Capitalism: A Love Story (2009)

Aha.

Ik denk dat hij die stanpunten naleeft, niet omdat hij dat zelf vind of dat de idealen zijn van de Democraten, maar omdat Amerika enorm conservatief is an sich. Obama is al redelijk progressief in Amerika. De genoemde standpunten staa hij zelf misschien niet achter, maar als hij voor het homohuwelijk zou zijn, zou het wellicht nooit tot president hebben geschopt.

Elke partij zet zich in voor de middenklasse. Maar ik zou de VVD graag zich meer zien inzetten voor de lagere klassen, zodat ook zij meer en beter kunnen participeren in de maatschappij. Wat dát betreft vind ik Obama veel weg hebben van een D66'er. (Al ben ik als GroenLinkser wellicht wat té progressief ingesteld voor Amerika.)

haha, foutje 'socialist.'

Posts over politiek zijn niet helemaal te ontlopn hier, maar hou het aub bij de film en maak er geen algemene politieke discussie van.

Hèhè.

Want na het verschrikkelijke 'Sicko' werd het weer eens tijd voor iets beters.

En dat is dit filmpje geworden. Nog steeds eenzijdig en manipulatief, maar tegelijkertijd wel Moore zoals we hem het liefst zien: shockerend. En wederom met feiten die er niet om liegen. Nu maar hopen dat het om mensonterende uitschieters gaat en niet om schering en inslag. Alhoewel, als je Moore mag geloven zijn de grootste jongens de grootste boeven. En misschien is dat ook wel zo.

Cinematografisch gezien wederom geen feest, al zijn de angstwekkende commercials uit de jaren '50 en dergelijke, van een welkome toegevoegde waarde.

Goed.

Eens met veel wat al gezegd is.

De balans is er nog lang niet.

M.Moore zoals ik 'm 't liefst heb.

Toch verschil ik een beetje van mening waar Michael bij de Christelijke kerk ten rade gaat voor hun visie op capitalisme.. terwijl welke religieuze richting dan ook behoorlijk lijkt te wankelen qua moraliteiten en opvattingen over goed/kwaad...

Achja...

Deze Documentaire toevallig mogen bewonderen in de bioscoop omdat ik en een maat door omstandigheden te laat waren gekomen voor een andere film.

Het aller eerste wat ik van Michael Moore zag maar ik moet ook zeggen dat het wel een grote indruk heeft weten achter te laten!

Door veel afwisselen met oude jaren 50 beelden, wat humor en wat luchtigere tussenstukken is deze docu goed te volgen en voelt over het algemeen wat luchtiger aan, niet te min worden de onderwerpen als nog keihard naar voren gebracht, je moet het maar kunnen!

Dat Obama eigenlijk iets soortgelijks doet als een president meer dan 70 jaar geleden is gewoon schrikbarend, natuurlijk is het positief nieuws maar het heeft allemaal wel veel te lang geduurd, en daarbij komt ook nog dat die positiviteit waarschijnlijk wel weer verstoord gaat worden, maarja niemand kan in de toekomst kijken!

4 wel verdiende sterren!

Misschien is dat ook wel logisch van hem... in de USA zijn de helft van de mensen daar Christen.

Gisternacht heb ik naar deze film bekeken, en het is weer een film zoals we het verwachten van Michael More. Schokende feiten, met een mix van humor.

Nu vindt ik dat humor best ver te zoeken met deze film... in Bowling fomr Columbine en Fahrenheit 9/11 maakte de humor de film helemaal goed, maar dat is in deze film totaal niet. Alleen wat Bekende Amerikanen een voice over geven, naar de grote banken gaan met een zak om het geld "terug" te vragen... Nee, als je voor de humor van Michael More komt, moet je niet bij deze film zijn...

Maar de inhoud van deze film is echt toppie. Hoewel het niet nieuws is om te zien dat de armere mensen die geen geld hebben het huis uitgezet wordt, zitten er toch wel schokkende inhoud erin. Ik ga het maar niet spoilen, maar het is zeker de moeite waard om te kijken.

De inhoud maakte de film toch goed... Misschien zelfs wel de beste film van Michael More tot nu toe... Als de humor nou beter was geweest (dat is eigenlijk de enige reden om iedere keer een Michael More film te kijken), dan kon ik deze film een 4,5* geven.

Maar herlaas is het niet zo... dus toch nog een goeie 4,0*

DVD onlangs gekocht met enkele kortingsbonnen bij de Fnac. Moore spuwt ditmaal zijn gal uit op het kapitalistisch systeem, dat voor een hele hoop absurde situaties zorgt die vooral de brave burger treffen. Die Dead Peasants Insurance is gewoon walgelijk. Hoe kun je je nu vreugdevol verrijken met de dood van je eigen werknemers?

