet zo'n geweldige film vond vroeger. Misschien ook wel voor een groot deel omdat het wel even duurt voordat alle details netjes op hun plaats vallen - en dan is het toch best een leuk intrigerend verhaal.

En een prachtige cast ook. Depp is erg goed op dreef, Olin en Seigner ook - en ook nog eens mijn favoriete actrices in een rol die ze prima ligt. Qua cinematografie hier en daar erg leuk - en ook daar weer iets dat niet ieders smaak zal zijn, maar de wat, eehm, 'opvallende' manier waarop Seigner de trap afkomt maakt op mij toch wel indruk. En niet alleen dat, de wat vervreemdende beelden zijn precies perfect in de hele occulte sfeer van de film. Ook dat komt beter tot zijn recht in de herziening.

Het verhaaltje is best origineel en ongewoon en ook met een zekere spankracht, maar toch zit de waarde van deze Polanski in de filmische beelden met licht demonische sfeerschepping. Zelfs mooie Seigner valt onder die noemer. Best geslaagd en verrassend, net als Johnny Depp met zijn boekwurmbrilletje en lang niet zo stoer als heel dikwijls.

The Ninth Gate vind ik een goede en fascinerende film.

Al gelijk aan het begin weet de film meteen de volle aandacht te trekken met de scene dat een man zichzelf ophangt. De film verliest daarna geen moment de aandacht. Roman Polanski slaagt er de gehele film in om een mysterieuze en duistere sfeer te creëren. Ik zelf vind de film over het algemeen behoorlijk spannend. Wat ook zeker bijdraagt aan de sfeer van de film is de goede muziek Wojciech Kilar. Hij zorgt met zijn muziek voor een nog wat extra duisterende sfeer.

Het acteerwerk van de gehele cast vind ik erg goed. Johnny Depp vind ik ontzettend goed acteren. Emmanuelle Seigner als het meisje valt ook op positieve zin op. Zij heeft in de film precies de juiste mysterieus uitstraling die bij haar rol vereist is.

Ik moet zeggen dat naar het einde toe de film wat verwarrend en rommelig overkomt. Daarnaast kwamen sommige dingen wat uit de lucht vallen. Nadat ik de film had gezien ben ik wat berichten gaan doorlezen en ik kwam een aantal berichten tegen die mij met andere ogen naar de film doen kijken. Ik heb het over de berichten van Tardis. Mijn complimenten aan hem voor zijn uitstekende uiteenzettingen. Ik raad iedereen die de film heeft gezien aan om zijn berichten door te nemen. Vooral het bericht van 15 augustus 2015 ( te vinden op pagina 4 ) is een aanrader om te lezen.

Met verhaal Tardis in het achterhoofd ben ik de film wat beter gaan begrijpen en wat meer gaan waarderen. De film zit eigenlijk best wel slim in elkaar en daarvoor mijn complimenten. Dat neemt niet weg dat ik blijf vinden dat het laatste stuk van de film toch wat afgeraffeld en te rommelig overkomt. Het leek erop dat Roman Polanski aan het eind van de film haast kreeg en dat de film perse niet langer dan ongeveer 2 uur mocht duren.

Al met al vind ik The Ninth Gate een behoorlijk fascinerende film. Ik denk dat ik de film binnenkort nog een keer opnieuw ga kijken. Ik ben benieuwd hoe ik de film voor een tweede keer zal ervaren nu ik wat meer weet van het onderliggende verhaal. Mijn cijfer zou zomaar nog kunnen veranderen na een tweede keer kijken, maar voor nu hou ik het op 4 sterren.

Mijn achtste Polanski.

Nog geen enkele keer heeft deze man mij teleurgesteld. Alle voorgaande filmpjes eindigden in een 3,5* of hoger, wat toch een beetje het verwachtingspatroon opkrikt.

Voordat ik deze film ging kijken had ik zoiets van, als er dan toch een film van Roman moet zijn die mij niet al teveel zou kunnen boeien, dan is het The Ninth Gate. Ik heb eerlijk gezegd weinig met boeken -ik lees nooit- waardoor ik bang was dat het verhaal mij niet 133 minuten zou kunnen boeien.
Maar telkens doet hij mij versteld staan. Zijn films hebben een beklemmende vorm van mystiek die mij enorm bevalt. Deze beviel mij bij Repulsion, bij Le Locataire, en vooral bij Bitter Moon. De laatste 2 hebben dan ook een dik verdiende plek in mijn top 10.

