OSS 117: Rio Ne Répond Plus (2009)

De retro jaren '60 is volledig terug met deze tweede knotsgekke aflevering van OSS 117, de klunzige neef van James Bond. Ik krijg bijna terug zin om eens een serie Franse films uit die periode te bekijken waaruit Hazanavicius gretig de stijl heeft geplukt. Woordenspelletjes, misverstanden en flauwe grappen stapelen zich op. Jean Dujardin verkleed als Willem Tell op een bal van Nazi's vond ik hilarisch en ook de trage achtervolging in de kliniek was een billenkletser . De eerste film vond ik nog een stuk beter (3,5*) maar dit is zeker geen slechte opvolger geworden.

Het eerste deel had ik ooit in 2006 in Parijs gezien toen ik met school daar was. Begreep er niet veel van, aangezien ik niet zo goed Frans kon. Gelukkig was deze met Engelse ondertiteling.

Wat mij opviel is dat er veel op details is gelet en dat de 60s sfeer goed is neergezet: mooie kleding, oude auto's, de typetjes. Ik kreeg echt het gevoel alsof het in de 60s afspeelde.

Jean Dujardin speelt, net als in de eerste film, erg leuk. Hij heeft iets komisch en ik heb in deze film ook zeker paar keer om het moeten lachen.

Zo te zien vind iedereen het eerste deel veel leuker. Binnenkort maar weer het 1e deel kijken (met ondertiteling!)

Een film die op hetzelfde niveau verder gaat als zijn voorganger. Een mooie mix tussen een persiflage op Sean Connery's 007 en een beetje stijl van Naked Gun, maar dan zonder de pure slapstick. Ook een soort aanklacht tegen sexisme, racisme, machogedrag etc... De Bondfilms van toen waren ook niet altijd politiek correct, zoals wel meer films van toen, maar het wordt nog extra uitvergroot.

Ook in deze film is het verhaal vrij mager, maar is het geheel mooi gedaan met een prachtige ode aan Connery en de stijl van de jaren '60. Wat veel goed maakt.