13 (2010)

Een typische toernooifilm dat niet meer is dan enkele rondes met battles. Denk aan Death race, Bloodsport, The Tournament, ... Aan de cast kan je meestal al deels zien wie er verder gaat naar de volgende ronde. Als filmmaker val je dan op door boeiende gevechten. In 13 proberen ze het te doen met meer sfeer en er een ietwat alternatievere film van te maken. En dat lukt niet echt.

De film pakt uit met Jason Statham maar die heeft weinig actie voor dit genre. Toch wel een stuk valse reclame. 13 heeft z'n momenten, maar is nergens verrassend. Eentje om snel te vergeten.

Ook deze was op tv en meer eens meegepikt 'k vond het uitgangspunt wel leuk gevonden, maar de uitwerking vond ik toch iets minder. Niet dat het een slechte film was, maar van het einde had ik wel wat meer verwacht.

De film had nog een redelijk bekende cast, maar er echt iemand uitspringen deed niemand echt.

De film verveelde niet, maar had er nog iets meer van verwacht.

Vanmiddag maar even snel besloten om in plaats van een Quentin Tarantino film deze even op te zetten. Ik ben van plan alle films te kijken van de regisseurs die in mijn top 10 staan (welke mogelijk zijn om te kijken). Echter is mijn doel om alle stemmen en meningen gelijk te krijgen is ook nog volop bezig, dus heb ik besloten om ook deze film (met onder andere mijn grote vriend en lieveling acteur Jason Statham) weer eens te herzien want dat was ook nodig.

’13’ wist mij niet te boeien, een vaag concept helpt niet met een leuke filmavond, ik keek vaker weg dan dat de film mij interesseerde. De film had een kaal verhaal, ik kon er niet veel van maken en hij was aardig saai om te volgen. Het enige positieve in mijn ogen is dat Jason Statham nog een enig rolletje heeft en samen met Rourke en dat bepaald voor mij ook de hoogtepunten uit de cast.

Het verhaal stond mij niet aan en het concept ook niet. We volgen Vince (Sam Riley) een jonge klusjesman (elektricien) die de huis van een man op orde probeert te maken. Hij hoort dat de man een lot heeft waarmee hij heel veel geld kan winnen maar komt na een overdosis te overlijden. Vince wacht geen moment en besluit zelf naar het feestje toe te gaan om het gene tegen te komen wat men niet verwacht. Iedereen met een lot moeten in een kring gaan staan en Russisch Roulette spelen en de laatste wint het meeste geld. Vince wint uiteindelijk en word daarna in de trein vermoordt door Statham en Statham denkt vervolgens met het geld er van door te gaan wat later niet blijkt.

Deze film vol met clichés een traag verhaal en een saai concept kon mij niet bekoren en ik heb besloten de film diep te laten zakken in zijn cijfer, helaas.

2.0*

Heel veel wollige negatieve kritieken op deze film. Ik heb 'm gewoon beleefd. Het zijn gewoon goede karakterrollen, die gezet zijn in een flinterdun verhaal, maar desalniettemin in zijn geheel absoluut een zeer boeiende film. En daar gaat het om. Het moet boeiend zijn. En uiteraard moet een boeiend gevoel gecreëerd worden, maar als je sec de film bekijkt en beoordeelt op basis van technisch, maatschappelijk, cultureel verantwoorde elementen of op basis van andere externe elementen, dan ga je feitelijk voorbij aan de basis van films, muziek en andere publieke evenementen. Namelijk dat het niet meer is dan een kortstondig amusement. Als ik een waardering geef (in deze een 4.0), dan geef ik dat voor het amusement. En over de smaak van amusement valt niet te redetwisten. Dus alles blijft subjectief. En dat vind ik prima.

Engelstalige remake van Babluani’s prijswinnende korte film 13 Tzameti uit 2005 over elektricien Vince [Sam Riley] die dringend geld nodig heeft. Tijdens een klus ontdekt hij dat William [Michael Berry Jr.] een brief heeft waarmee hij snel een flinke som geld kan verdienen. Wanneer William overlijdt, vindt Vince de brief en besluit hij de mysterieuze aanwijzingen op te volgen. Zo belandt hij in een spel op leven en dood waarbij steenrijke klanten er lustig op los kunnen gokken. Met Mickey Rourke en Ray Winstone als deelnemers en 50 Cent en Jason Statham als hun secondanten is het niet moeilijk te raden wie er als laatsten overblijven. Het spel in kwestie is zonder meer zenuwslopend, ook dankzij Michael Shannon als de opgefokte spelleider. Maar het volstrekt emotieloze spel van Riley in de eerste helft doet je afvragen waarom Babluani zoveel tijd nodig meende te hebben voor de aanloop.