The Heavenly Kid (1985)

Jeugdsentiment... Voor de 40-tig plussers hier welteverstaan.

Als je deze film tijdens je tienerjaren in de bios hebt gezien, zal het best allemaal melancholieke gevoelens oproepen. Maar als je zoals ik tot de dertigers behoort, of nog jonger bent, kan ik me moeilijk voorstellen dat je dit bijzonder vindt.

Het verhaaltje is namelijk mierzoet, zo erg dat je tandglazuur gaat barsten. Zonder het plot prijs te geven weet je van te voren dat hier alles goedkomt. De manier waarop echter is zo simplistisch (het verhaal), zo makkelijk (de vormgeving), dat het ergernis opwekt. In dit soort films ben ik altijd benieuwd hoe de makers het hiernamaals zien. Nou in dit geval, zet je schrap, als een rokerige '80-ties bar. Vol bikers, punkers en yuppen. Niet creatief, niet grappig, gewoon stupide.

Kan hier echt niet meer dan 2,5* aan kwijt.

Zoetige jaren 80 film die stiekem toch best wel een fijn feel-good gevoel mee geeft.

Het tempo is aangenaam en de acteerprestaties zijn overtuigend.

Tegen het einde aan wordt het wel behoorlijk zoet en mocht het soms een tikkeltje minder, maar dat vergeef ik deze film wel.

Kijkt plezierig weg.

3*

Aardige film over een tiener die omkomt in een straatrace en een opdracht krijgt voordat hij naar de hemel kan. Het verloop is vrij voorspelbaar, maar dat is niet erg hier. De film heeft een lekkere, foute jaren '80 sfeer. De casting werkt ook prima. Het geheel heeft wel wat weg van de in hetzelfde jaar uitgekomen Back to the Future.

Ik volg de hoge scores. Eén van de betere jaren 80 komedies met het hart op de juiste plaats en een relatief onbekende cast. Tienerdromen op wit scherm; de mensen van mijn generatie weten wat dat betekent. Een stoere gast komt om in de jaren '50 maar moet nog een opdracht vervullen vooraleer hij "uptown" gaat : zich ontfermen over de lokale nerd.

Natuurlijk zie je alle gekende clichés uit dit soort films voorbijrazen : pronken met uiterlijk en auto's, de nerd die de mooiste chick wil versieren en op het einde een ingeving krijgt dat hij uiteindelijk meer voelt voor het minder mooie maar intelligente meisje, de mooie chick die de nerd ontmaagd, de bullies en hun beledigende pranks etc ... maar de iets diepere laag zit hem in het personage van Bobby die zijn leven op een stomme manier vergooid heeft. Maar het is bovenal de eighties sfeer opsnuiven.