Scott Pilgrim vs. the World (2010)

Niet aan me besteed, flauw superflauwe drukke film , niet mijn humor niet mijn ding

Superflitsende film, met geweldig camerawerk en editing waar je u tegen zegt. Scene overgangen zijn werkelijkwaar fantastisch en de humor is echt van een hoog niveau, dat mensen de humor niet leuk vinden is dan ook onbegrijpelijk. De (beeld)grappen vliegen je echt vanaf minuut 1 om de oren en die worden vaak ook geleverd door de extreem sympathieke cast van Scott Pilgrim.

Daarnaast zijn de vele game invloeden die Scott Pilgrim bevat visueel echt fantastisch, het maakt de actie- en muziekscenes ook erg spectaculair. Dit zorgt voor een extreem frisse uitstraling van begin tot het eind. Tel daarbij het leuke verhaal op en je hebt gewoon een vette topper!

Dikke 4*

Wat een briljante film zeg! Ik keek al een hele tijd uit naar deze film, en hij heeft alle verwachtingen waar gemaakt. Ik weet ook wel dat deze film niet aan iedereen besteed is, maar dit was voor mij de ideale komedie. Absurd, druk en gewoon hilarisch. Het verhaal slaat natuurlijk nergens op en is gewoon een echte comic. En nou ben ik totaal geen comic-lezer en kende ik de boekjes van Scott Pilgrim niet, dit was gewoon geweldig. De manier waarop ze het hebben verfilmd, alsof het gewoon een stripboek is, is gewoon erg origineel. De actie is ook top en de muziek ook. Het ziet er verder mede door die geinige effecten, erg goed uit. En het is een typische Michael Cera rol en dat doet hij gewoon goed, en ik vond die Mary Elizabeth Winstead als Ramona Flowers ook erg tof!

4.5*

Te overdreven hyperactief actie spektakel

Helaas niet helemaal mijn ding deze Scott Pillgrim. Film begon vrij aardig en de stijl wist me aardig te verassen. Echter wordt het na verloop van tijd saai, eentonig, en overdreven hyperactief allemaal. Dit zorgde ervoor dat mijn aandacht naarmate de film vorderde steeds verder wegzakte waardoor er uiteindelijk weinig interesse meer overbleef.

De gevechten met de exen worden eentonig, de personages wisten mijn aandacht niet te trekken en de muziek van de band waarin Scott zat was al helemaal niet mijn ding.

Nu lijk ik angstvallig negatief over Scott Pilgrim maar er zijn ook genoeg positieve dingen aan de film op te noemen. Zo is de link met computer games erg leuk gevonden en bevat de film sterke special effects. Jammer is alleen dat het net eventjes too much is allemaal en voor mij al snel overkwam als te veel van het goede. Als een film van nog niet eens 2 uur dan vervolgens vele uren langer lijkt te duren weet je dat dit niet helemaal je ding is. Dit is typisch een film die niet voor iedereen is weggelegd, kan de hoge scores van deze prent zeker wel begrijpen maar in mijn geval is dit gewoon grotendeels mijn ding niet.

2,5*

Edgar Wright gaat door naar het volgende level. Na de geslaagde parodieën Shaun of the Dead en Hot Fuzz, ontwikkeld hij zich nu verder als een regisseur met meer stijl en als iemand die meer kan dan oude films persifleren. Toch is het duidelijk dat zijn hart uitgaat naar het verwijzen naar van alles en nog wat uit de populaire cultuur, want hij weet bij Scott Pilgrim vs. the World ook al niet van ophouden op dit gebied. Ik heb wel eens aangegeven dat het constante referen aan de popcultuur in te veel Hollywoodfilms me is gaan tegen staan, al is het maar omdat er kennelijk weinig variaties mogelijk zijn in de referenties (wat je in theorie niet zou zeggen) en het vaak vooral voorspelbare of flauwe grapjes oplevert. Wright is een van de weinige regisseurs die dit nog fris weet te brengen. Maar het geheime wapen van deze regisseur is zijn grote enthousiasme voor alles wat hij in beeld brengt. Ik weet heel weinig van Wright de persoon, geen idee hoe hij eruit ziet, hoe hij zich gewoonlijk gedraagt, of wat dan ook, maar ik stel me hem voor als iemand die tijdens het hele filmproces, van scenario tot montage, als een klein kind in zijn handen klapt voor alles wat hij creeërt.

