Capitalism: A Love Story (2009)

Bij Michael Moore:

PAROOL: ECONOMIE - Michael Moore maakt documentaire over crisis

Ondanks dat IMDb nog geen officiële titel heeft, is door Michael Moore zelf aangekondigd dat dit nieuwe project Capitalism: A Love Story gaat heten.

Hier kon je natuurlijk op zitten wachten...

Altijd leuk. .

Die documentaire lijkt me ontzettend interessant. Ik ben erg nieuwsgierig hoe ver Moore kan gaan in zijn onderzoek naar de (kunstmatige) economische crisis.

Nu er een Democraat aan de macht is heeft Moore iig een zondebok minder. Nu kan hij lekker weer alle schuld leggen bij de major corporations

Het lijkt me sterk dat het een kwantificeerbaar wetenschappelijk onderzoek wordt. Eerder een polemiek bezien vanuit het oogpunt van de gewone man over waar die grote jongens toch allemaal mee bezig zijn (gok ik).

Weer zo'n zielige film van de o zo irritante Moore.

Wat is er zo zielig aan z'n films?

Goedkope emoties en pertinente onwaarheden misschien?

Ik ben benieuwd!

als je zijn docu's door een "Bush-bril" kijkt dan heb je wel gelijk....

Belachelijke reactie....

Vervelende zeikerd pretendeert documentaires te maken. Mis, het zijn pamfletten. Bah.

Daar ik geenszins Bush-aanhanger ben is het uw reactie die totaal belachelijk is.

Ik sluit me wel aan bij thibault14 hoor. En ook ik ben verre van een Bush-aanhanger. Eerder het tegendeel.

Michael Moore's documentaires mag ik altijd graag zien, maar het ligt er toch vrij dik bovenop dat hij een niet geheel objectieve mening verkondigt en bepaalde dingen wel erg uitvergroot of wegmoffelt of uit hun context haalt, allemaal zodat het goed past in de boodschap die hij wil overbrengen. Eigenlijk is het bijna een poging tot hersenspoelen.

Neemt niet weg dat ik Capitalism: A Love Story ook zeker weer ga kijken. Moore weet ook altijd wel onderwerpen te kiezen die me wel weten te boeien.

Ik ben benieuwd en ik ga deze denk ik in de bioscoop bezichtigen.

anders ik wel !!

Hebben al die stemmers de film gezien illegaal ofzo? Of heb ik nu iets gemist?

Of ze zitten allemaal in de USA... dat kan ook.

Daar Moore wellicht zijn standpunten er nogal dik bovenop legt in zijn, en de dingen vooral vanuit zijn perspectief als democraat bekijkt films is logisch, meneer wil zijn statement maken.

Maar op pertinente onwaarheden heb ik Moore nooit kunnen betrappen. Graag bewijslast hiervoor.

'n Objectieve, genuanceerde documentaire zal het natuurlijk niet worden, maar Moore weet zijn films wel altijd op zo'n vermakelijke wijze te brengen, dat ook Capitalism: A Love Story verplichte kijkkost voor me is. Bovendien spreekt het onderwerp me ook erg aan.

Moore is ouderwets manipulatief bezig en laat bewust bepaalde zaken buiten beschouwing maar omdat hij een voor Amerikanen verfrissend geluid laat horen is het - wat mij persoonlijk betreft - toegestaan. Als geheel is deze film minder dan bijvoorbeeld Sicko, maar nog altijd boeiend. Shockerend om te horen dat Amerikaanse piloten zo weinig verdienen dat ze een bijbaantje moeten nemen, of dat grote bedrijven levensverzekeringen afsluiten voor werknemers en miljoenen opstrijken indien zij overlijden - geld dat eigenlijk aan de nabestaanden toebehoort.

3*

Bij welke Moore "documentaire" is dat nou niet zo ?

Hij draait op het IDFA! En dat is al een poosje aan de gang.

Als documentaire niet zo heel best, maar wel leuk om te volgen.

'Manipulatief' is het goede woord, en verder kan ook 'onderbuikgevoelens' genoemd worden. Moore laat een neergestort vliegtuig zien, en dan de cijfers over het salaris van deze piloten: 1+1=2, mja..

