FernGully: The Last Rainforest (1992)

Nogal een moraliserende film over het groene woud dat nog vrij goed meevalt. Geen topper, maar zo'n doorsnee zondagmiddagfilmpje om met de kids te zien, zonder dat je je irriteert. Qua animatie is het in elk geval nog leuk om te zien tegenover de slechte computeranimatie waar veel films tegenwoordig mee afkomen.

Ik kan me gewoonweg niet herinneren wat ik hier vroeger van vond, maar het lijkt erop dat animatiestudio's kinderen dom proberen te houden. Net zo ergerlijk als A Troll In Central Park. Althans, ik kan me herinneren dat ik de liedjes in die film heel verschrikkelijk vond.

Bij de weg; deze film liet me onverschillig, dát is 't! Toen al! De naam is me lang bijgebleven, maar toen vond ik 'm maar zo zo. Overdonderend clichématig en nu ik er beelden van heb teruggezien in de review van The Nostalgia Critic, spatten het gebrek aan logica en de debiele clichés echt van het scherm -maar die konden mijn ogen toen nog niet waarnemen. Misschien moet ik dergelijke films niet zo serieus nemen en me meer in het kind in mij verplaatsen, maar dat vind ik wel héél erg moeilijk.

Jaren geleden als kind meerdere malen gezien, want in de collectie van mijn oppas. Toen ik aan het zappen was tegengekomen, en dus halverwege ingevallen. Mijn herinneringen blijken nog redelijk te kloppen, alleen het oordeel is flink veranderd. Waar ik vroeger alles leuk vond, als het maar getekend was, stoor ik me nu enorm aan de boodschap. Ik heb gewoon een hekel aan dit soort moralistische films die eigenlijk niets anders zijn dan een lange preek tegen het vernietigen van de natuur. Helemaal mee eens dat er zo min mogelijk bomen gekapt dienen te worden, maar daar hoef ik geen film voor te zien om van overtuigd te raken. Zeker niet als de zaken zo simplistisch worden voorgesteld. 0,5*.

Wat was die Nederlandse dub trouwens tenenkrommend slecht. Totaal off-sync met de lippen en net zo "overtuigend" uitgesproken als de dub van menig serie van Jetix, of hoe die zender ook tegenwoordig mag heten.

Des Disney.

Een aardig tekenfilm die Disney uitademt, maar niet uit diens stal komt. De moralistische eco-boodschap zal kinderen weinig storen en de kleurrijke animaties zijn mooi vormgegeven. Origineel is het allemaal niet erg en de liedjes zijn zeker geen evergreens. Toch zal dit er als zoete koek bij menig kind ingaan. Voor volwassenen is er gelukkig een grappige stemmencast die wordt aangevoerd door de meest komische van het stel: Robin Williams.

Goed.

Hello, I'm a nocturnal placental mammal of the order pterodidae, or ptero-didn't-I...

Het is vreemd hoe een film soms nog zoveel jaren later in een hoekje in je geheugen kan blijven hangen. Ik was FernGully eerlijk gezegd compleet vergeten, maar een tijd geleden stond ik in de Kringloopwinkel en vond daar een DVD met de originele film en de sequel (vanwaar ik het bestaan zelfs niet wist) op één schijfje. Hoewel de titel wel ergens een belletje deed rinkelen, was het pas met het zien van Batty op de cover dat er opeens een hoop herinneringen terug kwamen.

Natuurlijk meegepakt en gisteravond eens opgezet. Bleek me er uiteindelijk toch niet meer zo enorm veel van te herinneren (met uitzondering van Batty dan) en dan is het fijn dat de film op zich nog goed overeind blijft staan. FernGully heeft de allures van een Disney film, maar mist juist net dat magische dat die films wel hebben. Wat overblijft is de ecologische boodschap die waarschijnlijk bedoeld is om zich onbewust in de kinderen hun achterhoofd te nestelen, maar daar ligt het er waarschijnlijk net iets te dik voor op. Gelukkig niet op zo'n manier dat het storend wordt, hoewel die laatste tekst met 'For our children and our children's children' nu ook weer niet had gehoeven. Bill Kroyer besefte gelukkig ook wel dat hij met enkel deze boodschap geen volledige film ging volmaken en besloot om a) de speelduur niet te lang te maken en b) er best wel wat muzikale intermezzo's in te steken. Hoewel niet alle liedjes weliswaar van eenzelfde niveau zijn, is dat nog wel een aangename afwisseling.

Qua animatie in ieder geval degelijk, al speelde ik wel met het idee dat dit meer iets eind jaren '80 was in plaats van begin jaren '90. Soit, de film speelt zich bijna in zijn geheel af in het bos en de feeërieke wereld komt mooi tot zijn recht. De afwisseling met de slechte leveller, de kompanen van Zak en natuurlijk Hexxus werkt goed. De film steunt voor het overige vooral nog op zijn stemmencast. Robin Williams doet hier hetzelfde trucje als in Aladdin, wat bizar is aangezien beide films uit hetzelfde jaar stammen, en doet dat goed. Tim Curry is dreigend als Hexxus en Christian Slater is nog wel geslaagd als Pips. Iets wat ook gezegd kan worden voor Samantha Mathis als Crysta. Leuke bijrol nog voor Cheech & Chong als twee van de vrienden van Pips.