Dit enthousiasme zien we dus terug op het scherm en maakt van Scott Pilgrim vs the World de meest charmante film die ik tot nu toe dit jaar heb zien langskomen. Natuurlijk staat het enthousiasme soms iets in de weg. Er worden wellicht teveel grappen gemaakt, waardoor er een aantal hun doel missen. Daarnaast is de film wat aan de lange kant, met name de climax lijkt te ver doorgetrokken. Maar gek genoeg stoorde die kritiekpunten mij niet heel erg. Zelfs toen ik merkte dat het allemaal wel erg lang duurde vermaakte ik me enorm. Veel mensen hier vinden dit niet langer leuk dan 90 minuten. Er valt iets voor te zeggen, maar persoonlijk vond ik het verbazend fris blijven voor 120 minuten. Erg knap, omdat ik moet bekennen dat deze film me vooraf niet erg aansprak. Mijn gamerstijd ligt intussen al een paar jaren achter me en de comicbookwereld is niet mijn wereld. Ik denk dat het vooral aan Wright te danken is dat ik me toch kon inleven in deze wereld. Hij brengt het met zoveel energie, met een enorm gevoel voor stijl en met zo'n hoog tempo (Hollywood was niet meer zo ADHD sinds Moulin Rouge!) dat je het moeilijk rustig kunt ondergaan. De rockmuziek is hier natuurlijk ook een oorzaak van. Persoonlijk vond ik die muziek niet eens zo geweldig, maar het werkt.

Fijne cast ook veder. Cera doet het vrij leuk, maar het zijn de bijrollen die de show stelen. En de film heeft enorm veel bijrollen. Uitschieters zijn voor mij Brandon Routh als d veganist, Kieran Culkin als de gortdroge homoseksuele kamergenoot en Mary Elizabeth Winstead, wiens terughoudende, sceptische houding een fijn contrast vormen met de waanzin die eromheen gebeurt. Dat laatste is ook wel nodig voor de wat dramatischere momenten die onvermijdelijk in het verhaal komen tegen het einde aan. Helaas zijn dit dan ook de zwakste momenten in de film, maar ze duren nooit lang.

Aldus een bijzonder charmante film die voor het grootste deel werkt. Duidelijk niet voor iedereen, maar het is tevens onvermijdelijk dat dit een cultaanhang zal krijgen. Ik ben benieuwd hoe men over 25 jaar of zo op deze film terugkijkt. Dat kan alle kanten op gaan.

4*

Leuke cast, aardige effecten, energieke sfeerbeelden mede door een origineel "game"concept erbij te halen.

Toch had ik achteraf zoiets van: was het dit dan, en was er niets beter mee aan te vangen? Het eerste uur bleef ik aandachtig de gebeurtenissen van de knullige protagonist volgen,maar vooral het laatste uur boeide mij minder om zo naar een clichématig eindverhaaltje te komen.

Zeker niet slecht maar evenmin memorabel. Beetje hetzelfde gevoel zoals Kick-Ass.

Afgelopen vrijdag in de bios gezien meer om de tijd te doden eigenlijk, was eigenlijk helemaal niet van plan om deze film ooit te gaan kijken.

Maar ik moet zeggen dat ik toch aangenaam verrast ben, het begint gelijk al goed met het Universal logo en deuntje in acht bit vorm.

Wat erg leuk is gedaan zijn de effecten die je ook in comics ziet, zoals als iemand een deur dichtslaat dan zie je ook die 'BAAAMMM' in beeld. En ondanks dat het verhaal erg absurd dat die Scott al die exen moet verslaan en vanuit het niks zo goed kan vechten moet je maar gewoon voor lief nemen.

