Brüno (2009)

Deze eens bekeken en vond hem wel leuk, al is Borat wel toegankelijker. De humor ging vaak wel ver en was over the top, maar 'k heb toch een aantal keren moeten lachen. Heel wat thema's passeren de revue: homoseksualiteit, adoptie, swingers, SM, dwergen, ... die waarschijnlijk niet bij iedereen in goeie aarde zal vallen.

De film mocht misschien wel iets langer duren, want hij duurde toch maar zo'n 80min (al heb 'k wel gehoord dat er een heel aantal scènes zijn weggevallen bv dood de dood van Michael Jackson).

Op dvd zou 'k deze niet kopen, maar als ze hem eens op tv tonen zou 'k hem wel aanraden.

Oja wie nog een originele flessenhouder zoekt of een tip voor meubilair moet zeker eens deze bekijken

Verassend leuke film.

Sacha Bron Cohen weet opnieuw op geniale manier een totaal ander character dan in z'n vorige films neer te zetten.

Na de klungelige nep gangster Ali G en de kazachstaanse Borat is het nu de beurt aan de homo der homo's: Bruno.

Bruno kent een paar onwijs grappige scene's (waarbij het soms de vraag is of het publiek er om heen echt zo verbaasd is, of dat het allemaal scripted is). Inieder geval werkt het goed op je lachspieren.

Helaas neemt de kracht van de film na 3 kwartier wel een beetje af en werd ik een beetj Bruno moe.

Desondanks wel een erg leuke film, en wel erg ondergewaardeerd hier op Moviemeter.

I gave him like a traditional African name: O.J.

Ik sta versteld van de lage score hier, want dit is toch wel een geweldige, hilarische film! Vaak in een deuk gelegen om de o zo foute uitspraken van übernicht Brüno!

Of het echt dan wel in scène gezet is doet eigenlijk niets ter zake, de film is bij momenten echt hilarisch. Een stuk beter dan Borat wat mij betreft en krijg eigenlijk wel zin om The Dictator te gaan zien.

Zo wat was dat slecht.. haalt het in de verste verte niet bij de geniale Borat die veel scherper en grappiger is, betere muziek tussendoor en een veel leukere relatie tussen Cohen en zijn assistent. Dit was maar geforceerd en mislukt grappig gedoe tussen die twee en één lange herhaling van de gimmick 'anti-homo' en homofobie naar boven halen; na een kwartiertje heb je het wel gezien en wordt het flauw dat gezwaai met dildo's en mensen voor het blok zetten. 1,5* voor een paar momenten zoals de ongemakkelijkheid van de dominee maar voor de rest vind ik vooral Cohen zelf genant omdat z'n grappen amper werken.

Bij vlagen hilarisch, maar misschien wel vaker nogal ranzig en onder de maat. Ik begin ook steeds meer het gevoel te krijgen dat de creatieve bron van Sacha Baron Cohen nu wel opgedroogd aan het raken is en dat hij krampachtig probeert om typetjes eruit te persen. Wat dat betreft is het wel veelzeggend dat hij steeds meer opduikt in normale films en dat zijn eigen films ook meer de structuur van normale komedies lijken te gaan volgen.

Te bezopen voor woorden, zo slecht. Ik kon Cohen prima waarderen in de leuke film 'the Dictator' maar dit slaat gewoon nergens op.

Als volwassen man je zo'n rol aanmeten en dan hopen er mee te scoren bij het grote publiek, hoe gek kan je zijn.

De humor was dat van het niveau van New Kids en dat zegt al genoeg. Plat, stom, belachelijk, totaal niet grappig, niet origineel enzovoort enzovoort.

Het is gewoon walgelijk slecht en niet te geloven dat dit uitgebracht is.

Stupide, een wanvertoning en een enorme kwelling om te zien.

Dreig tbs-ers die op verlof gaan dat ze deze film moeten zien als ze weer de fout ingaan en er is er geen één die wederom ontspoord.

Eén ster omdat ik het overleefd heb.

