Carriers (2009)

Redelijke apocalyps-film die zo handig is al een tijdje na de uitbraak van een dodelijke epidemie te spelen, dat scheelt alvast een hoop massa-scenes.

Toch een vrij aardige low-budget-variant op The Road.

Redelijk, maar ook niet meer dan dat. Het deed me allemaal teveel denken aan Cabin Fever. Bijna 1 op 1 naast elkaar te leggen. Dat Everwood-vrouwtje moest ik altijd al van kotsen en dat is nu alleen maar erger geworden. Wat een vreselijk mens is dat zeg. Hoop dat ze in het echt soms wel kan lachen, want dat heb ik haar in welke rol dan ook nog nooit zien doen. Depressiviteit straalt eraf. Ik vond het verder wel goed om te zien dat de wereld er levenloos uitzag. De momenten die als drama door moesten gaan kwamen helaas niet over en het interesseerde me dan ook weinig wie er dood ging of achter werd gelaten. Sentimentele terugkijken naar de goede oude tijd aan zee werd ik ook moe van. Dit soort films gaan mij te traag denk ik. 2 sterren.

'k vond het eigenlijk geen slechte film. 'k dacht eigenlijk dat het een zombiefilm ging zijn, maar dat was hij niet. Het is een film eerder in de trant van "The Road". Het lijkt een soort tienerfilm, maar 'k vond dat er toch wat diepgang in zat (vooral naar het einde toe), het was zeker geen doordeweekse slasher. Het genre vond 'k toch eerder neigen naar drama.

Eigenlijk is het een vrij summiere verhaallijn, maar toch weet de film te boeien van begin tot einde. Voor de rest kwam het overtuigend over en het einde vond 'k ook wel goed.

"The Road" is wel veel donkerder, maar deze kon me ook wel bekoren.

Ik sluit hier bij aan de film heeft zeker positieve punten, maar wil wel toevoegen dat het einde inderdaad voorspelbaar is. Verder heb ik weer nieuwe survival tips gezien, die in andere films niet bedacht zijn.

Toch is deze low-budget film doordachter dan duurdere films in post-apocalyptische genre.

Zeker een aanrader om op te zetten en te genieten.

Nog best een vrij knappe apocalypse film, en ook weer de zoveelste in de genre, alleen ook heeft deze weer een net iets andere richting. Wat Apocalyptische sfeer betreft oogt het nog soms best goedkoop, maar de subtiliteit is er nog wel sterk in te vinden en dat is ook weer eens iets anders. Een wereld die nog niet zo helemaal naar de klote is maar er is wel iets gruwelijks mis. De hoofdrolspelers (een Macho, een Nerd en hun vriendinnen) doen het ook nog aardig maar zijn in het begin nog wel een beetje te overvrolijk voor mensen die moeten vluchten voor een virus. En dit is nou ook geen film met krankzinnigen en zombies, maar gewoon de virus zelf. Het word ook pas helemaal mooi wanneer het virus langzamerhand in het groepje begint te spelen, wat tot bikkelharde keuzes en consequenties lijd. Het einde vond ik nog wel een beetje vaag.

Maar verder is dit met een laag budget nog best gelukt.

3,5*

Slaapverwekkende post-apocalyptische roadmovie waarin nauwelijks iets gebeurt. Als de personages dan ook nog saai en van bordkarton zijn blijft er eigenlijk maar heel weinig over. Tja, de sfeer van uitgestorven wegen en plaatsen spreekt bij mij altijd wel tot de verbeelding, daarom net geen 0,5*.

Ik heb er een beetje het gevoel bij van 'net-niet'. Het verhaal leent zich voor een puike prent; qua acteerwerk, locaties en kleur alles prima in orde. Maar met de spanning wil het net niet lukken en die spanning had deze film naar mijn mening naar een hoger plan kunnen tillen. Het is hier en daar wel spannend, maar het zet niet door.

Een aantal situaties hadden zich perfect geleend voor een spannende wending in de film, maar daar werd nauwelijks iets mee gedaan. Echt jammer. Zoals bijvoorbeeld het deel ergens in het begin, dat ze in de nacht een vuurtje hebben branden en er ineens een auto aankomt. Na 5 seconden spannende intro, is het plots de volgende ochtend. Tja; echt een gemiste kans want hier had wat goeds mee gedaan kunnen worden!

Ik vind de sfeer wel goed in de film, het desolate, het grauwe qua uitzichtloosheid. Aan de andere kant wel veel kleur en zon, dat haast tegengesteld toch perfect samengaat. Grauw hoeft dus niet persé grijs te zijn.