Moore zet Kapitalisme vs. Democratie, en laat dan extreme excessen van Kapitalisme zien, en erg doorgedraafde positieve Democratie. Leuk zo'n bedrijf waar de werknemers het beleid bepalen, zolang het goed gaat natuurlijk. Als het tegen zit, en er gesneden moet worden in het personeel, hoe gaan ze dat dan doen meneer Moore? Sowieso al raar dat hij kapitalisme en democratie vergelijkt. Had hij nog beter voor socialisme kunnen gaan (al komt dat uiteindelijk ook wel een klein beetje terug).

Verder had dat gedoe met die geldwagen en dat lint van hem echt niet gehoeven, erg populistisch.

Maar zoals gezegd bij vlagen wel leuk om te volgen, vooral vanwege enkele heerlijke tussenstukjes (Schwarzenegger die naar eigen zeggen Europa is ontvlucht vanwege het Socialisme ), en good ol' Amerikaanse koppen die het altijd wel goed doen. Duurt uiteindelijk echt te lang, punt was allang duidelijk, en Moore draaft nog dik een halfuur te lang door. Docu's die dik 2 uur duren, op deze toon, beetje te veel van het goede.

2.5*

Michael Moore pleit met Capitalism: A Love Story voor de gevaren van het kapitalisme, een systeem waarbij de 'have's' zich genoodzaakt voelen de 'have nots' onder de voet te lopen in hun blinde zoektocht naar het geld, om vooral te voorkomen dat ze zelf ooit in de arbeidersklasse terechtkomen.

Daarbij zet hij echter meer dan voorheen goedkoop effectbejag in, waaronder zijn eigen oude vader die staat te huilen bij de ruïnes van zijn vroegere werkplek. Objectief journalisme is dit dan ook allang niet meer en hoe nobel zijn doel dan ook moge zijn, ook zijn getrokken conclusies zijn lang niet altijd even zuiver.

Zo beklaagt hij zich over logische gevolgen van de marktwerking terwijl ook de bedrijven zich gedreven voelen in een hoek door het uitblijven van overheidsregulatie. Blijf bij de kern, zou je zeggen; de alternatieve mogelijkheden (wij Europeanen kunnen het wel!) worden aangestipt, maar onbevredigend uitgewerkt. In plaats daarvan laat hij de 'simpele' burger oplossingen aandragen, die nooit kunnen worden toegepast op een complex systeem als de moderne economie.

Wel kaart Moore enkele concrete, bizarre feiten aan die alles bij elkaar gezegd moeten worden, ongeacht op welke wijze. C: ALS is daarmee wederom een belangrijke aanklacht tegen een corrupt systeem, op een vlotte en vaak inventieve manier gebracht. 3*

Als het gaat om het goed in beeld brengen van een onderwerp, interviews met de juiste koppen en dit combinerend met de Moore humor dan is dit zeker een van de mindere Moore's geworden. Het gebruik van kant en klaar filmmateriaal met een voice-over is in deze docu wat te veel van het goeie. Plus mist Moore's eigen materiaal de "scherpte" van zijn eerder docu's. Misschien is het nu nog niet de tijd om het kapitalisme goed in beeld te brengen. Bij een goeie docu komt iedereen aan het woord, maar vind nu maar eens een "kopfiguur" van bijvoorbeeld Citybank die voor de camera zijn mening gaat geven. Laat staan iemand voor de camera met Michael Moore...

Er komen zeker interessante punten naar voren, maar het eindresultaat voelt niet af en daarom ook nog te lang. Misschien krijgen we over een jaar of 10 een completere en betere versie van deze docu, Capitalism: The True Story...??!!

Gisteren de film gezien. Of beter gezegd: de documentaire. Ik vond hem niet sterk. Veel plak en knipwerk. Oude filmpjes. Flauwe opmerkingen. Intrappen van open deuren. Heel af en toen kwam er iets interessants voorbij. Maar al met al geen aanrader.

1 % van de Amerikanen bezit 95% van het geld.

Ons kapitalisme is flink ziek, we zijn volledig doorgeslagen in het neo/liberalisme. Een stapje terug, terug naar de basis.

Tja, welke basis.

Over welk politiek systeem heb je het dan specifiek?