Nowhere Boy (2009)

Hier ben ik zeer benieuwd naar

Trailer. Ziet er goed uit, deze hou ik in de gaten.

Wordt de openingsfilm van het Film Festival Breda (24 maart)

Jammer dat de hoofdrolspeler uiterlijk niet op Lennon lijkt, te oordelen naar de trailer.

Maar benieuwd ben ik er zeker naar.

Ik heb hem gisteren in sneak preview kunnen bekijken. En hoewel ik dus niet wist wat ik moest verwachten en zelfs nog niet van de film gehoord had, viel hij me enorm mee.

Het verhaal heeft echt veel raakvlakken met zijn werkelijke jeugdloop, de acteerprestaties zaten zeker goed tot erg goed, de beelden en natuurlijk de muziek zijn ook erg goed.

Echt genoten van dit werk!

Da's al één van de hoofdredenen waarom ik niet tuk ben de film te gaan zien... Ik moet kunnen geloven wat ik zie, ik denk dan, kon men echt geen acteur krijgen die er ook nog wat of lijkt?

Die nieuwe film over het leven van Serge Gainsbourg moet ik ook nog zien, maar daar lijkt de acteur tenminste ontzettend op Gainsbourg zelve; Toch héél belangrijk als je een biografie film maakt.

Ondanks dat vond ik het beslist geen onaardige film. De film moest het van mij wel hebben van de jaren vijftig muziek, die de film voor mij een heerlijk nostalgisch sfeertje gaf. Het drama gedeelte vond ik minder, hoewel er door de vrouwelijke hoofdrolspelers best goed geacteerd werd. Het acteren van Aaron Johnson als John Lennon kwam in dit gedeelte beduidend minder goed uit de verf, maar zijn optreden als musician/singer vond ik subliem.

3,5*

Heb me best vermaakt met deze film. Het enige minpuntje aan de film vond ik dat het drama gedeelte meer aandacht krijgt dan de muziek. Begrijp best dat de drama in John's leven een belangrijk stuk is, maar het had meer in evenwicht moeten zijn.

Prima film, goeie sfeer, leuke acteurs. Met name Paul McCartney vond ik lekker bezig. In de Last Legion vond ik 'm echt irritant, maar Thomas Sangster is serieus gegroeid...

Valt mee, als je de hele film ziet valt op dat hij op een bepaalde manier bekeken zeker wel wat van Lennon weg heeft. Z'n spitting image is het dan misschien niet, maar toch vind ik het een heel aardige casting. Dan vind ik Thomas Sangster trouwens nog veel minder op McCartney lijken. Doet niets af aan het prima acteerwerk van beide acteurs. De ervaren vrouwelijke hoofdrolspeelsters komen natuurlijk beter uit de verf dan de jonkies, maar dat we hier met talenten te maken hebben staat buiten kijf.

Geen Beatle nood in te horen...Rechtenkwestie.

niet mijn ding dit soort films , hou ook niet van die muziek

Zeer mooie trailer, verheug me er nu al op!

o ik dacht juist wel beatle nood te bespeuren....

@ zaaf i:

Je maakte van de 'noot' een deugd zogezegd

mooie film.
Het verhaal gaat ook volledig over de tijd voor de beatles.
De beatles worden niet eens genoemd. Waneer hij naar Hamburg gaat vraagt z´n moeder nog hoe de band heet, hij zegt het niet mooi detail.
Heel anders dan verwacht, maar 4

Een zeer goed sfeerbeeld van Liverpool in de periode 1950-1960. John Lennon wordt opgevoed door de strenge, suffe tante Mimi die het wél goed bedoelt maar hem geen echte liefde kan geven. De moeder,. die ten tonele verschijnt bij de begrafenis van de echtgenoot van tante is van een heel andere orde. Ze leeft er lustig op los en John herkent zich veel meer in haar dan in zijn tante. Zijn moeder koopt een banjo voor hem en dat is het begin van een muzikale carriere die zijn weerga niet kent. John Lennon wordt fantastisch neergezet door Aaron Johnson, evenals Anne-Marie Duff als zijn moeder Julia. en de ondankbare rol van tante Mimi, ook zeer goed gespeeld door Kristin Scott Thomas.

