Tonight She Comes (2016)

Tonight She Comes valt positief op door een fijne synthesizer soundtrack, maar slaat de plank nogal mis w.b.t de toon van de film. Stuertz kiest geruime tijd voor een tongue in cheek aanpak, maar slaagt er nergens in om dat consequent door te voeren. Richting het einde verdwijnt het geleidelijk. Gevolg is dat je je als kijker meermaals kunt afvragen: als hij het niet serieus nam/neemt, waarom ik dan wel? Doodzonde, want in de basis is het een (hoewel rijk aan clichés) zeer vermakelijk genrefilmpje, die met wat meer serieux wel degelijk beter uit had kunnen pakken.

Toen ik de poster zag dacht ik aan een slasher film met wat Carrie invloeden.

Wat het totáál niet is. Zeer rommelig verhaal met lompe personage's (alleen Ashley kon mij wel bekoren, maar dat kwam puur en alleen door haar looks en uitstraling), zeer overmatig gebruik van clichés en een zeer, zeer vaag einde. Jammer dat ik deze film heb gekeken.

Enige pluspunt; de soundtrack

1*

Aan de start van de film had ik het gevoel dat dit een goede en mooi gemaakte horror ging worden. Echter hoe ver zat ik er naast toen de film verder ging met twee meiden en twee jongens die op weg waren naar de plaats van handelen. Nu zag 'Tonight She Comes' er dus niet heel slecht uit maar zodra de cliché personages in beeld kwamen ging het dus mis. Ze hadden verschrikkelijke dialogen die vooral bedoeld waren voor een komische noot maar nu de karakters saai en veel minder overtuigend maken. Hierdoor hangt er ook rond de hele film een aura van goedkoop, iets wat ook te zien is in het bloed en/of de gore, er is daarvan genoeg maar alles ziet er te makkelijk en goedkoop uit. Als laatste wil de regisseur teveel genres (o.a: slasher,gekke familie, bezetenheid en zombie) in één film combineren waardoor de film als geheel doodslaat en daarom nog maar weinig in zich heeft om te griezelen. Laat ik maar positief sluiten door te melden dat de synthesizer soundtrack van Wojciech Golczewski (We Are Still Here, Late Phases, Beyond the Gates) wel erg goed was. Iets wat ze zelfs ook was opgevallen aangezien aan het begin van de film de melding kwam dat de film zo luid mogelijk moest worden afgespeeld. Jammer want potentie had het zeker!

Fraaie poster ! De film is een chaotisch horrorwerkje waarin ondermaatse scènes voortdurend afwisselen met degelijke fragmenten. De bloederige scènes zijn naar behoren goed uitgewerkt, de confrontaties meer naar het lachwekkende toe, bv. de onderlinge battles. Het geheel is een bizarre combinatie van seksuele gedachten, drank, zwarte magie, beetje humor, nare personages en bizarre ontwikkelingen. Het acteerwerk is ondermaats. 4/10

Wat een droefheid.

Ik ben er nog steeds niet echt uit of het eerste uur een slechte horror of slechte comedy moet voorstellen. Het achterlijke acteerwerk, de idiote dialogen en de slechte regie zijn baffling. Zelfs zou je het bewust zo maken zou het nog beter moeten.

Het tempo zit niet goed en ondanks dat logica niet meteen het belangrijkste element is in een film als dit, kan je het ook té belachelijk maken. Drie mensen zien een naakt meisje een meer in lopen, twee seconden later gaan ze wat anders doen want blijkbaar zijn ze allemaal zo geil dat hun hersensen compleet niet meer werken.

Stuertz presenteert z'n film alsof hij een groots regisseur is, maar uiteindelijk kopieert hij gewoon wat andere films uit het genre zonder enige professionaliteit. Het is dat het einde wel wat weet te brengen qua gore en smerigheid, zodat het geen complete, absolute ramp is, maar Stuertz faalt volledig als regisseur.

1.0*

Een warrige kijksessie.

Het verloop van het verhaal is in grove lijnen dan wel redelijk duidelijk, maar de film verzuimt om op kleiner vlak veel uitleg te verstrekken. De film gooit de kijker in het diepe en weigert hem een reddingsboei toe te werpen om enige verfijning in het verhaal te kunnen aanbrengen. Een achtergrondgeschiedenis wordt niet gegeven. Slechts kleine tipjes worden opgelicht. De film geeft slechts verklaringen voor het hoogstnodige. Dat kijkt lastig.

Een vervelende taak wacht. De kijker moet zelf duiding aanbrengen in de ondoorzichtige brij. En dat is ondoenlijk want de vraag naar informatie is groter dan het aanbod. De doorlekkende informatie is veel te summier, wat doet vermoeden dat de maker die informatie ook niet heeft maar als afleiding bewust kiest voor onduidelijkheid en vunzigheid. Dat heeft wel wat, zal hij gedacht hebben. Ik laat de interpretaties gewoon aan de kijker over. Lekker makkelijk.

Nu kan ik niet voor de gemidelde kijker spreken, maar ik had in ieder geval helemaal geen zin om die gemakzuchtige instelling te belonen.

De maker zorgt dus voor afleiding. Om niet teveel met het hoe en waarom bezig te zijn, volgt vanaf een bepaald moment de ene na de andere bloederige scène. Ook in de gruwelfase waarin de film na het lange en warrige begin nu terecht komt, wordt slechts het hoogstnodige verklaart. Het nut van de gruwelijkheden blijft grotendeels onduidelijk. De warrigheid blijft. Gelukkig is de smerigheid wel de moeite van het kijken waard.

Ondanks de nevelen waarin het verhaal gehuld blijft, is de film soms toch een beetje intrigerend en spannend. De personages, die er overigens weinig toe doen, overkomen gruwelijke dingen. En ook al ken je de personages amper, een gunfactor voor zoveel ellende is er niet.

Hoe loopt het af. Wie overleeft. Waartoe dient alle gruwel. Wie is toch die naakte vrouw die steeds op de deur bonst. Zomaar wat boeiende vragen die tijdens het kijken opborrelden. Er zijn er meer.

Veel antwoorden op al die boeiende vragen heb ik niet gekregen. Ik geef meteen toe. Ik heb niet erg m'n best gedaan om ze te vinden.