Sôseiji (1999)

een absolute aanrader deze film, die dankzij de klinische verfilming je bij je strot pakt

ik heb hem gezien... erg onverwacht.. en veel vreemde-gevoelens-bij-je-op-brengende-momenten...

Dit keer een iets lichtere, en daardoor voor mij een wat mindere Tsukamoto.

Met de film zelf is eigenlijk weinig mis. Fraaie kleurcontrasten zoals we ze al eerder zagen in Tokyo Fist, een klinische benadering dat een onderhuidse spanning oplevert en een totale filmwereld dat opzichzelf staat, iets waar ik altijd wel een zwak voor heb. Het is mooi om te zien hoe hij de upper- en downklasse verbeelt, al vond ik de beneden klasse iets over-the-top met overdreven kostuums, kleurgebruik en schmink.

De film als geheel is naar mijn gevoel echter te 'gemaakt'. Na een ijzersterk begin blijkt alles naar mate de film vordert samen te vallen, waarbij plotwendingen te geforceerd over komen. Met de prachtige 'eigen' wereld die hij gecreeerd heeft doet hij eigenlijk amper iets en dient slechts als kapstok voor het plot.

Ik verwachtte wellicht meer vrijheid voor de kijker om een eigen interpretatie te geven zoals bij het andere werk van Tsukamoto. Wellicht dat ik 'm een tweede keer moet zien om 'm op waarde te schatten, maar vooralsnog is die behoefte er niet helemaal. Dan bekijk ik liever een andere film van hem nog een keer.

Gemini is uiteindelijk een solide film dat weinig meerwaarde biedt wanneer de eindcredits lopen.

3*

Tja, ik moet je toch tegenspreken Dopke. Waar ik al lang op zoek was naar een echt goeie film in het Japanse "suspense" genre, heb ik em eindelijk gevonden.

Niet te vergelijken met het Nakata grut, of films als Ju-On. Geen druilerige, stylistisch dooie visuals hier, maar eindelijk een prachtige stijlvolle film. Om de film in hetzelfde genre als Ringu ea te plaatsen, is waarschijnlijk een beetje stretchen, want Gemini is gewoon zoveel meer.

Niet enkel de cinematografie en score is hier prachtig, ook de onderlinge dynamiek tussen de verschillende personages is uitermate boeiend. Leuk hoe je met drie personages steeds zo'n wisselende spanningsvelden kan creëren.

Tja, voor mij één van die prachtige elementen die deze film ver boven andere films uittillen. Heerlijk om zulke visuele creativiteit te bewonderen, en het geeft de film toch een zeer eigen flair.

Verder nog ijzersterke acteerprestaties van beide hoofdrolspelers, maar Tsukamoto blijft toch de man in charge. Bekijk alleen maar al de uiterst gestileerde liefdesdans die het koppel uitvoert, en je weet dat je met een filmisch genie te maken hebt. Ik begrijp dan ook de lage scores hier niet. 4.5* met optie op 5*. Ik heb weer intens genoten.

Voor mij is Sôseiji misschien wel Tsukamoto's beste tot nu toe. De gehele look van de film is fantastisch! Kostuums, make-up, allemaal zeer apart en inderdaad wat Onderhond zegt: "het geeft de film een zeer eigen flair".

De score was perfect, dat 'kindergezang' was 100 % creepy. De gedaantewisselingen, de paringsdans, de radslagen van de spooky-twin, allemaal memorabele scenes. Deze film ademt sfeer!

Fijn dat je'm goed vond tovernaar

(Ik heb ook even de poster gewijzigd!)

Nu voor €11,99 rechtstreeks te bestellen bij distributeur Filmfreak! Prijs is tijdelijk verlaagd in het kader van een IFFR actie.

www.filmfreaks.nl[/url]

Zo wordt je compleet weggeblazen door Vital, dan koop je in een zeer obscuur zaakje Gimini voor weinig en vervolgens heb je er na een 'IFFR cooling down' een nieuwe favoriete regisseur bij.

Want wat is het toch mooi dat alles in de wereld van Tsukamoto zo volstrekt uniek is. Al die weirde personages met rare kapsels, extreme (kleur)constrasten die net als bij Vital verschrikkelijk goed werken en een verhaal met (veel) meer laagjes dan je na één oogopslag vermoedt.. Een soort Japanse David Lynch, dat lijkt me een mooi compliment voor deze 100% auteursregisseur.