Het B-woord wordt geen enkele keer genoemd evenals de achternamen van Paul en George.

Hopenlijk krijgt deze film nog een vervolg.

Hopelijk krijgt deze film géén vervolg.

Uitmelkerij van prachtige films als deze, die geen vervolg nodig hebben, is niet mijn ding.

Ik vond de rol van tante Mimi juist een prachtige rol. Er zit een gigantische keerzijde aan het impulsieve, rock 'n roll-leventje van John's moeder Julia. En ik vind dan ook dat dit juist zo mooi wordt weergegeven door tante Mimi, die dan op het eerste gezicht misschien verbitterd, kil en saai lijkt maar duidelijk een stuk verantwoordelijkere, betrouwbaardere en uiteindelijk lieve ouder is.

Vond 't een ontzettend pure en eerlijke film. Heb het gevoel dat ik de legende Lennon als persoon een beetje ken, hoe bizar dat ook klinkt.. Zijn liedjes zullen een beetje anders klinken vanaf nu.

Zeker 5 sterren.

Nowhere Boy gaat over het leven van John Lennon van zijn late tienertijd tot het vertrek naar Hamburg. Maar vooral over de tegenstelling tussen moeder Julia en Tante Mimi, impulsief en emotioneel versus burgerlijk, doordacht leven en hun relaties tot John Lennon. Omdat dat dramatische gegeven nogal conventioneel wordt uitgewerkt is deze film weinig avontuurlijk en nogal voorspelbaar. Kristin Scott Thomas speelt vooral een heel aardige rol, daar niet van.

Leuker is het deel over het ontstaan van The Beatles. Zowel Johnson als Sangster zijn zeer geloofwaardig als Lennon en McCartney en compenseren hun uiterlijke verschillen met gemak. Het jaren '50 sfeertje is aardig getroffen. Een paar leuke vooruitwijzingen naar wat komen gaat en geinige details die het karakter van John, Paul en, in mindere mate, George alvast verraden.

Kijkt makkelijk weg en heeft best kwaliteiten, maar meer muziek, minder zussendrama en vooral meer avontuur (in het script en vooral in de regie) had deze film wel goed gedaan. Minder een plotje misschien ook.

3.0*, net aan.

Vrij duf, maar niet onaardig. Er mist een interessant element, ik kan nog niet helemaal plaatsen wat precies, maar er was vrijwel geen enkel moment dat ik het idee had een fenomenale film te zien, eerder onderhoudend. En ja daar hou ik niet bijzonder erg van. Wel 2 Shameless acteurs!

Ik heb begrepen dat het script van de hand komt van de schrijver van Anton Corbijn's Control. Nu was ik daar ook al niet zo'n enorme fan van, maar toch merk ik dat de invloed van Corbijn een grotere meerwaarde was dan Taylor-Wood.

mooi, simpel, scherp in beeld gebracht

Wie zegt dat ik dat niet vond ? Ik ben het met je eens.

Een vervolg lijkt me in dit geval gewenst. Lennon in New York lijkt me interessant genoeg om te verfilmen.

Ik pleit voor een film over Lennon's lost weekend, de periode in de jaren '70 dat hij weg was bij Yoko Ono en met drank, drugs en veel muzikale vrienden zichzelf aan het terugvinden was. Daarna werd hij fulltime huisman trouwens.

Gisteren gezien...

Wat een oninteressante, middelmatige film. :{

Werkelijk NIETS eigenzinnigs aan deze biopic. Slap script, voorspelbare dialogen en totaal sfeerloos.

Echt een gevalletje RTL4 woensdagavond-drama, maar dan zonder Jodie Foster.

Vond de onderwerpkeuze ook een beetje raar. Het gaat nauwelijks over de band, en veel meer over John's relatie met z'n moeder. Dat kan goed zijn, maar je slaat daarmee wel érg veel over in John's ontwikkeling. Maarja, in zijn familierelatie zit natuurlijk meer drama, en dat wordt dan uitgemelkt.

