The Mask of Zorro (1998)

Zorro was een bedenksel van misdaadverslaggever Johnston McCulley. Dit personage aanschouwde het licht in het pulpweekblad 'Al Story Weekly' als een deel van het verhaal The Curse Of Cappistrano. In 1920 kreeg de held Zorro - een kruising tussen Robin Hood en de Scarlet Pimpernel - voor de eerste keer zijn kans op het witte doek in The Mark Of Zorro. Zorro van dienst in deze stomme film was Douglas Fairbanks. De film was een immens succes en Fairbanks was zeer geliefd bij het grote publiek. Een kleine honderd jaar later heeft men met Anthony Hopkins, Antonio Banderas en Catherine Zeta-Jones weer de perfecte cast om een superdegelijke Zorro-film te draaien. Banderas speelt en schermt met de waardigheid van Errol Flynn en de oogverblindende Zeta-Jones is ronduit schitterend. Een lekker ouderwetse Hollywoodfilm...

Leuke swashbuckle-film met een mooi verhaal en voldoende humor.

Ik zie dat ik deze nog niet beoordeeld heb. Nou, bij deze:

Leuke verfrissende Zorrofilm, die nu eens van een ander gegeven uitgaat, namenlijk de echte Zorro is te oud geworden om nog tegen het onrecht te vechten en hij kiest een jongere opvolger uit.

Hopkins als een Zorro op leeftijd en Banderas als zijn jongere, onervaren opvolger zijn goed gecast en de wisselwerking tussen beide heren is regelmatig om van te smullen.

De scene bv waarin Banderas schermles krijgt is hilarisch.

Minpuntje vind ik wel dat de film eigenlijk veel te lang is voor een in principe redelijk eenvoudig verhaal. Het ontbreekt soms aan de nodige vaart.

Toch lijkt me een acht, ofwel vier sterren zeker op zijn plaats.

We hebben niet zoveel verfilmingen van Zorro. Dan hebben we nog geluk ook nog dat we gelijk zo'n geweldig mooie verfilming krijgen. Dus zit niet zo te klagen allemaal.

Antonio Banderas zorgt al-tijd voor sfeer. Samen met zijn twee tegenspelers en die typische muziek leidt Banderas de film al dansend voort.

Zoals een voorganger zei: "je moet voor Zorro zijn". Wel, het helpt in elk geval. Deze film brengt namelijk erg makkelijk de sfeer van de oude serie weer tot leven.

4*

Geweldige avonturenfilm! Ik verbaasde me erover hoe nostalgisch de film al aanvoelde toen ik hem gisteren nog eens zag.
Het karakter Zorro heeft me altijd wel gefascineerd, en vind het zwaardvechten altijd wel leuk om naar te kijken (ik heb zelfs vroeger met plastieken toestanden zitten zwaardvechten met vriendinnetjes, haha, kan best pijn doen aan de handen) Conclusie: Goede choreografie

De film heeft een geweldig tempo, al had het iets korter gemogen. Ik vind het einde nogal sneu, typisch Hollywood, om Hopkins te laten sterven. Ik bedoel, hij had nog krachten genoeg om Montero te verslaan na zo'n energievragend degengevecht en dan sterft hij

Maar voor de rest, aan de acteerprestaties niets aan te merken, leuk leuk!

(en Catherine Zeta Jones is verschrikkelijk mooi, werkelijk adembenemend)

4*

Een leuke avonturenfilm, zoals het in feite ook hoort in dit genre.

Het verhaaltje stelt allemaal weinig voor, maar dat maakt hier bal uit, want het is van begin tot eind gewoon puur entertainment en soms is dat best lekker. De acteurs zijn in ieder geval goed op dreef. Hopkins speelt een sympathieke rol als de oudere Zorro. Banderas is minstens zo goed als de jongere versie en heeft ook een erg sterke chemie met Catherine Zeta-Jones, die de vrouwelijke hoofdrol voor haar rekening neemt en veel charme uitstraalt.

