Sôseiji (1999)

Vooral de eerste drie kwartier waren zeer sterk, daarna vond ik het allemaal iets minder worden. De vasthoudende spanning van die eerste driekwartier wordt dan steeds minder goed vastgehouden. Opvallend is trouwens het uitermate mooie camerawerk, met als één van de hoogtepunten het shot waar de camera fungeert als schoonmaakdoek, als één van de hulpen op handen en voeten de gang schoonmaakt. Uitermate cool was dat!

3,5* voor Sôseiji.

Net zoals een paar andere Tsukamoto beklijft het allemaal net wat te weinig,

Gemini zag er wel aardig uit en kende een sterk begin waarin ik zelfs nog een keer verschoot. Nadat Yukio in de put werd gegooid was de lol er alleen snel vanaf. Vooral omdat de spanning in het middenstuk compleet wegebde en zich liet overbluffen door een wat gewoner deel waarin de verhoudingen tussen de directe betrokkenen centraal kwamen te staan. Dit sleepte zich gewoon net wat te lang voort. Tussendoor wel enkele fraaie beelden zoals bij de rivier. De treiternijen bij de put waren minder geslaagd qua opzet en nog slechter qua uitvoering. Alhoewel het wel weer wat moois bood zo af en toe. Met name die regendruppels die zich een weg naar beneden sijpelden stonden als een huis.

Positief was wel hoe Tsukamoto hier slaagt om een alledaags verhaaltje op een sublieme manier vorm te geven. Dan doel ik in dit geval vooral op de aankleding van de acteurs en actrices. Qua muziek oogde het ook bovengemiddeld. Alleen jammer dat het typische thrillersfeertje van op het begin, zich te snel ( na 20 min. ) in een bepaalde richting begeeft ( weg verrassing/spanning ) en zo andere mogelijkheden en theorieën te snel uitsluit. Iets wat bij sommige Tsukamoto `s de intensiteit alleen maar vergroot. Hier duidelijk niet. 3,5*

Echt wisselvallig is de film niet. Het is niet zo dat sterke met zwakke scènes worden afgewisseld. Sôseiji is een redelijk op één niveau voortkabbelend geheel met een paar redelijk sterke scènes.

Ik houd sowieso niet zo van kostuum gedoe, ook hier werd ik er niet echt warm van. Het verhaal kon mij verder weinig boeien, begin is beter dan het einde. De muziek is nog een klein plusje waard, maar dit was toch een wat mindere Tsuka.

3.0*

Ooit begonnen met de films van Tsukamoto met "Tetsuo" die ik helemaal niks vond, maar de volgende vijf films van deze regisseur die ik mocht aanschouwen ervaarde ik zonder meer als goed tot zeer goed en tot de laatste categorie behoorde zonder meer deze film "Gemini" die uitblonk door de onheilspellende sfeer die Tsukamoto met deze film wist te creëren mede ook door de geweldige score van Ishikawa en door de schitterende fotografie van Tsukmatoto. Shinya Tsukamoto behoort voor mij met Takeshi Kitano zonder meer tot de beste Japanse filmregisseurs van de laatste 20 jaar.

4,0*

Erg mooi gefilmd. Vooral het groen in de put vond ik erg mooi. De muziek aan het begin zet meteen de toon. In alle films van Tsukamoto die ik tot nu toe heb gezien is de soundtrack van Ishikawa me in zeer positieve zin opgevallen, en het draagt altijd enorm bij aan de sfeer in de films. Het verhaal was leuk, wellicht een beetje vergezocht, al kan me dat weinig boeien, want het levert een zeer interessante wisselwerking tussen de personages op.

Beste Tsukamoto (5e) die ik zover gezien heb.

Heb heel Sôseiji enigszins in verwondering aanschouwd (is wel Tsukamoto eigen). Uniek stukje cinema.

Tof gebruik van kleur (groen, paars oranje (!) ). Toffe score. Toffe aankleding. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Mysterie en spanning spat van het scherm, op eigenlijk eenvoudige wijze. Erg sterk.

En de acteurs. Geniale gast is die Masahiro Motoki. Was 'm nog niet eerder tegengekomen. Wat een gezichten kan die trekken. Sterk acteerwerk. Zelfde geldt overigens voor Ryô. Mooi stel samen.

Minpunt was dat ik bovenstaand plotje had gelezen.

Was opzich ook weer een redelijke Tsukamoto maar niet echt een hoogvlieger. De film is vooral een beetje aan de saaie kant en oogt verdacht veel als een toneelstuk. Wel heeft Tsukamoto er weer een surirealistisch verhaal aan toegevoegt en die put-scene deed ook verdacht veel aan the Ring denken. Maar verder is dit niet echt baanbrekend vergeleken met Haze of A Snake of June. Ik ga weer verder zoeken naar meer Tsukamoto films.

2,5*

Kan er met geen mogelijkheid bij dat sommige mensen deze film als saai, tam of de typische 'Japanse stilte' film bestempelen. Dit was voor mij de eerste Tsukamoto en ik werd er helemaal in meegesleurd.

Mijn verwachting was vrij mat, ik had juist een Japans drama als die van Koreeda verwacht maar ik werd verrast door iets veel levendigers. De horror en het mysterie van het begin houden de spanning continu hoog, geen enkele saaiheid te bekennen hier. Het camerawerk is hier ook erg sterk in, door heel natuurlijk en speels door het huis en achter de karakters aan te bewegen. Daarna slaat het mysterie om tot meer duidelijkheid en wordt de focus veel meer verlegd naar liefde en identiteit. Mooie fleurige, dansende kostuums en zoals al eerder genoemd fantastisch acteerwerk door Motoki. Erg sterk veelzijdig verhaal en misschien krachtiger door zijn korte speelduur maar ben wel benieuwd hoe een langere versie hiervan zou zijn.

Mooi mooi.

Een wat apartere Tsukamoto. Wat kalmer en gecontroleerder, daarom misschien wel erg geschikt als entry voor Tsuka's oeuvre. Anderzijds staat de film niet echt model voor z'n andere films.

Mooie mix van Rampo's verhalen en Tsuka's filmstijl . Een contrast tussen twee werelden die langzaam samenkomen. Het upper class gebeuren is stijlvol en strak, het slum gebeuren kleurrijk en wild. Naarmate de film vordert komt alles dichter bij elkaar, om te eindigen tot een perfecte mix.

Blijft een uniek filmer met een compleet eigen stijl. De film heeft amper van z'n kwaliteiten moeten inboeten, hopelijk blijft Tsukamoto nog eventjes actief.

4.5* en een uitgebreide review