Scott Pilgrim vs. the World (2010)

Michael Cera is wel een godvergeten saaie acteur zeg, 0,0 charisma.

Dit soort reacties.. zucht.. de superioriteit druipt er weer van af

Om 't even voor Ruud op te nemen: 'out of the box'-denken kan voor verrassende inzichten zorgen en soms is 't een onverwachte verrijking van je leven.

Wat heeft het 'superieur voelen' er nou mee te maken ?

Smileys worden trouwens niet voor niets gebruikt, maar daar lees jij voor 't gemak even langs op

Lol .

Geeft niets hoor Jeroentjuhhhhh. Ooit zal ook jij verstandiger worden zodat je de mening van de medemens gaat respecteren.

Er staat niet voor niets nog "tjuhhhhh" achter je naam.

In ieder geval de allerbeste wensen voor 2011

Kom op zeg, niet elke post hoeft toch seieus te zijn.

Een beetje vrolijkheid kan er toch wel vanaf

Kinderachtig, beetje jammer

Blijft een beetje raar om deze film op z'n verhaal te kraken. Als je naar zoiets op zoek bent, is het moeilijk voor te stellen dat je bij een film als deze uitkomt. Ik heb althans niet het idee dat Wright en consorten deze film zijn aangegaan met het idee om iets te vertellen. Lijkt me toch dat ze vooral iets wilden laten zien.

Mee eens, maar Ruud gebruikte termen als onrealistisch en een simpel verhaal. Als hij dan out of the box heeft gedacht, waarom dan niet ook out of the box beoordelen? Jeroentjuhhhhh heeft daar natuurlijk een punt. En een smiley, inderdaad.

Kpow!

Edgar Wright stond na het geweldige Hot Fuzz en Shaun of the Dead hoog bij me in het vaandel. Hoge verwachtingen had ik bij dus bij deze film. De eerste kijkbeurt blies me weg, maar alles ging me veel te snel, ik volgde het soms niet helemaal en de humor kwam soms erg absurd over. Vreemd genoeg stelde dit mij niet teleur. Ik had bij de hierboven genoemde films precies hetzelfde, maar na een paar keer kijken kun je ze helemaal begrijpen en is het genieten geblazen. Zo pakte de tweede kijkbeurt van Scott Pilgrim vs. The World beter uit, veel beter.

Veelbelovende Europese regisseurs die naar Hollywood gaan. Het wekt altijd een huivering bij me op. Vaak kunnen ze niet doen wat hun hart begeert en creëeren ze een simpel wanproduct. In dat geval beet ik wel op mijn nagels, de typische humor van Wright lijkt me niet iets voor het Hollywood publiek. Maar wonderwel slaagt Wright erin iets te doen waar hij volledig achterstaat, en die humor is gelukkig helemaal aanwezig. Opnieuw een film die meerdere keren moet kijken om alle grappen te snappen. Dankzij het razende tempo, snelle montage en de scherpe, gortdroge humor een ontzettend grappige film. Als je van Wright's vorige films hield, is dit verplichte kost. Die geweldige one-liners mogen ook niet vergeten worden. 'Your BF is going to get F'd in the B!'

Met de humor zit het weer helemaal goed, maar ook voor de zuurpruimen onder ons valt er te genieten. Wright heeft met zijn team iets unieks gemaakt. Dit valt nauwelijks meer een film te noemen. Het is eerder een zeer geslaagde combinatie van een stripboek en een arcade videospelletje. Geweldig. De stripboekinvloeden komen terug in de vorm van splitscreens en constante, erg leuke on screen teksten. Als Scott met een evil ex vecht zet de kpow! de klap tegen het hoofd er veel kracht bij en het ziet er gewoon gaaf uit. Alle gevechten zijn opgebouwd zoals in een arcade game en dat levert erg tof beeldmateriaal op. Visueel zit de film prima in elkaar en biedt een overkill aan kleuren en erg toffe effecten. Een geslaagde poging tot iets vernieuwends.

Bij Michael Cera als Scott Pilgrim had ik eerst mijn twijfels, maar hij doet het heel aardig. Ik heb de stripboeken niet gelezen, dus ik weet niet of het daar ook zo'n schriel mannetje was, maar ik had wel sympathie voor hem. Zijn bandleden zijn gewoon erg leuk. Maar echt tof zijn de evil exes en een erg mooie Ramona Flowers. Hoewel Ramona haar haar kleurt naar elke kleur van de regenboog, is het toch een erg mooie meid waar ik zelf bijna verliefd op zou worden. Alleen durf ik dat nu niet meer. Elke evil ex heeft wel iets tofs. Voor mij steken echter Todd Ingram, de veganist, en Gideon er bovenuit. Todd Ingram omdat hij zo geweldig dom is, maar wel erg goed bassgitaar kan spelen. Gideon omdat Jason Schwartzman hem zo geweldig speelt.

