Merantau (2009)

De trailer zag er erg goed uit, vooral de Aktie, doet me wel weer sterk denken aan "Ong Bak", maar dat is niet echt negatief.

wel tof om Pencak Silat in een film te zien.

Helemaal met je eens. Nu ff wachten tot hij er is.

Heb al iets gelezen over dat ie al op een paar internationale filmfestivals heeft gedraaid. tot zover goeie reviews, wat me alleen maar nog nieuwsgieriger maakt.

Ik kan deze film echt nergens vinden Weet iemand al iets? Thx

Pre-order op play.com en dat voor eind April.

Geweldig dit. Fijne kennismaking met Indonesische films.

Het verhaal is simpel, doch ontzettend goed uitgewerkt. Veel complexer zou de film ook geen goed doen.

Neemt ruim de tijd voor opbouw. En omdat die opbouw nergens saai of vervelend wordt, werkt het alleen maar in het voordeel. Ook de opbouw in gevechten is goed, het wordt steeds spectaculairder.

Iko Uwais lijkt wel een beetje op Tony Jaa en doet, ondanks dat ik Tony misschien net iets liever bezig zie, zeker niet onder voor hem qua vechtkunsten. Ook qua acteerwerk is het best in orde (van iedereen eigenlijk. Had bij een paar louche mensen even me twijfels, maar dat ging over het algemeen ook gewoon goed).

Regie is goed in orde.

Muziek is fijn, maar vooral ook geplaatst. Sound effects zijn ook goed en lekker hard.

Camera-werk en in-beeld-zetting heb ik ook niks op aan te merken.

Heb eigenlijk op niets echt iets aan te merken.

Einde is ook zeer degelijk.

Meesterlijk. Zeker een aanrader. Zat even te denken aan 4,5* maar krijgt gewoon de welverdiende volle 5*.

Zeer vermakelijke film. Het mag dan wel weer een tijdje geleden zijn dat ik Ong Bak heb gezien, maar deze film doet me er wel aan denken.
Zoals DonOswaldo al zegt; het verhaal is natuurlijk niet grensverleggend maar zoiets hoeft ook juist niet voor zo'n film. De gevechten zijn leuk om te zien en er zitten ook wel degelijk een paar echte 'auw!' momenten.
Verder zag het er allemaal mooi uit, vond de cameravoering helemaal niet verkeerd.

Natuurlijk zitten er hier en daar wel wat cliche's etc. etc.; zo vond ik het o.a. jammer dat Astri, in het midden van een achtervolging, een minuut lang een sentimenteel afscheid kan nemen van haar broertje, en net als ze beiden hun zegje hebben gedaan, komen de bad-guys natuurlijk net de hoek om rennen..
Maar dat mag natuurlijk de pret niet drukken; zoals gezegd; vermakelijke film!

Indonesische actiefilm met trage start maar goede gevechten met een simpel verhaal. Vermakelijk genoeg voor de voldoende, meer niet.

verhaal is simpel gevechten zijn puur en mooi gedaan als je van gerne houd een aanrader.

voor mij een dikke 3

Verhaal is inderdaad simpet maar dat doet geen afbreuk aan de film alleen ben ik niet zo voor dit genre.

Zwak in beeld gebracht. Storende camera & montage. B-film.

Iko is geen Tony.

En zelfs geen JeeJa Yanin (Chocolate). Vechten kan 'ie prima maar de interactie met (vooral) de omgeving is er zo goed als niet. Dat zorgt ervoor dat Iko z'n vuisten en voeten het werk laat doen zonder al te vaak op te vallen.

Het ongegeneerde sentiment is weer aanwezig en een flinke doorn in het oog. Het is een standaard factor in dit genre en een standaard minpunt. Een cast zoals deze zou minimaal ingezet moeten worden, enkel Iko mag z'n punt duidelijk maken en het liefst met z'n vuisten. Vals sentiment gaat meteen gepaard met pijnlijk irritante piano deuntjes...aii..

Wat dat betreft is Evans maar een vervelende regisseur die de focus behoorlijk verkeerd legt. Maar hé, waar het allemaal om draait: de actie. En die is er dan ook goed aanwezig. Flink wat vlotte knokpartijen die zeer vermakelijk zijn maar indrukwekkend is het zelden. Er is teveel geknipt in de shots waardoor Iko's doen en laten niet uit de verf komt als iets bijzonders.

Waar een Tony Jaa dingen laat zien die je soms onmogelijk acht, is dit allemaal wat meer straight-forward. Zeer degelijk maar niet verbazingwekkend en dat verwacht ik (iig een aantal keer) wel. Al met al is Merantau een geslaagd tussendoortje met enkele strakke en harde scenes maar het mist uiteindelijk een beetje extra.

