Hang 'em High (1968)

Als ik aan western denk, denk ik aan 3 dingen: Ennio Morricone, Sergio Leone en Clint Eastwood.

Als gematigd fan van spaggetie-westerns heb ik redelijk wat pareltjes in mijn dvd-collectie. En die pareltjes bevatten altijd minstens 2 van de bovenstaande ingrediënten. Hang em High... slechts 1: Eastwood.

Je begrijpt dat ik vrij sceptisch het schijfje in mijn 360 deed. Benieuwd plofte ik op de bank. Een kleine 2 uur later concludeerde ik dat ik toch een zeer degelijke film-avond heb gehad.

Hang em High is zeker geen hoogvlieger, vooral niet als je Leone's werk gewent bent (1 van de missende ingrediënten). De setting is echter een gegeven, en zorgt ervoor dat ik van vrijwel alle westerns kan genieten. Het 2e missende ingrediënt, Morricone, bezorgde mij meer zorgen. Maar mijn zorgen waren niet terecht, de muziek is uitstekend! Toen ik dat eenmaal in de gaten had viel er een last van mijn schouders en kon ik pas echt genieten.

Eastwood, tja... wat kan ik er over zeggen. Hij is weer de stoerste man in het Westen. Hij maakt de film, wat een acteur! (vooral vergeleken met het andere acteer'talent' in Hang em High)

Dus even kort, prima western. Zelf te pruimen voor mensen die Sergio gewent zijn. Verwacht niets speciaals, verwacht de stofwolken en lappenjassen die je gewend bent, en een uitstekend spelende Clint.

3,0/5,0

Hang 'em High

Deze film bevestigt de superioriteit van het magische trio dat in de vorige recensie al ter sprake is gekomen. Morricone/Leone/Eastwood. Zelfs de factor die aanwezig is, is beduidend minder fantastisch door de afwezigheid van de twee andere. Daarbij komt ook het andere personage, een waarin Eastwood zich in mijn ogen minder goed kan vinden. Regisseur Ted Post wil de man te veel verschillende emoties en gebeurtenissen meegeven. Zo is de vonk tussen hem en de mooie blondine nergens voor nodig. Schrap zo'n personage want door zo'n zijlijn wordt de film nog onduidelijker dan hij eigenlijk al is.

Het verhaal rammelt aan alle kanten. Met een overvloed aan bandieten die op weg ergens naartoe op stand-by worden gezet om eerst anderen terecht te stellen zwakt de wil om de oorspronkelijke te vinden erg af. Ik had het idee dat dit gegeven zelfs twee keer voorkwam. Had Post het simpel gehouden en zich puur op het negental schuldigen gefocust was de film veel aangenamer geweest. Net als een personage dat niet in strijd met zichzelf is. Dat staat Eastwood veel beter.

Een van de weinige films met Eastwood die echt tegenvalt.

De setting, het begin, de muziek, alles lijkt oke en het beloofd een spannende film te worden, langzaam leidend naar een geweldige climax met Eastwood als engel der wraake...

helaas komt het nooit tot deze in aanvang beloofde climax, want het einde is zeer doorsnee en redelijk saai, waardoor je als kijker met een zeer onbevredigend gevoel achter blijft.

Zonde.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Mindere Eastwood.

Want wat hoopvol begint, loopt al snel uit op een matig plot. Zo rond de helft van de speelduur gaat het mis. Aan Eastwood zelf ligt het allemaal niet, maar het rommelige verhaaltje is niet sterk. De magere zijplotjes doen het geheel ook weinig goeds. Het einde is al helemaal een fikse tegenvaller.

Wel leuk is de 1-minute-of-fame van Hopper (voor wie hem herkent) en een aardig bijrolletje van de altijd gekke Dern. Verder enigszins onderhoudend maar niet goed genoeg.

Redelijk.

Ik heb even geteld en dit is al mijn 11e film met Clint Eastwood in de hoofdrol. En elke keer gewoon kippenvel als je die man weer ziet.

Ook is dit mijn 5e western en misschien dat ik dit genre zowaar leuk ga vinden. Vroeger had ik nooit een hoge pet op van dit genre, maar misschien heb ik het nu 'ontdekt'. Wie weet...