Dat het verhaal verder een voorspelbaar verloop kent, mag de pret niet al teveel drukken. Er is avontuur, er is chemie, er is charme, er is humor, er zijn zwaardgevechten, er zijn achtervolgingen en er is vooral veel plezier. Bij de acteurs, maar uiteindelijk ook bij de kijker, want The Mask of Zorro vermaakt van begin tot einde en zo zie ik ze graag.

3,5*

Heerlijke film! Vanaf minuut 1 tot aan het eind blijf je geboeid kijken. Er zit spanning in, de chemie tussen de acteurs is super en het zit vol met actie. Met als absoluut hoogtepunt het slot bij de mijn. Daarnaast is Catherina Zeta-Jones een lust voor het oog. 4*

Paar weken terug gezien en was echt onder de indruk. Vooral de choreografie van de gevechten was fenomenaal. Antonio banderas is ook echt top in de rol van Zorro, vol charisma en energie, rol is op zijn lijf geschreven. Catherine Zeta Jones op het top van haar schoonheid, geweldige muziek. Interessant plot. Kortom de betere swashbuckler.

Heb na deze film ook het eerste seizoen Disney's Zorro met Guy Williams bekeken, zozeer was de interesse in Zorro terug aangewakkerd.

Best een leuke avontuurlijke actiefilm . De film is wat aan de lange kant, maar het loopt continu wel lekker door en heeft een topcast! Anthony Hopkins en Antonio Banderas hebben leuke rollen met wat humor tijdens de actiescenes. Normaliter ben ik daar niet zo kapot van, maar bij een karakter als Zorro vind ik het wel passen. Verder is er een spetterende Catherine Zeta-Jones, ook niet heel verkeerd!

Toch wel een goedgemaakte swashbuckle van de degelijke Campbell. Toon en tempo zijn goed. De clichés zitten een beetje in "Zorro" opgesloten, waardoor je precies weet hoe het verhaal zich zal ontvouwen. Daardoor kun je concentreren (wat op zich dus niet nodig is) op degengevechten, narrow escapes en een hoop vermakelijke onzin. De conclusie dat dit een heerlijke ouwerwetse (grappig dat dit in deze context eigenlijk altijd geldt als compliment) avonturenfilm is, doet mij beseffen dat dit soort films onmisbaar zijn als gezond tegenwicht op zwaardere kost. 3,5 sterren.

Op de vooravond van de 21e eeuw, pakt Hollywood uit met deze romantische degenfilm. Met een update naar de huidige tijd, maar tegelijkertijd vol avontuur en een tijdloos sfeertje. Zorro is een literaire volksheld zoals Robin Hood of de Drie Musketiers. Een film als de Robin Hood versie van Ridley Scott bewees al dat je dit genre niet op een al te donkere manier moet weergeven, maar dat een combinatie van sterke degengevechten, een hoofdfiguur die de held van het volk is, en wat humor en romantiek erbij, de ideale manier is om deze figuren naar het witte doek te brengen.

Banderas is geknipt in deze rol en ook Anthony Hopkins doet het goed. De andere figuren liggen me wat minder, maar doen het zeker niet slecht. Ook mijn complimenten voor regisseur Martin Campbell die de sfeer mooi weergeeft, zonder dat het slapstick wordt. Foutje dat Disney bvb deed in de 1993-versie van de Drie Musketiers. Cambell trok met Goldeneye en Casino Royale ook 2 keer de Bond-reeks terug op het juiste spoor. En met veel liefde voor de oude films en tv-series rond Zorro maakte hij deze film The Mask of Zorro. Het viel me op hoe enkele zeer voor de handliggende trukjes zeer effectief waren, zoals het zonlicht in de degen van Zorro, zijn profiel tegen het maanlicht, de brandende Z, ...