Dat niveau haalt The Ninth Gate niet, maar teleurgesteld ben ik allerminst. Dit is gewoon weer een geweldig ingenieuze film die ontzettend veel dingen goed doet. De typische duistere sfeer is weer aanwezig, al had het nog iets mysterieuzer gemogen. Je kan namelijk al na 20 minuutjes raden waar het zo'n beetje naartoe gaat. Toch verveelt de film geen minuut. Depp en protegé Seigner leggen uitstekende rollen op de mat, en enkele shots in combinatie met de typische Polanski muziek doen je zowel huiveren als beangstigen. Met name het shot van Depp en Seigner bijna op het einde bij het kasteel gaf me rillingen. Deze man is zó ontzettend goed in het creëren van sfeer waardoor ik me afvraag wat er de hele dag in die botte kop van hem omgaat. Sfeerschepper nummer 1, en mijn favoriete regisseur. Dikke 4* voor nu.

Mijn vorige post hier dateert van alweer meer dan 4 jaar geleden.

Ondertussen de film nog enkele keren herzien, waarschijnlijk was dit de 8ste keer ofzo.

En jawel, The ninth gate blijft in score stijgen. Alhoewel, dit zal de laatste keer zijn want hoger dan 5* zal moeilijk gaan. Al zou ik het 'm wel gunnen.

Zoals ik vorige keer al zei, ben ik telkens weer helemaal in de ban door de sfeer doorheen de film.

Donker, mysterieus, maar tegelijk ook subtiel en vernieuwend.

Het subtiele zit 'm dan vooral in het visuele. Her en der een groen lampje, het roken van hoofdpersonage Corso,... Het voegt écht wat toe aan de kijkervaring. Elk klein dingetje heeft z'n meerwaarde.

Het verhaal blijft de volledige speelduur boeiend en nergens langdradig of saai.

De film was dan ook afgelopen voor ik het goed en wel besefte.

Nu ben ik toch wel zéér benieuwd geworden naar het overige werk van Polanski.

Deze krijgt alleszins een stevige plaats in m'n top 10!

Oude boeken en occultisme heb ik altijd intrigerend gevonden. The Ninth Gate van Roman Polanski sprak mij dan ook meteen aan.

Dean Corso is een autoriteit op het gebied van zeldzame oude boeken. Op een dag krijgt hij de opdracht om de drie overgebleven exemplaren van het Occulte-boek "De 9 Poorten van het Rijk der Schimmen" met elkaar te vergelijken. Als de mensen die hij onderweg bezoekt allemaal op mysterieuze wijze om het leven komen wordt Corso steeds meer duidelijk dat er iets niet in de haak is. En dan wordt hij ook nog gevolgd door een mysterieuze vrouw...

Johnny Depp speelt een sterke hoofdrol als de boeken-detective. Naast hem waren ook Frank Langella en Emmanuelle Seigner goed in hun rol.

De film is gebaseerd op het boek El Club Dumas van Arturo Pérez-Reverte. De film gaat echter niet meer over een club van boekenverzamelaars, maar legt de nadruk nog meer op Satanisme en Occultisme. Als Corso eenmaal het boek in handen heeft wordt de film steeds mysterieuzer en ontstaat er een naargeestige sfeer.

Zoals we van Polanski kunnen verwachten is de hele film mooi opgenomen en is de cinematografie erg sterk. Mooie typisch Franse locaties en oude bibliotheken. Er zitten een aantal erg mooie shots in de film waar op een goede manier gebruik wordt gemaakt van moderne technieken. De schitterende luchten achter het kasteel en het laatste shot van de film bijvoorbeeld. De muziek van Wojciech Kilar (Bram Stoker's Dracula) draagt voor een groot deel bij aan de onheilspellende sfeer van de film.