De film begint uitstekend en draait er niet omheen. Geen slappe hap, maar gewoon laten zien waar het om gaat. Daarna de Eastwood zoals alleen hij die neer kan zetten (en dan niet alleen als Cowboy, maar ook als bv. Dirty Harry). Een coole, koelbloedige en bovenal geweldige man waarvan je hoopt dat jij ook maar de helft zo goed kon zijn als hij. Ik ben niet zo van het aanbidden, maar hij komt er wel aardig dicht bij in de buurt.

De muziek is niet de muziek die ik gewend ben, nl. die van Morricone. Het is zeker geen slechte muziek, maar alles lijkt simpel in vergelijking tot de muziek van Morricone.

Het enige minpunt vond ik de romance. Onnodig en bovenal vind ik het leuker als hij een emotieloze cowboy speelt. Zo'n personage waarvan je geen idee hebt wat er in zijn hoofd afspeelt.

Een prachtige western en zeker voor herhaling vatbaar.

4,0*

All right, now that makes three mistakes we've made. The money, we hung an innocent man, and we didn't finish the job. We can't undo the first two... but we can still finish the job.

Vermakelijke western met een Clint, die deze keer eens veel kwetsbaarder is dan in andere films. Het verhaal is wel aardig en het is vooral interessant om te zien hoe mensen in deze film telkens maar weer lijken te twijfelen over bepaalde keuzes.

De muziek in de film vond ik niet zo sterk. Meestal is Morricone gewoon super, maar hier lijkt de muziek soms niet helemaal bij de film te passen. Verder bewandelt de film iets teveel zijpaadjes. Die romance met die vrouw had er van mij totaal niet in gehoeven. Het voelt overbodig aan en zwakt de film alleen maar af.

De "hangscenes" in de film zijn trouwens absoluut een pluspunt. Verder is het zeker een vermakelijke film, maar in het westerngenre allesbehalve een topper wat mij betreft.

3,0*

Clint Eastwood speelt Clint Eastwood: deel heel veel.

Niet dat het uitmaakt, ik ben dol op Clint en net als (mindere goden als) Seagal hoef ik hem niet per se iets anders dan een asskicker te zien spelen. De hoed, sigaret en revolver zitten hem als gegoten en er zijn genoeg bandieten om achter slot en grendel te zetten of af te schieten. Het probleem blijft echter wel bij heel veel van zijn westerns uit de jaren 60/70 dat ze gewoon over niks gaan: er gebeurt iets in het begin wat hem motivatie geeft om iets te doen, vervolgens krijgen we een hoop scenes die hier niets mee te maken hebben en uiteindelijk komt zijn oorspronkelijke doel ergens nog wel naar boven. Zolang de regie en oneliners goed zijn is dit geen probleem, maar in films als Joe Kidd werd het toch net wat saai.

Gelukkig werkt Hang 'em High in dit opzicht prima. De personages zijn leuk, de muziek is behoorlijk en in tegenstelling tot de spaghetti westerns is het dit keer niet alleen een Eastwood of van Cleef die de boel in het acteer-departement moet redden, omdat acteurs als Pat Hingle het ook prima doen. Het blijft toch altijd een verademing om een film te kunnen zien zonder dat het overduidelijk gedubbed is, dat is iets wat me toch enigszins tegen staat aan veel van de oudere klassiekers.

Verder hadden enkele dingen niet gehoeven. Een verplichte romance werkt gewoon niet in dit soort films, het Clint-personage leent zich er niet voor en het verhaal van de beste dame was ook weinig interessant. Daarnaast is bij heel veel westerns aan het einde van het verhaal weinig duidelijk wat men nu precies probeerde te vertellen, zo ook hier. Er is van alles gebeurt, maar een echte duidelijke moraal blijft uit. Niet dat dit heel veel uitmaakt, want het kijkt allemaal erg leuk weg.