De film is zeer te genieten, zelfs na zoveel jaren. Soms duurt het gezien het verhaal net iets te lang en sommige acteurs mochten vervangen worden. Maar heb er wel van genoten.

Heerlijke avonturenfilm die tevens een ode is aan de oude swashbuckler-films van de jaren 30 en 40.

De film ziet er niet alleen prachtig uit, maar wordt ook met de nodige humor verteld. Dat ze hierbij af en toe te ver gaat is de film vergeven. De Zorro van Antonio Banderas is behoorlijk clownesk en mijn voorkeur gaat dan ook naar acteurs als Guy Williams of Duncan Regehr, die de rol van Zorro iets serieuzer vertolkten. De rest van de vertolkingen zijn echter prima. De beeldschone Catherine Zeta-Jones steelt de show.

De actie is echter magistraal met duizelingwekkende stunts en uitstekende choreografie. De muziek van James Horner zet de sfeer en ook de fotografie van Phil Meheux verdient een pluim.

Regisseur Martin Campbell stak eerder de James Bond-reeks met de film GoldenEye in een modern jasje en dat doet hij hier ook met The Mask Of Zorro.

Prima film. Had deze film jaren geleden al eens willen bekijken, het is er nu pas van gekomen.

De film kijkt bijzonder prettig weg. De actie is best aardig, er zit genoeg humor in en de cast lijkt er ook plezier van te hebben.

Alhoewel je nogal wat kanttekeningen bij het verhaal kunt plaatsen wordt het nergens echt storend. Catherine Zeta-Jones en Antonio Banderas als koppel is een geslaagde combinatie, Anthony Hopkins is zoals altijd gewoon goed en ook de schurkenrol is prima ingevuld. Kortom, deze film zal ik heus nog wel eens opzetten.

Ruim voldoende

Lang geleden dat 'k deze had gezien en dus nog eens her bekeken. 'k vond het een prima avonturenfilm met een goeie cast. De stunts waren ook goed en de film zag er goed uit.

Verder geen moeilijk verhaal, maar hij weet wel te boeien.

“It isn't just one man, damn it. It's ZORRO.”

Jeugdsentiment. The Mask of Zorro straalt aan alle kanten plezier uit en heeft met acteurs als Banderas, Zeta-Jones en Hopkins een home run geslagen. De decors, de locaties, de kostuums, de muziek etc. Alles straalt klasse en sfeer uit en ik zou nog uren in deze wereld kunnen blijven hangen.

De film heeft humor, actie, drama, romantiek en mixt dat tot een heerlijke cocktail dat smaakt naar meer. Banderas en Hopkins zijn grandioos als Zorro en Zorro's opvolger en de tijdloze Zeta-Jones laat zien wat ze in haar mars heeft. Haar chemie met Banderas spat van het scherm en hun gekibbel en geflirt is erg vermakelijk. Wilson en Letscher zijn ook heerlijk als bad guys en stralen echt dreiging en meedogenloosheid uit. Als laatste moet ik ook de zwaardgevechten een compliment geven want die zagen er geweldig uit. The Mask of Zorro heeft veel sentimentele waarde maar staat daarnaast als spetterend actieavontuur nog steeds als een huis.

Alles valt goed in zijn plooi in deze avonturenfilm : de actie- en gevechtsscènes, de passies en de emoties, de romantiek en ook de ontspannende humor. Bovendien zit het ook filmisch (spectaculaire stuntscénes, costumering en decors, totaalgezichten...) goed en is het acteerwerk zonder haperingen.

Het verhaal is edel : de strijd voor vrede en tegen onrecht. Op dit niveau mogen ze zonder bezwaar nog Zorro-belevenissen naar boven halen.