Gewoon even die knop omzetten en je hebt een erg vermakelijke film.

3, 5 Sterren.

Clusterbom aan, nou ja, van alles. Ik zal de helft wel gemist hebben, maar goed. Flitsende montage met veel visuele en auditieve gein met allerlei verwijzingen naar wat oudere games en meer. Bij het Seinfeldje was mijn laatste restje weerstand wel gebroken, alhoewel de speelduur uiteindelijk niet helemaal meewerkt. Ondanks dat de film veelal in overdrive verkeert, is de houdbaarheid kennelijk toch wat aan de beperkte kant.

Toch veel van kunnen genieten. Cera mag dan vooral weer Cera zijn, zijn eerste reactie bij het zien van de muntjes ís dusdanig droog dat je het zelf moeilijk droog kunt houden. Wallace is een sterke sidekick en de Evil Exes leveren een paar leuke confronaties op. Niet dat elk grapje werkt (de drummers wel), maar Wright verdient de nodige lof voor de bravoure die hij hier aan de dag legt. Geinige film met een hoge herkijkwaarde. Denk ik.

Ik begon de film zonder te weten waar het over ging, en had eigenlijk vanaf moment een hoge verwachtingen. Heerlijk aparte stijl en de droge humor werd ook gelijk bevestigd. Een combinatie die bijna niet fout kon gaan. Daarnaast Michael Cera in de hoofdrol, chille acteur. Maar dan nemen de gevechten de overhand, en is het laatste uur eigenlijk niks anders dan dat. En laat ik die gevechten nou echt helemaal niks vinden. Ergerde me er groen en geel aan, wat een overdreven gedoe. De humor ging hierin redelijk verloren, waardoor het zelfs saai en eentonig werd. Jammer, want hier had voor mij een topper in kunnen zitten, helaas werd het het tegenovergestelde.

1,5*

Vergeleken met Wrights eerdere Shaun of the Dead en Hot Fuzz niet beter. Maar dat wil niet zeggen dat Scott Pilgrim van hem ook goed geslaagd is. De film opent prachtig met die Universal intro in game mode en daarna krijgen we een soort van teenagersfilm te zien in weer een appart jasje. Opzich is de film aan vele kanten erg overdreven en flauw maar toch weet de montage, de humor en ook vooral die game-dingen eromheen (komt me bekend voor van Ben X trouwens) de film wel goed te houden. Het acteerwerk is ook nog best goed en het plot lijkt in eerste instantie flauw en ook een typische plot voor een typische Amerikaanse nerdy puberfilm. Over die exen die Scott moet verslaan om een binding te krijgen met Ramona. En dat word erg leuk weergeven. De superkrachten thema word er regelmatig bijgehaald en de gevechten moeten het dan weghebben van een computerspelletje. Wat ik ook heel grappig vond was die veganisten-politie.

Ook de Toronto locatie was wel mooi, maar ik vraag me wel af wat Toronto nou als toevoeging heeft voor deze film.

Maar verder nog best een hartverwarmde luchtige komedie. Die helaas af en toe net iets te overdreven is.

3,5*

Ik heb een beetje last van Michael Cera-moeheid. Zelfde rol, andere film.

Ja het is best een aardig filmpje, maar het is vooral het jasje eromheen dat het aardig maakt. Om het verhaal hoef je het niet te doen.

De game-verwijzingen zijn leuk, maar zijn na een uur niet origineel of verrassend meer voor mij. de Seinfeldgrap was geslaagd maar paste weer niet in de film. 7 exen op hun donder geven is ook wat veel. Het is hier al vaker gezegd, maar na 3 exen was ik het overdreven geweld wel een beetje zat. Dat er dan geen lampje bij Pilgrim gaat branden wanneer hij het moet opnemen tegen een meisje irriteert mij dan ook.

De kronieken van de exen worden óf te vaag uitgelegd óf helemaal niet en dan vind ik het verhaal eigenlijk een beetje poep. Daarnaast heb ik het misschien gemist, maar waarom vecht hij tegen die 7 exen? Waarom waren die exen zo poepchagarijnig?