Na "Bowling for Columbine" en "Sicko" was dit de derde film van hem die ik zag. Het is weer helemaal waar wat gezegd wordt over de uitwassen van het systeem. Het komt er uiteindelijk op neer dat 1% rijken de rijkdom opzuigen van 99% gewone burgers. De manier waarop is erg vernuftig en niet altijd legaal. Gelukkig gaat het bij ons nog zo'n vaart niet al kunnen de problemen in Amerika enkel als een verwittiging gelden voor Europa. De impact van de documentaire is niet zo hard als van zijn vorige films, want de Moore-stijl is intussen toch al goed gekend. Hij stelt zich eerder tevreden om zo eenvoudig mogelijk uit te leggen hoe het allemaal in elkaar zit en te illustreren met enkele schrijnende realiteiten.

Opnieuw interessant en precies wat ik van Moore verwachtte.

Opnieuw interessante Moore reportage.

Kaart de ongelijke verdeling aan tussen arm en rijk in Amerika en het wegvallen van de middenklasse met alle gevolgen van dien.

Met alle verbazing gezien dat ze het daar zo ver drijven dat bedrijven geld krijgen voor een werknemer die voor het einde van zijn loopbaan sterft i.p.v. dat dit naar de achterblijvende familie gaat.

Schrijnende beelden van mensen die uit hun huis worden gezet nadat ze hun "flexibele" hypotheek niet meer kunnen betalen.

Interessante film en misschien een waarschuwing voor de uitholling van ons goed systeem waarbij men de laatste maanden pleit voor o.a. werken tot 65, 40 uren werkweek, afschaffing van brugpensioen, tijdkrediet... kortom om de 1% rijken nog rijker te maken terwijl men beter een herverdeling van de rijkdom zou doen en zorgen voor menswaardige jobs voor iedereen.

En weer een zeer onderhoudende, tot nadenken stemmende docu van Moore. Natuurlijk zwalkt het weer alle kanten op, met veel treurige verhalen en close-ups van huilende mensen, maar tegelijkertijd worden er interessante verbanden gelegd en legt Moore de vinger op de zere plek. Subtiel is het wederom niet, maar we moeten uiteindelijk toch blij zijn met een filmmaker als Moore. Uiteraard is hij zelf ook een kapitalist en draagt hij te simpele oplossingen aan, maar hij doet in ieder geval iets om mensen bewust te maken.

Waar haal je dit vandaan? Moore = amerikaan = kapitalist?

Ik heb deze film heel lang geleden al gezien toen hij op de laatste dag in de cinema van Maaseik denk ik te zien was. In ieder geval vond ik het toen een heel goede film.

We zaten toen met 4 man in de zaal. Zoveel mensen geven dus werkelijk om het gigantische, allesvernietigende systeem waarin we zijn verzeild geraakt.

Hmm, béétje overdreven Capitalism is een behoorlijk manipulatieve documentaire (wat ik bij Moore's eerdere films altijd reuze mee vond vallen). Moore maakt het zich hier wel heel gemakkelijk door te stellen dat kapitalisme nog nooit ergens goed voor is geweest en dat Amerika een verschrikkelijk land is waar iedereen altijd arm is. Maar wel een 'leuke' documentaire, vooral toen Moore de banken afging om 'the money from the people' terug te halen, heb ik erg gelachen.

3.5*

Erg mee eens. Het leek mij trouwens ook dat Moore teveel wilde zodat het resultaat onevenwichtig is.

Maar ben een voorstander van Moore, hij heeft mij met deze film niet teleurgesteld en we mogen blij met hem zijn, hij doet er iets voor, of je nou voor of tegen hem bent.

*** 1/2.

Het perspectief is puur binnenlands en dat vond ik juist het intrigerende eraan. Voor een Amerikaan die geen rekening met het buitenland houdt is pompen van astronomisch veel belastinggeld in het bankwezen een absurditeit. Als wij failliet, (bv als huizenbezitter) gaan, waarom onbetrouwbare banken in stand houden. Dit gevoel drukt de film vooral uit. En Moore doet dat zoals hij alleen dat kan. Infotainment.

Maar die eenzijdigheid is ook de zwakte van de film. Want de Amerikaanse banken hebben ook buitenlandse verantwoordelijkheden: zwaan kleef aan. Of beter: het was Internationale Financiële Dominoo D-Day in Congress....dat gevoel laat Moore bewust niet zien. Want hoe ingewikkelder het verhaal hoe zwakker het punt dat je wil maken.