Met de geweldige soundtrack scoort de film ook erg veel punten. De muziek van Sex Bob-Omb is verzorgd door de muzikale duizendpoot Beck. Hoewel Sex Bob-Omb maar vier nummers speelt, ben ik helemaal weg van ze en kan ik die heerlijke basslijnen maar niet uit mijn hoofd krijgen. Omdat Scott de bassist is, ligt de nadruk in de muziek ook op de bassgitaar en dat pakt erg lekker uit. Garagerock met een dikke overdistorte bass, geweldig! De scène waarin Sex Bob-Omb tegen de tweeling moet vechten is denk ik mijn favoriete scène uit de film. Ze spelen Threshold en dat nummer rockt zo hard! Ook de andere muziek beviel me erg goed. Het nummer Black Sheep dat The Clash at Demonhead speelt is erg mooi, de basslijn in I Hate You, Please Die is geweldig en dan natuurlijk die bass battle. Die bass battle tussen Scott en Todd had van mij nog wel 5 minuten langer door mogen gaan. Bijna een droom die uit komt zo geweldig.

Kortom, een film zoals je er waarschijnlijk weinig hebt gezien. En als dat zo is, dan moet daar verandering in komen. Ga dit zien!

4*.

Goede recensie. Maar je slaat toch helemaal de plank mis bij de coolste evil ex! Dat moet natuurlijk Jason Lee met zijn stuntdubbelgangers zijn. Wat een hilarische scene was dat zeg!

Zeker een hele toffe ex, maar daar helaas geen muzikale battle! Wat kwam die overigens door een ongelooflijke anticlimax aan zijn eind zeg.

Edgar Wright heeft zich uitgeleefd met montagetrucjes, geluidseffectjes en... eigenlijk elk ander effectje dat je je maar in kunt denken. En Mary Elizabeth Winstead. Het levert een propvolle film op die de ene grap na de andere op je afvuurt en nog vaak raakschiet ook: Scott Pilgrim vs. The World is topvermaak en belangrijker nog: Mary Elizabeth Winstead. Het is de vraag waar het misgaat, en die vraag is moeilijk te beantwoorden, want er schiet me geen enkele reden te binnen waarom ik deze film uiteindelijk maar 3,5* toeken; waarschijnlijk is het aan het eind van de dag gewoon 'niet helemaal mijn ding', om er maar eens een verschrikkelijke term tegenaan te gooien. Ik ben geneigd het te wijten aan Michael Cera - die lang niet zo cool is als ik en er toch maar mooi met Mary Elizabeth Winstead vandoor gaat (grmbl!) -, maar dat zou onterecht zijn: hij is namelijk behoorlijk grappig in deze film (die muts!). Het zal eraan liggen dat ik mijn videogamefase al een behoorlijke tijd ontgroeit ben; gelukkig breekt nu de Mary Elizabeth Winsteadfase aan.

3,5*

Hele vette film. Nog nooit zo'n stijl gezien in een film. Cera is overigens een van mn favo acteurs. Heerlijk droog.

Na een herziening blijf ik bij dit cijfer; geweldige film. Het eerste halfuur is echt flawless, dat de film daarna niet constant dat niveau kan blijven behalen is geen verrassing. Zeer tof dat elke acteur (en dan natuurlijk met name Cera) werkelijk zo'n gortdroge delivery van grappen heeft dat deze film zeer ten goede komt. Héérlijk.

Verder is de style van de film ook echt zo overdreven dat het eigenlijk een filmervaring oplevert die ik niet eerder heb gezien. Het is dan ook knap dat Wright zo'n film heeft mogen maken; het is niet je standaard Hollywood-spul.

Ach ja, geweldige film, met gemak top-3 van 2010 waard!

Awesome geek shit.

Dankzij Shaun en Hot Fuzz vond ik Wright al een tof regisseur en daar verandert met Scott Pilgrim niks aan. Het eerste half uur is geweldig, dat de film dat niveau niet weet vast te houden is misschien niet geheel verwonderlijk. Het wordt na een tijdje meer van hetzelfde en ook wat te flashy (eindgevecht bijv.). Daarnaast ben ik ook niet echt weg van de muziek. Genoeg leuke ideeën om je niet te vervelen.

Waarschijnlijk de laatste film die ik dit jaar zie. Hij haalt net mijn top10 2010 niet, 3.5*.

Heerlijk maf filmpje dit!