Een prima film voor een verloren woensdagavond, maar laat de popcorn nog maar even aan de maiskolf hangen. Duik maar relaxed in je filmstoel, want op het puntje daar zal je niet gaan zitten.

Een desolate 3!

Meer van verwacht. Eerste stuk is erg drama-gericht en ook later - op wat fijne actievere scènes na - moet de film het daarvan hebben. Helaas weet het drama niet echt te pakken en komen ook niet alle karakters lekker uit de verf. De aanwezigheid van Piper Perabo en Emily VanCamp maakt veel goed.

3*

Behoorlijk matig. Totaal ongeloofwaardig dat ze ongeïnfecteerd blijven terwijl ze letterlijk naast elkaar in de auto zitten. En zo'n onnozel mondkapje gaat echt niet werken. Als de infectie via contact wordt doorgegeven vergroot je net de kans van besmetting want je raakt het masker constant aan met het op en afzetten. Echt veel heeft de film dan ook niet te bieden vond ik. Een roadmovie is het maar er gebeurt eigenlijk weinig. Juist het achterlaten van je geliefde alsof het je niets kan schelen is dan weer een scène die misschien wat langer bijblijft.

Matig.

Begon allemaal nog wel aardig. Het concept is absoluut niet origineel, maar het gegeven van een allesvernietigende ziekte blijf ik altijd interessant vinden. Voornamelijk omdat je er als verteller en/of regisseur alles mee kan doen wat je wil. Je kan het zo gek nog niet verzinnen of er wordt een concept van gemaakt. Carriers is alleen liever wat realistischer en kleiner, maar de Pastor-broeders persen er niettemin weinig speciaals uit.

Het gebrek aan spanning nekt dan ook bijna de volledige film. Ik denk vooral dat het komt omdat een hoop momenten al bekend zijn voor de liefhebber. Specifiek veel van de horrorscenario’s in Carriers zijn al eerder en beter gedaan en als de bijrollen beter acteren dan Pine als hoofdpersonage voel je als kijker wellicht dat er gewoon peper bij moet. Niettemin mag het gezegd worden dat er een aangenaam tempo hangt en ik kon het einde wel waarderen. Niks mis met een film die alles wat menselijker wil tonen en niet vol inzet op de spanning, maar als je dit doet door middel van cliché na cliché gaat er toch wat mis.

"The rules are simple. At least that's how my brother sees it. One, avoid the infected at all costs. Their breath is highly contagious. Two, disinfect anything they've touched in the last 24 hours. Three, the sick are already dead, they can't be saved. You break the rules, you die. You follow them, you live. Maybe.”

De mensen die mij volgen weten dat ik een zwak heb voor alles wat met een bepaalde infectie te maken heeft. Zombiefilms staan bij mij bovenaan het horrorsegment (en ook in mijn top 10) maar, alles omtrent dit soort post-apocalyptische survival films waardeer ik enorm. Carriers staat al jaren op mijn kijk lijst maar, nooit heeft de film echt mijn aandacht gewonnen. Nadat ik zag dat deze op Netflix staat was mijn interesse wel gewekt, al ben ik er niet echt bepaald van onder de indruk. Ik heb al best wat films over dit onderwerp gezien, en ik haak eigenlijk snel af bij films die niks laten zien en daar was helaas deze film één van. Ja, je ziet één keer een geïnfecteerd persoon en die zag er echt heel tof uit maar, daar blijft het ook wel gewoon bij.

Dan vraag je eigenlijk een mooi einddoel van een film maar, dat heeft deze film ook niet echt. Verhaal loos en doelloos, zo kan ik me dus natuurlijk nooit echt vermaken. Ik walg er langzamerhand wel wat meer van als films deze kant op gaan, terwijl het concept gewoon een vrij mooi iets weet te bieden waar ik echt mee gewerkt kan worden. Had gewoon wat meer geïnfecteerde mensen toegevoegd aan de film, en ik was al een stuk meer tevreden. Qua locatie paste het immers gewoon, en dat maakte de film nog mooier.

Dat maakt Carriers gewoon een saaie film. Er gebeurt dus te weinig, en het verhaal is ook niet bepaald boeiend voor zoverre er een verhaal in zat natuurlijk. Decor was dus opzich best geinig, en de film neigde best interessant te worden maar, dat werd helaas nergens aangepakt. Dat ene horror moment was heel tof, daar bleef het overigens ook wel bij. Had echt een groot potentieel, werd niks mee gedaan.

Geen Oscar winnaar, maar zeker goed genoeg.

Een zombiefilm zonder zombies. Nouja, niets verwijst eigenlijk in de synopsis naar zombies, maar het was al bij al maar een dooie boel. De focus werd gelegd bij de overlevers en hoe zij zich gedroegen om te blijven overleven. De menselijke geest kan dan nogal wat egocentrische en meedogenloze beslissingen nemen.