Chris Evans vond ik leuk als Lucas Lee, maar de manier waarop hij verslagen wordt, vond ik gewoon niks aan.

Ik blijf toch hangen op 3 sterren. Geen cultklassieker voor mij

Een fantastische stripverfilming die laat zien dat er geen liters bloed nodig zijn om lekker over-the-top bezig te kunnen zijn. De hommages naar oude spelletjes en films zijn geweldig. De film wordt nergens eentonig en blijft verrassen. Het voelt aan als een goed en doordacht geheel.

Een heerlijke film die ik nog vele malen kan zien!

Geestig. Een film die via een cartoony wijze weer een frisse draai aan de nerdfilms van de laatste tijd geeft.

3,5*

Zeer aparte film als je de comic niet kent.

Het idee dat er tegen 7 exen gevochten moet worden is leuk gevonden, maar komt niet altijd even goed tot uiting.

Als het eerste gevecht komt is het erg leuk om naar een halve game te kijken, maar zoals al vaker gezegd wordt, aan het eind begint het wel een beetje irritant te worden. Wat dat betreft is het denk ik niet een film die je erg vaak moet zien, want je gaat je er op den duur enorm aan storen.

Desondanks is de eerste kijkbeurt wel erg vermakelijk. De extreme gevechten die door zo'n sulletje worden gedaan is leuk om te zien en dat blijft zo de hele film door.

De personages zelf waren soms een beetje vergezocht (en dan vooral de exen). Zoals Todd, die vond ik wat overdreven. Dan was Ramona de leukste.

Ook het acteerwerk was ook niet van iedereen even goed. Vooral Ellen Wong begon ik me op den duur echt aan te irriteren. Behalve op het eind, waar ze normaal doet.

Het verhaal op zich is niet helemaal mijn ding. Een gek verhaal kan ik best wel waarderen, maar dit deed het gewoon niet voor mij.

Verder kan je de hele opzet van de film een beetje vergelijken met Kick-Ass (buiten het vele grove geweld).

Dus na deze eerste kijkbeurt heb ik me wel vermaakt. Maar zoals ik al zei, ik heb het idee dat ik na een herziening niet meer zo positief als nu ben.

Wat een heerlijke film van Edgar Wright. Vooral al die woordgrapjes en onderlinge irritaties tussen karakters is de gehele film van hoog niveau. Ook andere de visuele vondsten van Wright zijn leuk om te zien en vervelen geen moment.

Minder vond ik de gevechten tussen Scott Pilgrim met de exen. Bij deze gevechten ontbrak het namelijk aan spanning of emotie. Hierdoor waren de gevechten veelal saai en inhoudsloos. Dit geldt met name voor de laatste paar gevechten waarbij een aantal exen totaal karakterloze figuren blijken te zijn. Vooral Jason Schwartzman is totaal verkeerd gecast. Maar gelukkig is er in deze film genoeg te genieten, en zal het een kwestie van tijd zijn totdat Edgar Wright een evenwichtige film, en daarmee een meesterwerk aflevert.

Wat een ongelooflijke teleurstelling was dit. Had veel positieve geluiden over deze film gehoord en aangezien ik zelf een fanatieke gamer ben had ik het vermoeden dat deze film me in ieder geval wel zou gaan bekoren. Niets bleek minder waar. Heb de film in twee keer gezien, omdat ik het bij de eerste poging niet volhield. Wat een onzin allemaal.

De humor is niet leuk. De gevechten zijn zwaar overdreven. De relatie met (vecht)games is overduidelijk en grappig uitgewerkt maar na één keer heb ik dat ook wel gezien.

Snap helemaal niks van die hoge scores die deze film krijgt overal. Het zal blijkbaar niet mijn humor zijn maar deze film slaat echt nergens op. Net als bepaalde personages zoals de vrouwelijke drummer van de band en de beste vriend van Scott. Totaal onzinnig.

