I Love You, Man (2009)

Boh, dit is een doorsnee komedietje, waarvan de echt goede grappen op één hand te tellen zijn. Vooral die geforceerde quasi-coole woordgrapjes stuitte me tegen de borst. Geen één daarvan was hilarisch! De vreemde eend in de bijt van deze komedie is de eigenzinnige Sydney Fife, die tijdens zijn introductie nog enigszins grappig en sjeu aan de film geeft. Maar na een tijdje deelt hij ook mee in de ongezouten malaise van de rest. Het einde zag je natuurlijk ook van mijlenver aan, dus echt enthousiast kan ik hier niet over zijn!

Bweik, wat een verschrikking.

Een ongeïnspireerd, clichématig en banaal product uit het anders pittoreske Hollywood. Geen enkele keer werd er gelachen om wat in essentie toch duidelijk een komedie moet voorstellen. Van romantiek is er immers weinig of geen sprake, hetgeen weliswaar vrijwel het enige lichtpuntje voorstelt. Enfin, samen met de goddelijke aanwezigheid van Rush. Rudd is nu eenmaal een allesbehalve grappig persoon. Hij heeft niet het uiterlijk van een komiek en komt slechts over als een futloos individu, die een paar uur eerder voor de zoveelste keer is opgestaan met het spreekwoordelijke touw in zijn handen en een lege whiskyfles naast zijn bed. Dat laatste object is inmiddels de staalharde erfenis van een vorige, evenzeer enorm oninteressante dag uit het leven van Paultje. Niets persoonlijk, hoor. Segel op zijn beurt is een soort droevige clown, die halverwege het scheren zijn clownsneus in de afvoer zag belanden en er vervolgens maar de brui aan gaf. Hij was niet slecht in een of andere Apatow, maar lijkt nadien aan de voet van de berg beland.

Hoe dan ook, een raadsel waarom dit belachelijke broddelwerk zo’n relatief hoge waardering mag ontvangen. Ratings move in mysterious ways.

1,50 (1,75)

Ik vond het in het begin eigenlijk maar een vreselijke film, zeker van die kots- & scheetmoppen zijn niet echt mijn ding...

En zoals hieronder al een paar zeiden had ik inderdaad ook constant dat vervelende gevoel van 'awkwardness' die maar bleef komen.

Maar ik heb moedig doorgezet, en vanaf ongeveer de helft begint deze film beter te worden. De beste komedie van deze tijd zou ik hem zeker nooit noemen, maar er zaten wel wat leuke momenten in. En dat was vooral dankzij Sydney, wat een geweldig personage

Van Paul Rudd als acteur moet ik ook niet zo veel hebben, maar da's persoonlijk zeker.

Ik ga hem niet snel terug bekijken, maar ik had mijn tijd aan ergere dingen kunnen besteden.

Een redelijke romkom, die best vermaakt, maar toch ook wel wat zwakke momenten kent.

Vooral Paul Rudd viel mij op sommige momenten wat tegen. Meestal komt hij wel grappig voor de dag, maar hier had hij er duidelijk wat meer moeite mee. Gelukkig is er dan Jason Segel die wel erg grappig is en een fris en geinig personage neerzet.

De bijrollen zijn redelijk verzorgd. Vooral Jon Favreau is wel grappig, maar ik had nog wel het idee dat er meer uit zijn personage gehaald kon worden. Als hij voor de tweede keer onder de kots zit, is het toch wel even lachen geblazen.

Helaas is het allemaal ook erg voorspelbaar en zitten er in zijn geheel net wat te weinig komische momenten in. Rudd valt tegen en de enige die de kar echt rijdend weet te houden is dus Segel, maar dat is hier niet genoeg voor een voldoende score van mijn kant.

Net niet dus.

2,5*

Matig.

Rudd wordt opgevoerd als een tweederangs Affleck die grappig probeert te zijn, Segel is een vreselijke miscast. De dialogen tussen hen lopen ook echt niet lekker, Rudd is op het genante af met z'n woordgefriemel, Segel is zo'n dweil dat hij als levensgenieter niet echt uit de verf komt.