Weer een erg leuke film met Sasha Cohen, die hiervoor met de leukste komedie: Borat aan de proppen kwam. Daar was hij dus een Kazachstaanse Journalist uit een een of andere bij elkaar getimmerd zigeunersdorp, nu is hij een homoseksuele model uit Oostenrijk, waar hij erg succesvol is. Totdat hij een catwalk verkloot en nergens in Europa meer welkom is. Dat geeft hem dus (net zoals wat Borat deed) de aanleiding om naar Amerika te gaan met zijn homovriendje Lutz. Waar hij gewoon weg weer dezelfte stunts uit haalt als Borat, en zo opnieuw weer kennis maakt met religieuze campanges, Amerikaanse straatburgers, TV-shows... zelfs maakt hij nog even een uitstapje naar Arabie om daar ook nog eens de politicussen hun oren te laten wapperen en in de stop over in Kenia neemt ie nog even een zwarte baby mee, terug naar Amerika waarbij hij steeds meer door het Amerikaanse volk aan de schandpaal word genageld. Daarnaast word de Amerikaanse homofobie hierin wel op de meest scherpste wijze neergezet. En ook hier verlopen de situaties een beetje hetzelfte als in Borat Sasha Cohen die eerst weer voor opschudding levert hier en daar in Amerika, vervolgens weer tegen de muur botst, in een destructieve periode zit, is hij door de druk van de Amerikaanse samenleving maar een "hetero" kooivechter geworden, totdat Lutz daar op het toneel verschijnt en uiteindelijk loopt de film weer helemaal goed af, en dat met behulp van Bono, Sting, Slash, Elton John, Chris Martin, Snoop Dogg. Erg geinig nummer ook.

Nee, dit was zeker weer een prima opvolger van Borat. Ik heb weer gelachen! Op naar The Dictator.

4,0*

Vassup? Ich bin Brüno!

Redelijk vervolg op Borat!.

In deze film volgen we Bruno op zijn zoektocht naar roem. Jammer genoek lukt dit niet altijd en haalt hij soms vreemde en grove stoten uit. Nu, sommige van deze zijn erg grappig, andere ronduit ranzig. Sacha Baron Cohen probeert het niveau van Borat! te halen, maar het lukt hem nauwelijks. Toch heb ik me niet verveeld, deze kleine 75 minuten.

2,5*

De film begint vrij stroef en is behalve een herhalingsoefening van Borat simpelweg nauwelijks grappig. Toch wordt het gaandeweg dan toch grappig, zeker wanneer hij Amerikanen pakt op hun kwestbare punten: de baby scenes waarin moeders alles doen om hun kleine op tv te laten komen, homofobie en Jezus zijn dan ook dankbare onderwerpen om op de hak te nemen natuurlijk. Cohen doet dit erg goed.

Na Borat is dit typetje van Baron Cohen toch een stuk minder grappig als je het mij vraagt. Wat mij betreft de minste van de Larry Charles films met hem.

Ali g was epic, vaak stoned gekeken met maten. Heb nooit de moeite genomen om deze ook een keer te kijken maar heb er vanavond maar weer een keer 1 opgestoken en deze film erop gezet. Heb in ieder geval mijn buikspieren weer getraind. Heerlijk hoe hij die lui te kakken zet.

Vermakelijk genoeg. Lang niet elke grap is even geslaagd en sommige zijn te weinig subtiel. Goed voorbeeld is in het begin als Brüno het heeft over de tweede Oostenrijker die persona nog grata wordt; een leuk grapje. Een minuut later volgt diezelfde grap, nu met naam van Hitler. En dan is het te obvious en gewoon minder grappig. Ook zijn enkele scènes te duidelijk gescript en ook slecht geacteerd (in het leger) en van veel andere scènes is het nooit echt duidelijk in hoeverre het gescript is, maar die zijn in ieder geval grappig. En aan het eind nog even lekker als hetero naar een stel worstelende mannen kijken. Tegen dat einde sleept het wel wat - eigenlijk is dit na 70 minuten wel klaar- maar die laatste scène vol wereldsterren nog maakt dat de balans positief uitvalt. 3,0*.

Ach, het is wel vermakelijk op momenten. Maar het is toch vooral domme Amerikanen trollen en ze hun eigen (vaak homofobe) idiotie uit laten kramen na ze lekker een beetje te provoceren. Een hoop malloten komen langs: born again Christians, swingers, worstelfans, en ook een paar B-lijst bekende Amerkanen. Soms wel grappig (zoals de talkshow, en het lied op het einde), maar vaak ook best wel flauw en doorzichtig - gelukkig voor Bruno zijn de mensen die hij probeert te foppen niet de meest snuggere lui.

De afgelopen twee weken heb ik Borat 1 opnieuw gezien en Borat 2 ook bekeken. Het zijn films waar ik om kan lachen, die de Amerikanen een spiegel voor houd en waar flink wat ongemakkelijke situaties en grappen zitten. En toen dacht ik, tijd om Bruno dan ook eens opnieuw te kijken, een film die ook alweer 11 jaar oud is. De tijd vliegt.

