Terminal (2018)

Matige film waarin twee huurmoordenaars een opdracht aannemen zonder echt te weten wat en hoe. De personages en dialogen weten niet echt te boeien en het valt allemaal wat in de herhaling. Alhoewel de ontknoping niet direct voorspelbaar is, wordt de film hier echter niet beter door. Redelijk stijlvol in beeld gebracht en leuk om Mike Meyers weer eens te zien.

Een wat aparte thriller. Het verhaal is niet bijster origineel, maar heeft wel een aantal plottwists. Helaas komen deze niet helemaal uit de verf. De een wat voorspelbaar, de ander niet maar heeft nou niet het verrassingseffect waar Stein waarschijnlijk op doelde. Verder weinig actie en spanning, maar wel veel onnodige dialogen die weinig toevoegen. Visueel wijkt de film af van de doorsnee met veel neon licht. Robbie weet de film nog enigszins van de afgrond te redden maar kan er geen voldoende van maken. 2.0/2.5

Merkwaardige, mislukte thriller. Vooral erg vervelend en langdradig met tot overmaat van ramp bijna continue toegepaste onderbelichting waardoor de vormgeving ook nog eens zeer morsig overkomt. Robbie krijgt hier alle ruimte om iets te maken van haar hoofdrol maar voor het eerst in haar carrière verzuipt dit grote talent hier met haar te dik aangezette rol hopeloos mee in de chaos om haar heen. Als komiek Mike Myers in een serieuze rol de beste acteerprestatie neerzet weet je eigenlijk ook wel hoe het met de rest van de cast gesteld is. Terminal is een film waar de pretenties bijna voortdurend vanaf spatten(een aantal verhaallijntjes die aan het slot via een paar verrassende twisten bij elkaar zouden moeten komen) maar het eindresultaat is nogal dom, mist logica en ondanks een enerverend laatste kwartier(via een aardige wending die echter ook zomaar uit de lucht komt vallen) is behoorlijk zwak. Regisseur Stein wil veel maar kan nog te weinig en laat zich hier halfslachtig beïnvloeden door enkele films(de Saw reeks, Sin City) die hij waarschijnlijk bewonderd maar nergens kan benaderen. Overslaan, maar.

Saaie prent met zeer langdradige scènes waarbij de dialogen op momenten echt gaan vervelen en je stilaan in slaap wiegen. Gelukkig is er nog Margot Robbie die de ogen nog open houden. 75 minuten kun je maar raden waarover eigenlijk deze film gaat. Weinig of geen actie en totaal geen spanning te beleven. Nadien krijg je dan een verduidelijking ( ook het beste kwartier van de film ) hoe alles in elkaar steekt wat het enigszins nog aannemelijk maakt gezien het personage
(tweeling) van Robbie en haar handelingen, maar echt verrassend was het nu ook weer niet. Een tegenvaller ! 4/10

Söze's staartje.

Terwijl Terminal best wel wisselvallig is, is het tevens een onderhoudende film. Dat zit hem met name in de dialogen die variëren van geinig tot interessant, en weer terug. Je zou kunnen stellen dat de hier debuterende regisseur Vaughn Stein waarschijnlijk fan is van Quentin Tarantino. Hij laat de dialoog in elk geval hoogtij vieren. De ene keer geslaagd, de andere keer wat minder succesvol.

Gelukkig weet de beeldschone Margot Robbie in de hoofdrol de aandacht goed vast te houden als de mysterieuze huurmoordenares die de concurrentie graag wil uitschakelen. Mike Myers, die al enige tijd uit beeld is en onlangs opdook met een memorabele rol in Bohemian Rhapsody, doet hier wat verdwaald aan. Zijn rol als tweedehands Keyser Söze ligt er veel te dik bovenop helaas.

Daarom is het einde zo tenenkrommend slecht en een belediging voor de kijker. Je ziet hem namelijk van mijlen ver aankomen en het is een herhaling van The Usual Suspects. Je kopieert het einde van een film als The Sixth Sense ook niet letterlijk naar een hedendaagse film. Dat is te gemakkelijk. Gelukkig blijkt er nog een staartje te volgen, dat dit weer enigszins rechttrekt.

**½

Met dank aan Première TV Distribution.