Ongelooflijk hoe een film van nu het heerlijke game gevoel van begin jaren negentig weer naar boven kan roepen. Ik heb twee uur lang met een dikke grijns zitten kijken. Het ene idee is nog creatiever dan het andere en Edgar Wright is een regisseur die wel weet weet hoe hij mij aan het lachen moet maken.

Michael Cera is perfect gecast voor de hoofdrol en voelt precies aan wat hij moet doen. De bewegingen, de moves, de oneliners en vooral de enorm gave geluidjes, die soms terug doen denken aan de Super Mario tijd, maken het geheel helemaal af.

Alleen de muziek kon me niet altijd even goed bekoren en het laatste gedeelte van de film is iets meer van hetzelfde, maar eigenlijk heb ik me ook daar geen seconde verveelt.

Wat mij betreft is deze film een soort van wondermiddel. Zeg maar een soort van 15 jaar jonger in 110 minuten. Heerlijk gevoel en voor mij een mooie afsluiter van dit jaar.

4,0*

Wright zijn humor is echt geweldig.

Leuke en ook aparte film. De computerstijl zorgt dat het een heel aparte film is. De gevechten zien er goed uit en ook de tussentijdse 'computeranimaties', bijvoorbeeld wanneer de telefoon gaat, geven de film iets extra's mee. Cera acteert aardig als Scott Pilgrim en de rest van de cast doet het ook prima. Geen geweldig verhaal, maar daarvoor hoef je de film ook niet te kijken. Zeer vermakelijke film.

3,5*

Hier kon ik de humor echt niet van inzien.

Oké , ik moet toegeven er zaten toch een paar grappige dingetjes in.

Misschien zou er beter het label 'jeugd' aan kunnen hangen want ik heb het idee dat

je hier als volwasssene maar amper naar kunt kijken.

Irritant taaltje. "You are like, totally awesome" en meer van die strekking.

Nee hoor. Ik en vele andere volwassenen die ik ken vinden deze film zeer goed te verteren.

De muziek en de game reverenties zijn behoorlijk retro. De film doet me denken aan de games die ik vroeger weleens speelde, en de muziek (van beck) in de film is van het garage rock niveau van platen die ik vandaag de dag nog steeds draai.

En hoewel en deze film een tikkie coming of age gehalte in zich heeft, is dat toch ook wel bij ons volwassenen een herkenbare thema van toen wij jong waren?

Verder vind ik deze film cinematografisch zeer goed en verfrissend in elkaar zitten en daar kun je als volwassene ook goed van genieten lijkt mij.

Daar heb je gelijk in Judgepaddy , verfrissend kun je het wel noemen.

Cinematografisch zeer goed? , tsja, ik vond het ronduit irritant gemonteerd eerlijk gezegd.

Een gevalletje 'love it or hate it' misschien?

Jep, wellicht

Scott Pilgrim vs. the world

Begint als een geinige geeky comic book-verfilming. Cartoon-idioom komt de film in enzo. Verder zit er een bandje in, zelfs een bandjeswedstrijd, altijd goed. Dan begin Het Verhaal. Gast moet 7 ex-en van zijn nieuwe geliefde battlen. Saaaaaahaaaaai!

Wat een geweldige film, kent iemand nog films in deze stijl?

Nja, misschien niet stijl, maar wel qua humor:

Shaun of the death, Hot Fuzz

Hij is 10675 keer vergeleken met Kick-Ass dus wellicht die een optie?

Kick-ass heb ik gezien, ik heb het niet echt op Nicolas Cage en ik ergerde me nogal aan die pakjes haha. maar Shaun of the death en Hot Fuzz ga ik zeker even downloaden.

Wat een vreselijke film! heb hem niet uitgekeken hield het niet meer vol.. het boeide mij totaal niet.

Een halve ster meer kan ik er niet van maken.

Ongelofelijk originele en explosieve komedie!

Regie en montage waren om je vingers bij af te lekken; die Edgar Wright stijgt bij elke film in mijn achting, echt een talent. Het duurt wel even vooraleer je erin zit, maar eens op gang is er geen houden meer aan.

Een beetje de fcked up versie van Eternal Sunshine of the Spotless Mind (dromen, mysterieus meisje, haarkleure)

Vond ook niets aan deze film.

Ik dacht nog een geinige komedie te zien voor het slapengaan.

Dikke tegenvaller dus.

Ik hou helemaal niet van zo films waar je de uitslag kan voorspellen.

Ik bedoel die 7 levels, wat denk je nu dat hij bij level 4 gaat stranden?

Buiten de special effects is er niets aan deze film (wel mijn complimenten voor de effecten)

Vandaar de 1.5*