Dying Breed (2008)

Aussie horror die sterke momenten kent, maar helaas ook veel zwakke. Minpunten zijn: de vlakke hoofdpersonages, het snel afgeraffelde en ongeïnspireerde verhaaltje en de algemene stereotiepe uitwerking. Pluspunten zijn: enkele afzonderlijke scènes en een paar leuke freaks die dit werkje alsnog een klein beetje de moeite maken. De Australische jungle wordt redelijk goed uitgespeeld als locus delicti, maar er had toch meer ingezeten. Een hoop onlogische wendingen ook die resulteren in een onsamenhangende film, ook al mag het uitgangspunt dan duidelijk zijn. Voor de rest een vrij matte vertoning wanneer het aankomt op suspense of gore. Ook het einde geeft geen voldoening. Op een paar losse scènes na dus niet meer dan een standaard genrewerkje dat makkelijk wegkijkt maar nooit hoogstaand wordt.

Aardig, maar niet super.

Kende het plot niet, en dan is het toch best lang wachten tot de film z'n ware gezicht toont. Was alleen niet zo blij met het redneck gebeuren, vond het Tazmanian Devil spoor veel leuker eigenlijk.

Echt spannend was het niet, wel redelijk sfeer vol in beeld gebracht. Er wordt goed gebruik gemaakt van de locatie en er zit hier en daar wat vermakelijk gore in. Jammer genoeg wel weer een érg trage opbouw en weinig echte hoogtepunten.

Einde trouwens volledig in lijn met de rest van de After Dark die we al gezien hebben. Een goede afloop leek uit den boze voor batch 3.

Aardig tussendoortje, maar vond het net iets te braaf. 2.5*

Dat er echt zulke mensen bestaan is toch te maf om over na te denken.

Goeie film en leuk gebracht

acteren had wat beter gekunnen

3,5 ster

Zoveelste variatie op The Texas Chain Saw Massacre en consorten. Op zich niet onaardig, al had niet de intensiteit van een Wolf Creek. Daarvoor is het gros van de film net niet spannend genoeg en is de twist gewoon te slap. Waarschijnlijk wisten de makers dat ook en hebben ze hem maar alvast op de poster gezet, kwestie van de kritiek voor te blijven.

Wel sterk: het degelijke acteerwerk (vooral dan van Melanie Vallejo), een paar leuke gore-momenten en de keur aan groezelige nevenpersonages. Wat Dying Breed gelukkig toch nog zo speciaal maakt, is de twist-na-de-twist die me echt met een vreselijk gevoel van onbehagen liet zitten. Fraai!

3 sterren.

wat een rare film...

als je het leukt vind om alleen maar beesten doodgemaakt te zien worden moet je deze kijken...echt triest..!!!!!

kijk horrors om te zien hoe mensen afgeslacht worden niet om hoe kittens dood gemaakt worden omdat ze niet luisteren of dat zomaar een konijn een pijl door zn koppie heen krijgt..bah

Niet zoveel over te zeggen dit keer. De film is zoals geheel na verwachting; gewoon vermakelijk.

Voor de 254983e keer stuit een groepje verdwaalde toeristen/jongeren/wetenschappers/watmaakthetuit op een gestoorde clan/familie/sekte/whocares? Het begint allemaal vrij traag en weinig boeiend, aangezien de hoofdpersonen, in tegenstelling tot TCM of Wrong Turn niet interessant zijn. Hier en daar wel een leuke scene zoals het hoofd tussen de berenklem, auw!

Verder geen spanning of schokkende dingen, wel wat gorigheid. Voldoende.

Vermakelijk filmpje.

Dat van de hoes (waar wrong turn en vergelijkbare films teleurstellen, overtuigt het naargeestige debuut van jody dwyer volledig) is natuurlijk kant en klare onzin, maar vermaken kan ik me er nog wel mee. Echte horror moet je er niet in zoeken, het is meer lachwekkend maar toch leuk met wat grappige gore voor een keertje kan hij er best mee door..

Deze film valt makkelijk samen te vatten, zeer dom verhaal(dom zussen gedoe), het verhaal van de Tasmaanse tijger is echt compleet overbodig. Ik had misschien liever gehad dat ze dat verhaallijn hadden gevolgd dan die van de standaard kannibaaltjes, die je ook al in soortgelijke films bent tegengekomen(Wrong Turn). De film is niet altijd even spannend en de acteurs zijn ook niet altijd even overtuigend, ook gingen ze uiteraard teveel in hun eentje op pad in de film.