Op het eerste gezicht is The Ninth Gate mischien een vrij standaard Thriller over Occultisme maar de manier waarop oude geschriften worden gebruikt en de vele symboliek en verwijzingen bewijzen het tegendeel. Aan de film is af te zien dat er echt flink research is gedaan. De meest onbenullige details in de film hebben achterliggende verwijzingen en/of symboliek (Bijvoorbeeld: De rode sport-auto is een Dodge Viper, verwijzend naar gedaante die de duivel in de bijbel aanneemt, een slang/adder). Emmanuelle Seigner's personage verwijst naar de mythologische Lilith, zowel een beschermengel als demon. Alle aspecten van de figuur Lilith komen in de film naar voren. De seks-scène verwijst naar haar rol als succabus. Verder zijn een aantal personages gebaseerd op Tarot-kaarten, Balkan is bijvoorbeeld de Magiër.

The Ninth Gate wist van begin tot einde te boeien en had een heerlijk sfeertje. Een thriller loopt geleidelijk in een bovennatuurlijke fantasy over. Een aanrader voor iemand die een spannende en onderhoudende film over Occultisme zoekt.

Het is eigenlijk al een tijdje geleden dat ik deze film heb gezien, maar zeker nog geen jaar geleden. Toch staat het verhaal me nog redelijk bij alsook de heerlijke mysterieuze sfeer.

The Ninth Gate is een fascinerende thriller met Johnny Depp in een glansrol en een origineel concept. Boeiend van begin tot einde, ook al lees ik zelden nog boeken, dit was een erg interessant verhaal. Misschien moet ik deze binnenkort maar eens aanraden aan mijn vrienden voor een filmavondje, dan kan ik deze nog is herzien aangezien ik het einde een beetje rommelig vond.

Het uitgangspunt van The ninth gate is best interessant. De mysterieuze sfeer van occulte boeken, geheimzinnige genootschappen en het oproepen van de duivel zijn thema’s die me best interesseren. De film kent een aantal vreemde plotwendingen en niet alles in de film wordt verklaard. Maar dat hoeft ook niet. De film,staat op zichzelf en blijft ondanks het trage tempo best boeiend.

Bij momenten creëert Polanski een soort van excorcist modus bij vreemde of inverklaarbare gebeurtenissen. Zo wordt ook de rol van de vrouwelijke partner in mysterie gehuld. Ze blijkt van alles op,de hoogte te zijn. Het gevecht aan de Seinebrug was wel erg vreemd en niet zo goed uitgevoerd. Johnny Depp doet het redelijk goed als wereldvreemde boekendetective. De film is cinematografisch sterk met zijn belichting en prachtige decors van eeuwenoude privébibliotheken.

Geen crowdpleaser deze The ninth gate, maar voor de rest zeker eens de moeite waard om eens te zien.

The Ninth Gate is toch wel een heerlijk klein meesterwerkje van Roman Polanski. Een verhaal om heerlijk in weg te kwijlen en een dozijn acteurs die het prima weten te vertolken. Het onderwerp satanisme intrigeert me sowieso al vrij snel en deze film heeft hierin een heerlijk luchtig tintje. Iets wat precies past bij een protagonist als Johnny Depp.

Redelijk mysterie/pseudo-griezel filmpje met een aardig sfeertje die soms een beetje door slaat naar koddig door sommige gebeurtenissen en de muziek die soms van erg mysterieus naar eigenaardig door slaat. De cast doet het prima en vooral Olin en de blonde beschermster, Polanski's vrouw overigens, zijn prettig voor het oog.

Echt spannend wordt het nooit, de scène met de vrachtwagen en de middelvinger komt me erg bekend voor uit een andere film en verder aardig om weer eens gezien te hebben, maar dat is het dan ook. Aardig op zijn best.

Altijd een goede gevonden. Occulte en mysterieuze sfeer in deze thriller over een handelaar in zeldzame boeken die een satanistisch naslagwerk moet onderzoeken. Zonder het te beseffen raakt hij er tot diep in zijn nek in. Verwacht je niet teveel aan spectaculaire zaken. De ontknoping zelf vond ik persoonlijk sterk, en de hele weg ernaartoe, op figuurlijke wijze geïllustreerd in het boek, maar door Corso tot in de puntjes gevolgd zonder dat hij het doorgeeft, is de sleutel ernaar toe. Of in duidelijker termen gezegd : Corso heeft gedurende zijn onderzoek alle voorwaarden vervuld om het ritueel uit het boek te voltooien, en verkoopt op die manier zijn ziel aan de duivel .