Er kwam minder nostalgie aan te pas dan ik had verwacht, maar FernGully blijft zelfs nu nog altijd mooi overeind staan. Toegegeven, de boodschap ligt er misschien ietwat te dik op en toch.. Ik heb er op zich geen problemen mee. Het is uiteindelijk nog de uitstekende voice-cast die dit nog naar een hoger niveau weet te tillen. Benieuwd naar de sequel.

3,5*

Flauwe animatie.

Doet in de verte wel wat aan Disney denken, met feetjes, pratende dieren en uiteraard muzikale intermezzos, maar voor een echte Disney film is het misschien net iets te duister. Ook net iets te losjes. Probleem is dan vooral dat de combinatie van die twee ook niet meteen aanslaat.

Ik heb de film vroeger nooit gezien, misschien dat ik er toen al net wat te oud voor was. Anderzijds ben ik niet zo'n nostalgisch persoon, dus de kans is klein dat zoiets veel impact zou gehad hebben. Het is gewoon een typische film voor jonge kinderen, met een stevige moraal over boskappen. Zo zijn er nog wel meer animaties geweest.

De animatie is vloeiend, maar daar is het meeste wel mee gezegd. Tekenstijl is erg matig en uitzonderlijk is het sowieso nergens. De bad guy is dan nog wel leuk, maar valt vooral een beetje uit de toon in vergelijking met de rest van de film.

't Is dat het kort is, 't is ook zo weer voorbij, maar geweldig is het niet. Eentje om snel te vergeten.

1.5*

“But just think. Humans back in the forest!”

“Yep. There goes the neighborhood.”

Redelijke animatiefilm. James Cameron heeft met Avatar duidelijk goed naar FernGully gekeken, want het verhaal kent heel veel gelijkenissen. De kritische boodschap over hoe wij als mens met de natuur omgaan, een romantisch subplot tussen een mens en een fantasiepersonage, een grote boom waarin speciale krachten schuilgaan etc. Het is een interessante cocktail.

Maar de uitwerking mist originaliteit en het is allemaal opvallend vlak. De muzieknummers zijn matig, en ook de animatie is vrij standaard. De stemacteurs zijn niet al te best, en soms leidt het ook te veel af van het verhaal. De korte speelduur en het vlotte tempo zorgen ervoor dat het allemaal nog wel redelijk wegkijkt.

Ferngully: The Last Rainforest is gebaseerd op het gelijknamige boek van Diana Young. Dit boek werd overigens pas in hetzelfde jaar uitgebracht als de film. Diana Young was de vrouw van producer Wayne Young, die samen jarenlang geprobeerd hebben om de animatiefilm van de grond te krijgen. Pas dankzij het succes van de Disneyfilm The Little Mermaid, was er weer voldoende vraag vanuit filmstudio’s om grootschalige animatiefilms te produceren.

Met een budget van 24 miljoen dollar was Ferngully bepaald geen goedkope productie. Voor de animatie werd o.a. de animatiestudio van Bill Kroyer (die de film ook regisseerde) aangetrokken. Kroyer Films was een pionier op het gebied van het mixen van traditionele, met de hand getekende animatie en computeranimatie. Ook de computer wordt dan ook veelvuldig gebruikt in Ferngully. Omdat computeranimatie in die tijd nog altijd in zijn kinderschoenen stond, is veel animatie in Ferngully behoorlijk leeg en ontbeert de film een gebrek aan detail. De animatie van het regenwoud ziet er wel prima uit en ook de karakters zijn goed geanimeerd. Al lijken een aantal personages zo te zijn weggevlogen uit de film Peter Pan. Met name de schaars geklede Christa had zo een nichtje kunnen zijn van Tinkerbell.

Een groot deel van Ferngully is opgevuld met muzikale nummers, die helaas het tempo uit de film halen en ook muzikaal gezien niet bepaald bijzonder zijn. De stemmencast is prima in orde en Robin Williams vertolkt hier zijn eerste animatierol, net voordat hij later dat jaar furore zou maken met zijn onnavolgbare vertolking van de Geest in Aladdin. Ook de stem van Tim Curry is altijd een genot om naar te luisteren, en het is opmerkelijk dat hij nooit is gevraagd voor een grote Disney-film. Wel is zijn stem te horen in tv-series als Darkwing Duck en het videovervolg Beauty And The Beast: The Enchanted Christmas.

Aan kwaliteit achter en voor de camera ontbeerde het Ferngully niet. Helaas is het simpele plotje vrij voorspelbaar, maar zelfs op de dag van vandaag nog altijd erg actueel. De film was een bescheiden succes in de bioscopen en deed het beter op home media, waardoor de film uiteindelijk toch een succes werd voor filmstudio 20th Century Fox. In 1998 kreeg de film een vervolg, genaamd Ferngully 2: The Magical Rescue, welke helaas was bedoeld voor de videomarkt en zich dan ook op geen enkel punt kan meten met het origineel.