Faster, Pussycat! Kill! Kill! (1965)

Vermakelijke nonsens waarin Meyer zijn fantasieën over dominante vrouwen met grote borsten kwijtkon. Aardig sfeertje Met van die afgelegen huizen waarin geschifte mensen wonen. Een soundtrack die over de top en erg aanwezig is, maar tegelijk ook erg cool.

3.0*

Russ Meyer hield van sterke vrouwen!

De drie dames, Tura Satana, Lori Williams, en vooral Haji zijn stoere, sterke, harde en géharde strippers turned renegades. Tura Satana doet het -als Varla- geweldig!

Drie wilde vrouwen, strippers van beroep, besluiten een Thelma-and-Louise-avant la lettre te doen, en beginnen aan een wildemansrit die alleen maar slachtoffers kán eisen!!

De drie dames zijn voor geen kerel bang, en dagen iedere vent die ze in het vizier krijgen uit, om met hem te vozen, tegen hem te racen, of om met hem te matten!

Als ze horen over een oude kluizenaar die samen met zijn zoons in de woestijn woont, zittend op een berg geld, besluiten ze de oude geilaard met een 'bezoekje' te vereren..

Inderdaad vroege super girl power. Tura Satana, Haji en Lori WIlliams zijn de coolste, wildste, sterkste (letterlijk!) meest exotische vrouwen ooit! MAAR hoe sterk ze ook zijn, mentaal knaagt er het een en ander. En dat zorgt ook voor de nodige spanningen binnen deze all-girl band of renegades.

Haji is hier net zo memorabel als in Motor Psycho. Alleen al om Haji een mooie 4*. Ik weet niet in welke film ik haar beter vind. ÓF welk van de twee ik beter vind!! De consensus schijnt in het voordeel van Faster Pussycat uit te pakken. Maar ik heb ook sympathie voor het wat rauwere Motor Psycho! Mooi te zien dat in dit geval de nozems, de bad guys, drie oogverblindende (wéér letterlijk!) BAD GIRLS zijn! Is zijn naam van CULT HIT méér dan waard!! Het einde is passend en geeft deze film een welverdiende ruwe bolster-feel.

''Someone mention my figure?''

Fout, maar érg leuk. Heerlijk sfeertje, leuke muziek (gaaf openingsnummer) en genoeg leuke quotes en vermakelijke momenten die deze film de moeite waard maken. Magistraal camerawerk ook; steeds die overdreven shots van de borsten en (brede) heupen van de drie vrouwen ( ), waar Lori Williams mijn favoriet is.

De afgelegen ranch is sowieso een leuke locatie en ook de race in het begin en de scénes bij het tankstation zijn geinig. Naar het einde toe wordt het een beetje minder allemaal, maar het heerlijk slechte eindresultaat mag er zijn. En laat Tarantino nou even opschieten met die remake. Komt vast nog wel. Voldoende voor deze.

Ik was hier helemaal vergeten op te stemmen, maar aangezien ik de gewoonte heb om alleen reviews te pennen als het nog vers in mijn geheugen staat, heb ik hem weer eens opgezet.


Het blijft een heerlijk exploitationfilmpje. De saxo muziek, een middle of nowhere setting en drie meedogenloze mooie (ok, Satana heeft alleen een lekkere boezem) protagonistes en gewooon lekker veel onzin. Rationaliteit is de vrouwen behoorlijk vreemd en berg je als je ze onderweg tegenkomt. Ze racen je er uit, ze vozen met je of ze brengen je gewoon om. Fijne interactie. Cinematografisch laat Meyer toch weer erg fijne dingen zien en een sfeertje is gewoon heerlijk. Mijn favoriet is toch wel Satana, meest irrationeel van al en benadrukt haar pluspunten maar al te graag. Een gestoord soms desoriënterend avontuur waar alle wetten van de rationaliteit vervallen. Erg fijne setting ook die ranch. Af en toe iets te weinig samenhang maar what the heck, dit is ouwe Russ en er valt genoeg te genieten.

Meyer ontmaagding.

M'n eerste Meyer dus . Leuk leuk en nog eens leuk. Sterke vrouwen, snelle auto's, wat geknok en veel heerlijk gelul in de ruimte. Zorg dat dat allemaal visueel sterk is, de muziek erbij aansluit en de dames hun pluspunten kunnen tonen en je hebt je meesterwerkje. Aldus: Faster, Pussycat! Kill! Kill!

