Amanda Knox (2016)

Rare docu.

Had al redelijk snel door dat ik deze zaak van ergens kende. En inderdaad, niet zo heel lang geleden nog Winterbottom's Face of an Angel gekeken, speelfilm die volledig hetzelfde onderwerp behandelt. En net zoals die film maakt deze film je niet veel wijzer.

Het lijkt soms alsof je een faux doc zit te kijken, met een flink aantal larger than life personages. Allereerst Knox zelf natuurlijk, die erg ingestudeerd overkomt. Ze lijkt wel iets te veel geöefend te hebben voor deze docu. Verder heeft ze ook iets vreemds over zich, maar dat maakt haar niet meteen een moordenaar natuurlijk.

Ook de inspecteur is maar een vreemd ventje. Een zelf-verklaarde Sherlock Holmes fan die houdt van z'n werk en graag zaakjes oplost door te kijken naar de kleine, ogenschijnlijk nietszeggende details. Leuk, zo'n romanticus, maar ik zou hem niet op mijn zaak willen, want hij komt met aardig simplistische theorietjes aanzetten.

En dan uiteraard Nick Pisa, de trotse gutter press "journalist" die met veel smaak en vreugde vertelt over de ideale zaak om over te berichten. En ook nog eens doodleuk afsluit met de boodschap dat je als journalist natuurlijk niet alles kan gaan dubbelchecken, maar gewoon moet neerpennen wat je verteld wordt. Figuurtje!

Vraag is achteraf een beetje waar je nu naar zitten kijken hebt en wat je moet meenemen van deze docu ... veel feitelijkheden zitten er niet in, de personages komen erg aangedikt en gescript over en je krijgt ook niet écht het gevoel dat je het hele verhaal voorgeschoteld krijgt. 't Is eerder een kleine freakshow geworden, de vraag is of deze zaak daar nu echt mee gebaat is.

Vond het weinig verheffend.

1.5*

Amanda Knox

Sterke documentaire. Het verhaal rond Amanda Knox heb ik wel gevolgd, en de discutabele krantenkoppen vielen me toen al op. En om dan nu van de journalist Nick Pisa zelf te horen dat er veel leugens en verzonnen verhalen waren en druk van concurrentie was, is schokkend. Maar natuurlijk niet verassend.

De documentaire makers kiezen wijselijk geen kant, maar laten wel zien dat het bewijs tegen Knox niet erg overtuigend was. Het is schokkend dat ze in eerste instantie schuldig is bevonden met dit bewijs. Dat komt ook door Knox. Een wat vreemde dame die lacht op de meest vreemde momenten (in de rechtszaal net voor haar vonnis), een ingestudeerd praatje zit af te ratelen en ook halve waarheden verkondigt. Maar dat maakt haar nog niet schuldig. Hoe graag die rare Italiaanse rechercheur met zijn pijp en Sherlock Holmes fascinatie dat ook zou willen.

Redelijke docu die er alleen wel erg gespeeld uitziet. Ik doel dan naar de mensen die geïnterviewd worden voor de film. Amanda Knox, de Italiaanse Sherlock Holmes en de maagzweer Nick Pisa weten op momenten het bloed onder mijn nagels vandaan te halen. Vooral Amanda heeft moeite om sympathie bij mij op te wekken omdat haar tekst ingestudeerd lijkt te zijn. Sherlock lijkt vooral geïnteresseerd te zijn in de emoties van de verdachten en maakt zich nauwelijks druk om het DNA bewijs. Nick Pisa is gewoon een walgelijke persmuskiet die maar al te graag sappige artikelen wilt schrijven zonder zich om mensen te bekommeren.

Ik heb eerder dit soort documentaires gezien en ik moet zeggen dat de stijl van de interviews mij niet bijzonder bevalt. Het verliest een stuk realiteit en geloofwaardigheid. Voor het zien van deze docu had ik nog nooit gehoord van Amanda Knox gehoord dus het was wel interessant om in 1,5 uur haar verhaal te zien. Na het zien van de docu had ik alleen wel het gevoel dat er nog veel meer onderzocht had kunnen worden. Een aantal belangrijke details van de zaak zijn volledig overgeslagen. Al met al een redelijke docu die het vooral van het echte beeldmateriaal (zonder de interviews) moet hebben.

3*

Redelijke documentaire een jonge Amerikaanse studente die in Italië beschuldigd wordt van moord. Een documentaire waarbij zo'n beetje alle betrokken partijen wel aan het woord komen en waarbij maar weer eens blijkt hoe gemakkelijk je voor een moord veroordeeld kunt worden. Ook de hele mediahype wordt uitgebreid belicht. Zeker niet slecht, maar qua documentaires zijn er betere in dit genre.

Een behoorlijk absurde documentaire.

Waar ik vooral moeite mee heb is het gebrek aan zelfreflectie bij de makers. Waar er tussen de regels door nogal sterke kritiek geuit wordt op de walgelijke persmuskiet Pisa en de idiote inspecteur is er kennelijk niet het besef bij de makers dat zij zelf met hun behandeling precies even fout bezig zijn. Verplaats je even in de rol van deze twee, en vraag je af of je zou vinden dat je netjes en naar waarde geportretteerd bent. Karikaturaal is dan eerder wat er bij me opkomt. Is deze documentaire dan beter dan wat Pisa in zijn schavotschriftje laat publiceren?

Qua nieuwswaarde is het ook nogal nihil. Dan leuker om The Face of an Angel (2014) te kijken. Daar kom je ongeveer precies evenveel mee te weten, maar het is een veel beter stuk film, en zonder de wat vreemde toon die dit geval heeft.