Ik heb niet zo heel veel met Zorro, althans in de zin dat ik er niet veel van gezien heb. Maar als Martin Campbell, mijn favoriete James Bond regisseur, de producer is dan zal het vast wel prima zijn. En dat blijkt uiteindelijk ook wel, want ondanks dat de film me te lang duurde is het bijzonder fraai gefilmd met mooie shots, fraaie decors en met een fijne soundtrack en met een best wel amusant verhaaltje. Acteerwerk van uitstekend niveau, maar dat is met deze cast niet zo vreemd. En Catherine Zeta-Jones, wat is ze beeldschoon zeg, pfoe. Wat ik aan dit soort films wel mooi vind is dat een held nog echt een held is. Sinds de afgelopen 10 jaar met superheldenfilms zie je dat aspect steeds meer naar de achtergrond geschoven worden, omdat emotionele diepgang nodig is. Nou, ik vind het op de ouderwetse manier ook wel eens leuk. Er zit meer dan zat spektakel en humor in de film om tot het einde toe te blijven boeien.

3,5*

Keek vroeger altijd naar Zorro (vaste prik op de zaterdagavond geloof ik). Deze had ik vreemd genoeg nog nooit gezien. Vond 'm nooit serieus genoeg kennelijk, maar daarom juist is het een verademing om er eens naar te kijken. Lekker luchtig, vol avontuur, mooie beelden, een degelijk plot en een bloedmooie vrouw Catherine Zeta-Jones (wow). Helaas hebben ze een fijne scene met haar eruit geknipt als ze een duel aangaat met Matt Letscher (mooie rol) op het paard, waarin Zeta er nog sexier uit ziet met een strakke mooie hoed op. En toch moet ik zeggen dat Anthony Hopkins weer de show steelt. Wat kan die kerel toch uitstekend acteren.

Zorro (betekent Vos in het Spaans) is natuurlijk een legende, maar de opnames zijn mooi opgenomen in Mexico. Zover als mogelijk is alles identiek opgenomen. Hoe dan ook deze film met vervolg is een aangename kijkbeurt zeker waard.

The mask of Zorro is een zuivere entertainende vermakelijke avonturen-/actiefilm. Een legendarische held, een soort van Robin Hood op een andere locatie, maar eentje van vlees en bloed zonder over supersonische krachten te beschikken. Opgegroeid destijds met destijds de Walt Disney versie met Britt Lomond, Gene Sheldon, George J. Lewis, Guy Williams en Henry Calvin die waarschijnlijk "FC De Kampioenen"-gewijs met de regelmaat van de klok werden heruitgezonden. Al kan ik me ook nog andere seriereeksen herinneren in het zwart-wit.

Deze film met een commerciële topcast in de hoofdrollen is zeker geslaagd met een hoge amusementswaarde en een verhaal dat van begin tot eind boeit. Ook aan de kassa zeker een geslaagde film met een opbrengst dat een veelvoud was van de productiekosten. De nodige clichés duiken uiteraard op, maar deze moet je er maar bijnemen. Decor, muziek, acteerrollen, actie en verhaal maken erg veel goed.

Vroeger behoorlijk vaak gekeken naar de Zorro-serie met Guy Williams. Een zeer vermakelijke serie was dat. In deze film valt daarom wel het een en ander te herkennen en dat is wel leuk. De film vangt ook zeer behoorlijk aan. Het duurt mij uiteindelijk wel wat lang, want het plot is gedegen, maar begint naar het einde toe wat te slepen. De vertolkingen van Banderas en Hopkins zijn naar behoren en de film heeft een lekker luchtig sfeertje.

We waren negen, de laatste dag voor de kerstvakantie. De juf wist niet meer wat te doen met ons. Ergens werd een beduimelde videocassette van The Mask of Zorro opgedolven. We keken ademloos toe. Een wereld ging open. Een wereld van moed, heldendaden en vakkundig zwaardvechten, maar ook een wereld van passionele liefde. Nog maandenlang was het ruziën op de speelplaats over wie Zorro mocht zijn, en wie Don Rafael en Captain Love. En welk meisje nu juist Elena was.