Ook mijn favoriet heet Lori Williams, hoewel Satana ook de aandacht weet te trekken met.... you know . Het aantal boob-shots is glorieus, een scene zonder zicht op de bergen is er één om te vergeten. Russ Meyer is er gelukkig gróót fan van en vergeet het zelden.

Hoewel ik jazz niet te harden vind, is het 100% op z'n plaats in dit soort films. Kan me er dan ook onmogelijk aan storen, in de juiste context klinkt alles beter. Verder zijn er nog genoeg leuke quotes en aardige fights te vinden waardoor het absoluut geslaagd is. Blijf wel het gevoel hebben dat ik Bitch Slap beter weet te waarderen, die ga ik binnenkort maar eens herzien.

Meyer is een legende. En nee, niet alleen om zijn mooie vrouwen die in de films voorkomen, of voor de decolletés, maar ook om de stijl van de films.

Generiek zou niet iedereen hier fan van zijn. Faster, Pussycat! Kill! Kill! is toch wel een film waar je van moet houden. Ik persoonlijk vind dit een gedurfde, maar ook wel originele film. De creativiteit van oa sterke vrouwen (maar ook wel bitches) met ook nog eens snelle bakken, vind ik hier toch echt geweldig. Ondanks dat de film niet alleen maar actie bevat, er zitten natuurlijk ook aardig wat dialogen in en ook heel wat gebabbel. De film was niet onplezierig of te saai. Muziek is inderdaad prima, sowieso hou ik erg van Saxofoon achtige jazz muziek . Haji (een van de drie dames) vond ik iets zeer aparts hebben, vooral die katachtige ogen. Dit vond ik een zeer goede film van Russ Meyer. ik word gelijk lustig op de rest van de box set . 4,5.

Redelijk filmpje die me nog het meest aan Death Proof deed denken. Jammer dat Meyer zijn film uiteindelijk zo braaf als de pest maakt, want bij vlagen was het best vermakelijk. Erg matig einde.

2*

Prima filmpje met een leuk verhaal en ook nog eens met drie zeer fraaie dames in de hoofdrol. Vooral Haji (met haar sexy accent) die al vaker te zien is in Russ Meyer films spat van het scherm, maar ook Tura Satana met haar fraaie decolleté doet er niet voor onder en is een genot om te zien. Ze liep er ook enorm sexy bij in haar zwarte outfit waar de borsten bijna uitsprongen De drie stoere gemene dames (vooral Tura Satana) met hun raceauto's spelen hun rol best leuk en goed. Buiten de fraaie beelden van de dames zag de omgeving er ook weer zeer fraai uit. De autorace in het begin zag er best spectaculair uit en had wel iets weg van het moderne shorttrack. De dames zijn trouwens ook vrij grof en hebben niet bepaald medelijden met alle gevolgen van dien. Geweldig hoe ze de oude man in de rolstoel te grazen namen, was ook zeer leuk en mooi verfilmd. Het einde, de laatste 10 minuten, was trouwens best goed en ook hard.

De film "Bitch Slap" is min of meer een moderne versie van deze film met ook drie wulpse stoere vrouwen in de hoofdrol.

De fraaie Tura Satana is dit jaar overigens overleden, ze speelde ook mee in de film "Irma la Douce" die ik bij toeval een paar maanden geleden gezien heb op TCM.

Inderdaad een gave film, de status wat mij betreft wel waard al had ik er misschien een heel klein beetje meer van verwacht. Dat Meyer meer is dan alleen een oversekste vieze ouwe man bewees hij voor mij al met het latere Beyond the Valley of the Dolls, welke ik ontzettend knap en stijlvol vond. Deze film is duidelijk met een lager budget gemaakt, maar je ziet aan de montage en camerapositioneringen dat het gemaakt is door iemand met talent en iemand waar hedendaagse filmmakers veel aan hebben gehad. Meyer was veel van deze regisseurs in hun pogingen tot coolness al een jaar of 30, 40 voor.