Opzich wel een aardig filmpje, alleen die gevechten boeide mij totaal niet. Gelukkig zaten er wel een aantal echt grappige scenes in, en de karakters waren boeiend. Michael Cera (Scott) vind ik een toffe acteur, altijd zo lekker normaal en droog, en de andere personages hadden allemaal hun eigen stijl, dat spreekt mij wel aan.

112 minuten vind ik wel erg lang voor zo'n komedie. Die gevechten vond ik niet zo leuk. Op een gegeven moment zat ik te tellen hoeveel gevechten ik nog moest doorstaan.

Deze film vergelijk ik een beetje met Kick-Ass qua stijl. Ook van Kick-Ass was ik niet echt onder de indruk en vind ik het maar een magere 3 sterren waard.

Heb mij prima vermaakt met Scott Pilgrim vs. the World, zo'n beetje de tegenhanger van Kick-Ass, maar dan minder pretentieus en gewoon leuker. Ik heb problemen met films die met visuele trucjes hip proberen te doen. Scott Pilgrim barst ook van deze trucjes, maar op enkele momenten na heeft het mij geen moment geïrriteerd en dat komt voornamelijk door de merkbare passie van de makers jegens de jaren '80 en dan vooral de games uit die tijd. Het is wat subjectief, maar ik heb erg genoten van aspecten als bijvoorbeeld de '1up' of de overbekende game quotes als 'finish him'. Ook is het script lekker vlot, kent het leuke dialogen (stukje met de vegan is hilarisch), smelt het fantasie en werkelijkheid prettig samen tot een wereld die net niet echt is en introduceert het ons interessante personages. Cera werkt perfect als de goedaardige Scott Pilgrim, maar ook de rest van de cast vond ik erg overtuigend. En iedereen die een kleine hint naar Seinfeld brengt scoort bij mij punten . Erg leuke film. Edgar Wright is een heel end gekomen sinds Shaun of the Dead.

4*

You once were a ve-gone, but now you will begone.

Best leuke film in de stijl van Kick-ass, alleen was die een stuk beter. De film was origineel, zat goed in elkaar en had zo nu en dan grappige momenten, zoals de vegan-police. Ik vond het leuk hoe ze dat comic-actige gevoel in de film hadden verwerkt en later ook nog eens een classic-arcade saus overheen goten. Visueel was het dus top. Tevens was de film vlot en druk. Groot minpunt vond ik dat de film veel te lang duurde. Na 90 minuten begon ik op de klok te kijken wanneer het over zou zijn. Je hebt het dan wel gezien, omdat ze het truckje met die exen telkens opnieuw uitvoerden.

Michael Cera vond ik minder. Hij speelt weer een nerd op auto-piloot. Mary Elizabeth Winstead vond ik verassend goed. Best knap dat ze haar zo lelijk wisten te maken. Die Ellen Wong vond ik best wel irritant en te overdreven.

Hoge scoren heeft misschien te maken, omdat dat deze film hip wordt gezien. En het is misschien hip om deze film leuk te vinden en dus een hoog cijfer te geven.

Idd Cera met zijn constante 'verschrikte-hert' gezichtsuitdrukking. Maar daar heeft hij dan ook een kunst van gemaakt. Een meesterlijke sul die als geen ander uit de hoek kan komen. Verder zitten er zoveel leuke details in de film dat ik de helft alweer vergeten ben. Duurt alleen wat te lang ondanks het enorme tempo. Los daarvan gewoon echt leuk, slim gemaakt, vlotte dialogen en Kieran 'Fuller' Culkin . Ik zie em nog staan met een pepsi in zijn hand, te grote bril, neus tegen stoel en hoofd tegen muur! Komende dagen gaan ze zeker weer op gezet worden.

Game/comic stijl

4*

Onrealistische film met 7 slechte kinderachtige aktie-/vecht-/ninja-scenes, en de humor heb ik ook niet kunnen ontdekken !

Ook de hoofdrolspeler Scott Pilgrim (Michael Cera) vind ik erg zwak spelen. Daarnaast vind ik het verhaal te simpel. Maar dat komt ook omdat ik absoluut niet van dit soort films houd.