Maar blijft zo'n jeugdsentiment zeventien jaar later nog overeind? Om die reden heb ik jarenlang geweigerd om The Mask of Zorro te herbekijken, hoe vaak hij ook op tv kwam. Bang dat hij zou tegenvallen en een tweede kijkbeurt de herinnering zou verpesten. Nu was de tijd er eindelijk rijp voor. En kijk, het avontuur is nog altijd even leuk.

Natuurlijk weet je hoe alles zal aflopen. Natuurlijk komt er heel wat slapstick kijken te midden van alle heroïsche gevechten. Natuurlijk is het gek dat alle Mexicanen Engels spreken, de oude Zorro zelfs met een vlekkeloos Brits accent. Maar wat een zichtbaar plezier hebben alle acteurs in het vertolken van hun rol, Anthony Hopkins geslepen en heldhaftig, Antonio Banderas naïef maar moedig, Stuart Wilson en Matt Letscher (wat is er nog van hen terechtgekomen?) heerlijk duivels, Catherine Zeta-Jones zo flamboyant, verleidelijk en onverschrokken. En wat een heerlijk meeslepend avontuur is dit na al die jaren nog steeds. Want diep vanbinnen willen we allemaal toch zo'n held zijn als Zorro.

“There is a saying, a very old saying: when the pupil is ready the master will appear.”

Ik denk dat deze film (samen met zijn opvolger) toch wel een film is die ik kan bestempelen als jeugdsentiment want ‘vroeger’ was ik enorm fan van de legende van ‘Zorro’ en dus zo ook deze films. Tijdens het recht krijgen van mijn statistieken (evenveel stemmen als meningen) is de stem voor deze film eigenlijk komen te vervallen en heb ik hem dus in de herziening gegooid, en die is me helaas minder goed bevallen dan wat ik had gehoopt in het begin. Ik vond de film zeker in zijn eerste half uur echt heerlijk spelen maar daarna kakte het in mijn ogen compleet in, en na een uur kijken (toen moest ik nog een uur) had ik er helemaal niet meer zoveel zin in, zonde.

Qua cast mag de film zeker niet klagen. Met ‘Banderas’ en ‘Hopkins’ aan het roer ging dat wel goed, toch wel vooral de looks die het in deze film moeten maken. Het theatrale acteren hoorde er gewoon bij, dat is de ‘legende’ nou eenmaal en zo word het ook het beste verteld in mijn ogen, maakt het toch een stukje leuker. Voor de rest ook toch wel wat positieve woorden naar de knappe ‘Catherine Zeta-Jones’die het opzich nog wel aardig meedeed met de rest. Geen bijzondere toevoeging verder maar zeker wel iets wat we nodig hadden buiten al dat testosteron om.

Het vechten was leuk, echter niet héél bijzonder. Het verhaal vond ik leuk, als ‘held’ in de vroegere tijden reist, traint en vecht ‘Zorro’ wat af maar de ‘lovestory’ kon me wat dat betreft gestolen worden om heel eerlijk te zijn. De actie scenes zijn leuk, al is het op het einde wel wat langdradig aan het worden en met een ruime twee uur is de film ook niet héél snel voorbij. Ach, het was een prima zit en heb me voor zoverre best nog wel weten te vermaken.

3.5*

Regisseur Martin Campbell maakt smakelijk gebruik van het hoge budget en zet daarmee een warme actiefilm neer met grootse spektakelscenes. Anthony Hopkins en Antonio Banderas passen daar vervolgens perfect in en de speelduur van 136 minuten voelt nergens vermoeiend of te lang aan, maar daartegenover brengt Campbell niet bijzonder veel. Zo vallen de actiemomenten relatief snel stil en is het acteerwerk van de meeste bijpersonages te sterk aangezet of simpelweg middelmatig. De inhoud rechtvaardigt daarnaast nergens zo'n lange duur, maar voor een keertje kijkt een productie van dit kaliber best lekker weg.