Naast een talentvolle filmmaker is Meyer een beetje gestoord. Prettig gestoord wel te verstaan, maar hij moet oppassen dat zijn films niet wat belachelijk worden omdat ie doorslaat. Dat was bij Vixen het geval, waar ie vergat tussen alle borsten door een goede film te maken. Hier vergat ie het niet. De dialogen, het absurde verhaal en de erg nadrukkelijke muziek werken driftig samen en zeker op bepaalde momenten werkt het als een trein. Pussycat heeft op een gegeven moment meer weg van een thriller/horror, maar dat komt niet helemaal uit de verf in het nogal saaie midden stuk. Daar hadden de andere Meyers die ik zag ook al last van. Misschien heeft Meyer niet genoeg te vertellen voor een hele film, maar gelukkig was het middenstuk ook wel weer intrigerend. Het begin en eind zijn ronduit goed.

Zo lost Russ Meyer de verwachtingen grotendeels wel in. Ik heb wel het idee dat wat ik heb gezien veruit het beste is wat de man heeft gemaakt, maar ik ben toch benieuwd of er nog ergens een verborgen meesterwerk verschuilt zit. Krappe 4 sterren.

Heerlijk exploitation filmpje. Best toffe actie gezien het jaar waarin deze film gemaakt is. De dialogen liepen gesmeerd en waren fijn om aan te horen en ook de dames mochten er zijn. Mijn eerste film van Russ Meyer en meteen de volle score. Echt genoten van deze film. 5*

Grappig om te zien, dit vermakelijke niemendalletje. Ik moet toegeven dat Meyer oog had voor mooie dames en ze daarnaast ook nog eens op een mooie manier in beeld weet te brengen. Tarantino heeft hier ook zeker inspiratie uit gehaald.

Faster, Pussycat! Kill! Kill! straalt echter ook een bepaalde coolheid uit. Soms is het ronduit fout, soms wat saai, maar over het algemeen vermaakt het wel. De dialogen zijn bij vlagen grappig en de setting is alleraardigst.

Ik zou de film een halve ster meer gegeven hebben, als het einde anders geweest was. In een film als deze hadden de vrouwen natuurlijk moeten zegevieren en niet de boerenknul. Maar verder is het aangename kennismaking met Meyer en zal in in de toekomst zeker nog wel eens een filmpje van hem gaan zien vermoed ik.

3,0*

Tarantino, maar dan in de sixties.

Een van de pot gerukt verhaal, rondborstige dames, snelle wagens, vlotte dialogen en bijwijlen gemene actie: Faster, Pussycat! is een film die zichzelf niet al te serieus neemt, maar wel een hoog "cool"-gehalte heeft. Dat maakt het des te prettiger om te kijken.

Russ Meyer maakte hele slechte films en in principe is 'Faster, Pussycat! Kill! Kill!' daar geen uitzondering op. Het verhaal van deze sexploitation-movie is belachelijk, het acteren superslecht en de manier waarop het vrouwenlichaam wordt gebruikt om de aandacht vast te houden lijkt op misogynie. En toch: het werkt. Uiteindelijk zijn het de mannen die de grootste sukkels zijn in deze 'Thelma & Louise' avant-la-lettre. De popmuziek-connectie ligt er ook dik boven op (met bijv. The Cramps die de titelsong van The Bostweeds coverden) en onwillekeurig vergaap je je toch aan de rondborstige heldinnen die daarvoor geen siliconen nodig hadden. Het valt allemaal net de goede kant op en levert zonder meer Meyer's beste werk op.

Ik verwachtte een zo slecht dat het leuk wordt cult-filmpje, maar slecht was dit toch allerminst, met stijlvolle beelden, maffe dialogen en een aangename jazzy soundtrack, vooral in het begin, en natuurlijk imposante vrouwen- de meest rondborstige was wel de minst aantrekkelijke en als ze weer eens een keel opzette was dat reden het volume snel weer terug te draaien, maar de andere twee waren leuk, en screen presence hadden ze sowieso wel alle drie.

Echt heel geweldig vond ik het echter ook weer niet, en dit schijnt de beste te zijn van Russ Meyer. Ik ben op zich nog wel benieuwd naar Mudhoney en Motorpsycho, en de samenwerking met Ebert (omdat ik dat altijd zo'n aparte combi vond), maar haast heeft het niet.

