Nowhere Boy (2009)

Dat kan ik niet eens. Dat Lennon dood was wist ik dan weer wel.

Precies, Lennon overstijgt ook wel de Beatles als gewoon bandje. Dat is een icoon van de 20ste eeuw die in talloze publicaties en moderne media langskomt.

Kan mebijna niet voorstellen dat iemand van 18+ dat niet weet, hoe weinig je ook met The Beatles hebt.

Waarvan zou ik het dan moeten weten? Hersenloos TV kijken of radio luisteren is al sinds m'n 12de niet meer aan mij besteed.

Nou ja, het is ongeveer vergelijkbaar met niet weten dat Kennedy is vermoord.

Dat soort zaken kwamen in Belgie toch veel prominenter op het nieuws (en soortgelijke programmas). Vind het een wereld van verschil.

Ok. het is your loss verder hoor. . Ik zou dat soort dingen die in de hele wereld spelen wel graag weten, maar als het je niet boeit dan houdt dat op ja.

Zulke trivia kan je toch moeilijk als "loss" omschrijven.

Algemene kennis?

Volgens mij kent de helft van de wereldbevolking John Lennon niet eens. Maar dat is uiteraard een loze opmerking.

Ik zou niet één liedje kunnen opnoemen die hij geschreven of gezongen heeft. Maar ik wist wel dat hij al dood was; Een rijk en onmisbaar deel van mijn algemene kennis...

Hersenloos, achja. Valt me toch op dat je het zelf ook de normaalste zaak van de wereld vind. Maar voor de rest geloof ik best dat je er geen waarde aan hecht hoor.

Aaron Johnson en Kristin Scott Thomas zijn geweldig in hun rol. Maar de beste acteerprestatie gaat naar Anne-Marie Duff (die de moeder van John Lennon speelt). Ze straalt van het scherm ! Leuke film.

En dan heb ik het niet over smaak, maar over het feit dat er geen enkele groep invloedrijker is geweest op de popgeschiedenis.

Verder klopt het dat Lennon een icoon is, maar hij zal toch altijd in verband worden gebracht met zijn voormalige band. Lennon blijft bovenal toch vooral een (ex-) Beatle. Zijn solowerk was lang niet allemaal even verdienstelijk.

Dat vind ik ook ja. Heb sowieso nooit een fase gekend waar ik wat had met muziek "van voor m'n tijd", heb me dus ook nooit met die zaken beziggehouden.

Op de één of andere manier is Lennon als persoon toch veel minder iconisch dan de Beatles als groep, Elvis, Abba of Mick Jagger, want los voor mijn desinteresse in pop ben ik van hen wel relatief op de hoogte.

Ik had ook niet anders verwacht, maar buiten 'interesse' voor de Beatles of Pop in het algemeen is het wat mij betreft een historisch feit waar in zijn geheel niet aan valt te ontkomen. Maar blijkbaar valt dat toch tegen. Ik sta er van te kijken in ieder geval, omdat je toch niet overkomt als een wereldvreemd figuur.

Merk zelf wel dat jullie in NL bijv veel meer doen rond die top 2000 elk jaar. Zo'n programmas vroeger nooit op de Belgische TV gezien.

Als hij al tig jaar geen nieuws meer volgt, is het niet raar dat er dingen zijn waar hij niet van op de hoogte is. Zo wist ik 6 jaar geleden niet dat bob marley dood was en zo zullen meer mensen zijn die van bepaalde dingen niet op de hoogte zijn.

Nja blijkbaar weet niet iedereen alles. Ik heb Onderhond idd na de film verteld dat John Lennon al jaren dood is. Neergeschoten zelfs. Maar als daar je interesses helemaal niet liggen is dat toch wel een beetje begrijpelijk dat hij dat niet weet? Ik weet ook niet wie er allemaal nog leeft of niet in andere muziekgenres die voor andere mensen ook ongetwijfeld een groot icoon zijn geweest. We kunnen ons niet overal mee bezighouden, dat zou een erg druk leven zijn.Gelukkig weet Onderhond van een heleboel andere dingen wel wat af

Misschien zou je juist wat vaker hersenloos naar de tv moeten gaan kijken, dommer kun je er nooit van worden.

Oh jawel hoor.

Lennon, Martin Luther King, Marilyn Monroe, Einstein, Andy Warhol, Bob Dylan, Neil Armstrong etc.

Dat zijn mensen die een hele generatie hebben gedefinieerd en ongeacht je interesse hoort het gewoon bij algemene kennis (vind ik).

Vast wel een hele generatie, maar toch niet de mijne volgens mij.