Het is natuurlijk niet echt goed om een film twee keer in korte tijd te bekijken. Vaak heb ik gehad dat er dan wat sterretjes afgingen na herziening, maar gelukkig niet bij deze western. Deze blijf ik gelukkig na een twee kijkbeurten in korte periode zeer goed vinden. Het eerste uur is geweldig en ook zeker het beste gedeelte van de film. Daarna wordt de film wel wat minder. De romance blijf ik dan ook overbodig vinden. Maar goed, ik heb toch wel weer behoorlijk genoten hiervan. Heb ook ooit in een interview gelezen dat deze film is gemaakt naar de hand van Eastwood. Ted Post was dan wel de regisseur, maar dat was meer omdat Eastwood vond dat hij er nog niet klaar voor was. Maar in prencipe deed Post wat Eastwood zei.

Maar verder was dit weer een erg sterke film waarin Eastwood weer honderd procent op zijn plaats was. 3,5*

Aardige western die zeker qua stijl veel weg heeft van een spaghettiwestern. Het verhaal op zich is niet verkeerd en heeft ook een goede openingsscene, maar kent helaas een aantal oninteressante subplotjes. Ook is de muziek vaak wat te nadrukkelijk aanwezig. Het acteerwerk is in orde en Clint Eastwood doet waar hij goed in is.

Een wat mattere Eastwood-western dan gewend.

De film opent nochtans sterk. Er worden geen doekjes omgewonden en het tempo ligt naar westernnormen tamelijk hoog.

Vanaf het moment dat Eastwood marchal wordt, kakt het helaas wat in en kent het zelden of nooit noemenswaardige opflakkeringen.

De romance zag je weer van mijlenver aankomen en was duidelijk slechts opvulsel. Western en romances.. het blijft een stormachtig huwelijk.

Clint Eastwood speelt een ander personage na z'n gesmaakte Man With No Name- vertolkingen. Ik denk dat - gezien z'n latere personage-keuzes - hij ook door had dat dat personage hem meer lag dan dit soort karakters.

Van de bijrolletjes was Pat Hingle goed te doen, Inger Stevens ver ondermaats, en was het best leuk om Dennis Hopper te zien passeren.

De muziek was best goed. Klassiek bombastisch, maar paste goed bij het geheel. Er passeerde ook effe een harmonica-deuntje, iets waar meer met te doen viel.

Voorts mooie landschappen, degelijk dorpje, ..

Middelmaat.

3

The hanging was the best show in town. But they made two mistakes. They hung the wrong man and they didn't finish the job.

Een western met Clint Eastwood. Wat mij betreft één van de beste combinaties ooit in de filmgeschiedenis. Een western vind ik sowieso al geweldig om te zien, maar als Eastwood dan ook nog eens de hoofdrol speelt, is het helemaal feest.

Ted Post mag dan wel geen Sergio Leone zijn, wat de sfeer en landschapsbeelden betreft heb ik me met deze western weer kostelijk vermaakt. Neem daarbij ook nog eens een prima soundtrack (niet van Morricone) en je hebt een goede combinatie van beeld en muziek. Qua sfeer zit het bij een western meestal wel goed, maar als het verhaal nergens op trekt ben je er niet veel mee. Bij Hang ‘em High had ik het gevoel dat Ted Post een beetje te veel van alles wilde proberen. Eerst krijgen we een verhaallijn te zien waar Eastwood wraak wil nemen op de mannen die hem probeerden te lynchen. Op zich is dat een zeer interessant uitgangspunt, maar halverwege de film komt er plots een tweede verhaallijn bij wanneer Eastwood drie veedieven moet oppakken en inleveren. Tot overmaat van ramp kon Ted Post het niet laten om nog een klein bijplotje eraan toe te voegen met de romance tussen Eastwood en de blonde vrouw. Die romance is totaal geen meerwaarde voor de film en zorgt ervoor dat het naar het einde toe wat langdradig wordt. De film had zich beter enkel geconcentreerd op het uitgangspunt rond de ophanging en de wraak van Eastwood, want nu zit er toch wat te veel opvulsel tussen.

