Every Which Way but Loose (1978)

Melige maar bovengemiddelde aktie-komedie met een grimmige Eastwood en zijn aap. Niet goed maar ook niet slecht en bij vlagen behoorlijk vermakelijk. Kreeg een vervolg met Any Which Way You Can.

Een onderhoudende film met een aantal leuke momenten. Helaas zakt de film net wat te vaak in, waardoor een voldoende er net niet inzit. De aap is op sommige momenten best grappig en Clint doet het best aardig, al is zijn rol in deze film zeker inwisselbaar. Ik moet zeggen dat ik de motorbende wel grappig vond. Ze proberen erg stoer te zijn en indrukwekkend over te komen, maar eigenlijk is het maar een grote groep losers bij elkaar. Verder zakt de film dus net wat te vaak in en had mede vanwege het simpele verhaal best iets korter gekund.

2,5*

Knap dat deze film zo'n laag gemiddelde heeft want ik vond het best wel te pruimen en heb er regelmatig om moeten lachen (vooral natuurlijk om Clyde). Het verhaal was best leuk en de actie (vecht scenes) ook. Leuk gespeeld door Clint Eastwood en Geoffrey Lewis. Minpunt van deze film was de draak van een vrouw Sondra Locke, ze kan niet acteren en ziet er ook niet uit. Dat Clint Eastwood daar ooit mee getrouwd is snap ik nog altijd niet.

P.S. ook een leuke rol van Beverly D'Angelo die ik altijd wel leuk vindt (ook om haar uiterlijk).

Volgens mij had ik deze als kind al eens gezien, maar ik weet het niet zeker. Dat komt wellicht omdat Every Which Way But Loose niet bepaald een gedenkwaardige film is. Sterker nog, dit vind ik tot nu toe de minste film die ik van Eastwood zag (maar deze heeft nog een vervolg!). Het is een flauwe bedoeling, met matige actiescènes en een verhaallijn die nauwelijks bestaat. Veel scènes voelen willekeurig aan, zoals het totaal overbodige gevecht tussen de neo-nazi's en wat wegrestaurantvolk. De acteurs schmieren erop los en eigenlijk komt alleen Eastwood zelf hier nog goed mee weg in een juiste combinatie van rust en komisch acteerwerk. Met de oerang-oetan heb ik eigenlijk maar weinig. Toegegeven, écht vervelend wordt het niet, maar het is ook geen film die ik waarschijnlijk ooit nog eens wil aanzetten.

2*

Deze film heb ik als kind meerdere malen gezien en ik bleef hem hilarisch vinden. Ik ga hem ook zeker eens met mijn dochter bekijken als ze wat ouder is. Nu ik volwassen ben zie ik wel in dat het verhaal eigenlijk nergens over gaat, en hoeveel bewondering ik ook voor Eastwood heb .... het acteerwerk was ook niet al te best. Op zich lag het nog geen eens aan Eastwood zelf maar meer om al die typetjes eromheen o.a. waar hij allemaal ruzie mee had. Ze waren allemaal zo overdreven. De film word eigenlijk voornamelijk gedragen door de aap. Dat kan je toch van maar weinig films zeggen. Maar ach, het is wel een hele leuke familiefilm die je makkelijk met je kinderen kan gaan kijken.

Aardige film over een trucker wiens maatje een oerang-oetang is. Het verhaal heeft erg weinig om het lijf en hier en daar is het zelfs stompzinnig. Maar dat neemt niet weg dat de film lekker weg kijkt en vrolijk van aard is (ondanks of mede door de vele kroeg- en vuistgevechten). Het hele country-sfeertje is ook wel leuk. Ditzelfde geldt voor de personages.

De eerste knokfilm met Clint Eastwood en de orang-oetang. Perfect voor 12 tot 16-jarigen! Ik heb deze en het vervolg vroeger best vaak gekeken. Bij herziening zeker nog erg leuk, maar ik denk wel dat je hem als jonge puber gezien moet hebben. Dit is echt het soort knokfilm waar Bud Spencer en Terence Hill bekend mee werden. Wel grappig dat Eastwood zijn eigen toenmalige imago hier volledig in de zeik neemt.

Knokpartijen, country optredentjes, moeilijke liefdes, maffe bikers, toeterende trucks, wegrestaurants, ruziemakende hilliebillies, een orang-oetan en bovenal.... Clint Eastwood! Geweldig... Veel gelachen en uiteindelijk weinig verkeerd met deze komedie.. Eén minpunt : de vreselijke Sondra Locke.

Stukje nostalgie samen met de opvolger die ik dan eindelijk eens tegenkwam bij de kringloop en ik verbaas me er dan wel eens over dat ik sommige films maar zelden of juist niet tegenkom. Is dat zulk roversgoed dat het meteen weg is? Doen mensen dat nu eenmaal niet weg? Of is de uitgave er van zo gelimiteerd? Maar fijn, snel eens aan de slag met dit jeugdsentiment die toch vooral is blijven hangen in het geheugen vanwege Clyde.

En in die zin is het gevoel vooraf bijna legendarisch jeugdsentiment met een bepaalde nostalgie. Clint als de keiharde bare knuckle fighter, verschillende knokpartijen, zijn toenmalige vrouw/vriendin Sondra Locke als het liefje dat hij najaagt, een bijzonder knullige motorbende en natuurlijk de schunnige orang-oetan Clyde. En ansich doet de film het aardig vanaf het begin met zijn simpele eind jaren '70 charme, de aanstekelijke titelsong van Eddie Rabbitt, de niet onaardig uitziende Sondra Locke, en natuurlijk de humor rond de motorbende die vooral iedere keer voor lul staan met een beetje spektakel bijvoorbeeld geconfronteerd met moeder Beddoe.

Maar poeh, behalve dat blijft er toch geen spaan heel van dit jeugdsentiment. Want wat een inhoudsloze film die als rode draad slechts heeft dat Philo achter country zangeres Lynn aan zit, het gaat uiteindelijk bijna twee uren nergens over en gelukkig fleuren de knokpartijen, de slapstick rond de motorbende en de schunnige Clyde de boel nog een beetje op maar in feite is het veel en veel te mager en sluit ik me volledig aan bij het lage cijfer dat de film gemiddeld krijgt en dan wacht deel 2 nog.

Clint als hillbilly.

Dat gaat hem vanzelf als gegoten af, en verder is het smullen met Lewis als zijn broer en Locke als zijn vriendinnetje. Dan geeft het niet echt dat het nergens over gaat, dat de motorbende er alleen voor de slapstick bijhangt. Het einde is wel een beetje erg makkelijk, hoewel ook stichtelijk leerzaam.

Clyde (Manis) is dan zowel de held van het verhaal, als de enige echte zorg die ik er bij heb. De film is tenslotte van heel, heel ver voordat daar regels voor kwamen, en nog veel verder voordat men zich daar een beetje aan ging houden.

Fijn dat dat nu niet meer kan. Die 'goeie' ouwe tijd komt gelukkig nooit meer terug.