Mijn eerste Indonesische film.

Hoopte juist dat het net zo iets ging worden als de Thaise vechtfilms maar dat was het zeker niet.

De gevechten komen niet eens in de buurt.

Omgeving was ook best wel mooi maar er werd jammer genoeg niet veel gebruik van gemaakt.

Vind Muay Thai qua style en moves toch een stuk beter dan dat Silat Harimau.

Maar toch was het wel een leuk filmpje om te zien.

De film deed wel heel erg lang dat ik soms wel een klein beetje zat af te wachten totdat hij eindelijk klaar was dus 90 minuten was al meer dan genoeg geweest in plaats van 134 minuten.

En ik kijk toch liever naar Tony Jaa dan naar Uwais.

Sommige gevechten waren wel weer lekker hard en dat vond ik dan wel weer leuk maar het is wel allemaal een beetje standaard.

Want bij Ong-Bak had je juist de geweldige stunts maar hier is het meer schoppen en slaan.

Maar toch is dat ook leuk .

Had wel gehoopt op wat meer van die onmogelijke stunts maar dat viel toch tegen.

Sommige achtervolgingen waren dan wel weer erg leuk.

Acteerwerk was ook wel wat minder dan Ong-Bak terwijl er in Ong-Bak al niet zo geweldig geacteerd word.

Toevallig lijkt Iko ook een klein beetje qua gezicht op Tony .

Had toch wel op wat meer gehoopt maar de gevechten waren alsnog leuk om naar te kijken.

3,5

Bizar, loom Martial Arts verhaal met behoorlijk wat geweld, emotionaliteit en dramatiek dat simpel niet onderhoudend genoeg is. Daarnaast duurt de film veel te lang. De Tony Jaa films zijn veel beter.

Toch wel een fijne knokfilm.

Actie is eigenlijk voldoende aanwezig, maar niet iets wat we nog nooit hebben gezien. Hoewel het lekker rauw en hard is imponeerde het niet zo als een Ong-Bak (2003), Tom Yum Goong (2005) of Kerd Ma Lui (2004). Verder natuurlijk heel degelijk en vlot inelkaar gezet. Verhaal is wat minder, maar wordt minder de nadruk op gelegd, en dat is maar goed ook. Het voldoet volgens de normen die vaak aan een actiefilm gekoppeld worden. De speelduur was wel wat aan de lange kant, en dat zorgt ervoor dat je het op den duur wel wat zat werd. Laatste gevecht maakt dan weer veel goed, maar om daar nog 10 á 15 minuten achter te plakken is wat overbodig. Er was niets qua vertelling meer over en dat maakt dat het einde een wat nare nasmaak achterlaat. Toch een flinke voldoende, en dan vooral voor de toffe actie.

Leuke kennismaking met films afkomstig uit Indonesië.

De film was aangenaam om te kijken op enkele minpuntjes waar ik me aan ergerde na.

Zoals het te veel ge'inshallah en gesalaam aleikum geroep.

Verder voegde een aantal vechtscenes weinig toe, een aantal eruitknippen had de overgebleven vechtscenes indrukwekkender gemaakt. Verder vroeg ik me ook af of de eindbazen:P per se wit moesten zijn. zo creeër je natuurlijk wel een beetje een gemeenschappelijke vijand.

Het einde was zeer dramatisch en sprak me ondanks de ontbrekende originaliteit toch aan.

Er had zeker meer ingezeten, maar leuk genoeg om gewoon aan te zetten.

Middelmatige debuutfilm van de regisseur van Serbuan Maut (ook bekend als The Raid: Redemption), waar ik erg benieuwd naar ben. Op basis van dit simplistische werkje valt er niet heel veel van te verwachten, maar goed, je weet het nooit. De knokscenes zijn hier dik in orde, maar het verhaaltje is zo dun en melodramatisch dat dit de meeste pret teniet doet. Het akteerwerk van alle betrokkenen is ook vrij bedroevend. Na een erg langzaam en vooral saai begin wordt de film gaandeweg iets beter, met vooral tegen het einde een paar geslaagde vechtscenes. Op technisch gebied is de film de moeite waard; camerawerk, montage en muziek zijn allemaal oké, maar zoals gezegd is de plot nietszeggend en vervelend.