Polanski zorgt voor een wurgende sfeer; er lijkt geen weg meer terug voor Corso, hoe verder hij zich vastbijt in zijn onderzoek. Depp is fantastisch als de wat valse en koele boekenfreak die stilaan geobsedeerd en gefascineerd raakt door dit hele onderzoek. Ook aan humor geen gebrek : de "Don't fuck with me! I thought I just did" lijn was gewoon geweldig geplaatst. Topper van Polanski.

Hm.

Polanski staat er toch wel om bekend zijn thrillers zo goed uit te kunnen werken, maar dan moet ik er waarschijnlijk nog meer zien of dan mis ik gewoon het een en ander. Waarom overtuigt zijn enige oorlogsfilm wel maar zijn thrillers niet?

Nu moet ik ook nog wat meer zien, maar tot nu toe verloopt het niet al te best. Deze veel te lange mysteryfilm, thriller is het nauwelijks, ontbreekt echt wel aan wat tempo. Het is vooral mystery dat niet altijd even goed weet te boeien.

Depp doet het voor de rest wel prima. Het is ook wel een beetje een rol die hij wel goed kan spelen. Beetje een aparte, maar wel pakkende hoofdrol. Hij is dan helaas de enige sympathieke verschijning, en om te bedenken dat hij helemaal niet sympathiek is.

De ene na andere domme en irritante keuze volgen elkaar op. Vooral de rol van Seigner is echt abominabel. Niet alleen is ze vreselijk houterig voor de rest, maar past ook totaal niet in dit plaatje. Bovendien is het nogal een luie keuze in een mysteryfilm. Laat een personage maar zo veel mysterieuze handelingen verrichten maar leg vooral niet uit waarom. Erg lui, of heb ik iets gemist?

Voor de rest wel redelijke sfeeropbouw. Enkele knappe shots van Polanski. Hij heeft wel redelijk wat kennis in zijn vak, maar weet het nooit helemaal tot een goed einde te brengen. Zo is een ander groot kritiekpunt dat ik voor hem heb de dialogen.

Dit was echter ook al in de andere 2 films die ik van hem keek, de dialogen zijn vreselijk ouderwets en klunzig. Het zijn vaak volstrekt stompzinnige teksten, Polanski is soms te ouderwets. Alles voelt eigenlijk ouderwets aan hier, terwijl het pas 20 jaar terug is.

Wel gebeurt er net genoeg om nog te blijven boeien. Hier en daar redelijke momentjes en knappe shots. Polanski kan wel degelijk wat hier en daar. In de slotfase gaat het tempo volledig omhoog en komt de film nog goed op zijn pootjes terecht.

Maar snap ik het idee van de film niet helemaal, vooral in de regie. Het ene moment is elk karakter zeer sterk en komisch aangezet, het andere moment is iedereen opeens heel serieus en dan beginnen de paranormale gebeurtenissen er ook nog te komen. Er wordt te veel door elkaar heen gesmeten maar nooit, behalve de mystery, wordt er echt keurig op een genre in gegaan.

Niet slecht, maar Polanski moet met iets meer komen in zijn "genre" om mij nog te overtuigen. Als ik voor hem mocht kiezen, mag hij gewoon nog een oorlogsfilm maken i.p.v. dit soort films.

Deze film is al vele jaren mijn nr1. Ik heb hem helaas te vaak gezien, dus ik beperk mezelf nu tot ongeveer eens per 2 a 3 jaar. Zo niet gaat het me tegenstaan, als je de teksten al kan invullen etc..

Ik vind de muziek van de film ook prachtig, ik zit nu ik dit schrijf de soundtrack op LP te beluisteren, ik heb de colored vinyl versie, prachtige editie. Voor de nieuwsgierige liefhebber: Wojciech Kilar - The Ninth Gate (Original Film Soundtrack) (2016, Flame Red/Yellow, 180 g, Vinyl) | Discogs

De 1e keer dat ik deze film zag was ik rond de 15, (ergens in 99/2000) bij een vriend op tv in een achterkamertje, stukjes kan ik me nog herinneren, ik vond het meteen een intrigerende film, hij bleef in mijn geheugen zitten, na een paar jaar heb ik opgezocht welke film het was, en de film herbekeken, ik werd meteen weer gegrepen. Het werd mijn 1e Polanski.