Al bij al nog boeiend al kon het toch pittiger en spannender gemaakt worden. Fijn genre die apocalyptische werelden, maar er betere in het genre, ook zonder zombies.

Vervolgens is het allemaal wat doelloos en rijdt dat viertal maar wat rond. Vooral iets te weinig spanning om goed te zijn.

Carriers

Carriers is een post-apocalyptische thriller waarin vier jonge overlevers, twee broers en hun respectieve vrienden, door een door een dodelijk virus verwoeste wereld reizen. Ze volgen strikte regels om besmetting te voorkomen, maar naarmate hun reis vordert, worden ze geconfronteerd met morele dilemma's en het uiteenvallen van hun groep.

Carriers is geen typische post-apocalyptische thriller, maar neigt meer naar een drama. In plaats van constante actie en hordes geïnfecteerden, ligt de focus op de psychologische impact van de situatie. Dit levert interessante morele dilemma’s en een sterke groepsdynamiek op, maar betekent ook dat de film vooral uit gesprekken bestaat. Hierdoor miste ik soms wat actie, en op bepaalde momenten vond ik het zelfs wat saai. Tegelijkertijd zorgt deze ingetogen aanpak wel voor een realistische en geloofwaardige sfeer, zonder overdreven spektakel

Het acteerwerk is solide, met Chris Pine als opvallend positieve uitschieter. Visueel zag de film er prima uit en het is jammer dat de geïnfecteerden niet wat vaker in beeld kwamen, want het make-upwerk en de manier waarop ze werden neergezet waren best overtuigend. Toch geef ik de voorkeur aan een film als Train to Busan, met meer energie en visuele spanning, al kon ik de realistischere benadering voor deze keer ook wel waarderen.

2,5 sterren.

Gisteravond tussen de nodige gamerij en Boardwalk Empire seizoen 3 nog even een filmpje, en dat werd deze Carriers op Netflix waar ik achteraf concludeerde dat ik deze film al eens gezien had. En wellicht dat ik de film toen, 15 jaar terug ergens, best wel aardig vond, nu vind ik het een ronduit imbeciele film.

Heeft de film sterke punten? Mjoah...dat zeker, en daar zijn we opzich snel klaar mee. Want behalve een paar aardige geregisseerde momenten wanneer men door verlaten straten rijdt en een dumptruck vol lijken ziet inclusief een naargeestig muziekje, Chris Pine overduidelijk de beste acteur is binnen het geheel en zowel Perabo als VanCamp prettig zijn voor het uitzicht, zijn we daar snel door heen. Wat overblijft zijn toch wel een stel buitengewoon domme karakters, afschuwelijke beslissingen en nog dommer gedrag, laat ik het zo zeggen dat ik 80 procent van het getoonde ronduit achterlijk vind. En dan spreek ik nog niet eens over de zogenaamde maatregelen tegen besmetting, want tegenwoordig is iedereen kennelijk expert maar is het beeld van het viertal best logisch. Want men improviseert, men heeft geen kennis dus zijn de ideeën er best wel met ontsmetten, de mondkapjes en handschoenen, maar is het dan wel weer erg dom om een auto te gaan delen.

Maar dat buiten beschouwing gelaten, echt hele grote zucht, waarom doe je de motor van de auto uit bij de blokkade in het begin? Ja ja, benzinebesparing, maar je wil toch snel weg kunnen zoals nu? Sowieso mis ik een beetje de urgentie waar men al bier drinkend en surfplankjes op het dak onderweg is alsof men eerder springbreak heeft dan dat er sprake is van een rondgrijpende epidemie. Kogels verspillen, gekluns op de duikplank, rondracen op de golfbaan...wil je een ongeluk krijgen met ernstige blessure of verwonding? Ziekenhuis en dokters zijn er niet meer in die hoedanigheid. En dan de gebruikelijke fouten zoals niet bijelkaar blijven, of op zijn minst een team up voor controle en veiligheid, of het in het donker buiten ronddwalen. En dan hoe men de andere auto voor brandstof tot stoppen dwingt. Het is regelmatig de vraag of men nu met levensbehoud bezig is of juist zo snel mogelijk naar de tering wil want het is allemaal zo dom mogelijk.

En daar kan zelfs een goed opgebouwd moment als het achterlaten van Bobby niet veel meer aan doen. Toch is er regelmatig de hand van een regisseur die opzich wel een dingetje kan bouwen, en zeker oog heeft voor gevoel en plaatjes, jammer dat het geheel dan zo ontzettend lijdt aan dommige karakters en een slecht script. Geen voldoende wat mij betreft.