Destijds kon ik erg om deze film lachen. Plat, ordinair, maar ook absoluut grappig en bij vlagen weer heerlijk prikkelend en provocerend. Toen ik Bruno nou aan het kijken was dacht ik even dat ik er wel klaar mee was of dit soort platte humor wat ben ontgroeid, maar na afloop heb ik me toch gewoon weer erg vermaakt en waren diverse sketches gewoon vrij goed. Denk dan onder andere aan de ''interview-video'' met Harrison Ford, inclusief een wapperende lul van Bruno. En ook erg gelachen met die Jerry Springer achtige tv-show waarbij het zwarte publiek helemaal woest werd. Of de pastoors die homo's willen ont-gayen. En zeker ook het hilarische einde met de vechtwedstrijd, als het publiek helemaal flipt als de homo-erotische activiteiten beginnen, inclusief de Titanic muziek haha. Erg goed.

Sacha Baron Cohen verstaat ook hier zijn vak erg goed om op slimme wijze mensen een spiegel voor te houden, al zal ook genoeg gescript zijn. Zijn karakter Bruno is leuk, maar haalt het niet bij Borat die veel meer likable is. Bruno is toch vooral ordinair en verwaand. Zijn overdreven gay gedrag is geinig, maar wordt na een tijdje wel een gimmick. Het zijn de sketches die ik al heb benoemd die echt het verschil maken. De film duurt met 75 minuten ook lang genoeg, meer was ook echt niet nodig. Ik twijfel een beetje tussen mijn huidige 3,5 ster of een halfje lager. Om het verschil in niveau met Borat te tonen wordt het toch een kleine verlaging.

3* (was 3,5*)

Naar aanleiding van Borat 2 toch maar eindelijk eens deze Brüno opgezet; 1 van de laatste Sacha Baron Cohen-typetjes films die ik nog moest zien. Ondanks de erg lage score hier waren mijn verwachtingen dat niet, want het gebeurt wel dat de Baron Cohen films hier soms relatief lager gewaardeerd worden dan dat ik ze uiteindelijk waardeer. En zo is dat dus ook weer bij Brüno gebleken. Geweldig typetje. Veel leuker dan een Ali G. De gescripte delen zijn dan zo grappig nog niet, maar er zaten naar mijn gevoel ook erg veel reële dingen in (al is dat altijd moeilijk in te schatten natuurlijk), en die zijn stuk voor stuk erg komisch; de priester die homo's straight probeert te maken, het einde met het worstelen en al die domme Amerikanen die compleet flippen, de adoptie-baby, de swinger party, die moeders die hun kind koste was kost in een shady reclame spot willen krijgen, .. Ik vergeet nog dingen, allemaal zeer leuke sketches, waarin heel schrijnend duidelijk wordt hoe conservatief en eendimensioneel en fucked up sommige mensen zijn of denken. Cohen weet wel hoe je reacties uitlokt, en doet dat ook hier dus heel goed.

Het is niet zo slim of grappig als Borat, maar vermoedelijk wordt die film toch niet meer overtroffen, wat de beste man ook nog mag gaan doen. Borat 2 zal waarschijnlijk ook niet in de buurt komen. Maar toch fijn en grappig, dit.

Met de nieuwe Borat heb ik de eerste film nog maar eens opgezet en dat was een aangename verrassing. Dus besloot ik me ook maar eens te wagen aan die andere film van Larry Charles en Sacha Baron Cohen, waarvan ik vooral negatieve geluiden heb gehoord. En ja, in vergelijking met Borat is deze Brüno een heel stuk minder sterk. De strekking is hetzelfde; Cohen gaat als typetje op bezoek en laat zien hoe dom, kortzichtig en idioot bepaalde Amerikanen kunnen zijn. En ondanks dat dit concept beter tot z’n recht kwam in de eerste Borat, er komen genoeg momenten voorbij die de gewenste plaatsvervangende schaamte en hilariteit oproepen. De tussenstukjes zijn niet erg grappig, maar de momenten dat Brüno mensen op bespottelijke manier te kakken zet zijn geregeld behoorlijk geestig. En net als in Borat is een worstel-scène het grote hoogtepunt van de film. Je kunt veel over Cohen zeggen, maar ballen heeft ie wel. En die laat hij in z’n films vaak ook letterlijk graag zien.

3 sterren.

Het lef van regisseur Larry Charles en hoofdrolspeler Sacha Baron Cohen is lovenswaardig, maar een film als Brüno werkt duidelijk beter als een skit van hooguit een kwartier. In dit geval zit je als kijker namelijk opgezadeld met een grap die veel te veel wordt uitgesponnen en daardoor tamelijk vroeg het effect heeft verloren. Naarmate het laatste halfuur intreedt vergroot Charles de schaal van de productie en dat zorgt voor een aantal onvergetelijke momenten, maar verder is het toch vooral een hoop flauwe humor met een hoog tempo, maar weinig efficiëntie. Het overdreven gedrag van Cohen en de domheid/onwetendheid van de slachtoffers begint namelijk snel te vervelen.