Wel zijn een aantal kills lekker ranzig en wordt er leuk gebruik gemaakt van de setting in de film, wat toch een lekkere sfeer geeft aan deze film. Geeft ook nog een klein beetje een amuserende factor mee aan de film, wat de film niet compleet dramatisch maakt.

2*

Aparte poster, zou je niet verwachten bij een film als deze.

Film vind ik aardig, kan er mee door. Het deed me 'n beetje aan Wrong Turn 3 denken alleen is deze niet zo slecht uitgevoerd. Er zijn leukere settings ( tunnel, brug, grot ) en de cast is iets beter. Het verhaal zelf is 'n beetje mager. Ze lopen maar wat rond en komen af en toe iets tegen.
Dat gedoe met dat kleine meisje snapte ik niet echt. Ze deden net alsof zij een monster was toen zij nog een normaal kind was. Later wordt ze pas kannibaal en gevaarlijk...
Verder zie je sommige dingen wel aankomen en al bij al blijft 't een beetje binnen de perken met dat groepje in de wouds.

Redelijk...

Hmm.

Ik vond het wel wat lang duren eer dat er echt iets gebeurde.. De laatste keer dat ik op de tijd van mijn dvdspeler heb gekeken voordat er iets gebeurde was 45 minuten... Maargoed, misschien om een beetje in de film te komen.. in het verhaal.

Ik vond het erg jammer dat ze niet meer lieten zien van het verleden van Nina. Had er graag wat meer over te weten willen komen. De flashbacks van haar zusje vond ik overigens goed.

pff.. Je zal maar een persoon zoals Jack kennen of tegenkomen.. Irriteerde me mateloos aan zijn karakter. Hij acteerde overigens absoluut niet slecht. De rest van de cast ook niet.

Het moment dat je Becky op zag hangen vond ik er ook absoluut niet verkeerd uitzien.. Ik kreeg er op dat moment toch wel een akelig gevoel van.

Ja, Wrong turn vond ik vele malen beter.. Maarrr... Deze kwam wel iets geloofwaardiger over vond ik zelf..

De poster die hier op staat vind ik overigens echt lelijk..

Ik zit enorm te twijfelen tussen een 3 en een 3,5.. Ik geef hem toch maar het voordeel van de twijfel.

3,5*

Saaie horrorfilm waarin twee koppeltjes op expeditie gaan in de Tasmaanse jungle op zoek naar een witte tijger. En de locatie is dan ook het mooiste aan deze film. Het eerste uur is ronduit vervelend. Niet spannend, eng of grappig. Het laatste gedeelte is nog enigzins om aan te zien, maar dan is het eigenlijk al te laat.

"Waar Wrong Turn en vergelijkbare films teleurstellen, overtuigt het naargeestige debuut van Jody Dwyer volledig!"

Deze Dying Breed overtuigde alles behalve volledig. Het keek lekker weg, maar ook niet meer dan dat. In mijn ogen was 'ie wel wat beter dan Wrong Turn, want dat vond ik helemaal niks.

Het mist op alle vlakken wel wat. Vooral qua personages, het stoere joch irriteert natuurlijk direct, 'het zusje van' irriteert ook met haar dramatische gezeur, het mannetje zonder mening en de meid die als eerste dood gaat zijn ook niet echt bijzondere personages.
Het is zoals wel meer horror films van dit kaliber heel voorspelbaar. Maar als je een horrorfilm kiest met een groepje jongeren die langzaamaan afgeslacht worden kiest, ga dan voor een House of Wax, Final Destination of Texas Chainsaw. Allemaal stuk voor stuk beter dan deze Dying Breed.

Wat doet de film dan wel goed? Er wordt ondanks de saaie personages niet slecht geacteerd, het keek wel lekker weg, het hangende lijk (!), de setting in Tasmanië, de openingsscène en de twist aan het einde waren wel leuk.
Dat laatste zagen we alleen al aankomen bij het zien van de DVD hoes.

