Def by Temptation (1990)

Pfff wat vond ik deze film ontzettend bagger, de special effects waren niet om aan te zien (Zelfs voor die tijdsperiode) Ik zag eigenlijk niets positief aan deze film, en dat gaat geheel tegen mijn principes in, maar helaas dit was er wel zo eentje. Laat je overigens niet misleiden door de cover. Samuel L. Jackson heeft een kleine bijrol Als een soort priester en komt nauwelijks in beeld.

Ik heb geen idee wat men hier nou van tevoren verwacht... de score is weer shocking (en van enige onderbouwing is geen sprake). Het is oprecht een belangrijke, interessante black cultfilm die bijzonder fraai is opgepoetst voor de Vinegar Syndrome release. Echt geen vuiltje te bekennen in deze bloedmooie nieuwe transfer. Cinematografie van de destijds al relatief ervaren Ernest R. Dickerson, een grote naam in 'zwarte' cinema. Zelfs in een soort side-project zoals deze Def by Temptation maakt hij er iets fraais van. Bekend van o.a zijn werk met Spike Lee, de man die in deze periode (einde 80's begin 90's) weer nieuw leven pompte in black cinema. Def by Temptation is daar ook een resultaat van (James Bond III speelde bijvoorbeeld in Lee's ''School Daze'' en niet geheel verrassend was Dickerson daar de DP). Het was dan ook één van de eerste black horror films die in een zeer lange periode verscheen, na de enorme vloedgolf aan zwarte genrefilms in met name de jaren 70.

Er was -ondanks het beperkte budget- gelukkig genoeg ruimte om nieuwe dingen uit te proberen, zowel op gebied van belichting, special effects (die Videodrome-esque TV-scene is fenomenaal) als cameravoering zitten er genoeg opvallend creatieve momenten in. Verder tjokvol met fijne r&b, soul en hip hop, interessante performances (Cynthia Bond als de succubus) en wat leuke details in bijvoorbeeld de aankleding van de huiskamer met o.a posters van Demonwarp (1988) en Murder Obsession (Follia Omicida) (1981) .

Verder niet heel boeiend dat Samuel L. Jackson erin speelt... de film is om vele redenen de moeite waard, maar hij is er niet één van.

Lloyd Kaufman noemt dit terecht één van de beste films die Troma ooit heeft uigebracht.