Before the Flood (2016)

Kennelijk is 2016 het jaar van de bekende sterren die belangrijke maatschappelijke issues onder de aandacht brengen met hun 'ster zijn' als de voornaamste legitimatie. Halina Reijn die onderzoek doet naar de 'OK-vrouw' zonder kinderen. Michael Moore die onverwacht een stand up routine doet omdat Trump de wereld straks gaat opblazen. En nu is er dan Leonardo DiCaprio die in privéjets en met zijn borstelige baard uit 'The Revenant' (2015) over de aardbol rondvliegt. Hij ontmoet bekende figuren uit het klimaatdebat, dan kijkt hij bedenkelijk, zorgwekkend en/of geïnteresseerd. Op de achtergrond omineuze riedeltjes om de sfeer van de naderende ondergang te benadrukken. Soms gooit hij er zelfs een eigen anekdote doorheen om te bewijzen hoe verschrikkelijk betrokken hij altijd is geweest met de milieuproblematiek.

'Before the Flood' (2016) is op zich geen slechte documentaire. Het is cinematografisch aardig in elkaar gezet met dromerige helikoptershots en aangrijpende beelden van plekken waar de massa-industrie zijn sporen heeft nagelaten op het natuurlandschap. DiCaprio werkt eerder afleidend dan dat hij een toevoeging is, maar zijn gesprekken met (ervarings-) deskundigen over de hele wereld geven een globaal overzicht van lopende debatten in de milieuproblematiek. Jammer alleen dat het een gefragmenteerd verhaal is waarin alleen oppervlakkig ingegaan wordt op specifieke problemen en oplossingen. Iemand die wel eens een krant of een opinietijdschrift openslaat hoort weinig nieuwe dingen, terwijl de stof net te taai is om een FOX News kijkende malloot op nieuwe ideeen te brengen.

Zeer goed onderbouwende docu.

Maar wat wel opvalt is als je een beetje om je heen kijkt ,of het nou het nieuws is,of de zoveelste warmte record in nederland ,met bijhorende stortvloed van regen.of aanhoudende hitte en droogte.

Je dit voor het grootste deel allemaal al weet.

En het maakt je zo machteloos.De feiten zijn overduidelijk.

Maar alhoewel de docu op het einde wel mee geeft wat je eventueel zou kunnen doen,bijvoorbeeld zonnenpanelen ,of geen rundvlees meer,is het vooral zo enorm godsgruwelijk frustrerend dat het grote geld ,

bijvoorbeeld bij bedrijven die palmolie produceren en daarom enorme oerwouden weg branden,de echte kans hebben om iets te doen,maar natuurlijk alleen naar het financiele plaatje kijken i.p.v het leven van hun kleinkinderen over tig jaar.

Het is niet NA! ons de zonvloed,,,het is recht !!!voor ons,,en dat we dit ergens in ons achterhoofd al wisten ( de docu zegt zelfs in de jaren zeventig al )blijft het nodig om ons met de neus op de feiten te drukken.

Tik tak. Tik tak. De tijd tikt. Het klimaat kankert. Obama oreert, Fransiscus fronst, Leonardo loenst naar later. Wat we al weten, weeral. En toch. Kijken en luisteren en nog ne keer nadenken doet geen zeer. “The only thing that we can do, is control what we do next. How we live our lives. What we consume. How we get involved. And how we use our vote to tell our leaders that we know the truth about climate change.” Kijk, serieus: ik stel voor dat we gewoon stoppen met onnozel doen. Alleman, allemaal, altegader…akkoord?

10 jaar na An Inconvenient Truth, en de boodschap is er allerminst optimistischer op geworden.

De afspraken van 'Parijs' zijn allemaal leuk en wel, maar ik begreep dat die eigenlijk zo goed als vrijblijvend zijn (en onze eigen grootste politieke partijen lijken zich daar al niet eens aan te houden), dus om echt een ommekeer te bewerkstelligen is er zoveel nodig dat ik (als pessimist) eigenlijk niet echt hoopvol gestemd ben. Zeker niet met die clown aan het roer in de VS. Ben echt heel benieuwd komende decennia hoe zich dit gaat voortzetten.

Het is maar goed dat ik me niet voortplant, zodat ik geen nazaten krijg die opgescheept zitten met al deze horrorscenario's. Vind het altijd vrij verbazingwekkend dat mensen zich, ogenschijnlijk zonder na te denken, toch maar blijven voortplanten. Dat is eigenlijk het slechtste dat je kan doen voor de aarde, en, met al deze rampspoed in het vooruitzicht, ook voor je nakomelingen zelf. Dus geen kinderen krijgen, heel weinig of geen vlees eten en eens in de zoveel jaar naar de stembus gaan en stemmen op Partij voor de Dieren, heel veel verder dan dat reikt mijn invloed niet.

Maar goed, los van mijn stokpaardjes; een prima en mooie documentaire met prachtige (hoewel ook wrange) beelden. Leonardo DiCaprio voegt niet veel toe, dat had wie dan ook kunnen zijn, maar waarschijnlijk trekt hij een hoop meer kijkers dan een of andere nobody (toegegeven, mij ook), dus dat is mooi meegenomen.