Maar de film bevat genoeg feiten dat je haren recht omhoog doet staan....want kapitalisme in pure vorm heeft zeer enge trekken en dat laat Michael Moore met verve zien......

In een aantal onderwerpen die Moore aanhaalt kan ik me wel vinden. Maar er zijn ook punten die wel heel eenzijdig naar voren komen. Als je bijvoorbeeld de huisuitzettingen bekijkt. Daarbij wordt niet of nauwelijks ingegaan op de naïviteit van de mensen die hun hypotheken herfinancieren. En als je dan met je volle verstand een contract tekent en de rente die je moet betalen wordt hoger (volgens contract) en je kunt dan je aflossing en renteverplichtingen niet meer betalen, dan heeft de bank toch alle recht om de executie te beginnen? Waarschijnlijk zijn de mensen die hun huis uit zijn gezet (m.b.t. huisuitzettingen) zelf de grootste kapitalisten. De huidige lening was goed, maar ze zien een advertentie en denken: hier kunnen we geld uit slaan en gaan voor een veel te dure herfinanciering.

If you play with fire, you might get burned.

Als je niet van de USA bant, kan het op eenn gegeven moment allemaal niet zo hard meer boeien. Verder vond ik de docu wel ok

Typische Moore Film, met de gebruikelijke Moore humor, zoals wanneer hij de CEO's van banken wil gaan arresteren voor witteboordencriminaliteit. Verder natuurlijk de gebruikelijke intermezzo's van oude reclames en nieuwsitems.

De film had wellicht wat compacter gekund, dat gezever met die priesters enzo had er voor mij niet per se in gehoeven, terwijl andere zaken, zoals die kerel die huizen tegen bodemprijzen opkocht voor winst, wat beter uitgelicht hadden mogen worden.

Desondanks toch een sterke docu, met een happy end, niet zo evenwichtig als zijn voorganger, Sicko, maar het onderwerp kon haast niet onbesproken blijven.

Oh trouwens, @Vito Corleone, is het al eens bij je opgekomen dat die mensen wellicht een tweede hypotheek op hun huis namen omdat ze anders niet rond konden komen?

Waarom die MIchael zijn kameraden in Rusland nog steeds niet vervoegd heeft, is mij een raadsel.

.

Alweer een zoveelste dogmatische propagandafilm van Amerika-hater Michael Moore.

De film zet in met een familie die compleet verwacht (voltallige cameraploeg en allerlei getuigen aanwezig) bezoek krijgt van de politie. "Dit is Amerika" hoor je Michael balken. Amerika is een natiestaat en geen anarchistische commune, dus ja, de politie maakt hiervan deel uit. Waarom die op bezoek komt of m.a.w. welke misdaden de familieleden begaan hebben, wordt ons niet verteld. De toon van de film was dus gezet: alweer een docusoap met lukrake vertellingen van kameraad Moore welke we andermaal voor zoete koek en compleet kritiekloos moeten slikken.

Dit wordt gevolgd door beelden van Rome met daarop comentaar van iemand die duidelijk zijn eigen geschiedenis heeft uitgevonden. Daarna beelden van iemand die uit zijn huis wordt gezet. Heeft deze mens zwaar boven zijn stand geleefd? Heeft deze mens iemand vermoordt waarvoor hij de borgsom niet kon betalen? Nogmaals beslist Michael tot het weghouden van cruciale details; "dit is kapitalisme" weet hij ons wel nog mede te delen. Tijdens de collectiviseringen van communistisch Rusland in 1928 werden miljoenen mensen hun huis ontnomen, alsmede hun vee, werkgerief en voedselvoorraad; enkel en alleen omwille van het systeem. Tijdens de Grote Sprong Voorwaarts (1958) van Michael's grote voorbeeld Mao van hetzelfde laken een broek met miljoenen doden tot gevolg. Zeggen dat dit "kapitalisme" is, is dus een zoveelste staaltje van flagrant boerenbedrog.

De voorgaande tekst beschrijft zo een 3 leugens en we zijn nog maar 5 minuten ver. De film duurt zo een twee uur en de wanfeiten volgen elkaar aan een razendsnel tempo op.

Al snel werd het mij duidelijk dat deze film bedoeld is voor een volgzame schapenkudde; het slag mensen dat tijdens de Culturele Revolutie ja knikte toen de Chinese overheid hen vroeg hun eigen ouders te doden; het slag mensen dat "ja" riep toen Hitler hen opdroeg Joden uit te leveren tijdens de pogrom's in Nazi-Duitsland. Kortom, inzichtloze kuddebeesten, amper in staat voor zichzelf uit te maken welke broek ze 's ochtends zullen aantrekken.

