Halloween II (2009)

Dit weekend in het kader van Halloween maar eens beide Rob Zombie Halloween-films opnieuw bekeken, wat na ruim 10 jaar tijd is gebeurd. Ik vond het destijds al niks en ik vind het nog steeds niks. Niveauloze, Halloween-onwaardige bagger. Niet dat de gehele franchise nou overloopt van kwaliteit, maar er zit ieder geval een bepaald constant iets in waarmee de films op elkaar lijken en met elkaar verbonden zijn. Zombie komt niet verder dan alleen het shockgedeelte uit te werken, al het andere wat bij Halloween hoort negeert hij en daar straf ik hem qua score op af.

De eerste Halloween met Zombie was helemaal droevig, met Myers die een menselijk achtergrondverhaal kreeg. De film leek een eeuwigheid te duren en pas in het tweede deel ging Michael een beetje los, maar dat stelde nog weinig voor doordat alles donker en schokkerig in beeld komt. Nouja, verrassing. Die lijn zet Zombie hier voort. Het is fijn dat dat hele achtergrondgeneuzel hier niet meer telt. Er loopt een moordmachine rond en je hebt er maar mee te dealen. Maar het is gewoon niet spannend en boeiend. Meestal staat Myers voor zijn slachtoffer en ramt of steekt hij in een paar seconden iemand dood. En dat alles is dus ook nog steeds slecht te volgen. Ik kan ook gewoon niet wennen aan het fysieke uiterlijk van hem. Een gigant, die op het einde zelfs moeiteloos een auto omver werpt. Alsof je een Terminator hebt met een mes. Er zitten wel een paar vermakelijke stukken in, bv in de stripclub, maar het is zo weinig. En dan worden we ook nog steeds vermoeid met saaie droommomenten met zijn moeder als witte engel. Boring. Probeer nou gewoon niet om hem een ziel te geven, want die mist hij gewoon.

De film is een stuk vlotter, bruter en smeriger dan de voorganger, maar goddank blijf het bij twee Halloweens die Zombie mocht verpesten. Het duurde tot 2018 voordat men het aandurfde om met een nieuwe film in de reeks te komen en die pakte voor mij gelukkig wel goed uit. Zombie zijn stijl werkt bij mij niet. Ook nu weer constant veel te luide rockmuziek, bloedirritante castleden die geregeld zo panisch schreeuwen dat ik er echt geïrriteerd door raakte (Laurie vs haar psychiater, zucht) en camerawerk dat een regisseur onwaardig is. En dan moet je ook nog tot de aftiteling wachten voordat we de Halloween themesong eens lekker horen. Jammer.

2* (was 2,5*)

We maken er geen lang verhaal van want dat is al even vervelend als deze film was.

Het sprak ons niet aan, het is veel van hetzelfde. Het geschreeuw van de hoofdrolspeelster Scout Taylor-Compton galmt na een ruime dag nog na! Een heel irritant mens vinden wij dat nu en we hoeven ook geen enkele film weer van haar zien als dit haar normale acteertalent is!

En Zombie, sorry meneer maar dit was jammer van onze tijd, hier wordt je toch niet mee bang gemaakt? Niet in 2009 en nu al helemaal niet meer! Een gestoorde gek met een mes op onze tv-beeld jaagt tegenwoordig maar ook 12 jaar geleden géén mens meer angst aan. Ho, misschien 3-jarigen?

Angst aanjagen? Dat moet je subtiel doen, de angst vormen door muziek, onduidelijke vormen en een goed verhaal! Dit was muziek op de verkeerde momenten, de vormen ontbraken en het verhaal is in al deze Halloweenfilms hetzelfde "laken en pak".

Jammer, want met een beter in elkaar gezet verhaal kan je met dezelfde gegevens een prima film maken. Hier zijn het zielige heen en weer loopjes van acteurs en veel geschreeuw! Wij zullen wel niet de enigen zijn die zich hieraan hebben geërgerd.

Een 4.

Zombie.

Voor hem is dit weer een ander soort film voor zijn doen. Alhoewel hij zich vaak binnen de horrorgrenzen bevindt doet hij steeds wel iets anders. Zijn hand is nog steeds te herkennen, maar het feit dat hij het origineel uit 1978 / 1981 voor een groot deel negeert en lekker zijn eigen ding doet, daar heb ik weinig problemen mee.

Visueel is dit voor Zombie zijn doen in ieder geval opvallend goed. Sterke gore, overweldigend in beeld gebracht. Ik weet niet of dit beter tot z'n recht is gekomen in de versie die ik heb gezien (Director's cut) maar het gaat er zeker in het eerste halfuur bruut aan toe. Geweldige make-up, bloederige close-ups van de gore. Ik mag het wel, regisseurs die hierin geen grenzen kennen.

In andere opzichten is de hand van Zombie wat meer te herkennen. De perverse dialogen en vuile sfeer blijven duidelijk afkomstig van hem. Daarnaast is het ook duidelijk dat Zombie deze heeft geregisseerd omdat geen enkel personage leuk is. Iedereen is vervelend, met Taylor-Compton als absolute uitschieter. Het lijkt alsof ze bij haar dialogen het geluidsniveau op hebben geschroefd, want al haar dialogen zijn geschreeuw.

Daarnaast zijn alle bijpersonages eikels en vervelend. Niemand is echt sympathiek, zelfs de personages die uit de versie van 2007 nog wel sympathiek waren zoals McDowell. Zo kan je moeilijk echt meeleven met iemand, maar het maakt de moorden iets bevredigender. Jammer dat de brute moorden na het eerste halfuur een beetje ophouden, en de echt harde beelden uitblijven tijdens de overige 90 minuten.