4*

Net als An Inconvenient Truth zal dit ongetwijfeld weer aan dovemansoren gericht zijn; de klimaatsceptici die niet willen accepteren dat klimaatverandering bestaat, die zich bedreigd voelen in hun welvaart en leefstijl en liever hun kop in het zand steken. Zoals de (meeste) Republikeinen, de oliemaatschappijen, de voedselproducenten, de lobbyisten die alles doen voor winst.

Gelukkig biedt Before The Flood wel een sprankje hoop, ondanks de verontrustende beelden van alle huidige klimaatproblemen. Door het Parijs-akkoord, en interviews met Barack Obama, Elon Musk en Piers Sellers (ex-astronaut NASA) wordt er toch een bodem van optimisme gekweekt en zien we dat langzaam maar zeker politici en burgers bewuster worden van de klimaatverandering.

Leonardo di Caprio is een prima ambassadeur, omdat hij het doet met volle overtuiging. Hij mag dan 'slechts' een Hollywood-acteur zijn, ik heb de indruk dat hij als klimaatactivist vaker van zich zal laten horen op dit gebied. En dat is hard nodig.

Verder mooi gefilmd. Soms lijkt het wat te verzanden in sentiment, maar blijft het ook vaak nuchter en bij de feiten.

Vandaag de kans gekregen om 'gratis' de film te bekijken in de bioscoop (op initiatief van de regionale politiek). Ik vond de docu behoorlijk saai. Ik miste een beetje vernieuwing..... geen nieuwe informatie gekregen en miste aandacht voor lokale/ regionale initiatieven die een voorbeeld kunnen zijn voor anderen. Wel een plusje voor Leonardo di Caprio die zijn rol als ambassadeur met overtuiging vervult. De speech op het einde van de docu zorgde kort voor kippenvel.

Anno 2017, toch een andere docu geworden.

Trump aan het hoofd, Parijs akkoord half op de schop ... da's toch wat anders dan de positieve boodschap die deze docu alsnog probeert mee te geven. Gelukkig hebben we China nog, die blijkbaar wél fors investeren.

Het inzetten van bekende koppen om een bepaald punt te ondersteunen is geweldig ineffectief gebleken, vraag maar aan Clinton. De vraag is dan ook of het zo'n slim idee is om Di Caprio in te zetten voor een film als dit. Het is wel fijn (en een voordeel) dat hij enkele serieuzere figuren kan opzoeken. Feedback van NASA bijvoorbeeld, ipv één of andere rare professor in een wollen trui.

Maar echt veel serieuze data of feiten zitten er niet in deze docu. Het is vooral mensen die vertellen dat het héél erg is. Allicht omdat dit toch gericht is op de half-gare Amerikanen die nog steeds niet in global warming gelooft, maar het maakt de docu er voor mij niet beter op.

Vond de meest interessante uitspraak nog eentje over de functie van de politiek. Waar politieke leiders eigenlijk leidinggevend zouden moeten zijn, stelt deze docu dat ze onze volgers zijn, en eigenlijk gewoon na-apen wat de bevolking wil in functie van stemmengewin. Pijnlijke constatatie, maar wel een correcte.

Het is noch steeds wachten op een echt goeie docu rond dit onderwerp.

1.5*

De gekende argumentatie die pleiten voor een onmiddellijke en grondige aanpak van de klimaatverandering nog eens netjes op een rijtje in een degelijke documentaire, deze keer toch ook aanschouwelijker gemaakt door de bestendige aanwezigheid van moviestar Leonardo DiCaprio (de Jeroen Bosch-panelen inbegrepen). Als we maar niet al te laat zijn...

Hoewel ik sterk geïnteresseerd ben in milieu en klimaat weet ik niet goed goed wat ik met deze docu moet aanvangen. Nogal eenzijdig en vrij sterk negatief (al is het wel alarmerend). Op zich positief dat een aantal (bekende) lui aandacht willen vragen voor een urgent probleem, maar ik weet niet of deze manier van actievoeren de ideale manier is om met zijn ALLEN de krachten te bundelen. Mijn hart bloedt als ik een oceaan vol afval zie drijven. Deze docu en met uitbreiding alle in mijn ogen goed bedoelde marsen en protesten van Thunberg en Anuna De Wever bereiken soms met hun visie het omgekeerde van wat ze willen beogen. Mensen houden er niet van betutteld te worden en bevolen te worden wat ze moeten doen.

Het zal wellicht nooit genoeg zijn. Tot hoe ver moet je je engageren? Toch merk ik eveneens al een heuse mentaliteitswijziging in het algemene dagelijkse leven. Denk maar aan het bannen van plastic bekers op festivals, sportevenementen of het bannen van plastic zakjes in warenhuizen, elektrische voertuigen en ga zo maar door.

Nu, niet het klimaat wordt de grootste uitdaging van de mensheid de komende decennia, wél het probleem van de overbevolking (en diens consumptie). Dat is de moeder van alle wereldproblemen. Er kunnen er misschien nog een paar miljard bij, maar het wordt meer en meer een probleem. Nature always finds a way zei professor Malcolm uit Jurassic Park. Hij zal wel gelijk hebben, maar hoe en wanneer dit zal gebeuren is koffiedik kijken.