Neen, dit is geen revolutionaire film en neen, deze film maakt geen brandhout van het conventionele denken. Deze film maakt evenwel brandhout van waarheid en werkelijkheid. Nou, dat Michael met dat hout zijn eigen haard aansteekt want met deze troep krijgt hij mij niet warm. Ik kreeg geen verstand bij geboorte om te slikken wat men mij vertelt, maar wel om na te denken en te relativeren. Twee zaken waarmee je onmogelijk een voldoende kunt geven aan deze CCP propagandaprent. 1.5 ster voor de muziek en voor de ondertiteling.

Over relativeren gesproken. Met dik hout zaagt Corcicus hier zijn planken: net zo ongenuanceerd en eenzijdig als Moore. En dus leuk om te lezen. Altijd gezellig zo'n 'komische teaparty'. Maar Moore is ironischer.

Alsof de "credit default swaps" en vele andere derivaten geen enorme berg kapitalistische leugens heeft opgeleverd. Banken houden ons en zichzelf constant met complexe zaken voor de gek. Daarmee vergeleken is Michael Moore alleen maar een kleine pestkop. Zijn eenzijdigheid en vereenvoudiging van de werkelijkheid is wat dat betreft te vergeven boven veel neo-conservatieve bullshit. De vrije markt zit ook vol kuddedieren die hun ondoorzichtige brueaucratie verkopen voor "transparante efficientie" en pronken met "duurzaamheid" en "groen"....of cliché's blaten als: "Sure we can"....

Tja, als je blijft steken in ergenissen en doorzaagt over het 'verre verleden' (WO2 etc.) en het recente (kredietcrisis) rechts laat liggen dan wordt het "conventionele denken" nooit brandhout.

This is capitalism. A system of taking and giving... mostly taking.

Ik vond de documentaire best leuk. Apart dat piloten zo'n laag salaris krijgen. Je zou het bijna niet geloven. Natuurlijk belachelijk hoe de grote bedrijven omgaan met hun werknemers. Ook frappant waren waren die geheime verzekeringen op mensen en de Wall-street gasten met hun 'derivative'.

Ook werd ergens een voorbeeld genoemd dat de werknemers van een montage bedrijf $65k per jaar verdiende. Is dat niet een beetje te veel? Dat is meer dat wat een gemiddelde academici in Nederland verdient.

Tevens wordt er goed in beeld gebracht hoe veel bedrijven en vooral hun CEO's miljoenen kunnen stelen. Overigens wel apart dat bijna alle CEO's van al die grote banken joods zijn? Toevallig?

Nadeel van deze documentaire is dat ie wel erg lang duurt. En na 100 minuten had ik het wel gezien.

Het had beter gekund. Michael Moore heeft een nogal aparte manier van vertellen wat wel stoorde. Door zijn manier van doen lijkt het me eerder iemand die doormiddel van zijn documentaires het geld van de armen steelt. Kan dan ook niet wachten om straks wat achtergrondinformatie op te zoeken van Michael Moore. Ben benieuwd in wat voor een huis hij woont bijvoorbeeld. Maar daar ging de film niet over. De film had op het eerste zicht niets nieuws te bieden. Ben al jaren op de hoogte van de problematiek in Amerika en vooral dat het kapitalisme geen fluit helpt. Toch niet voor diegene die het nodig hebben. Hier en daar dan toch nog nieuwe dingen te weten gekomen. Bedrijven die levensverzekeringen afsluiten op hun werknemers? Fuckt up America. Buiten dat dus schiet er me niets te binnen wat nieuw voor me was. Capitalism: A Love Story is een redelijke documentaire die laat zien hoe het kapitalisme in Amerika in elkaar steekt. Al is het hier toch veels te zwart-wit weergegeven. 3.0*

Mindere documentaire van de vier die ik van Michael Moore heb gezien. Er zaten goede vondsten in zoals bedrijven die winst maken met de dood van hun werknemers. Om misselijk van te worden En de dunne grens tussen kapitalisme en democratie die min of meer misbruikt wordt door Amerikaanse bedrijven en justitie (die kinderrechter)

Misschien was het niet zo'n goed idee om deze docu meteen na Fahrenheit 9/11 te kijken maar deze kwam toch iets minder uit de bak voor me. Begrijp me niet verkeerd, de montage is vanouds zeer goed en het laten tonen van reclames uit de jaren 50 en 60 tussendoor heeft een soort van zwartgallig effect dat zeer goed werkt. Wat ik wel altijd ergerlijk vond was de eenzijdige manier hoe Moore zijn documentaires maakt. En om eerlijk te zijn kon het middenstuk van deze docu me echt niks boeien. Ik heb sowieso een hekel aan economie (het schoolvak en in het echt) alleen het einde was boeiend.