Misschien wel leuk voor een ander.

1,5 sterren

Edgar Wright heeft zich uitgeleefd met montagetrucjes, geluidseffectjes en... eigenlijk elk ander effectje dat je je maar in kunt denken. En Mary Elizabeth Winstead. Het levert een propvolle film op die de ene grap na de andere op je afvuurt en nog vaak raakschiet ook: Scott Pilgrim vs. The World is topvermaak en belangrijker nog: Mary Elizabeth Winstead. Het is de vraag waar het misgaat, en die vraag is moeilijk te beantwoorden, want er schiet me geen enkele reden te binnen waarom ik deze film uiteindelijk maar 3,5* toeken; waarschijnlijk is het aan het eind van de dag gewoon 'niet helemaal mijn ding', om er maar eens een verschrikkelijke term tegenaan te gooien. Ik ben geneigd het te wijten aan Michael Cera - die lang niet zo cool is als ik en er toch maar mooi met Mary Elizabeth Winstead vandoor gaat (grmbl!) -, maar dat zou onterecht zijn: hij is namelijk behoorlijk grappig in deze film (die muts!). Het zal eraan liggen dat ik mijn videogamefase al een behoorlijke tijd ontgroeit ben; gelukkig breekt nu de Mary Elizabeth Winsteadfase aan.

3,5*

Awesome geek shit.

Dankzij Shaun en Hot Fuzz vond ik Wright al een tof regisseur en daar verandert met Scott Pilgrim niks aan. Het eerste half uur is geweldig, dat de film dat niveau niet weet vast te houden is misschien niet geheel verwonderlijk. Het wordt na een tijdje meer van hetzelfde en ook wat te flashy (eindgevecht bijv.). Daarnaast ben ik ook niet echt weg van de muziek. Genoeg leuke ideeën om je niet te vervelen.

Waarschijnlijk de laatste film die ik dit jaar zie. Hij haalt net mijn top10 2010 niet, 3.5*.

Heerlijk maf filmpje dit!

Ongelooflijk hoe een film van nu het heerlijke game gevoel van begin jaren negentig weer naar boven kan roepen. Ik heb twee uur lang met een dikke grijns zitten kijken. Het ene idee is nog creatiever dan het andere en Edgar Wright is een regisseur die wel weet weet hoe hij mij aan het lachen moet maken.

Michael Cera is perfect gecast voor de hoofdrol en voelt precies aan wat hij moet doen. De bewegingen, de moves, de oneliners en vooral de enorm gave geluidjes, die soms terug doen denken aan de Super Mario tijd, maken het geheel helemaal af.

Alleen de muziek kon me niet altijd even goed bekoren en het laatste gedeelte van de film is iets meer van hetzelfde, maar eigenlijk heb ik me ook daar geen seconde verveelt.

Wat mij betreft is deze film een soort van wondermiddel. Zeg maar een soort van 15 jaar jonger in 110 minuten. Heerlijk gevoel en voor mij een mooie afsluiter van dit jaar.

4,0*

Leuke en ook aparte film. De computerstijl zorgt dat het een heel aparte film is. De gevechten zien er goed uit en ook de tussentijdse 'computeranimaties', bijvoorbeeld wanneer de telefoon gaat, geven de film iets extra's mee. Cera acteert aardig als Scott Pilgrim en de rest van de cast doet het ook prima. Geen geweldig verhaal, maar daarvoor hoef je de film ook niet te kijken. Zeer vermakelijke film.

3,5*

Leuk voor één keer, omdat de talrijke details aanvankelijk wel indrukwekkend overkomen. Na een herziening blijken ze echter in wezen nauwelijks iets voor te stellen. Domweg wat cijfertjes en metertjes, die eigenlijk niet eens zo spitsvondig of grappig zijn. Of lig jij reeds in een deuk om de 'Pee Meter'? De gevechten zijn wel leuk door de Arcade-achtige stijl, maar dat alleen is niet voldoende. Verder heb je enkel de vertolkingen van Culkin en Schwartzman (hoofdacteur uit mijn oude lievelingsfilm Rushmore) die aanhoudend plezierig ogen. Verhaal, muziek, Michael Cera en de rest van de cast, er wordt gepoogd, maar ze bedotten er niemand mee.