4*

Vooral de eerste drie kwartier waren zeer sterk, daarna vond ik het allemaal iets minder worden. De vasthoudende spanning van die eerste driekwartier wordt dan steeds minder goed vastgehouden. Opvallend is trouwens het uitermate mooie camerawerk, met als één van de hoogtepunten het shot waar de camera fungeert als schoonmaakdoek, als één van de hulpen op handen en voeten de gang schoonmaakt. Uitermate cool was dat!

3,5* voor Sôseiji.

erg goede film...Ik had hem voor weinig geld gekocht en wist niet wat te verwachten maar ik vind het verhaal geweldig

Niet vergeten stemmen, film verdient wel een steuntje in de rug

Een aardige Tsukamoto weer maar toch net weer iets minder dan derest(op Hiruko na). De film kent prachtige kleurcontrasten, wat mooie shots, geweldige muziek en een vermakelijk verhaal. 3,5*

Wat 'n ontezettend vage Film!! Ik kon er eerst geen touw aan vast knopen, uiteindelijk werd 't duidelijk.

De Film had iets sneller mogen zijn.

Drie en 'n half.

Een sprookjesachtige film. Het camerawerk, de muziek, het verhaal, de prachtig uitgedoste, wenkbrauwloze acteurs, het is allemaal even verrassend en houdt de aandacht vast. Na meerdere keren zien blijft de film om van te genieten.

Ik snap het niet dat de meeste hier zo positief zijn. Ik vond er in de verste verte niets aan. Het kostte mij bijzonder veel moeite om hem helemaal uit te zien. Heb het wel in drie keer moeten doen...

Zelfs als je in je achterhoofd houdt dat niet alle genres je liggen en bij anderen misschien juist wel, dan nog zie ik niet in dat anderen dit een goede film vinden.

Qua art-direction en camerawerk weer een prachtige film, maar de film zelf kon me niet echt boeien. Ook jammer het voorspelbare bij de put-scene wanneer de een de ander overmeesterd, beetje hollywood kwam dat op mij over. Het einde was verder wel heel mooi.

Zoals Cempaka al zei 'een sprookjesachtige film', en dat klopt. Hypnotisch filmvoer om jezelf volledig in te verliezen.

Tsukamoto is een getalenteerd man. Dat mocht reeds duidelijk wezen na het zien van de 2 Tetsuo's. Ook Gemini komt strak uit de verf. En dat mag zelfs vrij letterlijk worden genomen. Het kleurgebruik is zeldzaam prachtig. De stemmige gele tint die in het begin de overhand nam deed me sterk terugdenken aan Kar-Wais' 2046, die er zowat z’n hele film in liet baden.

Tsukamoto speelt echter met kleuren en sferische tinten welke zich als een kameleon weten aan te passen wanneer de film een nieuwe wending neemt. En dat gebeurt meer dan eens. Beheerst en met veel oog voor detail geschoten drama wordt afgewisseld met hyperkinetische doch gecontroleerd gevangen chaos.

Uiteraard is deze film niet de subtiliteit zelve en wordt er met regelmaat zwaar theatraal uitgehaald, maar daar kan ik me alles behalve aan storen. Ik zie films als deze als een portie opera, filmopera wel te verstaan.

Na té veel filmloze dagen was dit een lekker binnenkomertje. A Snake of June ligt ongeduldig te lonken op tafel, zou ik…

Fraai filmpje met een vreemde combo van een oud japans drama en een soort futuristische getto. Boeiende film, eentje om nog wel een paar keertjes te kijken. Kon niets met tetsuo, maar vital en gemini waren vreemd goede films. De sfeer die hij weet te creeeren, de aparte situaties en verhaallijnen; meer dan de moeite waard. Ik heb Tokyo Fist en A Snake of June nog liggen, en ik heb hoge verwachtingen van die laatste.4 sterren voor Gemini, op naar de volgende.

Net zoals een paar andere Tsukamoto beklijft het allemaal net wat te weinig,

Gemini zag er wel aardig uit en kende een sterk begin waarin ik zelfs nog een keer verschoot. Nadat Yukio in de put werd gegooid was de lol er alleen snel vanaf. Vooral omdat de spanning in het middenstuk compleet wegebde en zich liet overbluffen door een wat gewoner deel waarin de verhoudingen tussen de directe betrokkenen centraal kwamen te staan. Dit sleepte zich gewoon net wat te lang voort. Tussendoor wel enkele fraaie beelden zoals bij de rivier. De treiternijen bij de put waren minder geslaagd qua opzet en nog slechter qua uitvoering. Alhoewel het wel weer wat moois bood zo af en toe. Met name die regendruppels die zich een weg naar beneden sijpelden stonden als een huis.