Er zit zoveel interessante inhoud in deze film, en die spreekt me allemaal aan, de boeken, de verzamelaars, de adel, de kastelen/locaties/bibliotheken, de zweem van oude Europese grandeur!, het mysterie, de detective, de gewoontes van Corso, het occulte en de symboliek. De film heeft verschillende lagen, je kan er veel uit halen, de sfeer is magisch zoveel sfeer in deze film, dat vind ik het sterkste punt, en dat komt door de acteurs, die uitstekend spelen, de locaties, het camerawerk!, de regie, de muziek!, allemaal erg goed tot gewoon fenomenaal te noemen. Combineer dit met een script wat je uitermate interesseert en je hebt je top film.

Een erg goede, niet helemaal trouwe, verfilming van het boek. Het boek heb ik pas jaren later gelezen, rond 2010, ik heb daarna alles van Perez Reverte verslonden, typisch mijn stijl die boeken, heerlijk. Zo heb ik trouwens ook veel van Polanski's oeuvre gekeken (nog niet alles..).

Als ik the ninth gate kijk doe ik dat met een goede borrel, het komt door Corso, krijg altijd dorst van zijn manier van acteren in deze film. Na de cinema, geniet ik, beneveld, en als de laatste rook uit de asbak weg kringelt, van die weergaloze ending credits en de stem van Sumi Jo. Prachtig.

Gaat wel.

Ik ken het oeuvre van Roman Polanski nog niet genoeg om te kunnen oordelen of dit een typische Polanski-film is of niet. In ieder geval is het amper serieus te nemen als thriller, maar heb ik me er niettemin wel kunnen mee vermaken.

Zeker het eerste uur creëert Polanski een tof sfeertje en zijn er genoeg rare typetjes die voor wat mysterie zorgen. Zoals wel vaker bij dit soort films, is dat het sterkste gedeelte. Nadien duurt het toch een beetje te lang, want veel meer dan Johnny Depp die van hot naar her huppelt, achterna gezeten door het mysterie dat hij moet ontrafelen, is het ook weer niet.

Zeker het einde, waarin het occulte de bovenhand neemt, is erg vreemd. Die laatste seksscène slaat als een tang op een varken, maar ik heb er in ieder wel om kunnen lachen. Zo zitten er wel meer (al dan niet bedoeld) grappige scènes in. Maar dat in combo met de stoffige look en sets vol details, bovendien mooi gefilmd, zorgt alleszins voor genoeg kijkplezier.

3

The Ninth Gate is een interessante, sfeervolle en op elk vlak goed in elkaar stekende film, die echter wel nooit ergens een hoger elan weet te bereiken. Het plot steekt goed ineen, en het mysterie is vrij boeiend, maar het wordt nergens écht spannend of beklijvend. Ik vond het ook jammer dat voor het grootste deel van de film de bovennatuurlijke of mythologische subtext een beetje genegeerd wordt, en het soms meer aanvoelt als een generieke thriller met wat speciale elementjes. Het einde, met die wilde seksscène bij het brandende huis, gaat er dan weer opeens té ver over, en is weinig subtiel. Dat personage van Seigner is sowieso maar vervelend en inhoudsloos ingevuld, en uiteindelijk laat het me ook koud of haar personage nu symbolisch de Duivel zelf, of een gevallen engel, of een hulpje van de duivel, etc, etc is. De film moet het dan toch veeleer van de prima sfeer en de mooie visuele aankleding hebben. De sets zijn lekker authentiek; al die oude landhuizen en bibliotheken geven de film toch een bepaalde leuke sfeer mee. Uiteindelijk kan dan nog vermeld worden dat Depp een prima rol speelt. Inhoudelijk geen al te uitdagend of moeilijk personage, maar dus wel gewoon goed geacteerd.

3.5* voor slechts de eerste film die ik van Polanski heb gezien; ik heb dus ook geen idee in hoeverre deze film typisch 'Polanski' is of zijn stijl reflecteert. Maakt verder ook weinig uit natuurlijk.