Vond de verschijning van John, maar met name die van Paul, totaal niet kloppen.

John's humor kwam totaal niet over. En hij gedraagt zich in de film als een kleine Elvis, terwijl hij 'in real life' natuurlijk vele malen cynischer was.

Tante Mimi en moeder Julia worden dan wél weer goed en karakteristiek neergezet. Maar het blijft een matige film.

Ik kan t niet laten om niet te reageren.. vooral met 'sfeerloos' ben ik er niet mee eens... Ik vind juist dat de sfeer heel erg mooi is gebracht in de film .. door de kleuren en muziek... Het is weliswaar geen spectaculaire film, maar dat hoeft eig ook niet.. de makers hebben een kleine niet minder belangrijke stukje van John's leven in een film verwerkt.. en niet alles hoeft overeen te komen.. zijn biografie dient dan ook als inspiratie voor deze film (vergeet niet het is geen biografische docu, dus dat hoef je ook niet te verwachten).

Het is een simpele film.. en ik ben met een goed gevoel naar huis gegaan en heb t nummer 'i put a spell on you' 20 keer geluisterd:P

Zéér conventioneel.

Film had eigenlijk over iedereen kunnen gaan. Da's meteen een sterk en zwak punt. Enerzijds is het wat duf natuurlijk, je gaat naar een film over John Lennon en krijgt een doordeweeks Brits marginalendrama. Anderzijds is het wel leuk om net dat contrast mee te nemen.

Vooral de regie is erg zwak. Zeer overtuigend ouderwets, maar boeiend niet. Vooral wanneer wat visuele trucjes geprobeerd worden komt het erg pover over.

Muziek, moet je van houden. Heb niks met live gitarengepingel, wat zowat de hele soundtrack irritant maakt. Om het met stinissen's gevleugelde woorden te zeggen, je moet er van houden.

Buiten het wat overdramatische gejank biedt de film erg weinig, behalve dan het aardige contrast tussen Lennon's droevige jeugd en zijn latere succes. En daar hoef je geeneens wat van The Beatles van te kennen, ik wist niet eens dat Lennon al dood was ...

1.5*

Lennon....

Een heel interessante man met een moeilijke jeugd achter de rug. Na wat ik al veel eerder over John Lennon heb gelezen vind ik dat deze film erg goed gemaakt is. Er is in ieder geval zo goed mogelijk geprobeerd het zo kloppend mogelijk te maken. En als ik enkele biografieen moet geloven was John ook al geen gemakkelijke man in de rest van zijn leven, maar een geweldige zanger des te meer!

Ik vind het inderdaad zoals Onderhond zegt. De film had over iedereen kunnen gaan. De namen kloppen allemaal, maar Paul McCartney en George Harrison lijken eigenlijk in de verste verte niet. Wel grappig aan de Lennon in deze film is dat zijn stem wel aardig in de buurt kwam.En jammer dat er geen enkel echt Beatle nummer inzit, dan was mijn waardering misschien wat hoger geweest.

Al met al een redelijk ingetogen drama. Maar misschien is een film over het latere leven van Lennon wat interessanter..Jammer dat Lennon er niet meer is, de wereld is zonder hem een groot artiest armer. 3,5*

Als u niet wist dat lennon dood was, is deze film sowieso niets voor u. JUIST voor de mensen die wat met de Beatles hebben of hadden is dit een aan te raden film. Een hoop dingen vallen op zijn plaats na het zien van deze film (welke u natuurlijk niet begrijpt, daar u de beatles niet kent, noch het verhaal van lennon). Mijn advies is dus: Prima film voor de liefhebbers, strakke film, goede weergave van feiten, goede sfeer (geen sfeer is gelul). Er was ook een kritiek dat lennon nog niet cynisch genoeg was. Dan heb je de film niet goed bekeken. Hij begon natuurlijk niet cynisch maar werd, naar mate de film vorderde, zo gevormd. Ik zeg nieuwsgierig? Kijken!

Ja, da's toch wel extreem.

Mijn interesse in de Beatles is dan ook nihil. Vind het al knap dat ik ondertussen al de vier leden bij naam kan noemen.