Visueel mooi, niet alleen door de aanwezigheid van Robbie - het hele kleurgebruik klopt gewoon mooi. De poster laat het ook al zien. Verder zitten er nog wel wat leuke elementen in ook, de koosnaam ‘Bottle Blonde’ is in ieder geval wel in m’n hoofd blijven hangen. Maar daar is alle positieve ook wel mee gezegd. Het verhaal, als daar al sprake van mag zijn, zwabbert een beetje doelloos heen en weer, en er is te weinig om het zonder af te kunnen. Spannend wordt het in ieder geval al helemaal niet, en de karakters worden ook niet bijster zinvol uitgediept. Style over substance, maar als de style wat te dun is blijft er erg weinig over.

Iets te pretentieus.

Het heeft op zich zeker wel potentie, maar regisseur Stein wil dan vervolgens net iets te veel met zijn projectje. Het is net alsof hij al van tevoren iets te veel zelfvertrouwen in zijn project kreeg en niet kritisch genoeg met het eindresultaat om ging.

Zo ziet het er allemaal wel behoorlijk stijlvol uit. Het gebeurd echt niet vaak, een treinstation zo kleurrijk en interessant maken. Visueel is het mooi verzorgd. Soms zorgen de kleuren er wel weer voor dat het verhaal zelf iets te wazig wordt, en dan bedoel ik vooral iets te donkere kleuren.

Robbie heeft er wel duidelijk zin in, en krijgt veel te dragen op haar schouders tijdens haar rol. Daarnaast ook nog bijgestaan door een aantal opmerkelijk bekende acteurs. Zo had ik Pegg en Myers niet direct in een film zoals deze verwacht.

Voor de rest een verhaal dat niet altijd even lekker loopt. Omdat het visueel zo verzorgt eruit ziet, lijkt de regisseur qua tempo en verhaal weer niet door te pakken. Het verloopt te traag terwijl je een geweldig lekker tempo erin kan krijgen.

Maar het pas in de slotfase dat het echt een beetje misgaat. De film krijgt te veel zelfvertrouwen. Zo krijgen we de ene na andere luie twist die we wel 100x hebben gezien. Het is te voorspelbaar en te lui, doet ook absoluut geen "wauw!" gevoel opborrelen.

Voor de rest wel redelijk vermakelijk, wel iets te traag. Het heeft behoefte aan iets meer bloederige actie, het pakt op een hoop gebieden niet genoeg door. Jammer, want het ziet er wel heel gaaf uit hier en daar.

Moderne film noir die het vooral moet hebben van de prachtige lichteffecten in de donkere sets en van de hoofdrolspeler. Margot Robbie praat als brugman (Brits) in tegenstelling tot haar rol in de laatste Tarantino waar toen (onterechte) kritiek op was.

Verder is het script niet zo bijzonder, het acteren ook niet en de plot is ook niet heel spectaculair. Conversaties zijn wisselend maar weten de aandacht vast te houden.

Moeilijk te beoordelen door de ambiguïteit in kwaliteit. Toch een krappe 3

Verrassend fijne thriller met lekker sfeertje, met boeiende karakters. Score is hier wel aan de lage kant.

Ik vond dit een heerlijke film, als je het mij vraagt een echte misdaad film met van die korte eigenlijk nietszeggende dialogen tussen de personages, “small talk”.

Blijft boeien tot het eind.

Robbie bewijst opnieuw uitstekend uit de voeten te kunnen in uitzinnige rollen, maar met de komische talenten van Pegg en Myers zijn verspild in alweer een misdaadkomedie van iemand die in de verkeerde veronderstelling verkeert dat hij de nieuwe Tarantino kan worden. Er is een gangsterduo dat in een restaurant zit te kletsen over van alles en nog wat, het aantal keren dat het F-woord valt is nauwelijks bij te houden en er is zelfs een gangster die Vincent (Vega?) heet! Veel stilering, geen inhoud. Veel geouwehoer, nauwelijks actie en een verrassende ontknoping die je al mijlen vooraf kon zien aankomen. Een verspilling van tijd en talent want totaal niet grappig.

Slecht.

Vreemde film. Zeer kleurrijk in beeld gebracht. De wereld die men gecreëerd heeft staat bol van neonlichten en schaduwen. Een tikkeltje cartoonesk zelfs. Iets wat ik zeer kan smaken.

Alleen... het is verder een hoop onzin. Er is geput uit een aantal misdaadklassiekers om een plot bijeen te schrapen, tot op het gênante af. Het werkt voor geen meter en de bekende koppen kunnen amper iets aanvangen met hun nietszeggende doch stoer pratende personages.

1,5