De film moet het vooral van een aantal bijpersonages hebben. Zo'n Favreau is al even onuitstaanbaar als Rudd, maar dan wél op een grappige manier. Verder links en rechts wel een paar grappige momenten, maar dan eerder de gescripte in plaats van de geïmproviseerde. Laat dat maar aan een Ferrell over.

Verder wel een zonnig en niks-aan-de-hand sfeertje in deze film, daartegenover stond dat ik helemaal niks heb met dat samen gitaartje jengelen, noch met die hele Rush adoratie. Een paar tijdperken teveel geleden.

Had veel beter kunnen zijn, de twee hoofdpersonages laten het redelijk afweten. Zo'n typisch filmpje dat het van het zonnige sfeertje en wat leuke bijrollen moet hebben.

2.0*

Bwah. Awkward en irritant, vaak. Vooral dat 'coole' taalgebruik gaat behoorlijk op de zenuwen werken, en is eigenlijk nooit echt leuk.

In het begin dacht ik dat het slechts een wat onevenwichtige film was, aardige humor die soms ineens wordt afgewisseld met flauwe kots- en scheetgrappen, maar het wordt hoe langer hoe erger; een hele hoop flauwigheid om de zeer karige (bijna ontbrekende, zelfs) verhaallijn op te vullen. Voorspelbaar, leeg, en het gaat ook nog eens te lang door.

Paul Rudd doet het vrij goed, helaas is hem een irritante rol toebedeeld. Jason Segal kon er mee door.

Voor de rest eigenlijk alleen vervelende rollen, vooral alle vrouwen zijn vreselijk.

magere 2*

Leuke komedie!

Het was niet heel veel bijzonders qua verhaal, maar heb vaak moeten lachen om leuke momenten.

Acteerwerk was niet van hoogstaand niveau, maar kon ermee door.

Al bij al leuk wegkijkertje voor een keertje.

3 *

Deze passeerde op tv en eens meegepikt en 'k was wel aangenaam verrast. Alweer weinig verwachtingen, maar 'k vond het een amusante film. De cast was goed op dreef en het verhaal verveelde ook niet.

De film keek vlot weg en ook de speelduur was goed, niet te lang en niet te kort.

Ik houd erg van komedies, inclusief romcoms, maar dit doet het hem niet voor mij. Dat het qua plot en personages nogal cliché is, geeft voor een romcom niet, maar voor mijn smaak is dit gewoon te tam. Het einde mag best voorspelbaar zijn, als de weg ernaartoe maar met voldoende hilariteit gepaard gaat. Hier zitten te weinig echt goede grappen en dialogen in. Vaak is het eerder gênant dan grappig.

Gelukkig duurt hij niet al te lang en is het op zich wel een heel sympathieke film. Vooral die goeie lobbes die door Segel gespeeld wordt, is een hartstikke fijne vent. Dus vooruit, 2.5 ster.

He needed a best man, he got the worst.

Lariekoek. Sydney is wel degelijk een goede vriend voor Peter. De chemie van deze 2 mannen is sterk, ijzersterk. De film heeft enkele prachtige en hilarische momenten, met name van de kant van Segel. Al is Rudd's "tofdoenerij" bij tijd en wijle ook wel komisch om te zien. Jammer dat de laatste 15 minuten vol met clichés zit, al is dat meer regel dan uitzondering bij dit soort films. Toch heb ik me optimaal vermaakt.

Rudd speelt een irritant karakter die toch de sympathie zou moeten afdwingen van de kijker, dit wil niet lukken. Het gebrek aan humor help dan ook niet. Verder speelt Segel wel een leuke rol en is Jones niet irritant als vrouw die natuurlijk niet blij is met alles. Dat levert hier geen tenenkrommende scenes op, wellicht een omgekeerde redenatie, maar in dit genre is dat een pluspunt.