Alleraardigst. De sfeer had hier en daar wat donkerder gemogen, de soundtrack mocht wel wat subtieler.

Ik kon het experimentele camerawerk wel waarderen, al was het niet elke keer een succes.

Het verhaal zelf intrigeert tot het einde en laat precies genoeg ruimte over om er nog even op te herkauwen. *3,5

Ik zat zaterdagavond thuis en verveelde me te pletter, dus ik dacht laat ik een film kijken. Ik had Netflix afgestruind, opzoek naar een horrorfilm, en deze film van Roman Polanski stond in de lijst.

Oké, Roman Polanski, bekende regisseur...

Johnny Depp, bekende acteur, veel over bekend...

The Ninth Gate, waarom ook niet?

En Jezus wat vond ik het toch een saaie kutfilm. Het begon allemaal interessant. Dean Corso die moet onderzoeken of een kopie van een duivelsboek wel authentiek is. Maar naarmate het verhaal zich uitvouwde en er steeds meer op Dean Corso afkwam, begon ik me steeds meer te vervelen. De film was op geen enkel moment spannend en veel van de dialogen en "actie-scènes" kwamen knullig en droog over, waardoor ik nog dieper in de bank weg zonk.

Johnny Depp acteert houterig en ook Emmanuelle Seigner acteert als een dromerige zak aardappels. Ze probeerde naar mijns inziens vooral mooi te lijken in de camera, dan dat ze daadwerkelijk wat te presenteren had als haar rol als "beschermengel" over Dean Corso. De film duurt veel te lang voor een verhaal dat eigenlijk nergens echt interessant werd. Jammer.

Een film uit de categorie: Vast ooit eens gezien, maar volledig vergeten. Na deze kijkbeurt vermoed ik dat ik in de war was met Secret Window want vrijwel geen enkele scène kwam me bekend voor. Alleen die tweeling in de boekhandel zei me vaag iets.

Polanski laat weer zien bovenmatig geïnteresseerd te zijn in het occulte, en ik vond The Ninth Gate best vermakelijk, maar het mist de brille van zijn betere films. Dat komt ook wel door de aanwezigheid van Depp, die toch al snel acteert alsof hij het allemaal niet erg serieus neemt, maar de film is op momenten ook iets te luchtig, zoals die satanische bijeenkomst waar Balkan zonder al te veel plichtplegingen doorheen banjert. Door de toon is het geen moment spannend, maar het verhaal is intrigerend genoeg en het ziet er allemaal zeer verzorgd uit.

Leuk die theorie dat Corso zelf Lucifer is die zijn identiteit moet herontdekken, maar wat dan niet klopt (volgens mij dan) is dat hij min of meer toevallig wordt ingehuurd door Balkan, een niet erg solide basis voor alles wat daarna volgt lijkt me.

“There's nothing more reliable than a man whose loyalty can be bought for hard cash.”

Zo op het eerste gezicht leek mij deze ‘Polanski’ film best leuk. Dit kwam voornamelijk omdat ik zelf ook wel geïnteresseerd ben in het occulte en daar graag dingen over lees, een film als dit kwam daar natuurlijk wel dichtbij, en ik moest ook wel eens grijnzen als ik bepaalde rituelen zag. Dit soort films kunnen eigenlijk altijd heel veel kanten op maar, ‘Polanski’ kiest ervoor vooral de saaie kant in te schieten van deze film, waardoor de film toch te lang aan gaat voelen, en dat was zo niet nodig. De film had immers mijn volledige interesse gewekt om twee redenen, morgen is de film van ‘Netflix’ afgehaald dus dan moet je vaak even opschieten als je hem nog wilt zien maar, ook omdat ‘Johnny Depp’ zijn rol heeft in deze film. De acteur is nu natuurlijk ontzettend actueel in het nieuws en deze kende ik nog niet van hem, en ik ben best een fan van zijn werk.