Mijns inziens een overdreven opmerking. Ik heb slechts éénmaal "insj'allah" horen zeggen (maar ik schrijf dit commentaar nadat ik de film op DVD heb gezien en mij daarbij dus niet bewust was te moeten tellen ...) en, als ik me niet vergis, hooguit driemaal "(as-)salaam aleikum" gehoord (met "w'aleikum as-salaam" als antwoord). Wel heb ik me over die laatste begroetingsvorm verbaasd. Meer dan 50 jaar geleden was "selamat" de normale begroetinsvorm of meer familiair "tabe" (onjuist is tabé net zo onjuist als saté), de eerstgenoemde weliswaar afgeleid van het Arabisch, maar dan toch niet helemaal gelijkluidend. Daar tegenover vind ik het opmerkelijk (in de positieve zin) dat in tegendeel tot hetgeen zo vaak tijdens demonstraties op de televisie wordt getoond het gebruik van de witte hoofddoekjes in de film achterwege bleef (was toen ik in Indonesië woonde ook niet gebruikelijk).

Niets bijzonders. Simpel verhaal en matige acteurs. De gevechten zijn redelijk met hier en daar wat leuke moves en stunts, maar deze film zal zeker niet blijven hangen. 2,5 ster

De eerste Indonesische film die ik zie.

heel apart sfeertje waar ik even aan moet wennen,

de aktie was zonder meer goed te noemen.

een aantal cliché zaken maar dat mag de pret niet drukken.

duurt even voordat de film interessant begint te worden

Mooie kleuren en een wankele balans tussen drama en martial arts. Het plotje vraagt nogal eens de aandacht en dan wil het wel eens problematisch worden. Ook al omdat het naast een overdreven dramatische noot een naar randje aan boord heeft. Het komt met deze mix wat goedkoop over. Zo'n zeurderig momentje middenin een achtervolging werkt natuurlijk ook niet. Dat knaagt dus wel eens en de internationale cut is na anderhalf uur eigenlijk gewoon op. De actie dan maar.

Begint een beetje tam met onder meer een niet al te energieke achtervolging door nauwe straatjes en steegjes van Jakarta. Gaandeweg wordt het met de silat gevechten allemaal wel beter. Het haalt het niet bij de Thai, maar het is redelijk overzichtelijk in beeld gebracht en heeft enkele opvallende en ook harde momenten. Spijtig dat het na verloop van tijd wat schort aan variatie en beide bad guys missen elke vorm van uitstraling (en Engels), maar Iko Uwais zet zichzelf hier op de kaart.

Voor het eerst dat ik bekend werd gemaakt met Pencat Silat. De film heeft een eigen sfeer wat voor mij de minpunten laat vergeten.

Strakke pentjak silat en een redelijk realistische vechtscenes.

Verhaal is straightforward.

The Raid: Redemption was toch wel een groot succes. Vreemd dat de fans deze film van dezelfde regisseur over het hoofd hebben gezien. Merantau is (bijna letterlijk) een Indonesische versie van Ong Bak (alleen met Pencak Silat ipv Muay Thai) en eigenlijk ook een klein opwarmertje voor The Raid: Redemption. De verhalen (van Ong Bak en deze) komen wel een beetje overeen. We maken kennis met een jongeman Yuda (Die hier ook weer prima word neergezet door Iko Uwais, die ook de hoofdrol in The Reet: Redemption speelt) op het Indonesische platteland die les moet geven in Jakarta. Maar helaas lopen de plannen wel anders dan verwacht. Hij word slecht ontvangen en is op een dag ook nog eens getuige van hoe een prostituee in elkaar getrimd word door een groep pooiers. Yuda grijpt met zijn fraaie kunstjes snel in, en zorgt er met tegenzin voor dat ze (Astrid) in veiligheid komt, en word al snel doelwit van de hele netwerk aan mensenhandelaren.

En zo maken we ook kennis met die 2 Europese pooier broers. Man man man wat waren die gestoord. Dat soort mensen blijven gewoon monsters die uitgeroeid moeten worden. De film is verder een grote aaneenschakeling van Pencak Silat kunstjes met een hoop ritme en non stop actie. Maar worden de schietijzers hier gewoon in de kast bewaard. De talloze gevechten zijn verbluffend en vervelen geen seconde, en het wil ook nog wel eens vaak de humoristische kant opgaan. Ook is er plaats voor familiedrama wanneer blijkt dat Yuda's broer ook in dat netwerk zit. Dat einde waarbij Yuda het opneemt tegen die broers is ook erg tof.

Erg toffe film. Voor de fans van The Raid en Ong Bak en martial arts over het algemeen is dit een aanrader.

