El Sol del Membrillo (1992)

El Sol del Membrillo is een documentaire, die wel enig zitvlak van de kijker vereist. Het is een lastige film, waarbij ik wel even mijn tijd nodig had, om er in te komen. Toen ik dat eenmaal was, zie je het verhaal van een schilder, die een boom na wil schilderen, zijn ontmoetingen met zijn vrouw en vrienden en vooral ook de manier waarop hij te werk gaat.

Hoewel het niveau enigszins wisselend iets, heeft het op sommige momenten wel iets fascinerends. Erice is duidelijk een regisseur, die de tijd er goed voor neemt om een film te maken en aangezien hij slechts 6 films in 43 jaar heeft geregisseerd, doet hij daarom enigszins aan Terrence Malick denken.

El Sol del Membrillo is zeker niet slecht, al moet je zeker wel van contemplatieve cinema houden. De manier waarop men hier de schoonheid van de natuur weet te waarderen, maakte het voor mij uiteindelijk wel de moeite waard al is het zeker ook niet zo indrukwekkend als gehoopt.

3,0*

Lekker voortkabbelende film over een work in progress- een kunstenaar die een boom schildert, maar hij maakt het zichzelf niet makkelijk en ook de elementen werken niet mee. Hoewel ik op voorhand niet echt warm liep voor een dergelijke synopsis vond ik het een relaxte kijkervaring, en raakte ik meer gegrepen door het onderwerp dan verwacht. Schoonheid die in zulke kleine dingen zit, zoals hoe het licht valt op een vrucht. Meer mensen zouden zo naar de wereld moeten kijken denk ik dan, om het vervolgens zelf ook nooit te doen.

Tijdens het schilderen zijn er gesprekjes met familie, vrienden en wat bewonderaars, soms oppervlakkig maar soms ook interessant, zoals het commentaar op Het Laatste Oordeel.

De boom die model staat heeft in het Spaans de mooie naam membrillo, wij noemen hem de kweepeerboom. De vrucht is rauw niet eetbaar, zoals de nieuwsgierige Polen zullen hebben ondervonden.

Toevallig is er nu een tentoonstelling van het werk van Antonio Lopez in het Drents Museum (hopelijk worden ze niet gejat).