Clint Eastwood is legendarisch, zoveel was al lang duidelijk. Ik zou zonder moeite een hele hoop titels kunnen opnoemen waar hij memorabele prestaties heeft neergezet met natuurlijk The Good, the Bad and the Ugly op kop. Zijn rol uit Hang ‘em High mag dan wel minder bekend zijn, voor een echte fan maakt het niets uit wat hij speelt. Is het nu als cowboy, gevangene of als Dirty Harry, hij weet elke rol gewoon perfect in te vullen. Vooral de close-ups van zijn verbeten gezicht zijn telkens weer heerlijk. Die man heeft gewoon charisma op overschot. Ook de bijrollen worden degelijk ingevuld, op uitzondering van Inger Stevens die hier een vrij makke prestatie neerzet. Eigenlijk valt haar weinig te verwijten, want meer dan een paar keer door het beeld glippen om een paar boeven te identificeren en een misplaatste romance zat er voor haar niet in. Gewoon een overbodig personage. Pat Hingle bracht het er wel goed vanaf, want hij wist wel te overtuigen als rechter Fenton. Ook de vijanden waar Eastwood mee te maken krijgt, worden behoorlijk neergezet, maar ik miste toch een uitgesproken badguy à la Eli Wallach. Het zou natuurlijk wel wat geweest zijn als hij er bij was.

Voor een echte fan van het genre en van Clint Eastwood is dit verplichte kost. Het uitgangspunt rond de wraak van Eastwood is interessant, maar het wordt een beetje verprutst door de bijplotjes. Desondanks is Eastwood weer heerlijk op dreef, nu als Marshall. Ook de typische westernsfeer en de muziek die niet van Morricone komt, maken veel goed.

3.5*

Soms wat onsamenhangend, maar in zijn geheel een best te genieten film. Een paar subplots zijn niet goed uitgewerkt maar het algemene verhaal is ok. De muziek kwam soms te bombastisch over op momenten dat het niet paste. Het leek alsof men zei "ok, hier is het even wat saai, we zullen er wat spannende muziek onder zetten om het te verdoezelen"...

Clint's eerste amerikaanse western overigens. Hij weigerde Once upon a time in the West voor deze film.

Een van de mindere westerns van Clint Eastwoord maar daarom nog lang niet slecht. Vooral de sterk bezette cast zorgde ervoor dat Hang 'em High eigenlijk geen moment echt verveelt. De aandacht is meteen al gevestigd op het moment dat Jed Cooper (Eastwood) te pakken wordt genomen en vanaf dat moment blijft het eigenlijk voortdurend interessant. Je weet dat Eastwoord niet in een bijrol de gehele film in een cel zal verkeren en dat er wraak volgt op het onrecht dat hem is aangedaan. Daarom hangt er de hele tijd een bepaalde spanning in de lucht die aanhoudt tot het einde. Een spanning die helaas wel iets te veel wordt bijgestaan door veel te harde muziek, die helaas iets te veel aanwezig is. Op zich is er weinig mis met de soundtrack (helemaal zo kort na The Good, the Bad and the Ugly had die veel erger tegen kunnen vallen), maar het volume dat ermee gepaard gaat is in zeker mate ergerlijk te noemen.

Interessant aan de film is dat Eastwood eens aan de kant van de wet staat. Hij werkt samen met een ietwat zelfzuchtige rechter die graag het heft in eigen handen neemt. Of die man nu misbruik maakt van zijn positie is moeilijk te zeggen, maar dat hij zich niet zo heel veel laat beïnvloeden moge duidelijk zijn. Wat hieruit volgt is een prachtige, uitgebreide én bovendien legale ophanging die ik nog nooit eerder zo heb gezien. De film doet, wat dat betreft, zijn naam wel eer aan. Tijdens die ophanging ontsnapt Cooper voor de tweede maal aan de dood en ditmaal was het minstens zo ongeloofwaardig als de eerste keer bij zijn eigen ophanging. Dat is jammer, omdat er voor de rest op dat gebied weinig valt aan te merken.

De kracht van de film zit hem grotendeels in de goede cast. Bruce Dern vind ik altijd erg sterk in zijn schurkenrollen. Mooi dat hij hier een redelijk grote bijrol had. Zo een wat grotere rol had Ben Johnson ook wel mogen hebben. Verder was Eastwood zo goed als ie altijd is en waren er ook mooie rolletjes voor onder anderen Pat Hingle en James Westerfield.

Wat ik jammer vond is dat het film een soort open einde heeft. Het is alsof je de woorden "To be continued..." er op het einde zelf bij moet verzinnen, terwijl er eigenlijk helemaal geen vervolg is. Het is op het eind niet zo dat er een hoop onduidelijkheid is over het een of het ander, maar op de een of andere manier voelt de film ook niet helemaal af.