Ik vind in die lijst Monroe, Dylan en Lennon toch echt een trapje lager staan dan de rest. En niet zozeer qua kunnen, maar het blijven uiteindelijk "maar" acteurs en muzikanten. Toch een ander kaliber als Einstein of Luther King.

Einstein springt er voor mij toch wel met kop en schouders boven de rest uit. Toch denk ik dat er misschien meer mensen zijn die van John Lennon gehoord hebben dan van Einstein. Van Andy Warhol denk ik dat de meesten nog nooit gehoord hebben. Geen schande want ik vind hem een totaal onbelangrijk figuur. Ik zou eigenlijk niet weten wat hij gepresteerd heeft. Oei, nu ben ik natuurlijk gezakt voor het examen 'Algemene Kennis' .

Bij Warhol gaat het dan ook niet om hemzelf maar om de enorme invloed die zijn kunst heeft gehad en vooral het iconische ervan. Of je het nu mooi vind of niet, variaties op Warhol zijn echt alomtegenwoordig.

Het geldt voor het hele rijtje van Kos. Al die namen zijn twinigste eeuwse iconen. Al is het alleen maar omdat haar beeltenis in de hele Westerse wereld onmiddellijk herkent wordt (Monroe) of omdat iemand min of meer toevallig het gezicht werd van een enorme technologische ontwikkeling (Armstrong), misschien minder waardevol dan iemand die een totale verandering in maatschappelijk (King) of wetenschappelijk (Einstein) denken teweeg bracht, maar net zo definierend voor de twintigste eeuw vind ik.

Dat bedoelde ik ja.

Vond het echt een mooie film, en het kan me allemaal geen bal schelen wie er nou wat weet van The Beatles of John Lennon, en hoe belangrijk het allemaal wel niet is.

Het gaat erom dat sinds ik besta The Beatles altijd in mijn oren hebben geklonken en dat ik er altijd dol op ben geweest.

Dat ik het een mooie film vond, dat ik heb gelachen en gehuild en dat ik met een tevreden gevoel naar de aftiteling van de film zat te kijken.

Dikke 4,5!

Eerlijk gezegd viel deze film me een beetje tegen. Ik ben sinds een jaar ongeveer flink fan geworden van the Beatles en keek dan ook erg uit naar deze film toen ik hoorde dat die er zou komen.
Helaas is de film dus vooral gericht op de John Lennon en de relatie met zijn moeder en tante. Dit deel van zijn jeugd wordt zo erg benadrukt in de film, dat het op mijn nogal overkomt alsof het allemaal daar om draaide en 'oja, hij begon ook nog een bandje'.
Ook jammer dat sommige dingen in de film gewoon niet waar zijn of redelijk verdraaid worden, bijvoorbeeld: Na de dood van zn moeder lijkt het in de film, alsof hij meteen weer doorging met the Beatles, terwijl Paul in het echt flink veel moeite heeft moeten doen om hem na maanden weer de draad op te laten pakken. Ook lijkt het alsof the Beatles van begin af aan meteen succes hadden, maar dit duurde ook nog wel een tijdje, begon pas nadat ze terug waren uit Hamburg.. En zo zijn er nog wel redelijk wat schoonheidsfoutjes..
Toch, omdat het een film over John Lennon is, Aaron Johnson het netjes gedaan heeft en de sfeer goed overgebracht wordt, een 3,5*.

Aardige film, vooral eigenlijk door de stukjes waarin de band opgericht wordt en Lennon een beetje leert muziek te maken. Ik heb nooit aanleg gehad voor instrumenten spelen, maar hier kreeg ik wel zin om even een gitaar te pakken. Ik heb overigens niet bijzonder veel met The Beatles. Het gekke is dat ik sommige van hun liedjes echt geweldig vind (Hey Jude, Yesterday, Let It Be), maar het grootste deel tegen het irritante aan vind liggen (wat heeft men bijvoorbeeld toch met dat Strawberry Fields Forever?). Ik kan me voorstellen dat het zien starten van deze band (zei het nog zonder Ringo Starr) pas echt spannend is.

De rest van de film is niet meer dan aardig. Een standaard Brits drama eigenlijk. Doordat dit thema daar zo vaak behandelt is heb ik bijna de indruk dat het in Brittannië praktisch de standaard is dat kinderen door op zijn minst één van hun ouders in de steek gelaten worden, maar liefst door allebei. Het drama wordt degelijk geacteerd en het feit dat een icoon als Lennon zo'n simpele backstory heeft is een aardig contrast, maar een gedenkwaardige film wordt het niet.

3*