Moore kan overigens ook erg slordig zijn en theorieën letterlijk door de kijkers zijn of haar strot douwen. Toen hij bijvoorbeeld in het museum ging kijken naar de Amerikaanse constitutie uit 1776 moest hij natuurlijk wel bedenken dat tijden veranderen. Waar hij wel terecht gelijk in had was dat de grens tussen democratie en kapitalisme veel te vaak wordt overtreden. Die invloed van bedrijven op presidenten leek ook erg terecht soms, maar af en toe ging Moore weer flink overdrijven.

Wat misschien nog wel een van zijn sterkste vergelijkingen is in deze docu is toen je zag hoe na de Tweede Wereldoorlog Europa in vele landen hun grondwetten aanpasten en meer openstond voor sociale wetten, ditzelfde gebeurde niet in Amerika, en de wens van President Roosevelt werd hiermee nooit vervult voor een verbeterde constitutie. En de jaren erna werd die wens alleen maar genegeerd en de grens tussen rijk en arm steeds groter. Als je voor sociale zorg stond werd je uitgemaakt voor een communist. Foute, politieke shit dus. Amerika hoort het rijkste land ter wereld te zijn en met welvaart komt gelijkheid zou je denken maar dat is dus helemaal niet het geval en ik denk ook dat die hoge cijfertjes veelal komen van bedrijfsdirecteuren.

Wat ik ook erg jammer vond van Moore was zijn keuze om tot actie te komen tegen het kapitalisme. Ik bedoel het is een goede zaak dat hij dat doet (het einde alleen al) maar het lijkt eerder of hij tot rebellie wilt opzetten dan een goede documentaire maken. Dat heeft hij wel gedaan maar dit is uiteindelijk een van zijn mindere.

***

Uitstekende documentaire waarin Michael Moore het kapitalisme van Amerika onder de loep neemt en daar de nodige vraagtekens bij zet. Vooral als je bijvoorbeeld hoort wat piloten in Amerika verdienen of helemaal als blijkt dat sommige bedrijven levensverzekeringen op hun eigen werknemers afsluiten om zo bij hun overlijden geld op te strijken. Verder doorspekt met de bekende, sarcastische maar doeltreffende Michael Moore-humor. Wel een beetje jammer dat Michael Moore, vanwege zijn bekendheid, nergens voet tussen de deur krijgt bij de 'schurken'.

Documentaire die inhoudelijk veel sterker is dan "Fahrenheit 9/11". Die laatste is veeleer een grote anti-Bushcampagne zonder eigenlijk inhoudelijk een problematiek aan te kaarten. Rioolpolitiek dus.

Maar hiermee weet Moore een relevant thema aan te snijden. (Wat ie met "Sicko" en "Bowling for Columbine" ook zal doen, maar die moet ik nog zien).

Dat Amerika een ziek systeem heeft weet iedereen. De huidige wetgeving is haast feodaal, en de bevolking wordt zodanig gemanipuleerd dat ze nog stemmen op diegenen die hen de diepte in sleuren. Ze worden wijs gemaakt dat ze geen goede Amerikanen zijn als ze tegen het kapitalisme zijn (Socialist is nog steeds een scheldwoord in Amerika!). Doet me een beetje denken aan "Hitler ist Deutschland, wie Deutschland hitler ist" Als je niet voor onze stroming bent, dan hou je niet van ons land.

Ook in onze lage landen is de situatie zo. Ik snap niet dat mensen staken voor borrelnootjes als kleine loonsverhogingen en compensaties terwijl de grote vis steeds de dans ontspringt! De hele kapitalistische bankwereld is gewoonweg rot.

En dat alles wordt hier nog eens heel mooi geïllustreerd. De linken tussen de politiek en de echte machthebbers worden mooi geïllustreerd, en de miserie van de slachtoffers wordt ook mooi getoond.

In het 2de deel krijgt het weer even wat politieke boodschap. Obama wordt op een gegeven moment bijna als een god afgeschilderd. Daarom toch net geen topdocumentaire.

Bijkomend nadeel is dat het voor economie-leken soms moeilijk te volgen is.

Aardig.

3,5*

In Capitalism: A Lovestory van Michael Moore, na ongeveer 1uur en 47 minuten (direct na de boze toespraak van een Congreslid) gaan we naar de Republic ramen en deurenfabriek. De werknemers gaan de fabriek bezetten. Welk muziekje zit daaronder?