Clint Eastwood in een western blijft nooit vervelen. Sterker nog, in Hang 'em High vind ik het echt een supergoede combinatie, al tipt het nog niet aan Westwood in Leones spaghetti-westerns. Maar toch zijn er wat overeenkomsten te vinden met een lekkere theatrale soundtrack en de plotselinge spannend makende actie zo her en der. Minpuntje zijn de onnodige zijstapjes in het verhaal, maar het amuseert desalniettemin genoeg.

Clint Eastwood laat ook in deze film weer eens zien wat voor een groot acteur hij is. Prima rol van hem in een film die verder erg goed vermaakt.

Het verhaal is nogal cliché maar de mooie beelden, het aardige acteerwerk en Eastwood maken het meer dan een geslaagde film.

Ruim voldoende.

Het is niet omdat je de technieken van een spaghettiwestern gebruikt, dat het er ook één is. Ted Post mist het talent om een goeie western te maken. Clint Eastwood komt helemaal niet uit de verf. De man speelde al in zoveel westerns dat het genre op z'n lijf gegoten lijkt te zijn. En toch lukt het niet helemaal hier. De romance komt wat slecht over. Maak er dan een echte wraakfilm van. Nu is het wat van dit en van dat zonder helemaal te overtuigen. Hang 'em high is uiteindelijk een leuke western geworden, maar blijft in het gemiddelde steken. Voor de liefhebbers, al zullen die andere titels eerder verkiezen.

Films met Clint Eastwood in de hoofdrol zijn eigenlijk altijd genietbaar tot goed en zeker zijn memorabele en stoere rollen als cowboy. Vooral zijn legendarische rol in de schitterende westernfilm "The Good, the Bad and the U... was memorabel. Tot dat niveau komt deze film zeker niet, maar ook deze film is goed en vermakelijk en kijkt zich lekker weg.

Ook in deze film speelt Clint Eastwood weer de rol van cowboy (beter gezegd eerst als ranchhulp en daarna als sheriff) Jed Cooper die onschuldig (vanwege het zogenaamd stelen van vee) wordt opgehangen door een groep mannen onder leiding van de harde ex-kolonel Wilson. Dit gebeurt al direct in het begin van het verhaal en het beeld waarbij je Jed Cooper (goed gespeeld door Clint Eastwood) zit hangen aan de boom, mocht er wel wezen en zeker met het geluid erbij. Vanaf dan begint ook eigenlijk pas het verhaal wat vooral bestaat uit wraak van Jed Cooper, maar ook om zijn relatie met Rachel Warren (verdienstelijk gespeeld door Inger Stevens die er toen ook leuk uitzag) die zeer zorgzaam voor hem is. Het verhaal weet zeker te boeien (zeker in het eerste gedeelte van het verhaal) en ook met de uitvoering ervan zit het wel goed, hoewel het laatste gedeelte van het verhaal wat saai (o.a. de picknick) en langdradig is. Verder ziet het er ook allemaal aardig uit (o.a. de beelden van de landschappen en de beelden vanuit de gevangeniskoets) en is de film ook sfeervol. Ook met de actie zit het wel goed, hoewel die niet heel veel aanwezig is, en ook het einde van het verhaal was wel aardig.

Al met al gewoon een goede en degelijke Western, die vooral genietbaar is door Clint Eastwood.

Een wat vreemde film. Haast meer een sfeertekening dan een verhaal - zeker gezien het einde, maar ook daarvoor loopt het wat ongebruikelijk. Niet dat daar iets mis mee is, maar voor een western toch, hoe zal ik het zeggen, ongebruikelijk.

Clint is vooral eigenlijk zijn gewone stereotype zelf: de held van het wilde westen. Weinig opzienbarends aan daarmee, maar de andere rollen zijn wel wat opvallend. De nogal opzienbarende en ietwat mysterieuze Inger Stevens bijvoorbeeld. Ook al zo'n sfeertekening, ondanks dat er nog net wel een beetje kleur op komt. Of Pat Hingle, die vaker rechters gespeeld heeft als Clint op een paard gezeten heeft. Het trekt de film nog net een beetje uit de drab.