4,0*

Vreemd dat jij dit denkt, die kerel noemt namelijk Eric en ze hebben mekaar voor de eerste keer gezien op de bus.
Voor de zekerheid heb ik effe teruggespoeld

Voor de rest een strakke film die voor mij bijna gelijk is aan Ong Bak, maar ik vind Thai toch net iets beter en hier is er minder humor in verwerkt.
Nu ja, op zich nog altijd goede gevechten en prachtig in beeld gebracht.
Qua verhaal alles behalve speciaal en de intro was super basic en vrij nutteloos/saai. Daartegenover staat wel een einde dat niet flauw was, alhoewel het daar toch sterk op aan het afstevenen was.

Wat me wel in het midden van de film opeens in het gezicht sprong was dat er echt prachtige shots tussen zaten. Zeker de kleurrijke omgeving rond het huis van Astrid was echt snoep voor mijn ogen!

Geen must see, maar wel goed van genoten.

"Introduction Pencak Silat." ... " !!!

Heerlijke (Heropfrissing) !!! 'Merantau Warrior" is de eerste samenwerking van Gareth

Evans met Iko Uwais. Mooie introductie van de vechtstijl Pencak Silat waar Iko Uwais (uiteraard)

wel raad mee weet! 'Merantau Warrior" won de juryprijs voor de beste film in 2010 op ActionFest.

De film kent heel wat drama elementen in combinatie met heerlijke choreografeerde gevechten.

Heerlijk genieten van de verbluffende gevechten !!!

Redelijk actie/drama filmpje met toen nog de iets minder bekende Iko Uwais......deze acteur weet duidelijk hoe hij moet vechten en dat is tegelijk ook het leukste van de film...want verder is het maar een oudbollig verhaal en niets vernieuwend.

Net aan een voldoende 6.0/10.0

De eerste samenwerking tussen Gareth Evans en Iko Uwais.

Blijkbaar heeft Evans Uwais ontdekt toen hij een documentaire aan het maken was over Pencak Silat en de rest is eigenlijk geschiedenis. Deze titel had ik alleen nog niet gezien.

'Merantau' vertelt het verhaal over Yuda die erop uittrekt naar Jakarta om een naam voor zichzelf te maken. Zoals verwacht loopt het niet lekker, waardoor hij binnen de kortste keren dakloos wordt en door het helpen van een vrouw in nood raakt hij ongewild betrokken bij een netwerk van mensenhandelaars.

Qua verloop begint de film enigszins stroef; van wat ik begrijp tracht Evans altijd eerst de personages tot stand te brengen aleer het echte werk kan beginnen. Echter lopen de personages er veelal verloren bij, met name de bad guys - die wel erg slecht Engels spreken - zijn een misgreep. Daarbij had het sentiment minder gekund, wat soms onbedoeld voor komische momenten zorgt.

Gelukkig komt het geheel redelijk snel op stoom. Dit is te merken aan de actiescènes die naarmate de film vordert steeds grootser en bovenal beter van opzet worden. Hoewel Uwais geen uitzonderlijke dingen laat zien, zoals een Tony Jaa, blijft de actie onderhoudend. Daarvoor zijn de gevechten lekker explosief en wordt er goed gebruik gemaakt van verscheidene objecten.

Al met al een leuke introductie naar het latere werk van de twee.

3,0 Sterren.

Twee jaar voordat de film Serbuan Muat uitkwam en Iko Uwais en regisseur Gareth Evans daarmee enige bekendheid zouden vergaren, werkten beide heren al samen aan Merantau.
Merantua is een film die qua verhaallijn wat weg heeft van Honour of the Dragon. De film opent met het personage Yuda die besluit om een ritueel uit te voeren en naar Jakarta gaat. Juist deze opening is een stuk minder dan verwacht, want op het gebied van actie gebeurd er namelijk helemaal niets. De opening is daardoor dan ook wat aan de lange en zelfs eigenlijk wat saaie kant. Echter, wanneer Yuda in Jakarta is dan begint de film dan eindelijk echt op gang te komen. De actiescènes daarna zijn strak en flitsend en een goed staaltje martial arts. En buiten dat komt de film in een vrij behoorlijk tempo. De film bevat voor de afwisseling ook een vrij grote hoeveelheid drama, waarvan het grootste drama ongetwijfeld de dood van Yuda was (welke ik zelf niet aan had zien komen) . Merantau weet meer dan voldoende te vermaken, voornamelijk door de goede actiescènes en Iko Uwais laat zien goed te kunnen vechten. Inderdaad, een Tony Jaa is hij niet (of misschien nog niet) maar moves heeft hij zonder meer.

Weinig goede dingen gezien.

Traag, belabberde acteerprestaties,

niet overtuigende vechtscenes met bijbehorende slechte SFX.

Ik kon er weinig mee. *2.0