Haunted (1995)

Wonder if Lewis Gilbert sacked the art-direction and FX. They spoiled a good story and some fine actors.

Deze film is een bewerking van James Herbert's boek Haunted (1988) en behoort tot een genre dat bijna helemaal verdwenen is heden ten dagen: het Britse spookverhaal. Het is zeker een goed opgezette productie met een behoorlijk budget en er zijn goede performances, vooral van een toen (1995) nog vrij onbekende Kate Beckinsale die een waar genot was om naar te kijken. Desondanks is de film een ​​en al voorspelbaarheid en doet erg aan als een tv-film. Regisseur Lewis Gilbert (3x James Bond) lijkt vooral geïnteresseerd te zijn in de ontluikende romance tussen Aidan Quinn and Kate Beckinsale dan in het ontwikkelen van een goed spookverhaal. De bangmakerij moet komen van een gaslamp die ontploft, een brand en een wervelwindje die op een persoon lijkt, echter falen ze om ook daadwerkelijk angst op te wekken. Ook het grote Engelse landhuis werd niet goed benut om iets meer spanning te creëren. Gelukkig biedt de film wel vermaak en werd het nooit echt heel saai. Al was het maar omdat Kate Beckinsale meerdere keren luchtig gekleed in beeld is te zien. Mensen die van ouderwets maar degelijk in televisiestijl gefilmde spookverhalen houden en in de eerste 20 minuten Kate Beckinsale al van haar kleren wil zien ontdoen, kunnen hier ruimschoots genieten.

Prachtsetting. Een ouderwets landhuis. Schemerige gangen. Vensterluiken die klapperen in de wind. Gesloten deuren. Bedompte kamers. Raadselachtige bewoners met een mysterieuze onderlinge verstandhouding. En uiteraard de leuke plaatjes van het Engelse platteland die de film opsieren en zorgen voor een heus jaren 40-50 gevoel. Een perfecte voedingsbodem voor een heerlijke spannende en zenuwtergende spookhuisfilm is gelegd.

Die belofte maakt de film niet helemaal waar. De sfeer van het spookhuis is er. De momenten van spanning zijn er ook. Maar toch wil het niet helemaal lukken. De reden heet knulligheid. De film zit vol onbeholpen effecten en vreemde acties van de personages. Het zijn dingen die veelal onbedoeld op de lachspieren werken en allesbehalve een griezelige sfeer kweken.

Met Aidan Quinn heeft de film een hele beperkte acteur in de hoofdrol. De man is als serieus personage absoluut niet geloofwaardig. Kate Beckinsale doet haar acteerwerk een stuk beter. Het feit dat zij niet schroomt om af en toe zonder kleding te verschijnen, verleent aan haar optreden een fijne naturelle uitstraling. Ik vond haar verschijning zeer ...eh... geloofwaardig. De verschijning van John Gielgud voegt aan de film weinig toe maar is door zijn imposante status een leuke bijkomstigheid.

De film werkt regelmatig stevig op de lachspieren. Neem alleen al hoofdrolspeler Aidan Quinn die een film lang hele grote ogen opzet als hij weer eens iets verbazingwekkends tegenkomt. Verder bevat de film een groot aantal scènes en situaties die mogelijk angstaanjagend zijn bedoeld, maar die door hun stumperigheid en onnozelheid geen ander effect hebben dan een welgemeende schaterlach. Als het label komedie was toegevoegd aan de labels drama en thriller, was ik niet verbaasd geweest.

Toch is het in de basis geen verkeerde film. Het verhaal is intrigerend. De sfeer is (tussen alle hilariteit door) soms daadwerkelijk spookachtig en een tikkeltje griezelig. Het acteerwerk is over het algemeen uitstekend. Op Aidin Quinn na dan. De personages fascineren en wekken nieuwgierigheid op. Het camerawerk is voornamelijk bedachtzaam en fantasieloos maar is ook in staat om dynamisch uit te halen als de scène erom vraagt. Er deugt dus ook genoeg.

Leuke film, waarin alle onbedoelde hilarische momenten verhinderen dat de griezelmomenten excelleren in griezeligheid.