Gedegen Western, maar in wezen zwaar retro (passé zo u wilt) nadat Eastwood natuurlijk met Sergio Leone westerns van een tot nog toe onovertroffen soort en kwaliteit had gemaakt. Hang 'm High heeft tegen het eind een bijna thriller achtige sfeer. Eén van de eerste wat grotere rollen van Bruce Dern.

Een western waarin Clint Eastwood voor de verandering (zeker in het begin) de underdog speelt. Misschien is deze Hollywood-produktie uit 1968 een tikje onderschatte film, mede als gevolg van de vele succesvolle "spaghetti westerns" die er eerder gemaakt werden met Sergio Leone.

Glansrol voor Ed Begley (senior) in zijn rol van captain Wilson. De bijna tastbare angst in zijn ogen als het uiteindelijk tot een afrekening komt, verdient op zich al een Oscar.

Clint Eastwood zint op wraak, zo zien we hem graag bezig! Onderhoudende film met een interessant thema (wraak vs rechtspraak/de wet of zoiets). Goede acteerprestaties ook van de andere acteurs. En een leuk mondharmonica-deuntje! Ik geef normaal gezien de voorkeur aan spaghetti-westerns maar deze mag ook gezien worden!

Rare film, zoals wel meer mensen hier vinden. Begint rechttoe-rechtaan, wordt dan gecompliceerder wanneer Clint zijn sheriffster opspeldt en zich daarmee (weer) fatsoenlijk moet gaan gedragen, werpt diverse problemen en dilemma's op, en eindigt dan zonder echt te eindigen. Tussendoor heb ik me nergens verveeld maar ben ik ook nergens bij de lurven gegrepen, en na afloop blijf ik op mijn honger zitten. Aan de romance stoorde ik me niet eens zo erg, aan de verschijning van Inger Stevens met dat rare mondje des te meer (ook al in Five card stud), maar Pat Hingle zette zijn personage met alle haken en ogen wel geweldig neer; zoals Straatbord op 28-8-2012 opmerkt, "In veel dialogen moet hij opboksen tegen een verontwaardigde Eastwood en dan moet je van goeden huize komen om niet te verbleken. Hij blijft goed in zijn rol en straalt echt macht uit." En natuurlijk jammer dat de geweldige Ben Johnson niet wat uitgebreider te zien is – dat zijn sterfscène buiten beeld plaatsvindt is eigenlijk schandalig.
        Afwijkingen van een creditvorser : editor Gene Fowler Jr is de regisseur van minstens één meesterwerk, I was a teenage werewolf uit 1957. (Misschien ook wel van twéé, maar I married a monster from outer space van een jaar later heb ik helaas nooit gezien.)

Goede western met wederom een sterke koelbloedige Eastwood. Ook de rol van Pat Hingle is in deze film sterk. De romance is een beetje overbodig en haalt teveel de vaart uit de film.

3,5*

Hang em High is een pakkende titel, en daarmee is het meest positieve over deze film al gezegd. Ik had hem al eens eerder gezien maar kon me er weinig van herinneren, ik weet alleen dat hij tegenviel. Dat blijkt ook bij herziening, ondanks het vrij sterke begin. De man gespeeld door Clint die een lynching overleeft en op zoek gaat naar zijn beulen, er is een slechtere premisse te bedenken voor een jaren 60 western.

Het mocht niet zo zijn. Het grootste probleem heb ik met het scenario, dat focus mist en alle kanten opgaat. Dat kan in de handen van een kundige regisseur hele leuke films opleveren, maar deze regisseur van de B-garnituur -wiens oeuvre verder dan ook vooral bestaat uit B-films en sequels- weet er geen boeiend geheel van te maken. Het einde lijkt bedoeld als opmaat voor een vervolg want zowel de wraak van Clint als het mysterie van de blonde vrouw zijn nog niet opgelost. Al kan het zijn dat regisseur Post een filosofisch tintje aan zijn film wilde meegeven, blijf niet hangen in het verleden of zoiets. Er zit natuurlijk ook een vrij sterke anti-doodstraf boodschap in de film, een boodschap waarmee je het alleen maar eens kunt zijn, maar dat maakt de film helaas niet beter.