Meest zinnige onzin film die ik heb gezien. Niet bekend met het werk van Meyer, maar naar deze cult film was ik al jaren nieuwsgierig dus in uiterste wanhoop onlangs de dvd vanuit de uk gekocht, en deze week maar eens bekeken. Het is wat er belooft wordt: een ode aan het geweld in vrouwen, en het resultaat is een behoorlijk enerverende actiefilm met gewelddadige, rondborstige dames die worden omringd door erg domme mannen. Iedereen heeft een vlekje op zijn ziel in deze film maar opmerkelijk dat dit niet resulteert in een naargeestig sfeertje. We weten nu in elk geval waar Tarantino door is geïnspireerd. Iets minder expliciet wat betreft geweld en humor zoals we van Tarantino zijn gewend, maar voor de rest een toch wel opvallend stijlvol werk van een regisseur die waarschijnlijk in de verkeerde tijd is geboren. Een must see movie bedoeld voor iedereen die zich volwassen voelt, zullen we maar zeggen.

Goeie film over drie stoere meiden die werken in een stripclub en een dag samen op pad gaan. De drie hoofdpersonages waren destijds ongetwijfeld hun tijd ver vooruit (ook alle drie goed gecast). Leuke one-liners en ook de afgelegen woestijn-setting werkt prima hier. Het geheel komt na ruim 50 jaar nog niet echt gedateerd over.

Ik moest bij het zien van dit filmpje toch wel vooral denken aan Tarantino en dan heb ik het over zijn film Death Proof (2007) Ook daarin speelden stoere dames de hoofdrol, werd er wat afgeraced en ook die film kende een passende jaren 60 soundtrack. De dames in deze film van Russ Meyer - de eerste van deze regisseur die ik gezien heb - oogden niettemin oerlelijk, behalve de good girl dan. Aan die zogenaamde douche scènes was natuurlijk duidelijk te zien dat we hier met een mid-jaren 60 filmpje te maken hadden. Een blote tiet - foei - dat kan natuurlijk met. Preutsheid troef maar verder toch best wel een vermakelijk filmpje dit Pussycat dat gelukkig niet te lang duurde.

3,5*

Het acteerwerk is amateuristisch en van een verhaal is amper sprake, maar Meyers dynamische regie en de krachtige persoonlijkheden van de drie hoofdrolspelers maken dit tot een vermakelijke cultklassieker die ongetwijfeld nog steeds gemengde gevoelens zal oproepen. Drie gogo-dansers met enorme boezems (de blonde Williams moest haar BH flink bijvullen) zetten de boel op stelten in een woestijn. Ze kidnappen tienermeisje [Sue Bernard, die de rol kreeg omdat ze er goed uitzag in een bikini] en maken korte metten met iedere man die denkt dat deze dames voor de poes zijn. Op het eerste gezicht lijkt dit een seksistische exploitatiefilm, maar Satana (die onder anderen aan judo en Aikido deed) is een krachtige, imposante verschijning en haar biseksuele karakter Varla kreeg een heuse fanclub. Want dit is één van de eerste films waarin vrouwen seks inzetten als wapen tegen mannen.

Eerste Russ Meyer.

Kan er eigenlijk weinig pap van maken. Het is cinema die onder een beperkt publiek klaarblijkelijk erg geliefd is, maar als kijker die het vooral aanraakt en er niet naar omkijkt is het vooral een erg vermoeiende zit. Ik snap ook niet echt de filmische waarde hierin, maar als guilty pleasure klinkt het allemaal wat logischer.

Voelt voortdurend aan alsof Meyer gewoon naar een stel dikke kogels wilde kijken op de set, maar om dit aan de kijker te verhullen besloot hij dit te begraven met één of ander halfbakken actieplot. Een aantal strippers trekken eropuit om wat mensen van de straat te schieten terwijl ze de hele film lang rondrijden in hetzelfde, oersaaie en doodse landschap. Een landschap dat dankzij levenloze regie ook nooit dichterbij lijkt te komen.

Ik vind het gewoon waardeloze cinema, om eerlijk te zijn. Te weinig inspanning, oerslecht acteerwerk en totaal geen voortgang. Er zit werkelijk geen enkele actiescene tussen waarvan je oogjes of wenkbrauwen stijgen. Wellicht wel van verwarring, want dit soort films zie ik persoonlijk niet echt als waardevol. Maar ach, dat is dan ook klaarblijkelijk waar de meningen in verschillen.