Tarzan and the Mermaids (1948)

Ook dit was een goede Tarzan film. Jane werd dit keer opgevolgd door Brenda Joyce die (als ik het goed heb) niet erg bekend met deze rol werd. Jammer, want zij deed het niet slecht.

Ik vond de vele zwem scene's juist wel gaaf vooral wanneer allerlei mensen van de rotsen afsprongen. Ondanks de terugval van Weismuller vond ik dit toch geen slechte film dus geef ik een 3,5.

Voor de twaalfde en laatste keer speelt Johnny Weissmuller Tarzan 'King of the Jungle', een franchise die meer dan 15 jaar lang en 2 studio (MGM en later RKO) duurde. Een opvallend luchtige film. De film begint met meer dan vijf minuten gesproken uitleg, over de gewoontes van het exotische volk van Aquatania. Hierdoor had de setting niets gemeen met de jungle, laat staan ​​met het Afrikaanse continent (het is gefilmd in Mexico!) Enfin wanneer een mooie jonge vrouw (Linda Christian, de allereerste bondgirl, in de televisiefilm Casino Royale (1954) een geheim eiland ontvlucht om te ontsnappen aan een gearrangeerd huwelijk met een god, is het aan Tarzan om haar te redden. Tarzan's huis is blijkbaar opeens verhuisd want het lag nu niet ver van de kust...Het plot bevat verder wel de gebruikelijke hebzuchtige koloniale schurk die inboorlingen uitbuit maar is zo mager dat de filmmakers bij het derde bedrijf het ook bijna volledig laten varen. Boy (Johnny Sheffield) verschijnt in deze film ook niet, wat wordt verklaard doordat hij naar school in Engeland. In zijn plaats speelt John Laurenz Benji, de zingende calypso-postbode, waardoor het soms bijna een musical werd. Toch weet het met klifduiken (helaas met een tragische afloop van de stuntman) en de vechtscènes, meer dan genoeg escapisme op te leveren om tevreden afsluiter te zijn.