Clint en Pat Hingle zijn degelijk, verder maken alleen Bruce Dern en Ben Johnson nog wel iets van hun rol. Johnson en Hopper (de laatste heeft niet veel meer dan een cameo) lijken overigens vooral gecast om wat aansprekende namen bij de credits te hebben. De muziek vond ik ook maar matig en onsamenhangend, dan klinkt het weer Morriconesk (maar dan zonder diens talent), dan weer bombastisch, soms wordt de muziek dramatisch ingezet om meteen daarna weer te vervlakken.

Jammer, het idee had een betere uitwerking verdiend.

Helaas geen al te sterke western met Clint Eastwood. Ronduit matig zelfs. De film begint nog wel best goed, maar vervolgens gaat het qua verhaal eigenlijk alle kanten uit, terwijl de diverse verhaallijnen die worden aangesneden nauwelijks worden uitgediept en sommige verhaallijnen worden ook niet echt fatsoenlijk afgerond. Eastwood heeft ook wel beduidend betere en interessantere rollen vertolkt. Ook de overige personages hebben weinig te bieden. De soundtrack is niet al te best en op momenten te nadrukkelijk aanwezig.

Filmpje waar ik al langer op uit was deze aan mijn collectie toe te voegen en dat lukte dan eindelijk. Hoe goed de film uiteindelijk was wist ik, ondanks een kijkbeurt een jaar of vijf geleden, niet helemaal meer maar daar kwam gisteren verandering in onder het genot van een glaasje Wild Turkey.

En ja, ik hou hier wel van. Het begin is direct, weinig opsmuk en geen overbodige dialogen. Het snelrecht wordt terplaatse uitgevoerd en Barbertje moet hangen. Rare film lees ik dan vanwege bepaalde zaken die zich afspelen, maar wellicht dat onder dat zwijgzame karakter best wel iets gecompliceerders schuil gaat. Overduidelijk is dit niet een cowboyfilm die draait om gunslingers, helden te paard, ofwel een eerbetoon aan het stoere en tot de verbeelding sprekende Wilde Westen. Nee, Hang 'Em High is een smerige film wat dat betreft, een aanklacht tegen aanpakken en eigen rechter spelen, waar een zelfgeregiseerde lynchpartij de voorkeur heeft boven een lange tocht door de prarie. En zien we die insteek van voor jezelf opkomen, zelf verdediging, en onder het motto liever hij dan ik, behoorlijk trigger Happy zijn, niet nog altijd terug...? Ja, best wel.

Maar daar blijft het niet bij. Want eenmaal gered door de wet en weer in dienst van de wet, blijkt die zogenaamde rechtsgang in handen van Judge Fenton de andere zijde van de medaille. Hoewel de Judge zijn ogen sluit bij ieder uitgevoerd vonnis blijkt er van compassie en medeleven weinig sprake en zou je bijna af kunnen vragen of de getoonde rechtlijnigheid eerder machtswellust betreft. Hang 'Em High begint dan ook als wraakfilm met het dilemma wat nu precies recht is om vervolgens op het einde bij compassie uit te komen wat leidt tot loslaten en verder gaan met het leven.

Hang 'Em High is wat mij betreft een sterke film die een soort van totale beleving uitstraalt qua verhaal, indruk, sfeer, locaties, natuur en muziek. En ja, die soundtrack is ook sterk. Leuk zijn de twee kleine rolletjes van Bruce Dern en Dennis Hopper die beide amper te herkennen zijn. En zo is het geheugen weer opgefrist en is deze film een waardevolle toevoeging van de collectie.

Vanuit de spaghettiwestern, veelal geschoten in de woestijn van Almería, Spanje, is dit een Amerikaanse productie geschoten in New Mexico. Met wat vleugjes van de spaghettiwestern geeft dit een goed tijdsbeeld hoe onbestuurbaar de enorme grootte van een gebied was, de misdaad die wierig teelde, de indianen waar al voor een groot deel genocide op was gepleegd (4.700.000), let op de afbeelding die in de kamer van de rechter hangt en hoe de "hangings" er in die tijd aan toegingen. Eastwood doet waar hij goed in is. Goed tegenspel van de Pat Hingle. Muziek van Dominic Frontiere is meesterlijk!