Dat zal er vooral mee te maken hebben dat de film de Halloween-sfeer van het eerste halfuur omvergooit en vervolgens zijn eigen ding doet. Dat levert enkele visueel competente beelden op. Sterke belichting en cinematografie. Camerawerk is helaas iets te wild, maar de sfeer breekt goed door. Toch zijn de scenes met Sheri Moon Zombie wat minder op dit vlak, waarom zij toch weer moest terugkeren snap ik niet. Zelfs zonder dialoog is ze niet overtuigend.

Hier en daar wat scenes die er niet mochten zijn (een pratende Myers) maar verder ook niet heel dramatisch. Het visuele aspect van de film redt een hoop, want de personages zijn irritant, het verloop te lang en de finale brak. Ik vind het anders dan het eerste deel, maar qua niveau niettemin hetzelfde. Zombie bewijst hiermee geen brak regisseur te zijn, maar er zitten steeds trademarks in die hij echt moet zien te verbeteren.

Simpelweg een ontzettend goeie horror film!

Ik ben sowieso heel erg fan van Zombie zijn smerige stijl en in mijn ogen heeft hij Halloween verbeterd en vooral een stuk bruter, grover en duisterder gemaakt! Michael is zo ontzettend bruut en aggresief in deze film en dat maakt de film zo ontzettend vet!

Laurie is een heftige personage maar dit klopt compleet met het verhaal want na wat zij heeft meegemaakt en er ook nog achter komen dat Michael je broer is moet je ook wel compleet de pan uit flippen!

De psychoses van Michael vind ik een goeie toevoeging want dit verklaart zijn doel om Laurie te pakken maar het verklaart niet zijn motief om te moorden en waarom hij zoveel voldoening uit moorden haalt. Dit blijft dus gewoon een mysterie zoals het ook hoort en heel vet dat de psychoses van Michael en Laurie samen komen!

Halloween (2007) ☆4,5

Halloween II (2009) ☆4,5

Wat mij betreft één van de betere van de reeks. Waarschijnlijk omdat Rob Zombie niet krampachtig vasthoudt aan een John Carpenter rehash. Het John Carpenter theme is overigens ook enkel te bespeuren tijdens de eindcredits. Het is een lange film en toch bleef het boeiend mede dankzij een goed tempo. Het is ook veel meer Grand Guignol dan voorgaande uit de reeks. Als je het origineel vergelijkt met een subtiel kamerorkest dan is dit hier het equivalent van stadionrock. Bloederig, visceraal, alle remmen gaan los in diverse (tussen)climaxen. Liefhebbers van bloederigheid worden op hun wenken bediend. En tussendoor is er dan toch nog veel aandacht voor de psychologie van de getraumatiseerde Myers families. Het moment dat Love Hurts op de geluidsband losbarstte naar het einde toe, werkte dan toch weer op mijn lachspieren. Niettemin heeft deze sequel mij op alle niveau’s positief verrast.

En zoals gewoon op zaterdag nog even aan de griezel waarbij ik iets uitzocht van de Halloween reeks en dat werd dus dit deel van Rob Zombie. En waar de eerste Halloween niet een één op één kopie is van het origineel gebeurd dat met dit deel, het vervolg, ook niet. Zombie geeft er wel degelijk een eigen draai aan en gezien het lage cijfer gemiddelde heb ik zo de indruk dat niet veel mensen dit kunnen waarderen. Ik vond dit toch alleszins redelijk ook al kan de film net niet tippen aan het eerste deel.

Maar goed, daar gaan we weer. Halloween, Haddonfield, de Myers en de Strode familie kennelijk nauw met elkaar verbonden, en uiteraard Michael onderweg voor het nodige bloedvergieten. Ik zou zeggen verhuis dan toch eens een keer, naar een andere staat, of een ander land wat dat betreft. Toch lijkt dit deel één op één te verlopen aan de hand van Halloween 2 uit de jaren '80. Laurie zwaar gewond in het ziekenhuis, echt wel sterk gemaakt, angst, trauma, zwaar gewond, er hangt met recht en ontnuchterend naar sfeertje. Laat Zombie maar schuiven wat dat betreft want het geheel heeft echt geen slecht sfeertje in combinatie met acteurs en muziek. Maar dan komt er toch opeens een onverwachte switch naar een variatie zoveel jaar later nog altijd zwichtend onder PTSS, en opzich is dat wel lekker aangezien ik me minuten eerder bedacht dat ik immers wel wist hoe het ging aflopen.

Zoals reeds gezegd, interessant, en wat nu? Plezierige verschijning sowieso Danielle Harris die zelfs met littekens leuk is. Ook anders dan anders is Dr. loomis die dit keer geen vriendelijke rustige doordachte man is maar een arrogante egotripper en profiteur van het zuiverste water. Boeiend is daarna toch het langzamer verval van een meisje dat steeds verder met zichzelf in de knoop raakt, sterker nog het is pijnlijk om te zien hoe dit meisje lijdt, prima geacteerd wat dat betreft door Scout Taylor-Compton. Het ontwikkelt zich verder in een bij tijd en wijlen verontrustend beeld met onder andere een soort van epileptische aanval. De film bouwt zich daarna op naar een prima finale met de dood van Annie met een sterke vibe in de nasleep.

Ik kan dan ook niet anders concluderen dat dit een prima film is in het genre, uiteraard met een eigen identiteit, en hooguit zijn de verschijningen die Michael ziet too much, en wordt het geheel op een gegeven moment een beetje rommelig en chaotisch. Toch smaakte mij dit prima en kan ik nu verder met de David Gordon Green delen. En waar ik aanvankelijk een 3 zou geven ben ik toch van gedachten verandert en krijgt het een 3,5.