Positief was wel hoe Tsukamoto hier slaagt om een alledaags verhaaltje op een sublieme manier vorm te geven. Dan doel ik in dit geval vooral op de aankleding van de acteurs en actrices. Qua muziek oogde het ook bovengemiddeld. Alleen jammer dat het typische thrillersfeertje van op het begin, zich te snel ( na 20 min. ) in een bepaalde richting begeeft ( weg verrassing/spanning ) en zo andere mogelijkheden en theorieën te snel uitsluit. Iets wat bij sommige Tsukamoto `s de intensiteit alleen maar vergroot. Hier duidelijk niet. 3,5*

Tsukamoto, de man van de wel erg aparte, donkere film. Dat is m'n conclusie na 4 films van hem gezien te hebben en de interesse wordt steeds groter

De (onheilspellende) sfeer druipt van het scherm. Het kleurgebruik is werkelijk subliem. Dit zorgt voor enkele scènes die volgens mij voor langere tijd op het netvlies gebrand staan. Althans toch nog the morning after.

Zeer degelijk acteerwerk en een al even sterke soundtrack. Dit alles in een suspense jasje.

Unieke filmmaker.

4 sterren

Na de 5e Tsuka kan ik toch wel zeggen, dat hij bezig is een heel stel van mijn favoriete films af te leveren.

Zoals eerder gezegd, de film doet haast sprookjesachtig aan. Groot veroorzaker daarvan is het contrast tussen de kleding. Vooral de fellere kleding en karakters die daarbij hoorden, vond ik verbluffend. Belangrijk was ook de score, waar een regelmatig terugkerende, erg sfeervolle theme, zorgde voor heel wat mooie momenten.

Verder is er hier al heel wat gezegd, waar ik het alleen maar mee eens kan zijn.

4.5* en Tsuka moet uitkijken, de man moet op deze manier nog eens een plekje in mijn top krijgen ook (niet met deze film, maar als je met zoveel films, zo hoog eindigt...).

Na herziening blijkt duidelijk dat deze film meer verdient dan die 4*.

Voor mij een kleine 4,5 *

Dan vraag ik me toch af wat jij onder sprookjesachtig verstaat. Kenmerkend voor een sprookje is toch dat het een rechtlijnig verhaal heeft waarin het vooral om de moraal draait. Zo'n beetje het tegenovergestelde van deze film dus.

mja, ik heb nooit zoveel met standaard kenmerken en criteria. Het leukste is, om die gewoon allemaal overboord te gooien en er je eigen ding mee te doen.

Ik had het hier dan ook over de sfeer van een sprookje en niet over het "sprookje volgens het boekje".

Veel gebruik van kleuren, contrasten tussen leefwerelden, plus een mystieke, betoverende sfeer, die er hangt. Dat typeert het naar mijn idee heel erg.

heb die al een aantal jaren op dvd liggen, eindelijk de tijd genomen om hem rustig te bekijken.

Hoewel duidelijk low-budget zeer efficiente beelden. Niet de koude J-horror pogingen tot spanningsopbouw maar een goede mix van beeld en muziek/geluid.

Ik herbekijk hem binnenkort zeker.

+ coole cameo van tadanobu...

Echt wisselvallig is de film niet. Het is niet zo dat sterke met zwakke scènes worden afgewisseld. Sôseiji is een redelijk op één niveau voortkabbelend geheel met een paar redelijk sterke scènes.

Ik houd sowieso niet zo van kostuum gedoe, ook hier werd ik er niet echt warm van. Het verhaal kon mij verder weinig boeien, begin is beter dan het einde. De muziek is nog een klein plusje waard, maar dit was toch een wat mindere Tsuka.

3.0*

Ik vond de eerste 20 minuten maar niks en had de film toen bijna uitgezet maar ik ben blij dat ik dat niet gedaan heb.

Bijzonder sfeertje, verhaal en plot.

Ooit begonnen met de films van Tsukamoto met "Tetsuo" die ik helemaal niks vond, maar de volgende vijf films van deze regisseur die ik mocht aanschouwen ervaarde ik zonder meer als goed tot zeer goed en tot de laatste categorie behoorde zonder meer deze film "Gemini" die uitblonk door de onheilspellende sfeer die Tsukamoto met deze film wist te creëren mede ook door de geweldige score van Ishikawa en door de schitterende fotografie van Tsukmatoto. Shinya Tsukamoto behoort voor mij met Takeshi Kitano zonder meer tot de beste Japanse filmregisseurs van de laatste 20 jaar.

4,0*