Het script vond ik best interessant, natuurlijk omdat het occulte mijn interesse gauw weet te wekken, de film in zijn concept vond ik ook aangenaam. Waar ‘Depp’ de rol speelt als boekendetective en op een ongewoon klusje word gezonden om twee kopie-exemplaren te vinden en te onderzoeken welke echt is maar, tijdens zijn zoektocht door Europa krijgt hij telkens ongewenste gasten op zijn weg en maakt hij toch wel bijzondere dingen mee, waaronder veel mensen om hem heen dood gaan. Toch weet ‘Polanski’ de film dusdanig saai uit te werken, dat het concept de film toch veel moet dragen. Het verhaal is leuk maar, word op een gegeven moment toch ietwat eentonig en zelfs erg voorspelbaar waardoor je de film eigenlijk al kon uittellen terwijl je nog eventjes moest kijken. Het laatste half uur was dan ook wel erg lastig voor mij om daar mijn aandacht bij te houden.

En qua acteerwerk laat deze film ook veel punten liggen. ‘Johnny Depp’ speelde een aardige rol maar, kwam erg ongeïnteresseerd over, dit zorgde voor geen vuurwerk in zijn werk en was verre van bijzonder te noemen. Tuurlijk was zijn personage wellicht wat ingetogen, eigenlijk was de gehele uitwerking van zijn rol toch middenmaat. We kennen betere rollen van hem, ook in rond deze leeftijd van hem. Ook ‘Emmanuelle Seigner’ vond ik heel traag, en dun acteren. Waar de actiescènes toch lachwekkend werden, omdat die er zo houterig uitzagen dat het niet eens interessant of spannend was deze scenes te volgen. Een rol die eigenlijk totaal niet nodig voelde maar, er wel was. Jammer, had zo veel meer ingezeten.

Toch vond ik het eerste uur best prima uitzitten, het script boeide me enigszins en het mysterie zat er nog goed in. Na een ruim uurtje werd de film me te langdradig, en was het thriller gedeelte nog steeds niet aanwezig, wat ik overigens de gehele film wel een beetje heb gemist. De film had van mij part wat duisterder gemogen, dit toch ook wel aangezien het concept wat juist duister hoort te zijn. Dit zorgde voor een vertekend sfeertje, die helaas niet goed uitwerkte in de film.

Dan valt me deze film toch te veel tegen, en heb toch iets te veel verwacht van deze film. Ik denk dat de poster van de film het met duister is van deze hele film, en dat is best triest. Voor een doordeweeks vermaak, is de film meer dan geschikt maar, het is echt geen hoogstaande prent.

In het verleden ondernam ik al drie pogingen, maar pas de vierde keer lukte het mij om de film helemaal uit te zitten. Neen, dit was niet goed. Er zitten enkele aardige shots in, maar voor het merendeel oogt deze film hopeloos gedateerd. Grootste struikelblok is echter de spanning, die nagenoeg compleet ontbreekt. Polanski is naar mijn mening de meest overroepen regisseur van de twintigste eeuw. Hiermede stond hij opnieuw garant voor een saaie en levenloze film.

Roman Polanski. Zowel goede als minder goede ervaringen met zijn films, maar nu ik The Ninth Gate ook mag toevoegen aan de 'positieve lijst' lijkt deze toch wel zo langzaamaan de overhand te krijgen. De man heeft mooie films op zijn naam staan en ik ben altijd wel nieuwsgierig naar wat hij te bieden heeft. Binnenkort maar eens eindelijk Chinatown afkijken. Ooit aan begonnen, maar door tijdgebrek nooit voltooid. Begon in ieder geval veelbelovend.

Bij The Ninth Gate had ik precies het tegenovergestelde. Aan het begin twijfelde ik of ik de film moest uitzetten. Ik vond de start erg traag en ik verwachtte een stoffige film over mensen met veel te veel geld op zak. Zodra Depp op reis wordt gestuurd, beland je als kijker echter in een groot mysterie en deze wist mijn aandacht moeiteloos vast te houden. Daarbij schuurt de film, zeker richting het einde, soms wel behoorlijk tegen het fantasy-genre aan, maar het mag gezegd worden dat de uitvoering mij zeker niet tegenviel. Er is meermaals sprake van spanning, de cast presteert op niveau en de materie waar de film zich op toespitst is boeiend. De film is aan de lange kant, maar - eenmaal op stoom - krijg je er ook wat voor terug. Aan originaliteit in ieder geval geen gebrek. De ontknoping had ik wellicht iets spectaculairder verwacht, maar verrassen deed het wel.

3,5*