The Man without a Face (1993)

Hier sluit ik me volledig bij aan. Gibson kiest gewoon een flauw verhaaltje en giet daar wat moraal en sentimenteel gedoe over.

Bovendien vond ik de acteerprestaties erg ondermaats. Ik heb me een hele film lang zitten ergeren aan Nick Stahl.

1* voor deze draak van een film

Ik vind dit een film met een hart.

De f kocht ik samen met 3 andere films in een box (Mean Streets, Mission, Revolution) en dit was de f waar ik het minste van verwachtte.

Het is de gedeeld beste geworden, samen met Mean Streets.

Nick Stahl vond ik leuk en Gibson zeer krachtig en overtuigend. Hoe deze twee naar elkaar toe groeiden en genegenheid voor elkaar opvatten heeft me geraakt.

Nogmaals, verrassend fijne film, heeft wat mij betreft nog niets van zijn zeggenschap verloren.

Teveel sentimentele dweperij zoals Amerikaanse huisvrouwen het prachtig vinden.

Ik heb deze film vroeger vaak gekeken toen ik nog een klein meisje was. Ik kon me altijd herinneren dat ik hem erg mooi vond.. Omdat het zo lang geleden is heb ik vanmorgen de tijd genomen om hem weer een kansje te geven.

Wat is dit toch een onzettend ontroerende film.. Zo zie je maar weer hoe gemeen en oneerlijk mensen kunnen zijn. En waarom? Ik kon het dan ook niet laten om een paar traantjes te laten vallen.

Mel gibson is een goede acteur. Daar heb ik nooit over getwijfeld.. Maar wat hij hier neerzet.. Daar zijn gewoon geen woorden voor. Er zijn maar weinig mensen die echt zó overtuigend kunnen acteren.

Ook Nick Stahl deed het niet verkeerd als ukkie. Toch z'on sterke rol als klein jongetje, dat vind ik wel knap.

Juist omdat de film zo ontzettend realistisch overkomt, en zulke dingen ook in het dagelijkse leven gebeuren, is het een heel sterk verhaal die goed tot zijn recht komt.

Ja, na al die jaren dat ik hem voor het laatst gezien heb, weet ik precies weer hoe ik me voelde nadat ik deze film bekeek.

Dit is absoluut een blijvertje. een dikke 4*

Mooie film waarin we niet alleen zien dat Norstadt en McLeod een ware vriendschappen met elkaar opbouwen maar ook de realiteit zien dat mannen die alleen met jongens zijn meteen worden beschuldigd van seksmisbruik. Een film uit 1993 die tot op de dag van vandaag nog steeds actueel is en die ik iedereen kan aanraden die van een film met een kern van waarheid houdt. Mel Gibson speelt in deze film zoals gewoonlijk weer prima en de rest van de film zit ook goed in elkaar.

Geen hoogstaande film maar een film die actueel is en mooi in elkaar is gezet. Ook een mooi einde overigens, de film keek prima weg. 3,5*.

De debuutfilm van regisseur en acteur Mel Gibson ruikt naar zelfverheerlijking, aangezien hij zichzelf de meest complexe en mysterieuze rol geeft. Gelukkig is zijn acteerwerk niet verkeerd en doet Nick Stahl het als jonge tegenspeler evenzeer prima. De eerste helft is weliswaar mierzoet, maar de relatieontwikkeling tussen de hoofdpersonages is boeiend genoeg en het verhaal kent een verfrissend simplisme. De tweede helft neemt echter een serieuzere toon aan en daar sleept Gibson er van alles bij om de boel te voorzien van (meer) diepgang. Het resulteert in een gebeuren dat nodeloos wordt uitgesponnen en na enige tijd zelfs verzandt in saaiheid, maar het eerste uur is vermakelijk genoeg om dat deels te compenseren.

Een film met een melodratische ondertoon over een outcast die wordt gemeden door zijn uiterlijk. Hij wordt gemeden en gevreesd puur door zijn uiterlijk die opliep na een auto-ongeval. Ik vond het nogal een eng uitgangspunt om te nemen in een maatschappij-vriendelijke setting.

De omgang tussen de jongen en Gibson is gelukkig wel prima. Beetje stroef in het begin, maar langzaamaan groeit het vertrouwen tussen beiden. Het acteerwerk is best prima.

Het kabbelt allemaal wat rustig verder waardoor ook de film nauwelijks boven de middelmaat uitstijgt. Er is wel de nodige zorg voor een prima regie. Gibson heeft duidelijk talent.