2,5*

Phoe. Behoorlijk lange zit, erg saai en bovenal vol vervelende personages. Leek ons wel een leuke zaterdagavond horror, nota bene nog gehuurd (oldschool) samen met 'Psycho', en besloten om deze film het eerst te kijken. Vrolijk werden we er niet van, want het was oninteressant, langdradig en al snel hadden we door dat de kreten op de dvd behoorlijk misleidend waren. Vriendlief wilde hem afzetten, maar ik wou hem toch uitkijken. Het laatste half uur werd iets beter, maar ook dit wist de film niet meer te redden.

Erg mooie beelden, dat wel. Fijne natuur, soms ook nog wel een redelijke sfeer maar nergens onderhoudend genoeg. Jammer.

Ik wilde het citaat van de DVD-hoes ook al aanhalen. Ik heb Wrong Turn niet gezien dus kan ik het niet vergelijken.

Maar dit is wel een topper, hoor! Als geen enkele andere verkrijgbare film, behalve misschien House of Wax, doet deze film er alles aan om regelrecht in alle zwaar versleten cliché's te duiken!

Men neme:

- Eén flinterdun en voorspelbaar plot;
- Eén al evenzeer uitgemolken doel;
- Vier compleet uitgerangeerde personages;
- Eén blik lokaal volk waar bovenstaande karakters en de kijker de rillingen van zouden krijgen

En dan krijg je dit! Is 't niet geweldig??

Nee.

Absoluut niet.

Dat groepje van vier ook al; Nina is degene in wie we emotioneel moeten investeren, Matt is haar vriend voor wie we ook sympathie moeten hebben ook al is ie nogal draaikonterig tegenover zijn ouwe vriend Jack, die Nina op de zenuwen werkt en andersom en Rebecca is het meeloperige, bange muurbloempje waarvan je weet dat ze de eerste is die d'raan gaat.

Kortom, het zat er gewoon niet in. Heb je zoveel citaten van reviews die ontzettend positief zijn -hoewel die geschreven zijn door specifieke genre-liefhebbers; ik hou wel van horror maar ik heb geen favoriete categorie films-, laten ze de stortvloed aan negatieve uiteraard weg.

Af en toe schrok ik, maar dat maakt geen goeie film. Volledig oninteressante herhaling van een herhaling van een herhaling van etc., etc. Als ze nou heel de film hadden geschoten vanuit het oogpunt van de lokale bevolking had je misschien nog iets interessants gehad maar met een dergelijk script ben je gedoemd te mislukken. Nog net onderhoudend genoeg om uit te kijjen maar daarmee is alles ook gezegd.

Origineel is de film zeker niet. Het is het veel voorkomende verhaal van een paar stelletjes die naar een onverstandige bestemming reizen. Ditmaal is het de onherbergzame Tasmaanse jungle, alwaar ze op zoek gaan naar een tijger die al enkele decennia uitgestorven zou moeten zijn. Echter is het niet de tijger waarvoor ze voor moeten uitkijken, maar lokale kannibalen die de Australische bossen bewonen. Enfin er zijn genoeg voorbeelden in films, om te weten dat ze vanaf het begin in de penarie komen te zitten.

Toch weten de schrijvers het mysterie lekker langzaam op te bouwen. Dat betekent dat je de eerste drie kwartier van de film naar weinig anders zit te kijken dan de jacht op de Tasmaanse tijger en het ontzettend vervelende gedrag van yup Jack. Terwijl je om de spanning er in te houden af en toe kruimels met gore te zien krijg. Als ruim over de helft de actie dan toch eindelijk losbarst is die niet verkeerd, al wordt de gore nooit heel erg bloederig. Daarmee valt ‘Dying Breed’ dus een beetje in de middenmoot. Misschien minder choquerend als zijn illustere voorgangers maar zeker geen slechte film die netjes verzorgd precies de juiste sfeer weet te vinden.

Hoofdrolspeler Leigh Whannell heeft zijn loopbaan als akteur inmiddels wijselijk verruild voor die van regisseur, met heel wat meer succes. Hij bakt er hier in ieder geval weinig van, al kan het falen van de film hem niet echt worden verweten. Deze australische Texas Chainsaw Massacre/ Wrong Turn-kloon is gewoonweg te slap en onzinnig om enige indruk te maken. Een paar mooie dames in de cast, dat wel, en sporadisch wat geslaagde bloederige momenten, maar het komt allemaal te laat op gang, met een kansloze finale en een laatste scene die wel naar is, maar nergens op slaat.