Hmm, had deze op een 3,0 staan, kan niet juist zijn. De herziening was weer net zo leuk als de eerste keer.

Een van de beste films in zijn (sub)genre met een geweldige Paul Rudd, zijn beste rol waarschijnlijk. Heerlijk die geforceerde hippe uitspraken; "Totes McGoats" moet ik 3 jaar later nog steeds regelmatig aan denken, geweldig.

Minpunt is het verplichte, geforceerde laatste ~halfuur.

Slappa da bass mon!

“Why is it weird that I have girl friends?”

Aardig. Het gegeven van een man die gaat trouwen en geen ‘best man’ heeft, levert een leuke en ook herkenbare film op. Vooral Rudd is hier goed op dreef en hij vormt een aardig duo met Segel. Segel is zoals altijd degelijk, maar op een gegeven moment wordt hij wel wat vervelend.

Echt grappig wil de film ook niet worden, alhoewel het zijn momenten kent. Favreau is erg sterk en de leukste momenten komen dan ook van de bijrollen. Rashida Jones, Pressly, Simmons, Samberg etc. Allemaal hebben ze zo hun momenten. De film volgt het vaste romcom patroon, maar heel erg is dat niet.

Vandaag nog een keer bekeken maar blijft een prima komedie. Enkele sterke grappen, geen goedkope humor die op de man is gespeeld, prettige sfeer en een herkenbaar, menselijk verhaal. Rudd en Segel zijn zeer op zijn plaats, beide hier komieken met de juiste timing. Hier worden geen typetjes of karikaturen neergezet maar mannen die ook gewoon bij jou in de straat zouden kunnen wonen. Verhaal stelt eigenlijk weinig voor, maar de film wordt vooral gedragen door de chemie tussen beide heren. Wel jammer dat er tegen het einde de rek uit is en het ene cliché het andere opvolgt, een serieuze min bij de eindafrekening. Maar alles bij elkaar prima vermaak, zonder ergens groots te worden.

Standaard.

Ik keek de film vooral omdat het een best redelijke score wist te verkrijgen. Vaak zie ik komedies van dit kader ten onder gaan als het echt volbloed komedies blijven zonder een menselijk tikje. Ik hou wel van komedies die wat dieper gaan, omdat ik de neiging heb niet te lachen bij films. Toch vond ik dit eerder een echt volbloed komedie in plaats van de wat oprechtere komedie die ik had verwacht.

Deze film moet het hebben van de chemie tussen Rudd en Segel, maar vervolgens werkt de chemie tussen Rudd en Jones veel beter. Je zou denken dat beide verstandhoudingen elkaar afwisselen, maar de film blijft erg lang rondom de verhouding tussen Rudd en Segel hangen. Die twee gaan echter maar moeilijk samen. Wel in het verhaal, maar niet qua acteerwerk. Het is eerder ongemakkelijk om te zien hoe Rudd zich staande probeert te houden als komiek naast een Segel die wat beter past in dit soort films.

Wel werken een aantal redelijk droge momenten en is het acteerwerk vanuit Jones erg goed te noemen. De film loopt lekker door en kan baden in een fris toontje, dat nagenoeg de hele film wel een beetje weet aan te houden. En dat heeft het ook zeker nodig. Het is pas richting de finale dat het narratief finaal uit de bocht schiet door er een slotfase aan te binden die erg over de top gaat in vergelijking met de rest van het verhaal.

Ik mis vooral het echte conflict een beetje, want de film is vooral veel tralala terwijl het mij duidelijk maakt dat de wat volwassenere keuzes juist centraal moeten staan. Dat komt overigens nergens goed over, want ik vind Rudd nooit volwassen worden in deze film. Het is daarom maar moeilijk om je echt in te leven met de personages, maar het feit dat de film zeer gemakkelijk de minuten wegtikt en soms profijt heeft aan wat oprecht lollige situaties zorgt ervoor dat ik het op een 2,5* laat staan.