Rasputin (1996)

Rickman en McKellen acteren heel sterk. Het verhaal is zeer goed verteld. Echt sterk script. Omdat zowel Rasputin als de tsaar/tsarin een belangrijke rol spelen heeft men gekozen voor een derde speler als verteller/spilfiguur van het geheel. Centrale persoon is de zoon van de tsaar, Aleksej. Sterk is vooral de strijd enerzijds tussen Rasputin en de tsaar en anderzijds het onderlinge conflict tussen de tsaar en de tsarin over de geloofwaardigheid van Rasputin.

Rasputin blinkt vooral uit omdat men het verhaal beperkt tot twee grote lijnen: de figuur Rasputin zelf, die grote politieke invloeden had maar ook zich compleet liet gaan in drank, sex en z'n gebrek aan tact. De andere verhaallijn is de geschiedkundige achtergrond waarin het zich afspeelt met de komst van het communisme. Leuk is wel om dit deze keer te zien vanuit het standpunt van de tsaar, ik heb namelijk vorige maand nog Doctor Zhivago gezien dat meer de kant van het verzet liet zien. Men beperkt zich ook tot deze 2 grote verhaallijnen en laat zich gelukkig niet onnodig afleiden naar andere zaken zoals de dochters (met de legendarische Anastasia) die enkel figureren.

Deze film is zeker de moeite om te bekijken, alhoewel het met een betere regisseur, montage en budget hier een echte klassieker van te maken. Toch is het een heel sterke film dankzij Rickman en McKellen.

Jammer dat het hier nog een vrij onbekende film is met op moment van schrijven slechts 15 stemmen. Terwijl ik hem gewoon in de bibliotheek (we hebben daar een afdeling dvd's) kon lenen.