Ik mis iets episch en onvergetelijk.

3,00 (2,75)

Dddddddd

Michael Cera is Scott Pilgrim, een goedaardige kluns van jewelste. Als een soort van Alice in Wonderland raakt ie verzeild in een videogame waar hij 7 exen van een jongedame met vreemdkleurig haar moet verslaan. In de stijl van comics en videogames gaat ie te werk en dat is nogal bazig . Het is een bijzonder grappige film geworden, die telkens met leuk gevonden wendingen weet te verrassen.

Zeer vermakelijke film met geniaal droge dialogen!

"We're Sex Bob Omb and we're here to make you sad and think about death and stuff!!!"

Grote pluspunten waren bijv Winstead (Ramona), erg sexy. Ook de gay roommate van Scott Pilgrim is erg grappig, zeker omdat ze samen in één bed slapen. (Kan nog veel meer grappige scenes met hem herinneren.) En Young Neill was ook één van m'n favo's. (uberhaubt waren veel geniaal droge uitspraken erg leuk, heb meerdere malen hardop moeten lachen!)

De stijl van de gevechten en de arcade-sfx die overal tussendoor zitten zijn erg leuk, nooit eerder gezien, maar hierover heeft iedereen boven en onder mij vast veel boeiendere dingen te zeggen.

Minpunten.. Ik heb er maar 2, namelijk;

1. De 7e evil-ex.. Ik haat die gast, weet niet waarom. Maar ik vind hem bijvoorbeeld ook verschrikkelijk in Bored to Death en daar deed hij me nu ook meteen aan denken, waardoor het voor mij een enorme miscast is.. Wat een humorloos irritant ventje is dat.

2. De kleding van Scott irriteerde me. De verschillende t-shirts die hij aan had waren geweldig, maar ik had op de middelbare school een gast bij mij in de klas zitten die precies, maar dan ook precies dezelfde stijl had qua kleding. En ik vond die gast, laten we zeggen 'vrij vervelend'. En ik vind het ook een beetje jammer van mezelf dat ik m'n eigen ervaringen in de weg laat staan bij het vormen van een goede mening, maar helaas, zo gaat dat nou eenmaal...

Niet echt een minpunt, maar ik ben het wel met de mensen eens die de eerste helft beter vonden dan de tweede helft. De introductie is imo geniaal, met grappige dialogen enz, en het eerste gevecht is erg leuk en grappig ("Pirates are in this year") maar na een tijdje wordt het wel een beetje voorspelbaar.

Al met al een lekkere film die ik zeker binnenkort nog eens ga kijken en ook wil aanraden aan anderen!

4,0*

ps, nu je het zegt Johan95, hij doet me idd ook wel een klein beetje denken aan Zombieland (ook een aanrader)

De ene genre maakt van Scott Pilgrim een topper, de andere een flopper. Een geweldige film eigenlijk dat verpest wordt door de actiescenes die saai, irritant en over de top zijn en te lang duren. Voor de rest een superfilm. Zeker de leuke cast mag er wezen.

De puberale humor van Wright is mijn humor niet.

Evenals Shaun of the Dead is Scott Pilgrim saai, vervelend, flauw en langdradig. De hoofdpersoon is werkelijk een totale eikel. Dat irritante hoge stemmetje alleen al. Mijn handen zouden werkelijk jeuken om zo iemand een klap voor z'n bek te geven. Ik heb welgeteld 2 keer kunnen lachen: toen Scott's homo huisgenoot met z'n zwager stond te zoenen en toen deze Scott afluisterde aan de telefoon. De rest van de personages is eveneens doffe ellende.

Blijven eigenlijk alleen het frisse camerawerk, de redelijke muziek en de talloze game verwijzingen over. Helaas zijn er de flauwe text-on-screen om dat weer te verpesten.

2** voor 2 lachstuipjes.