Cat Ballou (1965)

Naar mijn mening is dit een soort klucht met af en toe een zwart-komedisch tintje. Daarbij vind ik het eigenlijk wel goed wanneer een film (zoals deze) niet persé in een hokje te plaatsen is. Verder een vermakelijke film met puik acteerwerk.

Cat Ballou is een flink verouderde film met een zeer lastig uit te voeren genre, namelijk: western/komedie. De film is door deze keuze moeilijk serieus te nemen. Serieuze momenten worden elk moment gewisseld met zeer slappe/komische momenten. Naar mijn gevoel werkte die combinatie niet.

Verder is de film op technisch gebied ook verouderd. Het verhaal is vrij zwak en zelfs het acteerwerk is niet bij iedereen goed te noemen. Vooral Fonda maakt een aantal fouten door op verkeerde momenten te overdrijven.

Voornaamste reden om deze film toch te zien is Lee Marvin. Hij speelt zeer sterk, en is zelfs af en toe grappig. Hoewel hij de Oscar beter voor een andere film had kunnen krijgen, is het niet geheel onverdiend.

Huh? De gehele film werd met een knipoog gedaan. Ik heb niets serieus kunnen ontdekken. Zelfs een potentieel dramatische scène zoals de dood van Cat's vader wordt nog komisch gebracht.

Ik vond het allemaal best heel aardig, maar echt gelachen heb ik niet. Toch zitten er wel wat leuke stukjes in, die bijna allemaal draaien rond Lee Marvin. Met name als hij zich aankleed voor de grote confrontatie met de schurk (ook door Marvin gespeeld) en als hij dronken op zijn paar zit en ook het paard zo scheef tegen de muur staat. Een Oscar is wat overdreven, maar Marvin is ontegenzeggelijk het beste element van de film. Die oom deed het ook best leuk in priestervermomming, overigens. Jane Fonda deed het niet opvallend goed of slecht, maar wat was dat toen toch een knappe vrouw!

Verder is de film niet iets om echt over naar huis te schrijven, maar het is wel een fijn vermaak.
3*

Zoals velen hier al zeiden: dit is een zeer vermakelijk filmpje. De muzikale intermezzo's van Nat King Cole vormen het luchtige toontje van Cat Ballou. Jane Fonda doet wat gevraagd wordt en dat is mooi wezen. Het plotje gaat niet verder dan het gemiddelde Jommekesalbum, maar ik merkte wel op dat ik mij nooit echt verveeld heb of geïrriteerd heb tijdens de film. Bij de oscar van Lee Marvin, of de waardering van het AFI, stel ik me wel vragen, zeker als je ziet dat Laurence Olivier ook genomineerd was dat jaar. 3*

Het verhaal is een beetje dun, maar Lee Marvin ÉN zijn paard zijn onovertroffen.

Niet zo schijtlollig als ik verwacht had, maar ook geen grote meevaller. Het feit dat de muziek waarschijnlijk zo'n beetje het enige is wat me zal bijblijven, zegt eigenlijk al genoeg. Jane Fonda en Lee Marvin zijn het op zichzelf al waard om naar te kijken en weten van deze film nog het beste te maken, maar een onvergetelijke indruk laat Cat Ballou niet achter. Het was bij vlagen gewoon moeilijk de aandacht erbij te houden, omdat er eigenlijk opmerkelijk weinig gebeurt. De echte goeie grappen waren schaars, maar ook de 'serieuzere' verhalende kant van de film liet nogal te wensen over. Daarmee weet Cat Ballou eigenlijk nergens echt te overtuigen en wordt met de film bovendien eens te meer bewezen dat een komedie in een westernsetting voor een westernliefhebber toch wel even wat anders is dan een western met een komische noot.

Matige film over een jonge vrouw die een revolverheld inhuurt om haar vader te beschermen. Een komische western die de tand des tijds niet helemaal goed doorstaan heeft. Echt grappig wordt het niet en het verhaal is te langdradig. Nog enigszins vermakelijk vanwege de cast (Lee Marvin in een dubbelrol en ook Jane Fonda wel).

Een luchtige western die beter meevalt dan verwacht. De cast doet het niet slecht en er is nog voldoende verhaal (het gekende verhaal van de rijke man tegen een man met zijn dochter en wraak met een westernheld). Ik hou wel van dit theatrale dat je sowieso al meer hebt met de oude westerns, en de combinatie met komedie past er wel wat bij.

De laatste film van Nat King Cole (één van de muzikanten) die al zwaar ziek was. En de enige Oscarnominatie (en winst) van Lee Marvin. ondanks andere grote rollen. Het toont nog maar eens aan hoe bizar de Oscars in elkaar steken. De dubbelrol van Marvin was best wel goed gedaan, daar niet van. Lee Marvin staat tegenover films als The sound of music, Doctor Zhivago, The Hill en vooral For a few dollars more.

Cat Ballou is een kluchtige parodie op de western, waarin de herkenbare sjablonen aangenaam dik zijn aangezet. Er zijn schurken en revolverhelden. Er is een landbouwer wiens land door schurken dreigt te worden ingepikt. En er is de dochter van de landbouwer (de damsel in distress), die van alle kanten hulp krijgt aangeboden van mannen die haar op een hondse manier behandelen of met haar het bed willen delen. Jane Fonda speelt de damsel met de naam Cat Balloo, die het heft dan maar in eigen hand neemt. Lange blonde lokken, een meisjesachtige angstige blik en een strakke broek. Fonda provoceert er op los.

Een leuk scenario dat nog leuker wordt door de inbreng van een heuse westernheld. Lee Marvin in een dubbelrol. Als ijskoude en verminkte killer die het kamp van de booswichten vertegenwoordigt en als verlopen scherpschutter met grote drankzucht die Cat Balloo bijstaat in haar strijd voor gerechtigheid. Ik overdrijf niet als ik zeg dat de aanwezigheid van Lee Marvin voorkomt dat de film afdrijft naar de categorie flauwe hap. De clowneske manier waarop hij zijn stoere image te grabbel gooit, is geweldig en erg grappig. Marvin kreeg voor zijn rol als bezopen revolverheld een oscar.

Fonda en Marvin zorgen voor vuur en voorkomen dat de film in slappe hap vervalt. Van de andere karakters moet de film het niet hebben. Die zijn weinig opvallend en hoogstens sympathiek. De aanwezigheid van Nat King Cole en Stubby Kaye die het gebeuren af en toe grappig becommentariëren met een ballade is een leuke vondst.

Cat Balloo is een hele aardige parodie.